Dag Lieve Vriend

Jij was de vrolijke natte neus
de lik op mijn hand
je bruine ogen, altijd trouw
alsof je vriendelijk zeggen wou
dat je heel mijn wereld kende

Jij gleed weg op oude dag
zoals ieder wat leeft mag
als vluchtig zand, zacht als zomerwind
lag je daar, eenzaam als een kind
en bij mij kwamen de waterlanders

Want door het gras ren jij nu nog steeds
alsof nooit anders is geweest
je blaf helder en vrij
ik sta er verloren bij
voor altijd aan je zij

Nu staat naast de bank jouw lege mand
op de plek waar je niet meer bent
al hoor ik nog steeds je blije blaf
gekwispel door het gras
zoals je vroeger was

Altijd vrolijk en vrij
wat ik ook deed, je maakte blij
trouw als vriend die nooit meer komt
ik zie je schaduw op de stoep
je luistert niet meer als ik roep

Oh, wat mis ik het gewicht van jouw hoofd
trouw liggend in mijn schoot
je warmte aan mijn zij
taal die onze ogen spraken
die connectie tussen jou en mij

Rust nu maar zacht
lieve vriend
kwispel in heide en verre
huppel vrolijk door het groen
misschien kan je dat nog doen?

Als ik jouw blaf ooit nog eens mag horen
aan de overkant van het meer
beloof ik: dan kom ik zeker weer!

hond

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2