Netgedichten over dieren

Witte vlinder rust op jong blad in ochtendlicht het veld wordt wakker Het koolwitje verschijnt niet plotseling, maar alsof het al een tijdje op mij heeft gewacht, een wit trillen in de lucht dat mijn fijngevoelige, waakzame zintuigen voorzichtig opent. Ik voel hoe het licht zich aan zijn vleugels hecht, hoe elke beweging een minieme verschuiving…

Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…

Avond over riet een zang verdwijnt in de wind duinen ademen Onder een bleke lucht, waar vogels zich verliezen boven het gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde. Langs de stille duinen, waar helmgras buigt in ademende wind voel ik hoe de drukte in mij zachter wordt…

Merel op tak avondlicht op stille daken wind in de lucht Hoe de hemel al zachter hangt tussen de daken, doffer licht ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt. Hij zit hoog in het groen, herkenbaar als een donkere vorm die rust op takken die niet bewegen. Zijn stem…

Wij nono's op het wereldwijde web Wij onbezoldigde bevlogen profs Wij trucendozensociobabbelaars Wij scheppen uit het niets bedachte woorden die leiden om de tuin naar buitenboorden waar ik meer dichter ben dan wat ik heb Geïnspireerd door lappen aan de laars die afwijkt van de standaarddeviatie van doorsnee nono's op het world wide…

bij het ochtendgloren is het getrompetter niet van de lucht, Canadezen voelen zich buitengesloten, zwanen staan erom berucht zodra een nestplaats is gevonden, vecht pa zwaan hen uit de sloot, de kleintjes mogen blijven, maar al dat groter is dan groot zal er om moeten knokken, wie het sterkste is van de twee, vandaar het droevige getrompetter…

Voor kenners van kennels vol hondstrouwe viervoeters en laag kuitenbijtend klein wild is 't een grof schandaal en een schande dat ik na een kwartiertje blaffend geweld naast de mechelse herder die cave canem over de casa waakt de takshond pardoes was vergeten je ziet hem zo over het hoofd - arme teckel - maar hij bijt je de…

Men neme voor de lijn een rottweiler en aan de lijn een zwarte deense dog men neme nooit - maar geeft, laat dat gezegd wel duizend penningen aan de gemeente per jaar, wel te verstaan, en dat alleen omdat een doberman of sennenhond nu eenmaal meer plezier verschaft dan spencers een leonberg mastiff of pyreneese berghond die zich meet met een…

Stille hond naast mij ademt zacht mijn wereld ruim milde ziel ontwaakt Zijn ogen volgen stil mijn beweging; elk moment voelt als een uitnodiging om aanwezig te zijn. Zijn wollige vacht tegen mijn hand maakt de wereld even eenvoudiger, minder zwaar. Hij ligt loom naast me op het tapijt, traag ademend, warm en veilig, en de kalmte die van…

Spiegelend water borst aan borst in zacht ritme zij volgen het licht In kalmte glijdt de fuut over het water, zijn beweging zo zacht dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht. Hij zoekt de ander in een balans van licht en water, een afstemming waarin niets wordt…

De deuren van de stal zwaaien wijd open telgen van het runderras verdringen elkaar wild na maandenlange opsluiting rennen springen en stampen op de ruime weide waar elke grasspriet feestroes en vrijheid roept de dolle dieren werpen al hossend de stalgeuren van hun huid door zuiv're lucht over bloemen reuk kringelt en windt op stijgt…

Eén zuivere toon weeft de stilte aan elkaar de dag ademt in De stilte is niet leeg, ze wacht op de eerste toon, een verre merel die de grijze lucht voorzichtig kleurt. Ik voel de trilling in de koele ochtendwind, nog voordat het verstand de dag bij naam heeft genoemd. Het geluid als een weefsel van losse draden, elk fluittoon een…

De hoorns van de koe ogen soms als angstwekkende wapens die steeds gereed zijn tot keiharde strijd deze strenge speren herbergen het beheer over warmte binnen haar lichaam bewaren in zich bouwsteentjes voor goede gezondheid helpen mee met al wat het runderlijf inwendig doet tevens beslissen die gekromde sieraden van de koeienkop…

Vleugels in de zon langs bloesem dwarrelt hij zacht lente ademt licht De ochtend ademt over het jonge gras, een zachte gloed die de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient. Je draagt het licht van nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd door gisteren. Met vleugels…

Het zwarte hagedisje vroeg uit zijn winterslaap ontwaakt scharrelt traag en verdwaasd over de koude grond naar het gele pluimgras bij het grijze heideven aan het troosteloze water wacht een schoon wit gevaar roerloos staat de zilverreiger loert met strakke blik de kleine fijne maaltijd die zichzelf aan kan bieden komt steeds dichterbij…

Nacht kleurt langzaam blauw roodborst zingt in de vrieskou de zon slaapt nog diep De wereld slaapt nog onder een deken van grijs, geen stemmen, geen haast die duwt. In de witruimte van de dag die nog moet beginnen adem ik stilte tot mijn randen. Daar klinkt je eerste parelende groet, scherpe en heldere klanken vanaf kale tak. Je kleine…

Klein bolletje dons zingt vanuit de kale tak koning van de kou De wereld is een vlijmscherp canvas van wit en grijs, waar elk geluid als glas tegen mijn slapen tikt. Ik zoek de stilte in de diepe plooien van de vorst, terwijl de koude lucht mijn zintuigen zachtjes sust. Dan breekt er iets open tussen de naakte takken, een trilling die…

Mijn nachten zijn als lucide leesvoer voor de duisternis in mijn gedachten ik heb de mensheid lief met haar gebreken het heeft misschien geen enkel nut dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten en het is ook maar de vraag of het allemaal ergens naar toe gaat soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit is de leegte onweerstaanbaar optimistisch…

Je spijbelt van school deze droeve woensdagochtend in het chagrijnige regenland transparant is de ballast die jij hebt weggedaan om verder te groeien een oude koffiemok met als opschrift Amsterdam leeft gedichtenbundels en een atlas het verschil tussen non fictie en fictie nog maar nauwelijks aanwezig deze druilerige ochtend vroeg…

Beau-Beau zweeft hoog in de kroezeboom vangt er veel wind maar houdt het meestal droog bij tegenwind schuilt hij onder stevige takken en twijgen met mooie langwerpige blaren Een schuilhut voor als het te stevig gaat waaien en stormen en moessons zijn haar verfomfaaien hoog in de boom hoeft hij niet veel te doen dat moest er nog…

Mijn vier kleintjes zuigen gulzig en grommend aan hun moeders tepels behaaglijk lig ik in onze woonkuil lig rustig soezend nageslacht te voeden mijn trouwe levensgezel is een waakzame vader jaagt vernuftig op hert ree en haas des te meer moedermelk hij bespiedt nauwlettend die nieuwsgierige wezens op twee hoge poten zij komen…

Hoe hij zigzagt over het ijs. Met zwartblauwe kop, zijn rug blauwgrijs. Hij is de keizer van het Zuidpoolijs. Hoe mooi is zijn blauwgrijze rug, zijn zwartblauwe kop, zijn lichtgeel verenkleed? En weet je dat hij sneller dan de orka is? Maar boven water waggelt hij als een heel klein kind de bek pal tegen de ijskoude wind. Onder water…

Hij moest het met zijn leventje bekopen De Canis Lupus van de Lage Landen Hij zette immers hongerig zijn tanden In benen; had een trauma opgelopen Een geestelijk gezonde wolf zal mensen Vermijden en beschouwen niet als prooien Zich naar zijn aangeboren schuwheid plooien Totdat door bijvoeren het hem verwensen Ontstaat, hij zijn schroomvalligheid…

Les fruits de mer sont omnivers ze drijven gans de aardbol rond in aqua-oceanen Zij dragen bijna altijd vrucht het kleine grut van spartelende van reuzepythons stammende zoutwater absorberende watertrappelende school van dertien in dozijnen haaienvinnensoep sardijnen slaat kleumend als lafbekkende voor haaienkaken…

Vleugels keren zacht naar het nest vol licht en rust stilte draagt hen mee Hun sierlijke vlucht opent de weidse lucht als een adem, een boog van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf. Hun zwevende zang rolt over de horizon, trillend in mijn ademende borst, een taal…

Dichtbij het dorp Loon op Zand daalt het nachtelijke duister over de begraafplaats in het wijde bos luid gehuil van uilen galmt door eiken en beuken wier berooide kale takken als klauwende vingers zich roerloos krommen om de schreeuw der nachtvogels vergeefs tussen hen te houden de huiverklanken stoten tegen blauwzwarte schimmen…

In Antwerpens schone dierentuin vallen bij talloze verblijven met blij geplof, waarbij de bewoners roepen vol lof, zich graag gevende geurige ballen. Binnen graasruimtes, luchtige stallen en woningen van rovertjes klinkt dof het rollen van lekkernij door zand en stof, zal allerhande dieren bevallen. Stokstaartjes of monsterhagedissen: alles…

Bezuiden en benoorden de stad Breda deden spaden en graafwerktuigen verwoed hun werk schiepen genot in het Mastbos verscheen naast het gebied der krijgsmacht een lange smalle vijver omringd door toonkunst van vogelzang en kikkerkoor vele jaren later werd een klein meer geboren ontving de naam Asterdplas drenkt thans de wortels…

Ze vroeg om ‘gewoon een boek’, waarin exact en punctueel voorgeschreven staat, op basis van een geloofwaardig feitenrelaas, verwerkt tot haalbaar bulletplan, waaruit zij dan stap-voor-stap destilleert, -dat is hoe zij leert-, hoe het leven te begrijpen; hoe zij zich in de wereld verplaatsen kan, door de ogen kijken van de hond,…

Waterschildpadden uit warme moeraslanden worden gevangen. De pantserdieren reizen, komen al spoedig in koud Nederland. In een bosvijver laat men de reptielen neer... Zoek het zelf maar uit! Ze zonnebaden, gezeten op boomstammen, half in het water. Daadkracht opdoen om in koel nat te gaan jagen op klein gewemel. De…