De onderstroom

De stad raast in beton en grijze ruis,
maar hier, achter mijn ribben, trekt iemand
een sluisdeur open. Het begint als een trilling,
een koel zilveren lint door de droogte.

Ik hoef niet te sturen. Ik hoef alleen te drijven
op deze vloeibare jubel die weet waar de zee begint.

vrije vorm

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 29