53 resultaten.
Fitgirl
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Fitgirl door mijn psychose, een nieuw begin -
ik til de dagen nu met andere spieren.
Waar eerst stemmen door mijn kamers dwaalden,
stappen nu mijn voeten ritmes in de straat.
Ik leg de sigaret neer als een oude huid,
adem lucht in die naar onderweg ruikt.…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 op de grens waar dromen en denken dwalen
tussen waarheid en waan, rijzen verhalen
in de fluistering van complot en diep geloof
waar logica buigt en fantasie weer ontwaakt
wij wonen in verhalen, vormen onszelf,
weven een wereld, elk met een eigen beeld
de een ziet de hemel, de ander de hel
maar waar begint het sprookje, waar het spel
een…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Ik vraag het de stilte:
Wie ben ik?
De muren antwoorden niet.
De bank, het bed,
ze houden mij vast
in dagen zonder richting.
Ik was iemand, ooit.
Een ambtenaar op weg,
met een tas vol plannen,
treinen die sporen trokken
door een leven met structuur.
Ik kende mijn naam,
ik wist mijn doel.
Nu draag ik alleen een echo,
een waas van herinnering…
We are a little crazy
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
251 In het schimmige licht
tussen stemmen en kosmische agenten,
hang ik in de elfde ronde,
murw gebeukt,
uitgeput —
een bokser op zoek naar adem
in mijn eigen hoofd.
Spoken dringen zich op,
mes, glas, kokend water —
littekenlijnen van strijd
en overleven.
Toch, daar,
op het randje van verdwijnen,
vind ik zorg,
handen die vasthouden
alsof…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 In het hersencafé
waar wachtenden hun gedachten neerzetten
als jassen over een stoel,
haalt Jim mij op.
Hij weet de weg
en ik ook -
al is het een weg die kronkelt
door twintig jaar
van stemmen, vragen, schaduwen.
Aan de houten tafel
staan twee vreemde apparaten,
stil als dieren die niets verklappen.
Vandaag ben ik stabiel genoeg
om niet…
Eerder afbouwen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 We willen lichter lopen,
minder dragen
dan de richtlijn ons voorschrijft.
In de spreekkamer
tikt de tijd anders
dan in een lichaam
dat verlangt naar vrijheid.
Onderzoekers verzamelen verhalen,
cijfers, jaren -
Wunderink die hoop vond
na zeven winters,
Chen die waarschuwde
dat te vroeg loslaten
kan breken
wat nog niet geheeld is.…
Tussen etiket en ontwaken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 Ze noemden het psychose.
Ze plakten woorden
op een ervaring
die groter was
dan hun kaders.
Ik probeerde me vast te houden
aan wat ik kende
maar verloor betekenis,
mensen,
grond onder mijn voeten.
Toch was het geen einde.
Het was een doorgang.
Een ontwaken
dat ik nog niet dragen kon,
maar wel moest ontmoeten.…
Ik was weer even psychotisch
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
369 Ik ben meer dan mijn psychose,
meer dan mijn pillen,
meer dan mijn twijfels.
Ik was weer even psychotisch,
en dat was
met hulp, met woorden, met liefde
helemaal oké.…
zondagsgedicht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.409 EVEN EEN ZONDAGGEDICHT VAN FOPJAKJE
Op de bodem van mijn bestaan
vond ik na de psychose
mijn moeder, mijn geloof en mijzelf
ik zal nooit meer op eigen benen staan
maar ik vond daarin de kracht om door te gaan
en ach als je in de hel bent geweest
is de aarde een paradijs en de hemel heel dichtbij
als je zover van huis bent geweest in je eigen…
Shorttrack
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Heerlijk hoe je
jouw coach omarmde en nog heerlijker hoe
jouw pake en beppe even onder Ljouwerd met
groot kabaal jouw overwinning vierden,
terwijl hun hond bijna een psychose kreeg.…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Ergens,
tussen de schemer van geest en kosmos,
ontspringt een vonk die wij psychose noemen.
De een zegt: ziekte,
een breuk in het denken,
een val uit de werkelijkheid.
De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.…
Uitgeplozen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 waddenstrand ontruimd door waterhozen
Dat zijn dus slurven die hun water lozen
Het liefst op een toerist in lederhosen
Die heel onhandig ligt te minnekozen
Of in het zand verscholen goddelozen
Die schaamteloos een potje willen vozen
Dat zijn dan meestal ook nog eens werklozen
Die zitten met hun uitkering op rozen
En veinzen rugblessures of psychosen…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 Dissonanties schreeuwen om verf
om herhaling van psychose
te voorkomen
in een land dat niet bestaat
is de maatschappij
zwaarwegend moerasland
de boeken zijn gezonken
in een vijver van verdriet
spiegelt eenzaamheid
zijn zonde niet
van niemand ooit vriend geweest
met niets tot vriendschap geworden
uiteindelijk in leegte verdwenen…
Een nieuw Nederland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 En snel verschrikt en paniek
dan, een soort massa-psychose.
Nee hè! Dáar gaan we weer.
Eerst geloof ik haast niet
wat ik zie, mensen als mieren
Door elkaar heen, op de vlucht,
en meteen schiet Karst T.
door je hoofd, toch niet wéér
Een aanslag.…
Impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 Wij hoeven geen massa-psychose om te ontvluchten
aan onszelf. Wij drinken liever de ontwaakte
waanzin van de oprechte eenzaamheid en vrijheid.…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 De bloemen ademen zacht hun geur,
maar niet ieders neus vangt ze.
Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.
Een lage toon trilt in de kamer,
een zoemend ritme
dat meebeweegt met gedachten—
onhoorbaar voor de ander,
maar…
Foto in een magazine
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
798 Je
verdween ooit elf dagen voor iedereen,
verdwaald in een geestvermalende psychose.
Ik heb de bladzijde in een flits eruitgescheurd.
Kijk diep in de nacht met een zaklamp naar je
beeldschone contouren en kus je fotolippen,
die als voormalig apothekersassistente
alle liefdesvergiffen wegzuigen.…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Maar stormen kwamen, angsten stegen,
Psychose sloeg in, de grond begon te beven,
Fundament wankelde, houvast verdween,
Ik werd beschaamd, bang, sprakeloos alleen.
Droom fluisterde geruststelling,
Een engel stond nabij de rij,
Een stem die hoop bracht, even vederlicht,
En weer ging het leven stil voorbij.…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Onder een tafel van glas
werden woorden begraven,
keurig gevouwen tussen servetten
en familiefoto’s waar iedereen lacht.
De vrede was van porselein,
glanzend, maar met haarscheuren
die alleen jij zag.
Elke glimlach was een voorzichtig evenwicht
tussen breken en blijven staan.
Ze noemden het liefde,
maar het rook naar angst
en het klonk…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 Er zijn ochtenden
waarop de onrust als warme lava door mij heen zakt -
niet boos, niet fel,
maar zoekend naar een plek om even neer te dwarrelen.
Dan teken ik cirkels, logo’s, lijnen die niets van mij willen,
behalve dat ik er ben.
Ik leer dat herstel niet loopt,
maar wiegt,
golft,
me soms neervlijt in een mellow mist
waar series mij vasthouden…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 (Een poëtische destillatie van Ricardo’s verhaal)
Er was een tijd dat de wereld scheef hing,
dat achterdocht mijn schaduw was
en angst mijn adem stal.
Mijn hoofd een storm, mijn hart een kamer zonder raam.
Ik viel – vier keer zelfs –
en iedere val liet een litteken van inzicht achter.
Tot ik, tussen medicatie en muren,
stil werd.
En in dat…
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Soms slaat de storm in als een psychose,
een wereld kantelt, ik ben de weg weer kwijt.
Gras wordt golven, sneeuw kleurt als bloesem,
en tijd lost op in innerlijke strijd.
Maar dan help ik weer een kind een drempel over,
vind woorden waar wanhoop zich verstopt.…