Alle inzendingen over afzondering

117 resultaten.

Sorteren op:

perifeer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
aan het voeteneind van de dag waar het lichtelijk ontbreekt aan licht dat verblindt dat brandt en verbleekt op de grens tussen weinig en dun tussen nog even blijven en voorgoed gaan aan de rand van de stad wacht het grind van de laatste bomenlaan…

DICHTERS OORD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Zij, die de daagse woorden van onze taal laten vervagen tot zwevende mist, welke dan een burcht is, hecht en beslist, vorsen de spraak als een strenge generaal. Deze zoekers leven in een wonderzaal, waarin de wereld van alles mist, zich toch herstelt door eigenwijze list, smullen rondom een overwinningsmaal. Bij al hun bezonnen waarnemingen…
Han Messie23 januari 2022Lees meer >

Ochtend

gedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 9.859
Ik zie de bladeren afzonderlijk en tussen hen fragmenten van de lucht. Ik voel hoe mijn zelfstandigheid verloren gaat en dat er nauwelijks verschil bestaat tussen mijn ogen en het licht. -------------------------------------- uit: 'Ik kijk naar de wolken', 1956.…

Vrij worden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Dat we afzonderlijke wolken zijn. We kunnen bewustzijn ervaren. Dat we de heldere hemel zijn. Dat we wolken kunnen zien. Mensen die werkelijk beseffen, dat ze wolken en hemel zijn, kunnen bewust kiezen. Ervaren liefde. Worden vrij.…

Lief gedicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 805
LIEF GEDICHT nog voor ze gelegd worden kan ik je kwijt aan de straatstenen op de onderkant kalk ik je en laat ik je aan de stratenmakers om ontdekt te worden ieder woord afzonderlijk als een puzzel waarvan geen stuk mag ontbreken willen ze je met voeten treden zodra je met de neus omhoog uit laatste respect in de juiste volgorde…

Stille lenteavond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
In de verte slaat een toren acht slagen de zon zakt westelijk naar de horizon kleurt de kim met rood zoals de dag begon in schone licht van voorjaarstint gedragen zachte bries die ’t water licht doet rimpelen strijkt over de wuivende halmen van ’t riet en wiegt zacht het nestje van een karekiet aan overzij zie ik lammeren dartelen uren zit…

OP ZICHZELF

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 203
Het kleine bosmeer ligt stil glanzend en roerloos. Somtijds klinkt opeens kikkervergadering op, uitdagend en veeleisend. Rododendron bloeit, omringt het waterleven, zondert het lieflijk van de hele wereld af, schept betoverde ruimte. Dode bomen staan rechtop, hebben jeugd in zich, baren wezentjes, die het ven en diens oevers met…

Angstgevoel

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Bekoren tot de pracht, intens, afzonderlijk. Geen regels, geen lach, geen wet. De angst verdwijnt. Geen loze gewetens. De angst verdwijnt. De woede vergeten. de angst verdwijnt...…
tim29 maart 2005Lees meer >

Afzonderlingen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 639
zeilen gaven een hemel aan het podium in een ruimte van lucht waar stoelen leegte kenden daarboven vaak de ouden van de dag die nu en dan de ogen naar de aarde wendden beneden zat toekomst geringd met gerucht in het gras lyrische zielen afzonderlijk bij elkaar bij het buffet leek het even een gemengd ras…

Hand over hand

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Het al dat je uit Ons woordenboek verdween - Samenleving, verouderd begrip Dat alleen nog in verhalen Uit de geschiedenis van Dit koude land opgeld doet, Begrippen die ooit van Waarde waren voor hen Die hier leefden, gingen Hand over hand verloren - En, mochten we je ooit nog tegenkomen, Dan hooguit als verzameling van Afzonderlijke…

De virtuele man

hartenkreet
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.225
in de afzondering van zijn kamer badend in een blauwe gloed doet hij waar hij in het echt geen lef voor heeft vindt hij virtuele moed hier is hij spannend en interessant wordt er naar hem gesmacht in het echt waant hij zich onbemind en voelt hij zich veracht zelfs ogenblikken van echt geluk geven hem niet de kracht zich te uiten bang dat zijn…

Tijdsholte

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 497
over, te weinig of geen, de heelte werd een holte, alles stond op of viel uiteen, ik acht mij gewonnen, aan de dag en nacht gesponnen, minacht de middernacht, de draad van eindigheid, in zuiver bloed geronnen, zonder een gemis, zal niets ontstaan, alles heeft een eigen weg te gaan, de macht te wegen zonder gewicht, weegt zich afzonderlijk…
pama10 oktober 2009Lees meer >

God doet nooit zomaar iets ( E. )

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Jij, op mijn pad, het zat al langer in onze groei, jij naast me was noodzakelijk voor onze bloei, apart en afzonderlijk, uiteindelijk ook samen. God doet nooit zomaar iets, bracht ons bijeen.…

Laatste dans

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik denk aan het zelfde lied introvert maar voor altijd gedragen neuriën we stil afzonderlijk in het brein instrumentaal ervaar ik onze reis tot de climax naar het outro geleidt tot de laatste dans in het refrein.…

Naar buiten

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 5.275
veel gaat verloren, flarden zijn verstaanbaar, afzonderlijk- heden nu treden naar voren Olie op het asfalt, hier stond een auto, smeulende peuk op het trottoir daar gaat een man ------------------------------------ Uit: 'Alle bundels gedichten', 1979.…
Remco Campert21 december 2016Lees meer >

collateraal

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 390
door samen op te trekken achter te laten, alleen zodra de stappen zijn gelicht hun indrukken als geheugen uit geboomte getrokken hier ligt de brandgang van onbekend terrein grens en bosrand alle paden afzonderlijk maken het verschil tussen verblijven en er zijn…
Iniduo14 november 2025Lees meer >

samenhang

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 700
opgedroogde traan je raakt me aan, zo nu en dan in het wezen van mijn bestaan zij kent geen woorden noch gebaren met de hand ik droom in de echo van de nabije oorden doch immer aan de buitenrand van een verbeelde werkelijkheid in het wezen van mijn bestaan het is zeker zo, dat ik word geleid door fragmenten van oplichtend gevoel wel in afzonderlijk…

LIPPENHUISTER HEI

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 163
Lage berken staan vol sterk levensgenot tussen bevallige struiken waaronder reine poelen verborgen begroeide kuilen juichen over afzondering trots zijn op hun taak kleine tere dieren en de edele gentiaan in eenzaamheid te beschermen achter verre boomtoppen duidt Lippenhuizens watertoren als waarschuwende vinger dat er ergens ook…

opaak

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 137
laten we een blik werpen op dit doorwaadbaar geluk veelvlakken van voorgeslacht gingen ons hierin voor met afzonderlijk genoegen in een open wervelpoort verstrooid licht weemoedig ogenzand berustend in een blakend fossiel dat op beroering wacht hemeldoorlatend zodat er nooit reden is te wanhopen het blijft niet eeuwig ochtend…
Iniduo15 juni 2026Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
hoofd dwingt met koppig geduld tot concentratie het zwart strijkt knarsend neer bruusk dient oud zich aan het verlangen gaat altijd weer stromen er is geen geduldige tijd de spanning groeit en haast zich kleuren dringen zich op het gaat vanzelf de rode draad spreekt over het tragisch lot van goed en kwaad gehoorzaam aan afzondering…
j.bakx19 juli 2007Lees meer >

heroverde adem

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 156
wie ooit de tocht door de krochten van de hel heeft gemaakt kent de smaak van zwavel en weet dat spreken daarover heroverde adem benemen kan de handen uit de grond rondom je enkels die branden het onmogelijke pad dat omhoog leidt in de hoop op verhelderend licht zonder zicht op de verlossing iedere afzonderlijke stem van een halfdode…
C. Krzaka24 september 2026Lees meer >

Vriendschap

hartenkreet
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.043
De eenzaamheid duurt echt te lang Gaat de tijd van afzondering echt voorbij? Voor vriendschap ben ik echter bang Is dat niet weggelegd voor mij?…
Diana21 maart 2006Lees meer >

kringloop van schaduwen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 569
weent, als vreemde, ongezien dat het steeds meer wordt in een beheerste vorm; grachten vol gedachten, bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het tenslotte zal weten dat het schrijven moet omdat gesproken woorden achterblijven in muren en er nauwelijks wind is en hoe het, haast mensenschuw, doodvermoeid, de dagen laat regenen op afzondering…

Onvoltooid verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
Zij begroette mij onder een sterrenhemel en danste voor mij met een lach als een vallende ster wandelde zij waar wij jaren afzonderlijk sliepen overdag zij praatte met weinig zinnen maar deelde kostelijke woorden we leefden als een God in Frankrijk waar we duurzaam woonden elke vers schreef zij met melodie en zong dit als een nachtegaal…

Voortgeploeterd in een onwelgevallige wereld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Inmiddels echt ruim een generatie geleden Het klinkt misschien Ongehoord, in gedachte Heb ik hen, waar ieder Afzonderlijk De das omgedaan, (echt) Vermoord In letterlijke zin dan figuurlijk uiteraard, (maar) duivels zijn en blijven zij, dat staat vast Eigen falen Door zijn leed verbloemen Fout met woorden te benoemen Gelukkig beschik…

Tergend

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 364
Zwarte lichamen welke het pad als inkt beschreven Rossige dragers onder het gewicht van zomerzaden Lichte zoekers langs stengels en licht Zij bewogen als afzonderlijke talen De drager bij de uitgang De zoeker verderop, de wachter dieper in de gangen Gewicht op andere ruggen De uitgang verplaatst het spoor door andere sprieten…

Pijnlijk Perfect Passend

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.006
in afzondering verlang ik naar het gestolen hart en de eindeloze zachtheid de tedere afstand verkleurt het gevoel geeft gedachten tijd en steeds meer beweeg ik met de natuurlijke deins en ambieer ik zoete verdwijning pijnlijk prettig perfect passend weerspiegeling van het lot en verzet tegen het verleden strijkt de tijd elk gebaar…
jf14 augustus 2003Lees meer >

Zo zoet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
Het ruikt naar suikerspinnenbos fluweelwolken schaduwen over de gelokte haren van de geknielde vrouw een gebroken vleugel trilt het schors tekent groen afzonderlijke gezichten bereiken de grond waar boomverlatende takken zoeken naar werkelijkheid de dwaas de romanticus ontrouw verliest zich in brandend verlangen de ander bidt tot één…
Irmgard26 september 2005Lees meer >

zwarte kraaien

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad ieder woord zal enkel naar mij leiden ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer zuiver door het onbeschermde lijden zie naar uzelf en wat ik ontbeer waar u mij in het verstaan ontmoet slechts tijd beschrijft…

zwarte kraaien

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 629
bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad ieder woord zal enkel naar mij leiden ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer zuiver door het onbeschermde lijden zie naar uzelf en wat ik ontbeer waar u mij in het verstaan ontmoet slechts tijd beschrijft…