Lorena is de Giro uitgezet,
Haar fiets kreeg van de jury niet de zegen.
Al sputterde Lorena stevig tegen,
Graag wijs ik op een ongeschreven wet.…

Wat je aan illusies
verloor, won je
aan gewoonten.
Kijken naar de weerspiegeling…

Haar woorden, een stromende nachtegaal,
die drijft in een kudde vol duistere mist.
Versleten in hun knappende vachten.
Gevangen door het ijs dat haar herinneringen wist.

"Schatje, patatje," galmt langs de badkamertegels.
Brommend, grommend:
"Mama! Ik ben zo moe."
Een hemdje in het grijs.…

Ik fluister u zacht 'goedenavond'
Mijn schamel, m'n simpel bezit
Al ligt er zo menig illusie
Begraven in 't kamerke wit.…