100 resultaten.
Loden vogelvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 alles kun je maken
jezelf, de toekomst, een fout
de nachten zijn oneindig, een
diepte van de vijver rimpelloos
het waait behoorlijk
zonder dat de lucht beweegt
dan grijpt een hogerhand in
en valt alles terug naar het oude
de ochtenden stinken naar ketelsteen
middagen naar zweet
met de schemer proeft het zout
nog voor de avonden…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
Met vriezend licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zie de spiegel groeien
waar golfjes net nog
water bloeiden
verstillen zij tot ijs
ingelijst door
wit bevroren riet
met als decor de
dicht berijpte bomen
koning winter is gekomen
nog liggen meer en vaarten open
maar de nachtvorst streelt ze dicht
rimpelloos met vriezend licht…
geliefkoosd lied
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
741 je zingt vrolijk
over pro's en contra's
en wat niet meer blijven zou
ik slik restjes zinnen in
en met mijn wijsvinger beschilder ik
je gezicht met uren die rimpelloos verliepen
terwijl je handen hangen aan mijn billen
sokken en slipjes glijden als liefdesletters
tussen lakens
ik kondig een nieuw nummer aan
't begin al gemaakt…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
Zo halverwege
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
729 De wind slaapt,
de herfst ontwaakt,
het meer ligt
er minuten lang
rimpelloos bij……
Gedachte in Stil Water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Diep in mij...rust,
berusting...,
alsof de zee
zijn golven inhoudt
rimpelloos
aanvaarden
dat er geen rotsen zijn.
Zou een Vlinder kunnen zwemmen?
Zolang de wind blijft liggen
zal het gaan,
tot aan de overkant.…
toestand
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 mijn gedachten broeden
in meerkoet's takkennest
gruwelijk metalen kleppersnavel
bij mij achter waar tijd en water
rimpelloos groen uit slaan
waar ik mijzelf in de stilstand voeg
zie dat pluisjes blaadjes kroosjes
wel degelijk tergend traag
richting rechts drijven
je wordt belazerd
als je niet stil staat…
In bewegend poseren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 ik heb
op water geschreven
zag in blauwdruk
de hand van de hemel
rimpelloos tekenden
wolken en zon
volmaakte natuur
in bewegend poseren
met tedere gebaren
wist ik mijn liefde
voor jou te verklaren
zonder de spiegel te klieven
een vlaagje wind
als getuige sloot af
met een speels golfjeshart waarin
geliefden zich naar elkaar buigen…
dageraad (het blauwe uur)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
644 ijle gewichtloze stralen
verzilveren de vroege morgen
uit schemering gezeefd
door de donkere nacht
is daar de dageraad
hij strekt zich uit
over slapende velden
dekt de gewassen toe
die nog staan te dromen
glijdt over water
wat rimpelloos vlak
de koele diepte spiegelt
verzonken in rust
kleurt de lucht bleek
en de beemden blauw…
De kunst van het keilen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
426 Zodat zij 5 keer stuitert
over rimpelloos oppervlak,
slechts doorbroken door kringels
waar kiezel water kust.
En met het wegebben van golven,
plonst zij traag naar de bodem,
waar, in een vloeibaar graf,
zij in haar lot berust.…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.352 vlucht nemen
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn schoonheid,
een rimpelloos…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
Vang rail
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
609 Ik vang jouw lach
in bloesembermen
terwijl stilte
grote sprongen
maakt over bijna
rimpelloos water
verdrink ik
gedachteloos doch
rillend gevangen
in een rail van
wisselstroken
ademloos vouw ik
thuis open en zie
de laatste rimpel
verdwijnen uit het
zicht naar daar
waar morgen niet meer
bestaat maar nu kleur
geeft aan uren die…
Het doldriest onbesuisde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
488 het water strakte
onder striemende woorden
bevroor tot ijs
voor hen die ze hoorden
scherp spiegelden
sterren de waarheid
in het zwart oppervlak dat
feilloos gerechtigheid zag
waar vergeving
al in rietkragen ruiste
verwarmde zon
het doldriest onbesuisde
brak langzaam het ijs
smolt wrevel en ergernis
in rimpelloos verdwijnen zo
dat…
Zonder verleden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
360 ik heb
de lijnen
zien verschijnen
in je ooit
rimpelloos gezicht
heb ze
mogen lezen
jij was niet voor
een strakke huid
zonder verleden
in samen
ervaren lazen
wij de jaren
in hun zorgen
en diep verdriet
maar nooit
zijn wij de ogen
vergeten waar
een zee van lach
zijn rimpelingen gaf
die de gezichten
deden glimmen
van vrolijkheid…
Pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 in kleine
en grote
stralen
flitste aarde
zonlicht terug
in mijn bereik
spiegelde
warmte over
gezicht en huid
als extra gift
op deze
nazomerse dag
ook de zee
flitste met water
van rollende
golven en het
stuk rimpelloos
wateroppervlak
zo dachten
wij onze huid
te pleasen maar
vergaten te
smeren door pijn
gaan wij dat snel…
Tijdloos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.356 Dit is wat u nu leest: een tijdloos gedicht
Het zal zo blijven staan
Het overleeft als een rimpelloos gezicht
Elk mens dat zal vergaan
Mens, wat u hier nu leest
Is vroeger door mij geschreven
Uw nu is mijn later leven
Of mij te ver geweest
Wens ik dat ik nu weet
Wat morgen voorbij zal varen?…
Rimpelloos in de holte van je hand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
532 overheen past
met driedubbele kin en hangborsten
die tot je navel reiken
en dat dat dan niet erg is
omdat toch niemand meer kijkt
maar ‘t zou ook anders kunnen
langzaam en bijna ongemerkt
met een craquelé gezicht
of doorschijnend als het
gevallen blad van de Ginko Biloba
dat de winter overleefde
terwijl bijna vanzelfsprekend
rimpelloos…
Atjeh 01-01-2005
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
926 die dag lag helder op de kim
het water rimpelloos in hemelsblauw
aan het zwerk was het ademstil
op het strand een scheepje aan het getouw
uit een diepe slaap ontwaakte het achterland
alles kwam tot leven onder het morgenrood
ook de garnalenvisser met zijn rietenmand
die een slokje nam uit de klappernoot
hij was uitgevaren voor zijn…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Geluidloos licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 stilte is mijn vriend
ik ontmoet hem vaak
maar weet niet of ik
hem met mijn emoties raak
hij wandelt graag
net als ik geniet hij van
een schitterend vergezicht
in zacht geluidloos licht
ook van het bos
waar donkere vennetjes
rimpelloos zuchten
onder klarende luchten
natuurlijk praat ik
schatert mijn lach
om mezelf te voelen in…
Opstandige golven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 een kleine rimpeling
het egaal geluk
kwam pas veel later
was in het
diepe gedoken
kwam proestend boven
met schrik en
de kou op mijn huid
leerde na jaren
rustig laveren
tussen opstandige golven
die mij met hun
massa’s bijna bedolven
tot jij verscheen
met ogen en lach
het water bedaarde
mij de spiegel liet zien
waarin geluk rimpelloos…
Samen één
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
2.487 naakte rots
in de harde branding
van het leven
stond zij
alleen, verlaten
Toen kwam hij
die leefde
in de fantasie
van haar nachten
Hij omspon haar
met woorden
zo zoet
Ze streelden
haar droomgezicht
zo zacht
overspoelden
haar geest
met zalige extase
Toen zijn aura
haar aanraakte
ontvouwde zich
een wonderlijk geheim
het rimpelloos…
ik spreek tot de vijver
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.492 ik hou de leuning vast
van de parkbrug
hij geeft mij
zijn roest
een eend zwemt en vraagt
om wat brood
hij klaagt
omdat ik niets heb
twee witte zwanen glijden
weg in late zon
zij zoeken
warmte
de lantaarn spreekt mij toe
in woorden van licht
maar verdomd
het helpt niks
Ik spreek tot de vijver
die rimpelloos luistert
mij zijn…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 Zo roerloos, rimpelloos lijk je mij te spiegelen,
terwijl de diepte van mijn Ziele-zijn
verborgen ligt in de eeuwige beweeglijkheid
van jouw bodem.…
Als tranen verdrinken
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.377 Ik kijk naar de wolken
in het rimpelloze water,
even rimpelloos als mijn gedachten,
ik denk aan niets.
Zelfs dat doet pijn.
Alleen ik weet waarom.
Ik durf niet te denken,
te bang om iets te voelen.
Waarom hoor je mij niet,
mijn mond roept geluidloos
je naam, steeds weer,
alleen jouw naam,in de stilte.…
Wacht op mij .....
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.090 Zwijgend staat zij aan de rand van het meer
waar rimpelloos wateroppervlak verdronken
zinnen laat verdwijnen in bodemloze klanken
verankerd in het uiteindelijke weten
Verloren in het lege nachtelijke niets
terwijl het duister tranen naar de morgen stroomt
overspoelen hete golven woordloos verlangen
naar het onbegrensde van het minnen
Fluisterend…
Gekluisterd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
936 In het vruchtwater van mijn zuurstof,
rimpelloos in mijn longen,
spreidt zich een blauwe ijswolk uit
van een bevroren sterven.
Een pijnlijk wurgen, een ijskoud doodshemd
camoufleert mijn purpergevlekte huid,
donkere schaduwen in mijn hals,
door een witgevroren navelstreng omklemd.…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog rimpelloos…