Als moeder moet je foutloos zijn als moeder maak je geen misstap als moeder moet je luisteren, als moeder moet je niet klagen, als moeder ben je een duizendpoot als moeder ben je altijd de wijste, de verstandigste de slimste de liefste de.....de..... Maar o wee als moeder het lef heeft ziek te worden, o wee als ze wat gaat mankeren, o wee, o wee.…

(Vader en Dochter II) Nooit zal er niemand ooit dood gaan. Leven zonder sterven zou zijn als glas zonder wijn Uiteraard is de dood nooit eens imaginair zij is een verbinding werkelijk reëel in ons leven Zelf ben ik niet die vader 'k Verloor door ziekte wel een voornaam deel van mijzelf Er is immer connectie absolute verbinding tussen…

wat moet je er nou van maken, van de zoveelste snij- partij, wat valt er voor te betitelen weer een lidteken erbij? Geen titel dus. Ik weet: zielig mag ik niet wezen, triest mag ik niet zijn, maar ik moet je ff vertellen, da'k zit te verrekken van de pijn! Geen titel dus. Ze duwden mijn lijf vol dope en ander lekker spul, de…

P.S.A Grauw is de neergelaten sluier Welke gelijk een spinrag verstikkend omhult Meedogenloos is het doende de geest te vermoorden Aangegeven in het koele wit met onderbouwde woorden Vier Jaren van onzekerheid waarin men stilaan hoopt Overgegeven in blind vertrouwen waartoe men noopt Dan vanuit krochten van het orgaan wreekt het ongerief…

Je moet creatief zijn en vooral beleefd blijven als ze vragen: "Hoe gaat het nou met Giulia (8, ernstige vorm van epilepsie). En met wat zelfspot en humor antwoord ik dan, Giulia's handje vasthoudend: "Giulia doet het goed op school ze zit bij mij in de klas daar geef ik ook les dagelijks ze is bijster intelligent en ook pragmatisch aangelegd…

Gebroken nachten is echte liefde!…

Het is een valluik, Om te spreken over scheurbuik. Wat gaat er dan precies gebeuren, Gaat uw buik dan werkelijk “scheuren“. Wat wordt het medicijngebruik?. Dat valt eigenlijk reuze mee Slik wat extra vitamine C Is er nog wel een beetje hoop, Bij de diagnose buikloop. Naar ik mag hopen, Gaat uw buik niet werkelijk lopen Maar zitten enkel…

mijn kamerheer brengt mij naar bed bestrooit mij met zijn knuffen zelf krijgt hij ze ook heel graag bedelt vroeg in de dag bacillen vliegen daarbij rond zijn mond op mond actief als een van ons een griepje krijgt wordt de ander ook geveld eerst staan bij mij, naast het bed sapjes en partjes fruit als hij dan aan de beurt komt stommel…

Ik had zo graag een lenteliedje willen zingen, zo’n vrolijk luchtig melodietje zo’n sofietje-met-een-rietje-liedje; een deuntje met dat steeds weer nieuw’ geluid van die straatjongen die fluit. Je weet toch wel, zo’n licht en sprankelend riedeltje dat als een rood ballonnetje danst in de wind, aan een touwtje. Maar diep, heel diep…

Ligt even zurig uitgekotst te midden van pauze op wat komt…

(Vrij naar M. Dudok de Wit) Een definitief afscheid zeer zeker een heengaan dat werkelijk immer beklijft Wat is toch de reden dat een jong leven, dat uit de knop geschoten, ontsproten weerwil ondervindt en ziek wordt? Ernstig, meedogenloos zonder eigen schuld, boos Altijd is er dat stille verlangen van nooit meer, steeds echter wordt…

Als, als ik morgen beter ben, Dan, dan zal ik Dan, dan ga ik Dan, dan wil ik Dan, dan kan ik Dan, dan koop ik Dan, dan beloof ik Dan, dan word ik een beter mens.…

Symptomen die het leven moeilijk maken, die vragen om een duiding diep van binnen. De zoektocht naar jezelf moet daar beginnen; zo worden klachten noten om te kraken. Een waarschuwing is echt niet overdreven: Het vergt wel moed om zo, bewust, te leven.…

Haar amandelen moeten eruit Das niet fijn Je kunt beter een amandel In een supermarktzakje zijn Want die zijn te pruimen En dus best fijn. Maar die eruit moeten gehaald Wordt niks voor betaald Behalve een deel van je eigen risico Nou geef mij ze dan maar In een zakje, of zo.…

Altijd zal ik me herinneren wie je was nooit zal ik vergeten wat je deed Altijd zal ik me herinneren hoe lief je was nooit zal ik vergeten hoe gezellig je altijd kon zijn Altijd zal ik me herinneren wat een goede man, vader, opa en oom je was nooit zal ik vergeten hoe eigenwijs je kon zijn altijd zal ik me herinneren hoe een harde werker…

opeens die pijn in mijn rechterbeen de dokter klopt met een hamertje op mijn rechterknie en constateert geen reflex inmiddels barst ik van pijn en ergenis zij zegt hernia ik wil het niet horen het is gewoon de uitkomst van 13 miljard jaar klote heelal zo kan ik even doorgaan zolang ik gelukkig nog leef gewoon blijven bewegen…

Het hier en nu jij en ik, een individu niet vooruit maar daar vandaan is de tijd op reis gegaan Vandaag is voorheen en gisteren vandaag zij die verdween met dezelfde vraag Vertellend over hem met oude stem zonder gemis omdat hij nog is Een nieuw verhaal is zo vervlogen en ik herhaal met droeve ogen Langzaam verdween voor ons…

Je "kwakkelt" wat af, ligt dan thuis, dan weer weken in het ziekenhuis, men kan niet vinden wat je mankeert, maar; Je hebt PIJN. Het vocht hoopt zich op, benen gaan stuk, pillen slikken tot en met, ze kunnen niks vinden maar: Je hebt PIJN. Wanneer er bezoek komt dat je verslag doorneemt, blijkt ook het personeel niet in staat…

Liefde, respect en begrip sleutelwoorden van heden voor iemand met een hersenziekte bij het verlies, dat nog steeds wordt geleden Volwaardig benaderen rekening houden met elkaar niet betuttelen alles komt echt op tijd klaar Verantwoordelijkheid nemen dat kunnen zij aan belangrijk kunnen zijn niemand in de kou laten staan Grenzen durven…

Ik zal mijn leven maximaal buiten mijzelf zoeken in mijn enig kind, mijn geliefde dochter Giulia Eleonora Liefje (en haar moeder) Zij die zo gelukkig maakt zij die zo gelukkig als mogelijk gemaakt mag worden zij die voor wonderen staat zij die wonderen zal laten zien! 2015 het jaar van vooral.... "MEER": Meer Eenvoud En Resultaat!…