Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68456):

De zon schijnt

Nee ik leef niet in somberheid
heb wellicht vaak mijn armen gespreid
leven bekeken gewandeld langs kreken,
met mijn blauwe ogen en blonde haar
geschilderd over dat unieke levensgebaar.

Zat regelmatig als kind al bij zerken
bekeek zwijgend die beeldhouwwerken,
hongerig naar het begrijpen en 't rijpen,
mijmerend over hulsttakken bij het raam
al na het dagelijks weer vrolijke opstaan.

Mijn ogen zagen zo vaak zo verwonderd
omhoog kijkend in de lucht die vogelvlucht,
wat voorbij ging die dag en ook vermag
de hogere wolken zilveren tranen luchten
waarvoor ik als kind al niet wilde vluchten.

Dan glunderde ik als de dageraad oprees
ik mijzelf en papa weer op dromen wees.
Sprak over wat op aarde wellicht wegkwijnt
maar in de nachten niet echt meer verdwijnt.
Geheel zoet was de lucht zo in vogelvlucht.

Dus nee, ik woon niet in somberheid
noem het verlangen naar ooit en het nu
de druppels begrijpen op menig paraplu.
Noem het het dagdromen van mij als kind
die de roemers wijn domweg leven bemint.

... Uit de serie: mens zijn.©1-10 - 2000
Voorgedragen in prinsentuin 2006 ...

Schrijver: annemieke steenbergen, 01-10-2018


Geplaatst in de categorie: spiritueel

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 104 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)