110 resultaten.
Mammons zetel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
517 mighty mountains tweelingkathedralen
De mammon - zetel der heilige gralen
Waar uncle sam nooit iets kon overkomen
Geen steen die david naar
de reus zou gooien
Nooit had bush jr. in z'n bangste dromen
Gevaar van flying eagles aan zien komen
De zeppelins, nog brandend
in hun kooien
Geen mens weet van hun doodschreeuw in de hel
Apocalyps…
Voorbij het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 voorbij het
einde naar
beginnen kijken
donker
achter mij
laten en de
gaten vullen
die gevallen
zijn toen de
wereld in chaos
ontaardde
het holle gevoel
kwam waarin
zelfs echo de weg
kwijt was
mijn ziel in
kou gevangen
zijn einde
nabij wanhoopt
omdat contacten
verbroken zijn
in de rafels van
minimaal leven
een apocalyps…
Sociale apocalyps
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
465 dirigerend de
weg wezen
zij langbeende
als furie vooraan
liet zich niets zeggen
haar dwingende ogen
hield de groep bij elkaar
omdat dit aantal nog
een overlevingskans
bleek te hebben
door hun constellatie
en de snel en soepele
manouvreerbaarheid
in de op drift geraakte
mensen die stilte en
rust zochten weg
uit de ontketende
sociale apocalyps…
APOCALYPSE REVISITED
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Angstzweet parelt ijzig langs mijn hals:
Apocalyps was weer mijn lot vannacht.
In de zwoele warmte van het bed
slaap je, dicht tegen me aangevleid
onwetend van de angstdroom die mijn hart beklemt.
Wellicht spin jij je eigen droom
teder rond het cocon van je buik
waarin beginnend leven ruist.…
Het eonenlange wachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 de kiezels die
mijn voetstap altijd
ving in bekend geluid
nog voelde alles
vertrouwd ondanks
donkergrijs in het vooruit
het goot stil makend
de sfeer veranderde snel
naar kil en fel
tijd had opgehouden
te bestaan toen het
hemelwater zich liet gaan
zag de zondvloed
komen als een zee
die het land overstroomde
wist de apocalyps…
AI en d'apocalyps
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
412 Dit gedichtje is niet door AI gecreëerd,
Dat is objectief door AI geverifieerd.
Dat kan AI absoluut stellig zo stellen,
Zo zijn AI algoritmes geprogrammeerd.
Wel werd door AI hierover opgebiecht,
Dat AI zonder dat AI daarover liegt,
Zonder tussenkomst van de mens
Joris Olivier, AI dit zeker had gekund,
Ad infinitum kan AI niet alles overnemen…
Giftig van Oranje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 Terwijl het landschap snel
zich aan mijn oog voltrok
scheen in een ogenblik
de apocalyps mij toe:
(nee!…
Mangel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Schrijf zelf dan
iets beters iets
diepers en langers
voorzie het van humor
en maak een satire
voor mijn part
bijvoorbeeld
niet over de wolken
maar het zee- land- en berg-
en transitieklimaat
pleeg geen plagiaat
dat reeds bekend staat
als het openen van
hoeken kieren en gaten
der apocalyps en
nirwana gedachten
maar ga aan…
Ecocentrisme
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
453 Toch niet de eindtijd
't Laatste Oordeel
Het eind der tijden,
Apocalyps
Veranderende perspectieven
Van Keynesiaans kapitalisme
Overproductie naar believen
Naar een neo-ecocentrisme?…
rotgeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 het geurt
want open borrelen de geheimen
en het stinkt
want bloot ligt het mysterie
en het sist:
de nijdigen vloeken
want de kans op een einde met fijne slierten en neuken tot 3 cijfers na de komma met de wulpse engeltjes van de apocalyps, blijkt al eeuwen terug onherroepelijk gemist.…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 kan het zijn,
dat van Genesis af
het parabolisch Verhaal,
de Ellips der Geschiedenis -
tot het vuur van de Apocalyps
de laatste beelden verbrandt,
de luchter, het boek en het lam -
niets anders is
dan het vluchtige spiegelbeeld
van mijn slaap, tussen dromen verdeeld?'…
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 wachtend op een nieuwe tijd
stralend vanuit ons gouden hart
wetend in de kosmische cyclus
lijdend door de pijn verward
hopend op een nieuw leven
strijdend door de duisternis
wakend over liefde en leven
biddend voor de Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur…
Narcistisch zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 brak de
hemel in flitsend
ontladen rolde donder
uit gerafelde gaten
er was geen tijd
en plaats voor angst
het zintuiglijk bereik
herkende al zijn eind
we rouwden om
de ondergang van
het paradijs dat niet eens
de status van hemel bereikte
treurden om de
weggegooide kansen
om nog eenmaal met
anderen te kunnen dansen
de apocalyps…
Scheppingscement
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 blijven
toch zal in eerste
opzet het geel en
groen van hoop
en natuur domineren
naast het blauw
licht contrasterend
ook een nieuwe kleur
zal de aarde uit zijn
genenvoorraad
als uiterst
vitaal aandacht
trekkend pigment
produceren in
warm en verbindend
scheppingscement
uit een toonsoort die
geboren is in het
lijden door de apocalyps…
In lyrische extase
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 ik voelde klanken
op de weg
een stuk klavier
speelde chaos
van papier
zonder schrift
in dissonanten
naderde apocalyps
met af en toe een
hemels intermezzo
tussen treden
die ik heb gemist
wanklank bleek
al lang refrein in
dreunende verwarring
het tekstuele werd gerapt
in stroboscopisch licht op
een magisch virtuele set
stemmen…
de laatste aria van Gaya
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
899 de hoogste noot
brak in applaus
zijn echo kaatste
leegte
tussen sterren
de dirigent
sloot toen
het firmament
stilte
kwam van verre…
azuurde je de hemel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
899 in blauw kristal
azuurde je de hemel
verschoof het prisma
van het gans heelal
in kou kwam helderheid
de ultra violette stralen
konden nu hun gram gaan
halen op de onbedekte huid
het aardse aangezicht
verkankerde voor mens
en dier veranderde het
leven in een eindeloze hel
de zon scheen fel
en zonder ozonlaag
muteerde evolutie
tot…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Anarchie van het venijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
560 het golft
moord en doodslag
in het klein
intolerantie en isolement
nemen weer toe als
anoniem onzichtbaar is
waar controle
nog sociaal kon zijn heerst
nu de anarchie van het venijn
mensen breken tot op het bot
om aandacht vragen
voor het eigen zieke lot
van volkerenmoord is niets geleerd
de menselijke aard apocalypst
nu eigen…
Een ander morgenrood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
703 de zon is dood
de aarde een sintel
in blauwgloeiend rood
de laatste vogels
zijn gevangen
in paars glasgordijn
de maan
verschimt in
zwart aanwezig zijn
de schepping is teniet
gedaan het nirwana
de ruimte ingegaan
de zon is dood
toch zal de mens weer
opstaan in een ander morgenrood…
Hadden de Maya's gelijk ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Nieuw-Zeeland kreeg op achttien uren
zeventien earthquakes te verduren.
Nieuwe vulkanen
woeste oceanen.
Zal 2012 ons bezuren ?…
Eind van dit tijdsgewricht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
514 Zondvloed, komeetinslag?
Kootwijk is voorbereid!
Noach aldaar biedt
Nog restplaatsen aan
Ieder die lijdt aan het
Apocalypssyndroom
Mag met hem samen
De lifeboat in gaan…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 De holle zolen van mijn voeten
tegelen ‘t onbetreden pad.
Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.
Doelloos dwalend over ‘t strand
langs…
De dode hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 wij glijden af
flauw tegenspartelend
naar de slangenkuil
waarin het vuil
van ons bestaan door
tijd en rot ooit zal vergaan
de dode hoek
van het paradijs
waar grijs de kleuren
heeft verdrongen
harmonie en vorm tot
karikaturen zijn verwrongen
nog is er een weg terug
met de rug tegen
de muur omdat ons
laatste uur geslagen is
wij…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
Brief in een nachtkastje gevonden
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.124 Het was een zomerdag, een slap begin
voor een gedicht dat me verwonden wil.
Maar niets zo onbedaarlijk als de spin
die in haar web zit. Dus ik houd me stil.
Je kwam van ver, pas nu zie ik de draad
waarlangs je leven zich toen leiden liet
naar waar ik nooit meer op mezelf besta.
Onzichtbaar worden, nee, ik kon het niet.
Ik zou willen zeggen…
Zijn laatste plaag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 eindeloos golft water
loom en monotoon langs
nog opstandige stranden
er is weer ruim
voldoende zand voorhanden
in deze posthistorische tijd
geen mensen meer
om avontuurlijk te landen
en elkaar de schat te betwisten
nog hangen sporen van strijd
als tekens van haat en nijd
in de opgeschoonde lucht
zacht zucht het land in
weldadige…
Zijn apocalyptisch manifest
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
503 de klok heeft geslagen
wij staan in deze steeds
complexere dagen met
een mond vol vragen
normen en waarden
vervagen in een
wereld die alleen het
hebben zit op te jagen
waar overzichtelijkheid
klonk in het zachte beieren
van klokken zijn de digitale
uurwerken op hol geslagen
de raderen draaien nog
door het oude vakmanschap
maar de…
De stille week bruusk verstoord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
547 akkoord
om overal angst en vernieling te zaaien
als verwarde geesten die beginnen door te draaien
de stille week werd bruusk verstoord
en wie heeft op die gruwel een antwoord
voor families die een dierbare hebben verloren
zijn er nog spijkers die hart en ziel doorboren
de stille week werd bruusk verstoord
heeft God het schreeuwen in die apocalyps…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 ik heb de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig…