Op Facebook zie ik om de haverklap,
De tronies van zovele brave borsten,
Je ziet ze openlijk naar zetels dorsten,
Ze zijn met veel, de raadszaal is te krap.…

Hopsa, faldera. Van hobbelpaard tot lijkauto over de kasseien.
Het druilde toen grootmoeder werd begraven.
In september schrobt haar dochter het graf al komt er nooit
iemand langs. Mijn knieën zijn kapot, mijmert ze. Zo veel…

Jij was de vrolijke natte neus
de lik op mijn hand
je bruine ogen, altijd trouw
alsof je vriendelijk zeggen wou…

Ze zegt Miauw
Ik voer mijn kat
Ze eet het niet op
Ze kijkt me aan…

I
Men mocht wel willen in donzen woorden
van hem te horen, nu hij pas
dood is en wat zijn leven was…