Netgedichten

netgedicht (nr. 88.337):

MOERASSPEL

Het zwarte hagedisje
vroeg uit zijn winterslaap ontwaakt
scharrelt traag en verdwaasd
over de koude grond
naar het gele pluimgras
bij het grijze heideven

aan het troosteloze water
wacht een schoon wit gevaar
roerloos staat de zilverreiger
loert met strakke blik

de kleine fijne maaltijd
die zichzelf aan kan bieden
komt steeds dichterbij
maar verdwijnt geheel
tussen vrolijk oevergewas

onbewust en vanzelf gered
is het kruipende diertje.