‘Voor hitte waren wij nooit zo beducht,
nu lijkt de aarde plotsklaps op te warmen,
er klinken onheilsklokken, weeralarmen,
die hittegolven vallen uit de lucht.…

Gisterenavond, 'k lag geborgen
in de adem van de nacht, droomde
ik van een geslaagd gedicht.
De regels kwamen als vanzelf…

Je struikelt voort
met je hoge hakken over het laagland
prikt met die naalden in de zachte aarde
die haar bloed zorgvuldig verbergt…

Jouw leven
Als een prestatie
In jaren gemeten
Bergen nooit…

Op de peul mijns herten
rust uw hoofdeke van goud...
't Is of ik uw frêle zielke
tussen bei mijn handen houd:…