117 resultaten.
perifeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 aan het voeteneind van de dag
waar het lichtelijk ontbreekt
aan licht dat verblindt
dat brandt en verbleekt
op de grens tussen
weinig en dun
tussen nog even blijven en
voorgoed gaan
aan de rand van de stad
wacht het grind
van de laatste bomenlaan…
DICHTERS OORD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Zij, die de daagse woorden van onze taal
laten vervagen tot zwevende mist,
welke dan een burcht is, hecht en beslist,
vorsen de spraak als een strenge generaal.
Deze zoekers leven in een wonderzaal,
waarin de wereld van alles mist,
zich toch herstelt door eigenwijze list,
smullen rondom een overwinningsmaal.
Bij al hun bezonnen waarnemingen…
Ochtend
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.859 Ik zie de bladeren afzonderlijk
en tussen hen fragmenten van de lucht.
Ik voel hoe mijn zelfstandigheid verloren gaat
en dat er nauwelijks verschil bestaat
tussen mijn ogen en het licht.
--------------------------------------
uit: 'Ik kijk naar de wolken', 1956.…
Vrij worden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 Dat we afzonderlijke wolken zijn.
We kunnen bewustzijn ervaren.
Dat we de heldere hemel zijn.
Dat we wolken kunnen zien.
Mensen die werkelijk beseffen,
dat ze wolken en hemel zijn,
kunnen bewust kiezen.
Ervaren liefde.
Worden vrij.…
Lief gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
805 LIEF GEDICHT
nog voor ze
gelegd worden
kan ik je kwijt
aan de straatstenen
op de onderkant
kalk ik je
en laat ik je
aan de stratenmakers
om ontdekt te worden
ieder woord afzonderlijk
als een puzzel
waarvan geen stuk
mag ontbreken
willen ze je
met voeten treden
zodra je
met de neus omhoog
uit laatste respect
in de juiste volgorde…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 In de verte slaat een toren acht slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit…
OP ZICHZELF
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
203 Het kleine bosmeer
ligt stil glanzend en roerloos.
Somtijds klinkt opeens
kikkervergadering op,
uitdagend en veeleisend.
Rododendron bloeit,
omringt het waterleven,
zondert het lieflijk
van de hele wereld af,
schept betoverde ruimte.
Dode bomen staan
rechtop, hebben jeugd in zich,
baren wezentjes,
die het ven en diens oevers
met…
Angstgevoel
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.336 Bekoren tot de pracht,
intens, afzonderlijk.
Geen regels, geen lach,
geen wet.
De angst verdwijnt.
Geen loze gewetens.
De angst verdwijnt.
De woede vergeten.
de angst verdwijnt...…
Afzonderlingen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
639 zeilen gaven een hemel
aan het podium
in een ruimte van lucht
waar stoelen leegte kenden
daarboven
vaak de ouden
van de dag
die nu en dan
de ogen naar
de aarde wendden
beneden zat toekomst
geringd met gerucht
in het gras
lyrische zielen
afzonderlijk
bij elkaar
bij het buffet
leek het even
een gemengd ras…
Hand over hand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Het al dat je uit
Ons woordenboek verdween -
Samenleving, verouderd begrip
Dat alleen nog in verhalen
Uit de geschiedenis van
Dit koude land opgeld doet,
Begrippen die ooit van
Waarde waren voor hen
Die hier leefden, gingen
Hand over hand verloren -
En, mochten we je ooit nog tegenkomen,
Dan hooguit als verzameling van
Afzonderlijke…
De virtuele man
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
2.225 in de afzondering van zijn kamer
badend in een blauwe gloed
doet hij waar hij in het echt geen lef voor heeft
vindt hij virtuele moed
hier is hij spannend en interessant
wordt er naar hem gesmacht
in het echt waant hij zich onbemind
en voelt hij zich veracht
zelfs ogenblikken van echt geluk
geven hem niet de kracht zich te uiten
bang dat zijn…
Tijdsholte
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
497 over, te
weinig of geen, de
heelte werd een holte,
alles stond op of viel uiteen,
ik acht mij gewonnen, aan
de dag en nacht gesponnen,
minacht de middernacht,
de draad van eindigheid,
in zuiver bloed geronnen,
zonder een gemis, zal niets
ontstaan, alles heeft een
eigen weg te gaan, de macht
te wegen zonder gewicht,
weegt zich afzonderlijk…
God doet nooit zomaar iets ( E. )
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Jij, op mijn pad,
het zat al langer in onze groei,
jij naast me
was noodzakelijk voor onze bloei,
apart en afzonderlijk,
uiteindelijk ook samen.
God doet nooit zomaar iets,
bracht ons bijeen.…
Laatste dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Ik denk aan het zelfde lied
introvert maar voor altijd gedragen
neuriën we stil afzonderlijk in het brein
instrumentaal ervaar ik onze reis
tot de climax naar het outro
geleidt tot de laatste dans in het refrein.…
Naar buiten
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5.275 veel gaat verloren, flarden
zijn verstaanbaar, afzonderlijk-
heden nu treden naar voren
Olie op het asfalt, hier
stond een auto, smeulende peuk
op het trottoir daar
gaat een man
------------------------------------
Uit: 'Alle bundels gedichten', 1979.…
collateraal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 door samen op te trekken
achter te laten, alleen
zodra de stappen zijn gelicht
hun indrukken als geheugen
uit geboomte getrokken
hier ligt de brandgang
van onbekend terrein
grens en bosrand
alle paden afzonderlijk
maken het verschil
tussen verblijven en er zijn…
samenhang
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
700 opgedroogde traan
je raakt me aan, zo nu en dan
in het wezen van mijn bestaan
zij kent geen woorden
noch gebaren met de hand
ik droom in de echo van de nabije oorden
doch immer aan de buitenrand
van een verbeelde werkelijkheid
in het wezen van mijn bestaan
het is zeker zo, dat ik word geleid
door fragmenten van oplichtend gevoel
wel in afzonderlijk…
LIPPENHUISTER HEI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Lage berken staan
vol sterk levensgenot
tussen bevallige struiken
waaronder reine poelen
verborgen begroeide kuilen
juichen over afzondering
trots zijn op hun taak
kleine tere dieren
en de edele gentiaan
in eenzaamheid te beschermen
achter verre boomtoppen duidt
Lippenhuizens watertoren
als waarschuwende vinger
dat er ergens ook…
opaak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
137 laten we een blik werpen
op dit doorwaadbaar geluk
veelvlakken van voorgeslacht
gingen ons hierin voor
met afzonderlijk genoegen
in een open wervelpoort
verstrooid licht weemoedig
ogenzand
berustend in een blakend fossiel dat
op beroering wacht
hemeldoorlatend zodat er nooit
reden is te wanhopen
het blijft niet eeuwig ochtend…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 hoofd dwingt
met koppig geduld
tot concentratie
het zwart strijkt knarsend neer
bruusk dient oud zich aan
het verlangen gaat altijd weer stromen
er is geen geduldige tijd
de spanning groeit en haast zich
kleuren dringen zich op
het gaat vanzelf
de rode draad spreekt
over het tragisch lot van goed en kwaad
gehoorzaam aan afzondering…
heroverde adem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
156 wie ooit de tocht
door de krochten
van de hel heeft gemaakt
kent de smaak van zwavel
en weet dat spreken daarover
heroverde adem benemen kan
de handen uit de grond
rondom je enkels die branden
het onmogelijke pad
dat omhoog leidt in de hoop
op verhelderend licht
zonder zicht op de verlossing
iedere afzonderlijke
stem van een halfdode…
Vriendschap
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
8.043 De eenzaamheid duurt echt te lang
Gaat de tijd van afzondering echt voorbij?
Voor vriendschap ben ik echter bang
Is dat niet weggelegd voor mij?…
kringloop van schaduwen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
569 weent, als vreemde, ongezien
dat het steeds meer wordt
in een beheerste vorm; grachten vol gedachten,
bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het
tenslotte zal weten dat het schrijven moet
omdat gesproken woorden achterblijven in muren
en er nauwelijks wind is
en hoe het, haast mensenschuw, doodvermoeid,
de dagen laat regenen op afzondering…
Onvoltooid verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij begroette mij onder een sterrenhemel
en danste voor mij met een lach
als een vallende ster wandelde zij
waar wij jaren afzonderlijk sliepen overdag
zij praatte met weinig zinnen
maar deelde kostelijke woorden
we leefden als een God in Frankrijk
waar we duurzaam woonden
elke vers schreef zij met melodie
en zong dit als een nachtegaal…
Voortgeploeterd in een onwelgevallige wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Inmiddels echt ruim een generatie geleden
Het klinkt misschien
Ongehoord, in gedachte
Heb ik hen, waar ieder
Afzonderlijk
De das omgedaan, (echt)
Vermoord
In letterlijke zin dan figuurlijk uiteraard,
(maar) duivels zijn
en blijven zij, dat staat vast
Eigen falen
Door zijn leed verbloemen
Fout met woorden te benoemen
Gelukkig beschik…
Tergend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
364 Zwarte lichamen
welke het pad
als inkt beschreven
Rossige dragers
onder het gewicht
van zomerzaden
Lichte zoekers langs
stengels en licht
Zij bewogen als
afzonderlijke talen
De drager bij
de uitgang
De zoeker verderop,
de wachter dieper
in de gangen
Gewicht op andere
ruggen
De uitgang verplaatst
het spoor door
andere sprieten…
Pijnlijk Perfect Passend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.006 in afzondering verlang ik
naar het gestolen hart
en de eindeloze zachtheid
de tedere afstand
verkleurt het gevoel
geeft gedachten tijd
en steeds meer
beweeg ik met de natuurlijke deins
en ambieer ik
zoete verdwijning
pijnlijk prettig perfect passend
weerspiegeling van het lot
en verzet tegen het verleden
strijkt de tijd elk gebaar…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 Het ruikt naar suikerspinnenbos
fluweelwolken schaduwen
over de gelokte haren van
de geknielde vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één…
zwarte kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
462 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
zwarte kraaien
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
629 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…