229 resultaten.
En als de storm 't zwiepende weefgetouw
poëzie
3.8 met 15 stemmen
2.437 En als de storm 't zwiepende weefgetouw
Vastmokert op nachtlijke vastelanden,
En wereldzeeën blauw en goud doet branden
Onder zijn spoel, een streep van goud en blauw,
En dan voor de ingang van cyklopenbouw,
Een berg elk rotsblok met duiz'lende wanden,
Tot groet aan morgenzon met trotse handen
Zijn regenboog zich omsjerpt, hel op grauw -…
En als de zon voor de uittocht uit haar zaal
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.152 En als de zon voor de uittocht uit haar zaal
Zich peinzend-artistiek staat te draperen,
Of zo -, Of zo -, en groenig irizeren
De feeërieke zomen van haar shawl,
En ongeduldig de avondster 't portaal
Ingluurt, of 't nog niet klaar is, dat proberen,
Hoe 't grootst effekt zal zijn van mooie kleren,
En maar vast waagt zijn blauwfonk'lend signaal…
levenswiel
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.303 in een ander wiel grijpt
Weer de hele cyclus rond
weet niet meer de plaats, waar ik stond
begin maar weer in het Oosten
waar ik mijn ontstaan vond
Het hele wiel zal ik volgen
tot ik erbij neerval en zwicht
kennis vergaren en verzwolgen
arriveer ik in het Noorden, in-zicht.…
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
3.8 met 20 stemmen
2.747 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
Getekend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
781 Er vlogen kogels door de tuin
de krekels en vogels zwegen
Wij waren niet bang en keken
het verleden draag je altijd mee
Als je als Indo geboren bent
oorlogsacties hebt overleefd
dan raak je er aan gewend
dat je als Indo geboren bent
Nederlands-Indië warm moederland
wat was het koud in Nederland
het weer en de koele mensen
bijna dood en…
HOE GAAN TERE BLAADJES?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
369 Een warme stem spreekt
met blijde galmen over
bloeiende tonen.
Corry Konings zingt
volk sterke wil, aangaande
die geliefde bloem.
Als fijne geuren
verlaten klanken de mond
van de zangeres.
Reuk der muzen zwerft
langs en naar alle mensen,
treft begrijpend oor.
De tonen brengen
opbeuring aan een ieder,
die zwaarmoedig is.
Simpele…
IERLANDS MIST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
258 Uit het zwarte meer
stijgen dampkronkels,
geven zorg en angst.
Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.
Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.
Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?
Zijn glas toont in plaats
van je aangezicht, wat er
binnen…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
785 Even stilstaan en zwijgend groeten,
terwijl de cyclus wordt hervat.…
BEGIFTIGD (3)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 Ze was pas achttien toen ze trouwde
De man die haar de zijne maakte
- En als de beste haring kaakte -
Zag hoe ze in de ander schouwde
Hij zag hoe haar dat zeer benauwde
En dat ze naar alleen zijn haakte
Hoe ze steeds meer gevangen raakte
Ze zich als mensenschuw ontvouwde
Met op haar schouders alle last
Van wereld en van dorpsgenoten
-…
Wakker
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.024 zo vol, volledig
als de cyclus zich rondt
en haar glans werpt
in neerschijn van de nacht
zo duister, volkomen
als schaduwen ijlings vluchten
en vensters
donker oplichten
zo stil, volmaakt
als het uur der waarheid
zich geruisloos terugtrekt
en helder zicht weer
aanstonds verschijnt…
tussen geest en natuur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
880 Wij bedekkken ons met dekens van steen
onder de wind die zich niet laat vangen
regens die uitspoelen en zon verlangen
daar gaan de druppels duidelijk heen
Overgoten met het hemelrijke vocht
absorberen wij niet de wezenlijke dingen
vruchtbaar zal de cyclus weer beginnen
omdat het in de winter niet mocht…
Onbereikbare liefde
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
842 Onbereikbare liefde is als
vloedgolven van de zee
Telkens weer probeer je het aan,
maar het lukt niet
Het is te koud en te ver weg
Het voelt onprettig
De gevoelens zijn hevig en
blijven in een cyclus
om je heendraaien
Je kunt er niet bij, hoe graag
je het ook wilt
Misschien kun je het beter loslaten.…
Paradise Regained
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 Rijk voel ik me met dit
Herwonnen leven dat zich
Met het pigment van uiteenlopende
Kleuren heeft gemengd tot
De kleurigste verf die bij
Elke gemoedstoestand past,
Alle scheuren vult, en de
Overgebleven plooien in mijn
Gepijnigde ziel gladstrijkt…
De vale takkenstramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 die
nog wachten
op de oogst
die winterklaar
al getooid zijn
om te gaan
hun kleuren
afscheid van
de warme zomer
is allang geleden
en toch zijn er
weer redenen
om op te staan
niet alleen wordt
het kind geboren
maar ook zij die
zijn uitverkoren
voor het nieuwe
lentefestijn die
al hun wortels
hebben geplant
om de eeuwenoude
cyclus…
in heldere sporen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
624 in heldere sporen
met het water tot aan de lippen
loop ik door de schiere zee
voel het zand tussen mijn tenen kruipen
de koude vlaag van onderstroom
die onzichtbaar en verraderlijk
mij zo nu en dan plagend onderuithaalt
schelpengolven tillen me weer
vanuit de cyclus van nacht en ontij
en geven me in gewichtsloosheid
-zo nietig als ik ben…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Het geloof in reïncarnatie is een niet benoemde factor in discussies omtrent de toelaatbaarheid van de doodstraf.…
Solo
gedicht
3.1 met 43 stemmen
20.281 .
---------------------------------------------------------
uit: 'De harde kern, oncyclische cyclus', 2003.…
Cyclus over jou en mij
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
3.121 Het druppelt
en klinkt kalm
de stem van mijn binnenste
goede mens
zeldzaam schoon
en teder
bezit ik je
Nu spreken we met rauwe tongen
woorden die voor niemand
bedoeld zijn
rollen als knikkers van een houten trap
verdwijnen in echo
niemand te beschuldigen
niemand te vergeven
de enige waarheid is
alles is een leugen
Weet je dat
als…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 In zijn ogen
tekent het leven
rode linten van staren
moerassen van verwebd verleden
voetstappen weggezogen.
in zijn ogen
klieft de dag
wellen tranen op verhoord vlies
doorlopen met gedachten
vastgehouden jaren
achterom
in zijn ogen
grijnzen tanden
geel opgegeten
stil als een dode poel
sijpelt zijn blik in de spiegel
achter hem…
Jaarlijkse cyclus
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
832 Die zenuwslopende examendagen...
Al ben ik dan van vóór de laptoplichting
Ik had gevoelens in dezelfde richting
Daar zakken zakken blijft en slagen slagen
Derhalve: mijn gepaste medeleven
(Elk jaar met meer distantie te vergeven)…
De cyclus van verlies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 verstrengeld dansend
trotseren ze de najaarsstormen
verliezen dwarrelende bladeren
takken vallen knappend af
hun verlies doet geen pijn
blijkt toch niet onmisbaar
groeit meestal weer aan
als hoopvol perspectief
bij ons doet verlies vaak pijn
blijkt missen meest onmisbaar
ach waren wij soms bomen
stevig verstrengeld in het nu
de cyclus…
Circulaire cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Eerst is alles nog egaal, vaal, stil.
Dan... pok, beweging, pokkepok, geroer;
het grijs vermengt zich met tintelende tinten
en contouren blijven nog onbestemd.
Een paar... parabolide? Hij vergroeit en
vervloeit al, op zoek naar nieuwigheden,
terwijl violen vliegend water scheppen.
Een piccolo rent langs; als klokjesklanken in
de wind, met…
Cyclus II
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 er vormt zich iets op mijn bovenlip
het is veel donzig en blond
en ik denk verdomme
dankzij de overgang
loop ik met een snor
in deze wereld rond
mijn taille is ook
aan het verdwijnen
mijn blaas loopt uit de pas
nog even dan ben ik
zo'n klein stevig vrouwtje
met Tena Lady's in haar tas
dan nog even iets over de mannen
die je aankijken…
Cyclus I
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
725 ik lach ik huil ik lief ik vloek
en dat hele dagen door
ik zweet ik krimp ik waak ik groei
en luister met een half oor
hoe lang duurt die overgang dan ma
vraagt mijn gezin als een front naast elkaar
en ik gil terwijl ik net naar boven stijg
moeder moet nog een paar jaar…
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 I. Nog niet
al wordt het avond
ga niet weg
laat bladeren verdorren
rood goud is in je haar verweven
dat ik streel tot aan je ingevallen lendenen
de nacht kan je nog niet verzwelgen
want de flonkerendste sterren zijn je ogen
toe, ga niet weg
je maakt je mooi
je blijft
II. Koestering
niet de seconden tellen tot ze lijdt…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 berusting zal worden
in het waardevolle even
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van de naaste
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te vervolmaken
zo huldig met de bloemen des velds
neurie de hemelliederen
die door hun klanken vrucht afwerpen
die weer bomen doen groeien
die voortbestaan verzekeren
en zo de cyclus…
Lethargie
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.143 Leegte bemint een kleine cyclus
in het land van het cynisme
kraaien de trotse hanen
in de avondschemering
dat hoort gewoon bij het leven
klinkt de echo van het stemgeluid
van de narcistische psychiater
die zijn portemonnee dichtknijpt
met pijn in zijn harteloze ziel
anoniem is de schuilnaam van het niets
de wilde haren kwijtgeraakt
incognito…
Cyclus: groei deel 3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
780 5.
Kijk ik naar de wereld
reeds vergaan
verlies ik de greep
op de diepste lagen
van mijn bestaan
vlucht ik
in beeld
6.
Mens
geheel van beige stoffelijkheid
kwetsbaar en verwoestend
mens
geheel van subtiele verlangens
en rauwe lusten
mens
geheel van
hebben en zijn
strijd
7.
Droef
beziet zij
in spiegeling…
Cyclus: groei deel 4
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 8.
Opgepakt
door een hand
van grijsgeel korrelzand
onrustige wandelgang
het licht van de nacht
wijst mijn weg terug
9.
Ik vond mezelf
op het dak
van de wereld
in afwachting
tot ik
mijn vleugels kreeg…