534 resultaten.
Spielerei en gekte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 we draven door
en graven weer
naar de geschiedenis
van het authentiek detail
in de cirkel der historie
is dat altijd het geval
als wij in een stijlloos
vacuüm zijn beland
de mens grijpt terug
naar schoonheid uit
verleden tijd omdat heden
zonder inspiratie blijft
ook muziek en schilderkunst
borduren voort op
vroegere patronen maar…
Jodenrein
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
656 als zijnde niet puur
Evenals die van Freud, Zola en Heine
Of wie er politiek maar te kritisch was
Er viel hier niets te protocollen
Dit was de wil van het Arische ras
Dat nooit meer met zich zou laten sollen
En ook Picasso, Cezanne en Matisse
Konden hun goedkeuring niet wegdragen
Daarvan vonden zij de kleuren onkies
Een ontaarde schilderkunst…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Tussen dit en de dood is er
licht op vrouwen die verdwenen
in de plooien van de tijd
Licht op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen…
Als een deur geen deur is
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
462 Als een deur geen deur is
maar schilderkunstig oogbedrog
dan waardeer ik dat nog
maar schulden als erfenis
of een romantisch huwelijk
in 'Paris l'amour' dat mislukt
zijn zeker geen dromen
die ik uit wil laten komen
De sprookjes houd ik liever in stand
Dus wijs…
Katerveer - Voerman indachtig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 Dit is het land van Katerveer
Katerveer - Katerveer:
donder en regen
groene rivier
en wind.
Langs de rivier bij Katerveer
Katerveer - Katerveer:
strakke boeren
bloeiende bomen
en gras.
En dan de hemel over Katerveer
Katerveer - Katerveer:
wolken varen geweldig
de Veluwe op
en af.…
POINTILLISME
netgedicht
2.7 met 31 stemmen
1.998 Seurat was een der grote pointillisten,
beheerste de technieken tot-en-met,
hetgeen ze in de rosse buurt wel wisten,
want daar heeft hij ook menig punt gezet.…
DE KUS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
758 In het oude Wenen
waar de Belvedère in de zon
de grandeur uitstraalt
van vervlogen tijden,
daar kom ik onverwachts
dit gedicht binnen
Door de monumentale hal
met eeuwenoude pilaren
langs donker-marmeren trappen
leidt het als vanzelf
naar hoge zalen
waar meesters van
de schilderkunst nog tonen
hoe de voorlopers van de Jugendstil
de Romantiek…
lof der traagheid (voor H.H.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 rode raamluiken schemeren door de kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en een kruik
met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg
de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op
hij struint wat door de tuin en kijkt
naar een boom, de gevel, de lucht
de zintuigen geopend…
SÉRAPHINE DE SENLIS (2)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
561 (1864-1942)
Opgevoed met Maagd en non
Achtervolgd door hellevegen
Liep zij door de smalle stegen
In een witte bruidsjapon
Toen ze bijna niet meer kon
Kwam ze de gendarmes tegen
Die hebben haar kleingekregen
Juist voordat God zich bezon
Jezus had het haar beloofd
Maar vergat zijn trouwste bruid
Die van haar verstand beroofd
Verder…
zonnestralen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Zonnestralen zwiepen naar beneden
Tevreden maken zij de dagen licht
Nooit zullen zij verzaken
de dageraad aan te raken
totdat de schemer is in zicht…
Ogenblik (Breitner 1895)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 de handkarren ratelen geluidloos
over de keien
het carillon geeft de beurshandelaren
taal noch teken
vastgelopen voetstappen
op het plein
stakende stemmen
overvleugeld door het bronzen
bevroren klokgelui
kinderen rennend gestold
in woordeloze beweging
ongehoorde straatventers
prijzen schreeuwend
hun koopwaar aan
ze overstemmen…
Romantiek bij maanlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Een prachtige dag alweer
zon is reeds ondergegaan
laat achter haar rossige banen.
Maan weerkaatst feëriek schijnsel
in een fascinerend licht
ons bootje kabbelt over het meer.
Heel passioneel lieven wij elkaar
jouw huid zo warm glanzend
gelijkend fluweel,
een nachtjuweel.
In volle betovering
blijf je uitbundig stralen.
~*~
Schilderij…
Allerlei tintelareien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Mijn schilderij beschrijf ik in een soort van sinterklaasgedicht,
want klankkleur naast kunstkleur geeft meer evenwicht.
Daar loopt niet zo maar een vrouwtje; we noemen haar Maulena
en het mannetje met trotse houding en vlag Poukeno.
Maulena is omgeven door warm oranje en geel zoals het hoort
en Poukeno lijkt dan te vertoeven in een kouder…
laatste nacht (8-9 juli 1942)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 je weet het:
deze nacht zal
de laatste van
mijn leven zijn
ik heb geen weet:
wat speelt zich af
in een onverzettelijk
hart en hoofd
in deze nacht met
de dood in zicht
schilder je een
vredig tafereel
de landelijke boerderij
bloembollenvelden de
horizon onbewogen onder
een zacht wolkendek
in deze heldere uren
bestaat de oorlog…
Italianisanten (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 Hij was sociaal gezien van zekere waarde
Op Broederschap Bentvueghels kon je steunen
Of even op een mannenschouder leunen
Al was je inwijding geen fijnbesnaarde
God Bachus liep er rond in keizerskleren
Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven
Het danste dronken richting kerk en graven
Om de Santa Constanza te onteren
De paus trachtte de…
Lopen over water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Alsof ik hier niet komen zou,
zo doet het leven eeuwig voor.
Met zomertijd en wintertijd, mooi
hier en lief mijn lief. Zoveel adem
raakt niet kwijt. Alsof ik
eeuwig zou; lopen over water.
Wat klaart nu ik verlost
van mij wegen moet zonder
woordgewicht, naakt van daad:
nu ik sta aan water bedekt
met kroos, gras waarin ik niet
geloof, maar…
zelfportret
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 tussen de keerkringen
in het felle gele licht
woedt bruut geweld
een handvol
rijstkorrels ruilen
voor een stuk papier
onder de tropenzon
kneed jij planten
en aarde tot verf
op inpakpapier de
schildering van je
bleke gezicht
omlijnd door donkere
tinten wat oorlog
met mensen doet…
Tanka 2 en 3
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 Dwars door de nacht
hij laat het licht in
ijzige winterluchten
kristalliseren
aura’s in vochtige lucht
poëzie in sneeuwlandschap
Als kaf in de wind
als de muziek klinkt
marcheren ze als robots
buiten in de mist
mannen met dode zielen
hellemuziek drijft hen voort…
- Duizend jaren -
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
610 hoofd
als jaren eindeloze historische kracht
zachtmoedig en nederig
langst de kunstwerken des levens
klinkt de stem gezet in vrijheid
als koningen willen heersen
met richtlijn in mijn hart
de wijzen verstandig gebogen
heersten duizend jaren lang
duizend tellen uitgescholden
in fascinerende stromingen
verwondering geeft pure schilderkunst…
Op haar fotogeniekst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
467 In 't hart van de nacht
denk ik aan de Golden-Gate-
Bridge en de
mooiste koepels in Russisch Sint-Petersburg
de Hermitage met zijn on-
gebreidelde beeldhouw- en schilderkunst
ware lust voor het oog
Gezamenlijk lacht deze kunst
jou minzaam en oprecht tevreden toe
Talenten met penseel en handen die gaan houwen
prachtig mooie en elegante…
Welzand
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
2.486 Zij draagt een topje
en door het doorschijnend
achterwerk van haar lange
heupbroek tekent zich woest
beschilderd een tanga slip
Uit haar diepe bilspleet
klimt voorzichtig een Maori
tatoeage golvend omhoog
pijnloos naar het licht…
mijn mes snijdt borsten
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.765 ik schilder je
plet je op het doek
mijn mes snijdt borsten
tepels rijzen onverhoeds
ik vorm en modelleer
je in het raken, leg mijn
ziel in je als ogen die je
meer dan levend maken
verf droogt in
eigen lijnen en legt
zachte emoties bloot
ik penseel vooral de mijne
je bent niet klaar
nog lang niet opgedoekt
het drogen duurt…
M.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.412 Op een nooit geschilderd schilderij
staat ze met een lach. Wanneer je
stil bent, hoor je haar denken:
‘Schilder mij, maak mij tot iemand!’
Achter de ezel zit een man.
Hij maakt een zelfportret van een vrouw,
moet soms lachen om de werkelijkheid.
De vrouw doet iemand na,
niemand die ooit heeft bestaan.
De schilder imiteert de illusie
zo…
Brood dood
snelsonnet
3.6 met 13 stemmen
1.432 Hij had gewoon geen zin meer in het leven
En sprong toen maar vrijwillig in de dood;
Dus treurt nu heel het land om Herman Brood,
Al vind ik het een beetje overdreven:
Nog nooit had men opeens zo'n hoge dunk
Van een aan lagerwal geraakte junk.…
Cathedra
snelsonnet
3.0 met 49 stemmen
3.036 Ik erger mij gewoonlijk niet zo gauw,
Maar omdat ik de schoonheid blijf beminnen
Laat Newmans schilderij, zo'n blauw stuk linnen,
Dat net weer is hersteld, mij niet blauwblauw.
Dat men dat mooi vindt, kan ik niet begrijpen.
Ik ga mijn stanleymes maar weer eens slijpen.…
Petschilderij
snelsonnet
3.0 met 33 stemmen
2.811 Het schilderij "De man met rode pet"
Werd aan een onbekende toegeschreven
En dus wou niemand er een cent voor geven;
Men vond het maar een waardeloos portret.
Maar nu het aan Van Gogh is toegewezen
Wordt het toch hoog geprijsd en hoog geprezen.…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 jij zonde het
blauw in de lucht
ik schilderde
wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…
Penseelde strakke lijnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
665 je nam mijn hand
penseelde strakke lijnen
daar waar ik vaag
de zon op morgen
weer zag schijnen
ik donkerde
in scherp contrast
jij lichtte op
waar ik reeds al mijn
schaduwen had aangebracht
het wordt ons schilderij
ik koos de vorm en kleuren
jij was erbij en al
het fruit zal heerlijk
naar jouw zomer geuren…
In pigmenten van hopen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
733 ik heb jouw pigmenten
niet gewonnen uit
de stenen der wijzen
zag jouw kiezels
langs de wegen die
ik had te gaan
raapte met hartstocht
verschillende kleuren
voelde met handen je geuren
brak je en vijzelde fijn
streelde met olie restanten
die je niet wilde zijn
jij bloeide open
in pigmenten van hopen
mag ik je schilderen met pijn…