112 resultaten.
Universum
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
728 Versluiering van zonnetijd
die lichtjaren niet hindert
het is een oneindige passage.
Stille verwondering over
het onmetelijk universum
waar mijn ogen naar reiken.
Me dan afvraag is daar ook
leven zoals wij dat kennen
hier in ons aardse bestaan.…
hoogtepunt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
772 laten we eens stijgen
in hemelse klanken
met geloken ogen
zalig zwevend vrij
door witte wolken
naar ’t hemels blauw
zich in ons verliezend
in kleurig sterrenvuurwerk
lichtjaren verderop en verder
tot de uiterste grenzen
en dan veilig weer aarden
’t liefst in ons waterbed…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
Als het ware
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
538 .
__________________________________
AHW
Het lijkt een blauwdruk van
de hof van eden
Humanoïden, lichtjaren
geleden
De kleine prins in eeuwigdurend heden
Een toekomst zonder last
van een verleden
Zo rond volmaakt en eindeloos
als pi
Reïncarnatie of een
outopie?…
intonatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 dit is niet tijdelijk
evenmin voorwaardelijk
klinkt als uiteenzetting
halverwege aan te treffen
we bevinden ons in
bewoonbaar gebied
op gepaste afstand van
eerdaags vertrek
van lichtjaren ontdaan
in directe nabijheid
zelfs in onbepaalde mate
recht voor onze neus
volstrekt feitelijk; staande
op grond die aarde ademt…
Planeet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
622 Ruimtetelescoop Kepler heeft op een afstand van 600 lichtjaar een planeet ontdekt waarop leven mogelijk is.…
Onderste regionen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
435 aan
in het niets van de kust
de sleur van getijden
ochtendfiles en avondland
tijd voor de vluchtzee
tussen verleden en hoop
was het nooit genoeg
maar altijd te ver van huis
zijn binnendromen gesloopt
definitief uitgerangeerd
in mijn eeuwig vergeten,
verbleken, mijn randschijnsel
dat niets achterlaat
buiten handbereik, lichtjaren…
E.T. als Homo Deus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Er zouden zich nog ergens in den vreemde
aan de buitenranden van het Al
met regelmaat ontdekte en vermeende
planeten voordoen tijdens Sterrenval
Het heeft mij dikwijls als niet-ingewijde
bevreemd hoe licht de kosmos zich verwijdde
wij wachten nu al lichtjaren op tijden
dat ons de Homo Deus zal verschijnen
E.T., van de planeet Extraterrestra…
stralend leven en sterven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 Australische Aboriginals
zagen hem
duizenden jaren geleden
de heldere reuzenster
Betelgeuze
600 lichtjaar van de aarde
verwijderd twintig keer
zo groot als de zon
nog honderdduizend jaar
leven voor de boeg
eens volgt een
supernova explosie
hij zal imploderen
diep in zijn binnenste
sterft hij
bij zijn afscheid stuurt hij…
Melkweg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 Alles lijkt te zweven in
een oneindige nacht; lichtjaren
verwijderd van tijdsbesef en
zwaartekracht.…
Warmde in pandemonium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
693 jij barstte
in de zon
ging nova op
heel eigen wijze
ik warmde in
pandemonium zag
de manen steeds
steiler rijzen
in het licht
van verre sterren
kon ik je na lichtjaren
eindelijk achterhalen
jouw nova gaan
hebben mijn manen
en planeten altijd in
het schrikkeljaar geweten
ze waren tijdelijk
maar in de nieuwe zon
zullen alle…
Hemellicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 drager van het licht
ziener in duisternis
dageraad en schemering
die tijd en ruimte bereist
in oneindige voorspoed
doorkruist het universum
van hart en ziel
tot leven en dood
begin en einde
zoektocht naar meer
gedragen in eindigheid
lichtjaren ver geboren
schitterend firmament
sterrenpracht in nacht
als wonder aanschouwt
gedragen…
Haar stralend gelaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 Nu met mijn blik op de kinderkopjes duidt de straatlengte
onze afstand in een pertinent afscheid op een nat wegdek
het zijn gevoelens die verlicht symboliseren in lichtjaren
wat ik vervolgens in het volgend leven met jou voortzet.…
het zal allemaal gewoon doorgaan
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
889 gedichten te schrijven met een goede afloop
ik ben niet van plan zorgelijk te doen
over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving
woorden zullen als aas door de ruimte zweven
op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen
wetende om er iets fatsoenlijks van te maken
onze verzen zullen een na-ijleffect hebben van
vele lichtjaren…
Negende gedicht voor Maria Magdalena
gedicht
2.6 met 62 stemmen
45.917 De lege lamp voltooit ondraaglijk het lichtjaar.
Wij weten weinig van de weelde, maar we weten
dat weelde niet meer wederkerig is. Immers
na de paartijd gaan de vrienden huiswaarts
blauw geschminkt als een onweer en somber.
De liefde leeft niet van de mens alleen.
---------------------------------------
uit: 'Gedichten', 1971.…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
Betoverend blauw(Griekenland)
netgedicht
4.9 met 60 stemmen
1.210 In dit land
struikel ik niet maar
zie de stenen zingen in de zon
handenvol juwelen
eeuwenoude wijsheid
binnenin de ziel van het zijn
ontstaan door stralen van warmte
lichtjaren ver hier vandaan
gekleurd en gevormd
van vroeger tot nu
en later
door zon, lucht, water
zand en zout
het hart van een steen is niet koud
maar een baken van licht…
Tijdloos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
740 In een ander lichtjaar zal ik je nog steeds verleiden.
Je mag op mij wachten, maar neem de tijd en leef.
Nu met de ondergaande zon neem je onze warmte mee.
Mijn uitgebreide zinnen zijn nog nooit zo kort geweest.
Mijn hoofd is nog nooit zo vol, tevens leeg van geest.
Jouw pad nam een weg met mijn woorden in je rugtas.…
Hemeltrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
357 raakt ons de
nacht waar wij naar
staren, het ligt ergens
in de Melkweg, een
hemeltrap, belichaming
van onze verbeelding,
wat een mens in zichzelf
en alles tussen de
sterren ziet, ioniseert
het lichte stof wat zich
tot een verrassende
vorm formeert van alledag
belichaamt wat in het tijdloze
wordt begeerd, het door de
lichtjaren…
Een mens?
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.461 Uit een koud, wreed universum,
hier lichtjaren vandaan.
Totdat hij je een klap geeft,
recht voor je slome kop.
Op dat moment houden twijfel en begrip
bij mij wel erg snel op…
zonder reisgids
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
513 als je groot en klein vergeet
grijp je zo maar naar de zon
of sta je op ’t puntje
waar alles echt begon
dan kun je
op je eigen verwekking
neerkijken
als was ‘t de oerbron
voel de kille streling weer
van die ene hand
door jouw lichtjaren heen
of knikker de sterren
in ’t zwarte gat van ijdel heden
waarschijnlijk
ga jij je dan wel…
voorbije liefde
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.631 soms lig ik wakker
naast je in de nacht
en luister naar de
zachte fluister van
je ademhaling
huid aan huid, maar
lichtjaren van elkaar
in dit huis waarin jij
en ik alleen bestonden
heeft de tijd toch
haarscheurtjes gevonden
en allengs bleek, dat
wat eerst waarheid leek,
gewoon gelogen was
hartstocht afgezwakt
tot sleets gebeuren…
Kralen
gedicht
2.3 met 38 stemmen
20.054 Cornflakesgeknisper: gefluister
van lichtjaren ver weerklinkend door
melk. Je armband die stukspringt. Kralen
tot stilstand op acht, vijf, vier centimeter
van de jam en nooit stel je de vraag hoe ze
ochtend na ochtend op exact dezelfde plaats
hoe dat in godsnaam.…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…
droomboom
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
806 U zult zich op zijn minst kinderlijk verwonderen
want deze boom heeft al duizenden lichtjaren
aan blad verloren, zoveel jongensdromen
telt de regenboog, en zoveel meer zal deze boom dromen.…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 Ik zou weer eens wat moeten dichten
over het stil verlaten perron
de duizend oranje gezichten
een weggeblazen kinderballon
over de onbeheersbare kunst
van stil leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot…
zuchten op papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
519 't liefst van al schreef hij
het firmament te pletter
om daarna alles weer te schrappen
stoffer en blik
Pluto en wat protonen
samen vegen
maar het zonnestralen
was hem te vlug af
hij zou nog lijden
onder wat residu
uitgestrooide lichtjaren
enkel in zijn ogen
was hij sensatiezuchtig
het sterrendom
onderschreef zijn schitteren niet…
Hazenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 er lag iets in de lijn der verwachting
op de weg die bestemmingen verbindt
ik zag eerst niet goed wat het was
het bleek zo te zijn, zoals ik altijd al dacht
mijn verbeelding trekt in cirkels rond de polen
door een onbeantwoorde weg gescheiden
van de plek die lichtjaren voortduurt
van het continent dat verlangen voortstuwt
met aarden…
Zwaartekrachtgolven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 zij komen en gaan
in een gapende diepzee
van miljoenen sterren;
op lichtjaren afstand
verdwijnt er materie
in loodzware gaten,
zwart, imploderend.
golven van zwaartekracht
Aarde passerend,
ijl en pulserend
in de atmosfeer
zonder vorm
zonder inhoud,
luchtrimpelingen
komend en gaand
in de ruimtetijd...…
Spits in knollenland
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
528 .
______________________________
RETOURTJE EMMELOORD
Twee lichtjaren geleden
voor de komst van flevoland
een schoolreisje per autobus
naar 't verre n. o. p.…