Alle inzendingen over cyclus

229 resultaten.

Sorteren op:

En als de storm 't zwiepende weefgetouw

poëzie
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.437
En als de storm 't zwiepende weefgetouw Vastmokert op nachtlijke vastelanden, En wereldzeeën blauw en goud doet branden Onder zijn spoel, een streep van goud en blauw, En dan voor de ingang van cyklopenbouw, Een berg elk rotsblok met duiz'lende wanden, Tot groet aan morgenzon met trotse handen Zijn regenboog zich omsjerpt, hel op grauw -…

En als de zon voor de uittocht uit haar zaal

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.152
En als de zon voor de uittocht uit haar zaal Zich peinzend-artistiek staat te draperen, Of zo -, Of zo -, en groenig irizeren De feeërieke zomen van haar shawl, En ongeduldig de avondster 't portaal Ingluurt, of 't nog niet klaar is, dat proberen, Hoe 't grootst effekt zal zijn van mooie kleren, En maar vast waagt zijn blauwfonk'lend signaal…

levenswiel

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.303
in een ander wiel grijpt Weer de hele cyclus rond weet niet meer de plaats, waar ik stond begin maar weer in het Oosten waar ik mijn ontstaan vond Het hele wiel zal ik volgen tot ik erbij neerval en zwicht kennis vergaren en verzwolgen arriveer ik in het Noorden, in-zicht.…
Freek Kuilman17 september 2008Lees meer >

'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal

poëzie
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.045
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal, En achter haar wapperde groen en breed Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed, En luchtig woei 't kant van zijn golvenval; Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal, En, uit het wolkend zwart van haren, reet Bacchantisch zij de naalden los en smeet 'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad

poëzie
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.747
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed, Die onbewust haar slankheid stralen doet En uit de glans van 't haar en de ogen slaat, Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat, Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet: Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed, Nobel en ridderlijk in woord en daad…

Getekend

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 781
Er vlogen kogels door de tuin de krekels en vogels zwegen Wij waren niet bang en keken het verleden draag je altijd mee Als je als Indo geboren bent oorlogsacties hebt overleefd dan raak je er aan gewend dat je als Indo geboren bent Nederlands-Indië warm moederland wat was het koud in Nederland het weer en de koele mensen bijna dood en…

HOE GAAN TERE BLAADJES?

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 369
Een warme stem spreekt met blijde galmen over bloeiende tonen. Corry Konings zingt volk sterke wil, aangaande die geliefde bloem. Als fijne geuren verlaten klanken de mond van de zangeres. Reuk der muzen zwerft langs en naar alle mensen, treft begrijpend oor. De tonen brengen opbeuring aan een ieder, die zwaarmoedig is. Simpele…
Han Messie29 november 2025Lees meer >

IERLANDS MIST

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 258
Uit het zwarte meer stijgen dampkronkels, geven zorg en angst. Wolken zakken neer, uit hun zich verspreidend grauw verschijnen huisjes. Al deze nevels roepen gedachten op aan vage heksenkunst. Schuilt hier een spiegel met toverkrachten, die vraagt in hem te kijken? Zijn glas toont in plaats van je aangezicht, wat er binnen…

Nieuwe lente

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
Even stilstaan en zwijgend groeten, terwijl de cyclus wordt hervat.…
MDCK29 maart 2004Lees meer >

BEGIFTIGD (3)

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
Ze was pas achttien toen ze trouwde De man die haar de zijne maakte - En als de beste haring kaakte - Zag hoe ze in de ander schouwde Hij zag hoe haar dat zeer benauwde En dat ze naar alleen zijn haakte Hoe ze steeds meer gevangen raakte Ze zich als mensenschuw ontvouwde Met op haar schouders alle last Van wereld en van dorpsgenoten -…

Wakker

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.024
zo vol, volledig als de cyclus zich rondt en haar glans werpt in neerschijn van de nacht zo duister, volkomen als schaduwen ijlings vluchten en vensters donker oplichten zo stil, volmaakt als het uur der waarheid zich geruisloos terugtrekt en helder zicht weer aanstonds verschijnt…

tussen geest en natuur

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 880
Wij bedekkken ons met dekens van steen onder de wind die zich niet laat vangen regens die uitspoelen en zon verlangen daar gaan de druppels duidelijk heen Overgoten met het hemelrijke vocht absorberen wij niet de wezenlijke dingen vruchtbaar zal de cyclus weer beginnen omdat het in de winter niet mocht…
Jouke5 juni 2005Lees meer >

Onbereikbare liefde

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Onbereikbare liefde is als vloedgolven van de zee Telkens weer probeer je het aan, maar het lukt niet Het is te koud en te ver weg Het voelt onprettig De gevoelens zijn hevig en blijven in een cyclus om je heendraaien Je kunt er niet bij, hoe graag je het ook wilt Misschien kun je het beter loslaten.…
Yvonne15 april 2011Lees meer >

Paradise Regained

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Rijk voel ik me met dit Herwonnen leven dat zich Met het pigment van uiteenlopende Kleuren heeft gemengd tot De kleurigste verf die bij Elke gemoedstoestand past, Alle scheuren vult, en de Overgebleven plooien in mijn Gepijnigde ziel gladstrijkt…

De vale takkenstramheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 392
die nog wachten op de oogst die winterklaar al getooid zijn om te gaan hun kleuren afscheid van de warme zomer is allang geleden en toch zijn er weer redenen om op te staan niet alleen wordt het kind geboren maar ook zij die zijn uitverkoren voor het nieuwe lentefestijn die al hun wortels hebben geplant om de eeuwenoude cyclus…
wil melker11 november 2024Lees meer >

in heldere sporen

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
in heldere sporen met het water tot aan de lippen loop ik door de schiere zee voel het zand tussen mijn tenen kruipen de koude vlaag van onderstroom die onzichtbaar en verraderlijk mij zo nu en dan plagend onderuithaalt schelpengolven tillen me weer vanuit de cyclus van nacht en ontij en geven me in gewichtsloosheid -zo nietig als ik ben…
Elinora21 maart 2012Lees meer >

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Het geloof in reïncarnatie is een niet benoemde factor in discussies omtrent de toelaatbaarheid van de doodstraf.…

Solo

gedicht
3.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 20.281
. --------------------------------------------------------- uit: 'De harde kern, oncyclische cyclus', 2003.…
Gerrit Komrij28 december 2025Lees meer >

Cyclus over jou en mij

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.121
Het druppelt en klinkt kalm de stem van mijn binnenste goede mens zeldzaam schoon en teder bezit ik je Nu spreken we met rauwe tongen woorden die voor niemand bedoeld zijn rollen als knikkers van een houten trap verdwijnen in echo niemand te beschuldigen niemand te vergeven de enige waarheid is alles is een leugen Weet je dat als…
Suzanne12 juni 2004Lees meer >

Blindganger [cyclus]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
In zijn ogen tekent het leven rode linten van staren moerassen van verwebd verleden voetstappen weggezogen. in zijn ogen klieft de dag wellen tranen op verhoord vlies doorlopen met gedachten vastgehouden jaren achterom in zijn ogen grijnzen tanden geel opgegeten stil als een dode poel sijpelt zijn blik in de spiegel achter hem…

Jaarlijkse cyclus

snelsonnet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 832
Die zenuwslopende examendagen... Al ben ik dan van vóór de laptoplichting Ik had gevoelens in dezelfde richting Daar zakken zakken blijft en slagen slagen Derhalve: mijn gepaste medeleven (Elk jaar met meer distantie te vergeven)…

De cyclus van verlies

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
verstrengeld dansend trotseren ze de najaarsstormen verliezen dwarrelende bladeren takken vallen knappend af hun verlies doet geen pijn blijkt toch niet onmisbaar groeit meestal weer aan als hoopvol perspectief bij ons doet verlies vaak pijn blijkt missen meest onmisbaar ach waren wij soms bomen stevig verstrengeld in het nu de cyclus…
geeraardt19 oktober 2013Lees meer >

Circulaire cyclus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Eerst is alles nog egaal, vaal, stil. Dan... pok, beweging, pokkepok, geroer; het grijs vermengt zich met tintelende tinten en contouren blijven nog onbestemd. Een paar... parabolide? Hij vergroeit en vervloeit al, op zoek naar nieuwigheden, terwijl violen vliegend water scheppen. Een piccolo rent langs; als klokjesklanken in de wind, met…

Cyclus II

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
er vormt zich iets op mijn bovenlip het is veel donzig en blond en ik denk verdomme dankzij de overgang loop ik met een snor in deze wereld rond mijn taille is ook aan het verdwijnen mijn blaas loopt uit de pas nog even dan ben ik zo'n klein stevig vrouwtje met Tena Lady's in haar tas dan nog even iets over de mannen die je aankijken…
Dianah2 november 2015Lees meer >

Cyclus I

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
ik lach ik huil ik lief ik vloek en dat hele dagen door ik zweet ik krimp ik waak ik groei en luister met een half oor hoe lang duurt die overgang dan ma vraagt mijn gezin als een front naast elkaar en ik gil terwijl ik net naar boven stijg moeder moet nog een paar jaar…
Dianah5 oktober 2015Lees meer >

Cyclus voor Salome

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 891
I. Nog niet al wordt het avond ga niet weg laat bladeren verdorren rood goud is in je haar verweven dat ik streel tot aan je ingevallen lendenen de nacht kan je nog niet verzwelgen want de flonkerendste sterren zijn je ogen toe, ga niet weg je maakt je mooi je blijft II. Koestering niet de seconden tellen tot ze lijdt…
Serval25 december 2016Lees meer >

ZORGVULDIGHEID

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
berusting zal worden in het waardevolle even dat het leven vertegenwoordigt in de aanwezigheid van de naaste die het begrip heeft, dat nodig is om het leven te vervolmaken zo huldig met de bloemen des velds neurie de hemelliederen die door hun klanken vrucht afwerpen die weer bomen doen groeien die voortbestaan verzekeren en zo de cyclus…
HANS UDING7 december 2013Lees meer >

Lethargie

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.143
Leegte bemint een kleine cyclus in het land van het cynisme kraaien de trotse hanen in de avondschemering dat hoort gewoon bij het leven klinkt de echo van het stemgeluid van de narcistische psychiater die zijn portemonnee dichtknijpt met pijn in zijn harteloze ziel anoniem is de schuilnaam van het niets de wilde haren kwijtgeraakt incognito…

Cyclus: groei deel 3

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
5. Kijk ik naar de wereld reeds vergaan verlies ik de greep op de diepste lagen van mijn bestaan vlucht ik in beeld 6. Mens geheel van beige stoffelijkheid kwetsbaar en verwoestend mens geheel van subtiele verlangens en rauwe lusten mens geheel van hebben en zijn strijd 7. Droef beziet zij in spiegeling…
suzanne14 juni 2004Lees meer >

Cyclus: groei deel 4

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 975
8. Opgepakt door een hand van grijsgeel korrelzand onrustige wandelgang het licht van de nacht wijst mijn weg terug 9. Ik vond mezelf op het dak van de wereld in afwachting tot ik mijn vleugels kreeg…
suzanne14 juni 2004Lees meer >