Alle inzendingen over gekrulde vacht

377 resultaten.

Sorteren op:

kat.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Lodewijck, mijn pracht, kater met zwarte vacht. Zie hem kuieren En luieren, Zie hem ongegeneerd gapen En slapen, Onheil kruist mijn pad, geheid!…
Effie26 maart 2009Lees meer >

NUdisme

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Ze durven zichzelf helemaal, in vacht of goed aangekleed, zonder valse schaamte, bloot te geven.…

De zoon die ik niet had

gedicht
2.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 12.143
Schokkend in de groene vacht van het gras begon hij te lachen. Hij lacht nog steeds. Ik hoop nog steeds dat hij stopt. --------------------------------- uit: 'Waaigat', 1993.…

Spiraalde zwart

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
we wolkten op de wind in vederlichte lagen nog voerde wit wollig gekruld de boventoon maar de thermiek spiraalde zwart de onschuld binnen het buien kon beginnen met een eerste bliksemflits maar in ontlading verregende het zwart de wind nam langzaam af wij wolkten weer geboortewit na de laatste donderklap…

In de luwte van de nacht

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
Langzaam komen de nieuwe woorden ze klinken hol in deze tijd steeds sneller beelden razen voorbij langs de chaos van vandaag oude boeken verzamelen stof maar in de luwte van de nacht laat hervonden rust de gepelde woorden leven daar tussen gekrulde ezelsoren bloeit de poëzie…

poezenkind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
jij ligt hier zo zacht in diepe rust en het lijkt alsof je mond lacht ik haal je aan en jij geniet spontaan met een siddering die reikt naar mijn vingers in je vacht…
Fred5 juli 2011Lees meer >

haar neigen naar schouders

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 638
hand door je haar de mist in je ogen alsof je het wist maar niet kon geloven je hals is zo zacht in haar neigen naar schouders je armen zijn kracht mijn hand langs je kin omhoog naar je lippen het bloeiende rood geloken als wijn om even te nippen je neus is gewelfd in de boog naar je ogen wimpers gekruld uit het zicht ik ga…
wil melker7 februari 2006Lees meer >

De boog naar je ogen

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 644
de hand door je haar de mist in je ogen alsof je het wist maar niet kon geloven je hals is zo zacht in zijn neiging naar schouders je armen zijn kracht mijn hand langs je kin omhoog naar je lippen het bloeiende rood geloken als wijn om even te nippen je neus is gewelfd in de boog naar je ogen je wimpers gekruld uit het zicht ik…
wil melker8 september 2009Lees meer >

Wel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Weerloos, als het monster komt, met zijn bebloede vacht. Die klauwen in de nacht.…

Uitgelaten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
Opwaaiende vachten, geluidloos gesnuif, staarten in wit, grijs en blauw. Eindelijk terug in de lucht.…

Letter voor letter

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
gekrulde zinnen zijn zorgvuldig gekozen en uitgewerkt in momenten van de dag achteraf zijn je ze zuur opgebroken in jaren van gezichten spoelen golven ze op de rand om te zuiveren is schoonheid aanwezig in elke vingertop die je draagt letterlijk én figuurlijk letter voor letter wordt het aangetoond in vrije geluiden van adem uiterst…
Quicksilver26 november 2008Lees meer >

zonder geluid

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 782
het zwijgen waarvoor ik zwicht jouw gezicht in 't lange licht het is waar het leven om vraagt vaak door schaduw vertraagd wollen weemoed heeft ons omhuld wij tweeën, rond hals en honger gekruld dat is wat het leven geeft bloesems, bomen, een strik jij, mijn liefste, en ik onmogelijk om niet te horen wat diep in ons werd geboren…

bont

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
licht en schaduw valt er op bonte vacht het witte vlekt als het gras droef het niet het komt later na het stromende water zoekt het aarde vast het vuur brandt binnen…

Rollen zonder protocollen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
jij wist het land te vinden uit de golven van de zee groeide op in schaduw van de zon met eigen licht bouwde jij je koninkrijk in rollen zonder protocollen jou overkwam de witte wereld met fatale kracht beschadigde verbindingen tot zwarte nacht nog dool je op nietszeggend land maar de golven roepen je naar huis met hun al gekrulde…
wil melker25 februari 2012Lees meer >

Quilt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
kleuren van Nieuw-Zeeland op een lapjeskleed met mijn ogen dicht reis ik daar weer rond gekrulde varens overal fantails en pukeka's gumtrees en de Christmas trees uitgestrekte heuvels regenwoud met midgets rond de blauwe fjorden watervallen, meren kiwi kwekerijen Down Under, ik verlang ernaar jou weer te bezoeken…

Harp

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
Ik sidder voor jouw snaren Strak in hun kast gespannen Wisselend van trilling Van lang en laag Naar kort en hoog Een pedaalslag stemt de ladder een halve toon Hoger of lager dan jouw stem reikt Aangetokkeld door jouw vingers Een gekrulde klauw die het akkoord vindt Tussen gewelf en afgrond Tussen azuur en gitzwart Vind jij mij…
Wim Veen27 augustus 2005Lees meer >

Passiebloem

netgedicht
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Slingerend door rijen coniferen en takken als noten- balk begeren ziet haar knop ont- sluiten plotseling blauwviolette, pracht speelse, steeltjes rond haar hart laat zich niet be- plukken los te rukken gekruld fijn groene dra- den aan takken coni- feren begeren, eren blauwviolette pracht passievolle macht…
Roland Hainje20 februari 2006Lees meer >

De Toverspiegel

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.401
poort tot ongekende visie als spiegel vermomd als glas geschapen uit gesmolten toversteen met zilver beplakt in gouden lijst omhuld met ornamenten gekruld zie ik het beeld van een man die ik niet plaatsen kan uit de spiegel getreden mijn geest overreden mijn lichaam vertreden denk ik in mijn droom mijn vader of zijn zoon wie…
J.J.v.Verre26 oktober 2009Lees meer >

Da's vies

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 857
Eens bij een meertje in Vasse Zaten twee smerige dassen De ene zei zacht: Da's vies he zo'n vacht De ander dacht: ach, da's te wassen…

Voila, ik ben wakker

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
De morgenstond stond koud en blond Bij mij op het venster te kloppen Bomen en vogels besproken haar naam Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen De wind preste haar boezem ineen op het glas Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht Naar het diepere land van de droom was gevlucht…

Beslagen huid

netgedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.160
De lucht met miezerige parels doordrongen sijpelt hete damp tot alles verdrinkend in druipende vacht tot druppelend verlangen een snakken wordt naar de spoelende warmte die biggelend van je vloeiende handen onderhuids lekt in stromen voor jou…
oepsie25 maart 2003Lees meer >

stiltezoeker

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 928
waar drukte noch haast gehoor meer vinden zweef ik eenzaam over groene dreven glinsterende sloten en golvend riet nestel ik in takken en zachte twijgen koester het zwijgen in vacht en ziel…

Mensje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
een viervoeter op twee benen zonder vacht zonder staart puur natuur naar bron en aard blaf en grom ik tot de god die zielen maakt die beesten mensjes inblaast en bid dat zij dit al te kale bekleedt met al was het maar een beetje geest…
Nemo20 mei 2012Lees meer >

grijze vrouw in de trein

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 752
het grijze haar dat eigenwijs gekruld haar bruin gezicht omkranst, valt even op maar onopmerkelijk maakt kleding haar tot muis de vaste reiziger kijkt door haar heen, haar beeld valt weg tegen de achtergrond van het veranderend landschap het raam maakt in een flits een foto, mooi omlijst zij laat het gaan wil niet meer weten waar nog…
annabel24 juli 2009Lees meer >

Zondvloedt in spraakwaterval

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
waarom dat neusje zo gekruld ogen vol met ongeduld handen vingeren het meer willen weten 0ren die de woorden zijn vergeten van mijn stem die rustig uitlegt hoe het zit en wat er is gezegd je wispeltuurt in tegendraadse argumenten breekt onweer los uit elementen zondvloedt in spraakwaterval dempt de put met kalf en al ik zag…
wil melker12 februari 2010Lees meer >

Uitgelaten!

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
De vlooien uit het verleden vluchten uit mijn vacht. Jij warmt en koestert mij; Het is een uitgelaten dag!…
La Plume17 maart 2010Lees meer >

Onbevangen pracht

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.397
Een zacht ruisende wind over niet afloopbare velden vlaktes van vergeten helden kraambed van tulp en hyacint aan de kim het gekrulde duin een overzeese achtertuin Ze schouderen in het bed het frisse groen op de flank de zware toppen fier en rank gekleurde hoedjes opgezet bloemenpracht van hart tot rand buigend voor passant en klant Zo…
kees keizer12 december 2003Lees meer >

Herfstbladeren

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Gekleurd gekruld en okergeel Pronk je voor mijn vensterraam even nog genietend van je laatste uren voor de fatale val tussen kastanjes en verdroogde blaren in een plas of op het kort gemaaide gras nog niets vermoedend van de lange tocht schuilend voor de koude wind onder hopen lotgenoten...…

Ochtendgrond

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 887
Jij was mijn ochtenstond geopenbaard in blond gesmeed leven in elkaar gekruld versiert verbond van boven met al wat het recht van rond met al wat zacht is onder mij,gevat in water, diepe grond en stil gevaar. Je lachte als mijn verwondering.Ik lag te wachten of de tijd zou vergaan.…
pama22 september 2008Lees meer >