Alle inzendingen over gemoedelijk

984 resultaten.

Sorteren op:

oktober

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
oktober is de ommekeer van mijn gemoed en zoveel meer er drupt een traantje in mijn thee ik sta onthand en kijk gedwee naar dwarrelend blad het valt niet mee oktober is een harde noot en nauwelijks te kraken doch barstensvol melancholie dat neerdaalt op de daken oktober is de ommekeer van mijn gemoed en dat doet zeer…

grillig

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
de regenboog bij paarse regen nat doch kleurrijk als mijn gemoed kan zijn dikwijls ook zó grillig…

GELUK METEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
geluk meet je af aan de mate waarin jouw gemoed je rust gunt…

Denkspiraal

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
banden met freebee netanskaju aan z'n zij Wij kunnen ons gemoed ook zèlf aanspreken Wij hoeven influencers niet te volgen En zeker híer niet, zeg ik u verbolgen Wij moeten zelf die denkspiraal doorbreken Niet door te volgen maar te lezen, dichten het zal ieders gemoed ook hier verlichten…
Maxim15 november 2024Lees meer >

Gemoedsbeweging

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Zelden mijn gemoed Heftiger bewogen Dan in die Beweging waarin 'k Gretig welhaast Het leven liet…

nervositas

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.476
uit de ruïnes rijzen zenuwen ze razen door de buizen van het huis kneuzen de ruimte waar mijn gemoed geduldig veinst slechts mijn gemoed te zijn en niet de bruisende bron van mijn gebundeld wezen ik sla op de vlucht voor de kraaien in mijn haar mijn woorden glijden uit vergeten mijn inborst te kneden ik sta op de rand bereid over lijken…

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
De behoefte van vrouwen aan chocolade is een graadmeter voor hun gemoedstoestand.…

strandwandeling

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.039
tussen zilte pilaren golft het schuimend water af en aan zoeken meeuwen krijsend naar vis glinsteren schelpen en wier in geurende tinten stemt de zee me tot zuiver zwijgen stroomt onderhuids mijn verwondering…

staren naar de einder

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.104
staren naar de einder is verder willen zien dan ik nu al ben het is ook kijken naar al wat was en ik nog steeds achterna ren op deze plek van dualeren of ver-springende gedachten hoor ik de zee ruisen in zandbanken van rust zo vergaat het vaak dat dan mildheid komt wanneer de wind mij meeneemt en mijn gemoed…

omslag

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.162
nu er na een warme periode een omslag heeft plaatsgevonden is het klagen niet van de lucht na een lange droogte is het thans weer veel te nat met lede ogen moet ik toezien hoe men zich ternauwernood het vege lijf weet te redden van een zekere verdrinkingsdood in het afvoerputje van het gemoed…

De dageraad

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.427
De dageraad begint te blinken, De roosjes zijn aan 't open gaan; De nucht're zon komt peerlen drinken, De zuidenwind speelt met de blaân: Het nachtegaaltje fluit, En 't schaapje scheert het kruid; Hoe zoet Is een gemoed, Met zulk een vreugd gevoed!…
Jan Luyken20 augustus 2019Lees meer >

Terrashangers

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
ik zal moeten opschikken achter de krakkemikkige tafel zonder bierviltje onder een poot met een gemoed van jewelste zit ze ineens bovenop op me ik zon hier vaak: zegt ze knipogend je hangt hier vaak: zeg ik ze giechelt het terras zowat omver als ik weg wil wring ik mij heen…

over het water.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Bij mij moet je niet wezen als je wil weten wat me beroert, heel treurig is mijn wezen en is dat niet genoeg? 'K hou niet van overdrijven. langsdrijven als een boot op een rivier, statig en traag kan me toch méér boeien. Op het land bezijden hoor ik koeien loeien alsof er niks voorbij is gegaan, geen Tijd, geen grenzen lijkt het…
c. paris15 november 2009Lees meer >

De traan

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.536
Men ziet hem als een nevel zweven: Maar door die nevel speelt de gloed Van 't weder ademend gemoed! De traan van 't smeltend mededogen, Dat in des naasten lijden lijdt, En hem eens broeders zorgen wijdt, Verkondigt in de glinstrende ogen De Godlijke afkomst onzer ziel, Hoe diep zij van zich zelf verviel!…

VANGST?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.160
De jeugdige wolf waagt zich eens ver van 't vertrouwde hol ziet platgetrapt gras ruikt een smakelijk dier al zijn haren springen bezweet overeind elke spier staat strak heel de wereld verzinkt voor dat ene spoor de dichter nog pril of reeds aftands wanneer het steeds jonge gemoed woelt zwelt slinkt smelt stolt bij een komend vers.…
Han Messie29 oktober 2011Lees meer >

beproeving

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
veel leed kan ik op de beeldbuis aan mij voorbij zien trekken zonder ook maar een enkele traan te laten maar soms zomaar ergens op een perron bijvoorbeeld wanneer ik een duif op één poot moeizaam zijn kostje bi elkaar zie scharrelen... dan heb ik het weleens moeilijk…

STADS BELEVEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Verliefde katten; achteloos hupt een ekster langs dat drukke stel In het restaurant branden kaarsen; buiten trilt de nacht vol lichtjes. Carnavalsherrie naast de stadsvijver; eenden zwemmen ongestoord.…

Herfst Festival

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.589
schaarste in het verschiet bladeren gehuld in geleefde geuren, nog onbekommerd warm uitgedragen in ondraaglijke lichtheid van het bestaan, beroeren stralen deinende kruinen de top van de kleurenpracht bereikt het uitzicht verbluffend.. een festival van binnenuit gezwegen, leeggebloed de herfst uitbundig aangekleed kleurt dieper ons gemoed…
Annick en Rob8 september 2012Lees meer >

Over ontroerd.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Het is niet altijd aangenaam, als je gemoed wordt aangedaan. Emotioneel grijpt het naar de keel, het wordt allemaal teveel. Maar als hij zijn mondje roert, zijn er maar weinigen ontroerd.…

Vergeven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 947
Derhalve, vergeef ook elkaar Het is beter voor u en anderen Het zal uw gemoed veranderen Daarom, doe het dan toch maar.…

Laaggebergte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
ruig land is sprakeloos versmelt zijn gemoed met glooiende kleuren hier laat vaste grond zich graag omarmen door oneindig zicht het oog is onooglijk in zichzelf gevangen tussen binnendeuren door verzonnen orde voorbij verwondering over het levende licht…
Iniduo24 november 2014Lees meer >

Wintersport

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
In Oostenrijks witte winterpracht staat prins Alexander verwonderd op zijn houten glijlatten vergezeld door stuivende poedersneeuw vol mild blinkende vrieszon schuift hij steeds sneller en bewuster voort naar de verte der lage bergen waar aangename rust wacht samen met nieuwe uitdaging de hoge reine toppen om hem heen vertellen over de…
Han Messie2 december 2015Lees meer >

zonderlingen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
soms kom je ze tegen zonderlingen die enigszins uit koers zijn geraakt zo ook de man in Holten die overdag steevast aanwezig is op het tweede perron met de abri als zijn domicilie mijn gemoed weet nooit goed raad met zulke mensen...…

opnieuw herfst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
het is de vergankelijkheid die vat krijgt op m'n gemoed kleuren van de herfst maken ruim baan voor melancholie als ik iets weg slik besef ik dat de tijd van gaan is gekomen seizoenen komen en gaan telkens sneller dan voorheen en wij schikken ons in het lot…

DE EOOLSE HARP

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.413
De nachtwind weet niet wat hij doet, Die al haar snaren dwingt te trillen, - Zo min als 't oog dat, door zijn gloed, Ontroering in een rein gemoed Verwekt, maar niet vermag te stillen.…

na de zondvloed

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
chaos geordend kruimels weggewoven de stofjes verstoven hangend in de lucht de neergedaalde tijd laat restjes op de tafel van lijfsbehoud... het verval geeft de nasmaak van gisteren beklemmend weer…

morgenstond

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Ik draai me om ze slaapt op haar kussen haar kussen slaapt ook, haar knie heeft een gat in mijn rug geslapen Slaap jij nog? vraag ik haar uitgestrekt wijl ik het gat in mijn rug demp ik stouw een belemmering tussen holte en knie met haar laken ik verwijt haar het slapen achter mijn rug Ik gaap een valse opening in de dag trompe-l'oeil…

bedropen ramen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
de daken huilerig regen loopt over de ogen van de huizen huizen zijn onverzettelijke mensen doen alsof ze stokstijf zijn ongeboren wezens schuilen onder de bedropen wimpers de oogkassen gevoegd in verband de pupillen geëtst met kinderen zij ontwaren elkaar moederloos aan de overkant van de straat de blikken schuins en steels het erkennen…

lentedag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik ben gloorsnikkend gloor, gloort het gloort de snik valt open glorieus als een dag van honing beloftevol mistig het vermoeden…

verval

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
een lege tafel en vier stoeltjes symboliseren het verval van een verlopen seizoen zoals ook de bladeren op de grond getuigen van weleer met een gevoel van wat geweest is is geweest blijf ik toeschouwer in de kilte van de tijd...…