Alle inzendingen over aftakeling

77 resultaten.

Sorteren op:

het boek Dzyan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Boeken verzwijgen hun geheimen uit vrees te worden verbrand Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt Alles evolueert Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij…

ONTMOETING

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Hoe aftakeling en ondergang der wereld geluksdeur opent. Hoe ik mij verhef boven alle ellende en met jou geniet. Hoe ik tenslotte nu al in hemel kan zijn van pure liefde. Hoe de ontmoeting met eigen diepste wezen dus god tot stand komt.…
Cor van Schaik11 september 2011Lees meer >

Euthanasie

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.607
opgesloten in mijn aftakelende lichaam moe en verdrietig van mijn eigen lijden gulle eindigheid in besloten ruimte verloren vrienden van vroeger hoop op bevrijding van bezetting van pijn en verdriet in overvloed nu wachtend op een stem uit de toekomst afscheid van achterblijvers in een dode ruimte mijn kracht is weggeëbd en uitgeput…

Holocaust

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 830
Als ik droom dat ik doodmoe wegzak in een witte smetteloze wereld, waarin ik gewichtloos zweef, de eeuwige pijn in mijn lijf verdwijnt en ik geen zin heb terug te keren, weet ik zonder verdriet, dat ik stervende ben en dat het goed is, mij niets onmenselijks overkomt, geen lichamelijk aftakelen na vernederende geestelijke mishandeling…
Custor29 april 2010Lees meer >

Pijnlijk vermoeiend

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Het proces van Aftakeling is onzichtbaar voor de Wereld om je heen. Met pijn vermoeit reuma zich door De dag. Geen dagje zonder, geen Vrijwaring van die pijnlijke lach.…

erectioneel verlangen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.229
mijn ogen hunkeren naar het licht dat zich telkens afwaarts keert, het leven draagt de stervenden in het zicht van mijn witte handpalm, was er een god dan zou ik bidden, maar de hemel heeft de christenen gespleten tot spijs die reeds gegeten werd wat nu rest is de aftakeling van de burgerij, de zonde van het vorstendom, een monarchie…
elze27 april 2013Lees meer >

Dementie

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.847
een grijze mist dwaalt over de kapotgeschoten akker der herinneringen. eens beploegd, bezaaid, geoogst nu een vieze bruine plas tussen aardkluiten « En wanneer komt moeder nu ? » je moeder is al dood een hele tijd ook de boer op de akker is niet meer : het veld ligt braak kilte en koude dringen door dringen door de dunne huid…

De laatste Trabant

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.147
u aarzelt de zon een schaduw in het oor leven bestaat in uw ogen gaat een plan de ronde en houdt zich klein uw wielen verzwijgen wie en of ze zijn; eens heb ik in u een taal gelegd u houdt het allemaal voor bekeken geen woord denkt u loert op het verleden u houdt zich klein zon gunt u geen toekomst in uw leven vragen hij…

Ik zag je verloren

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.940
stilzwijgend ornamentaal ingenist diepbruin weggekroegd in schimschaduw verholen matgekraste zielespiegels achter grijs gefilmd glas een kelk teveel door rookgordijn besluierd buiten het middelpunt van jouw zwakke aandacht moest ik je vinden in een poging tot als vanouds hetzelfde zijn sprak je krachteloos vriend met ontweken liefde liet…
Maanjuweel24 december 2008Lees meer >

Het is waar

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.718
het is waar dat het landschap zonder mij zal voortbestaan dat de bomen die voor mij de aarde vormen de vlak- ten beminnen die mij bijeenvegen in vaandels los- lippig licht dat het water het dichtsbijzijnde geluid van aanraking weer- spiegelt dat de maan achterover stort in een struikgewas van pasgeboren sterren het is waar dat het zal doorgaan…

Schrikbeeld

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 652
verzonken in een plas schijnt de maan in rimpels te sterven een man richt zich op het beeld verplaatst hij kijkt omhoog ziet tot zijn schrik de zwarte gaten in deze novembernacht zijn handen trillen hij drinkt zichzelf vager dan de godverlaten schim verloren in het water…
Hanny12 november 2010Lees meer >

Vader

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.477
IJsbloemen blauwgeverfde hand geribbelde deken gebroken wit hart zonder ophef hart ja nee dingen gedaan wilde hij niet o nee dingen die hij wilde niet gedaan nee vader is een ingepakte uitvinding zichtbaar oud en ziek (spijt niet zichtbaar genoeg) een machine van losse grepen de dochter een lopende band. ----------------------…

Ze weet soms nog

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 9.459
Ze weet soms nog waar ze is, als ze voor haar huis danst meestal, na het dagelijkse voeren van de duiven maar hoeveel mannen ze zoende, de namen van haar familie, haar vrienden, haar vriendinnen - ze verdwenen, zoals elke ochtend de stukken brood die gulzig hemelwaarts worden gevlogen. Elke avond zit ze op haar bed en luistert naar het…

Terug in de tijd (Alzheimer)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 911
Het hier en nu jij en ik, een individu niet vooruit maar daar vandaan is de tijd op reis gegaan Vandaag is voorheen en gisteren vandaag zij die verdween met dezelfde vraag Vertellend over hem met oude stem zonder gemis omdat hij nog is Een nieuw verhaal is zo vervlogen en ik herhaal met droeve ogen Langzaam verdween voor ons…
Robert Doek1 februari 2015Lees meer >

Haar oude ouders

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.366
Haar oude ouders zonder oude spullen die hun beroofde hoofden van nog gekker weg wilden trekken, zijn op droge benen hierheen gekomen, hopend op gedogen. Hun Heer kwam mee, die kan hier ook aanbeden en hun Maria heeft ook hier die ogen. Hun tenen schieten wortel in hun schoenen. Hun woorden durven zich niet te vertonen. Ze krijgen tweedehandse…

Een appel

gedicht
4.7 met 49 stemmen aantal keer bekeken 7.839
Er ligt een appel op een schaal voor een open raam- als hij zou kunnen denken zou die appel denken: is dit nu beurs, zo n doof gevoel... hij is nog zoet, maar hij wordt al moe zoals alleen een appel moe kan worden, hij rimpelt en verkleurt, het is een warme dag, niets grijpt om zich heen en niets gebeurt en een hand pakt hem op,…

Een lege postbode verdrinkt op de landweg

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.640
Voor A. Morriën het is verdomd al weer haast herfst en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent lichaam zwak boven mate en gespleten het is een oud huis als in Greenwich Village de bomen staan haastig in te pakken hun bladeren gaan in de koffers van de grond de wind is een gezwinde sleutel en over het deksel legt zij een kleed…

Inwoner

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.669
Beschouw hem als je gast, verzorg hem als was je hemzelf. Je kamt toch 's morgens nauwgezet je haar en scheert je zorgvuldig? Hij woont al lang bij je in, in alle kamers nog wel. Vult hoeken, gaten en kasten, laatjes en plinten zelfs. Als ik je ook nog eens een keer een goede raad mag geven: trek met hem op, leef met hem mee. Begint…

Veranderd

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
Een oude bekende van jaren geleden liep plotseling langs mij heen en zei 'Ik herken je bijna niet meer!'. 'Ik ben dan ook een ander!', zei ik serieus. Maar het is in wezen nog erger, want als ik in de spiegel kijk, weet ik niet wie ik zie en ben ik voor mijzelf een totaal onbekende. Je kunt gaan schermen met Alzheimer, Korsakov en dementie, maar…

Altzheimer frietjes met kroket

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Zo parmantig wriemelt ze de gouden staafjes met haar vingers in haar mond, keurig één voor één, geen vork, geen mes, geen eetgerei, maar heel braafjes haalt ze eerst de frietjes door de fritessaus heen. Die frituurmaaltijd is duidelijk naar haar smaak en ook geniet ze van de geprakte kroket. Als ik dan haar handen met een servet schoonmaak,…

Onzekerheid schrijft

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
ik heb stilaan je kleuren zien verdwijnen haren pieken waar ooit de zon zijn licht in blonde krullen heeft laten schijnen sferisch omhullen kleren het vroeger goed getrainde en gespierde lijf dat nu met wankele stappen onzekerheid schrijft je bent een schim van je vroeger extraverte persoonlijkheid die in bedeesd teruggetrokken…
wil melker3 januari 2020Lees meer >

niet meer langs start

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
over zijn top hangt hij de gebarsten kop geplooid naar de zinnen van een ander er blijft slechts stoom over waar hij vroeger zo kon koken nog lang na de overwinning een veeg teken aan zijn wand van aftakeling, spoedig voorbij de dokters spreken niet meer hullen zich in mysterie met te dure woorden veel ervan al vergeten nog voor goed en…

Vriend zonder vader

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 651
De ziekte van jouw vader schilderde heimwee aan zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie het verliezen van zijn geest toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij onzekerheid, zocht naar veiligheid, maar de dichtgetimmerde waarheid had geen spijkers op laag water, slechts onbeminde voeten…
mobar14 maart 2010Lees meer >

Vriend zonder vader

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
De ziekte van jouw vader schilderde heimwee aan zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie het verliezen van zijn geest toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij onzekerheid, zocht naar veiligheid, maar de dichtgetimmerde waarheid had geen spijkers op laag water, slechts onbeminde…
mobar28 maart 2020Lees meer >

Rampen

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 913
De wanorde en chaos na de aardbeving een tremolo van binnenuit het moederhart; een huivering, die waarschuwt voor de aftakeling als Gaia vecht, waar mens het noodlot tart.…
Rena24 juni 2003Lees meer >

pijn

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.535
naar het hart als vurige pijlen geladen met vragen en waaroms die onbeantwoord blijven maar wel aan het verstand gaan knagen pijn gaat soms gepaard met beelden en hoewel ze vervagen, toch blijven de details nog goed bewaard komt dan de uitbarsting of blijft het smeulen en werkt het zich naar binnen op weg naar een langzame aftakeling…
tejo28 december 2002Lees meer >

Diepe stilte

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 776
horizon die niet meer beweegt rond de rimpels van jouw lach toe omarm nu de stilte geef mijn hart nog een kans en gun mij de benen van een antilope wij zullen in dit stilteland een nieuwe zon gebaren naar diepere wortels rauw en ongekookt voor diepere lagen geilere vibraties en een rijper verstand zal zich openbaren tot aan het aftakelen…
mobar20 januari 2009Lees meer >

Gouden hart

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
Hij bracht de kleuren van de papegaaien en de regenbogen onder woorden, soepel als een lasso, hij zalfde ons met de zachte golven van zijn geurige lichaam, terwijl aftakeling hem tergde als een gifslang in zijn bloeds- omloop, bleef hij tot zijn laatste adem poëzie halen uit het diepst van zijn longen, de gouden blaasjes naast het gouden hart…

Verloren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 163
de grootse schoonheid waarvoor ik wil leven Ik loop rond om mijn weemoed te delen, herinneringen aan mijn plannen en de jouwe We amuseren ons met gespeelde zelfgenoegzaamheid en wijden ons aan het zalige nietsdoen Babbelend zijn we afwezig Na de eerste vogels voel ik me treurig en ongeschikt voor de dagen in het helle licht de aftakeling…
Zywa31 augustus 2025Lees meer >

Ik zag mijn vader

gedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.226
Ik zag mijn vader dood toen ik al dertig jaar geworden was, toch gaf het mij een harde schok: wij waren altijd goede vrienden van elkaar, maar toen hij daar zo lag en met zijn lippen trok alsof hij snauwen ging - iets wat hij haast nooit deed terwijl hij leefde - leek hij op een dode hond die, voor hij stierf, nog grimmig in het leven beet,…
A. Marja12 januari 2026Lees meer >