Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68514):

Daar ik de dood en 't leven acht

Vandaag zullen er ongetwijfeld
mooie doorschenen wolkenranden zijn,
't vergulde gloren met haar mooiere gloed
bij Vrouwenpolder een visser die visnetten boet.

Wellicht geeft dageraad vandaag zelfs befloerste stralen
herinnert niets aan wreedheid van soms ook het sterven
fluit de wind gestaag langs rietkragen zie waar ik nu woon,
zwaaien takken uit kruinen, klinkt geniet die bomenkroon.

Ja men is soms als de dood voor leven als anderen sterven,
dat riekt naar bederven, vaker dan eens 'n stil wandelgebied
met 't zwijgend lijden, eb worden na ooit eens prachtige vloed
tij luider in klank is dan oceanen en 't nu nieuwe wegen banen.

Vandaag met 'n soort verfdwang zullen er ongetwijfeld
gedachten zijn, verhalen hoe fijn toen 'n hemel strakker stond,
verhaalt onze mond over 't zeegeruis en hoe zon verscheen,
niets aan herinneringen verdween of is vergaan uit bestaan.

Omdat ook natuur in de herfst net als een muurbloem bloeit,
leven boeit, ook 't firmament voortbeent en soms even weent
en hoe jij je voedt met 'n herinnering blijft 'n persoonlijke ding.

... uit de serie: ouders/het leven
i.m. 8-10-1998 ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 08-10-2018


Geplaatst in de categorie: ouders

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 66 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)