2665 resultaten.
sneeuwvlokje
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
634 dwarrelend,gedragen
kom je naar beneden
begeleid door zachte wind
beland je in mijn hand
ik sluit mijn hand
maar ook mijn ogen
ik maak een wens en
prevel mooie woorden
maar je was weg...
toen ik opende mijn hand
was er enkel één druppel water
op de plaats van wit kristal!…
Schijndooi
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
929 de liefde keerde in zichzelf
als een verscholen vogel
verwaaide met de wind
over het drassig veen
en flarden wolken dreven
als de warmte van jouw lach
steeds verder af
onthulden het geheim
van een ontdooide bovenlaag
op een bevroren bodem…
koninkrijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
722 dooi druipt en drijft
en tikt de takken los
mijn tuin komt weer tot leven
de vogels uit hun schuilplaats
door poes even verdreven
dragen zij hun lied
aan 't nieuwe scharrelen
en de vrijheid op
'k verbeeldde mij
een winterkoninkje heel trots
voor goudhaantje
nog te verlegen…
zo sociaal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
685 mijn buurtjes zijn zo tof
zo sociaal is verder niemand
zo bewogen, toegenegen
ze schuiven en ze vegen
het asfalt in de straat
trotseren dooi en regen…
Dooien en dooien
snelsonnet
3.4 met 29 stemmen
3.287 Het is met onze ijsbeer slecht gesteld:
De ondergang schijnt ook hem te bedreigen
Daar hij geen poot meer aan de grond kan krijgen
Wanneer de ijskap van de Noordpool smelt.
Het beste is om er maar voor te kiezen
De allerlaatste ijsbeer in te vriezen.…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 'Praat me niet van sneeuw en ijs'
sprak mijn meelbestoven vader
terwijl hij witbrood in de rijs-
kast schoof, 'daar komt maar dooi van'.…
PAAR
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.170 begint te dooien
hebben ze lente in hun kop.…
Dooi
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 De sneeuw pruttelt zich gestaag een weg in haar eeuwige cirkelgang.
Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud.
Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil.
Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.…
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Het dak van de school
wit van de sneeuw.
Maar op de speelplaats
valt geen sneeuwbal
meer te maken.
Maandag
de dooi zet langzaam in.
Enkele ramen zijn verlicht
aan de overkant.
Ik zie de juf
ze is er al.
De kinderen nog thuis
ontbijten in pyjama.
Het schoolbord leeg
stoeltjes in een kring.
De rondvraag kan beginnen.…
Gladheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Sneeuw is gesmolten, ijzel verdwenen, schoon is de weg,
weer vrij, voor de benen.
Genoeg zout is er gebruikt, om veilig thuis te komen,
vermits je het lef had, om de straat op te gaan!
Voor al die mensen die juist dachten: mij niet gezien,
was de verwarming binnen en de pracht buiten.
Een genot om te zien...…
jij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.913 Zachtjes ontwaakt de natuur
zo mooi, zo lieflijk en zo puur
Op het water ligt een zachte glinstering
en de lucht verbergt een gouden schittering
Het berglandschap is zo mooi
en na de sneeuw komt ook weer de dooi
De bomen dragen hun nieuwe vruchten
En ik volg de grote vogelvluchten
zoals ze weer door de lucht vliegen
Nee de natuur kan nooit…
Het land van slag!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
594 Code rood, was het gisteren, vanwege de sneeuw
code oranje, was het daarvoor, vanwege de sneeuw.
Toch vraag ik me af: hoe andere landen ‘t doen,
want hier is iedereen compleet uit z’n doen!…
Jemig wat een klein beetje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
655 Als kleine kinderen verheugden we ons op de sneeuw die komen zou
keken op de radar, wanneer valt het nou?
Dan ineens betrekt de lucht nog iets meer en jawel
de witte vlokjes dartelen naar beneden, het sneeuwt!…
Schoolplein in de winter
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
5.101 Jij zit de dooie school te overleven
daar op dat bankje op dat doodleeg plein;
er komen vlokken op je haren sneeuwen
als word je zienderogen oud.…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 de flauwe lentezon gaapt verlegen
naar het dooien van nieuw leven
en herleidt herinnering vol bibbers
tot een vaag idee van later
na de zomer en alweer een herfst…
JAAREINDE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
674 Ik sleep me sneeuwdronken naar het einde
De sneeuw viel dit jaar met bakken uit de lucht
De dooi treedt langzaam in, ‘k voel me opgelucht
'n Laatste sneeuwbal sterft aan mijn voeteneinden
'k Ben het spuugzat dat sneeuwruimen van mijn stoep
en zout hoort thuis op chips of in oma’s soep
De winter begon dit jaar al in november.…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
dooi
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
844 wat dan
als alle sneeuw gesmolten is
er geen verbergen meer is
onder het schuim van magnolia’s
mijn winter enkel nog nageurt
als een opgeloste vlucht…
Dooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
659 Het dooit vandaag
De zon zoent wijkend ijs
Leven keert terug
na dagen van witte,
trotse vorst waarin
de tijd leek stil te staan,
alles bij het oude bleef
en vandaag weer even vroeger was
Dooi doet leven
maar klinkt als dood
De vergankelijkheid
van smeltend ijs…
Dooi
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
974 Aandacht, gedreven door liefde,
kan zelfs het meest
bevroren hart verwarmen...…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 Ik zit voor het open raam van de kroeg.
Het is zonnig, het is nog vrij vroeg.
En zeer, zeer vroeg was vanmorgen het licht,
de wereld, de zon en het jaar,
waardoor ik liep in snel, verend ritme,
stromend en stralend -
en lachend met haar,
die nu met een blinkend gezicht
tegenover mij zit.
Zij lacht, haar tanden zijn wit.
De schaduw op onze…
Dooi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Mag het dan nu weer afgelopen zijn
Geen diktes meer bij Sloten of Stavoren
Zo'n Wennemars, ik kan hem niet meer horen
Geen een laat nog zijn kruisje zien,verdwijn!
En alle Friezen die zijn losgelaten
Gaan jullie ook gewoon weer Hollands praten?…
Dooi
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 de ijskorst in haar
zal alleen maar ontdooien
door zoute tranen…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Het verwoest een droomaanzicht
Regen, inslaand in de sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd…
Dooi
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.509 Helder zie ik door het tuinkamerraam
de onvrede die mijn roetzwarte geest voedt,
het glas dat mij afsnijdt van de lente:
buiten het voorjaar, binnen een strenge vorst,
met zicht op ontluikend groen de vraag
of de dooi ooit nog op mijn hart een aanval doet.…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter net nog heerste
zwaait nu vrouwtje dooi…
Dooie gemak
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
602 Op mijn dooie gemak, zeg maar dooie akkertje,
struin ik langs het water kijkend naar de schepen,
de vissers, de meeuwen, de golven.
Op mijn rustige dooie gemak vervolg ik mijn akkertje.…
Met dank aan het Academisch Medisch Centrum (Amsterdam)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Niets heeft mij ooit zo weten te bekoren,
ik voelde me op slag een hele kraan
en zag ondanks de sneeuw al lente gloren,
en rook de bloesems in de Lindelaan.
Van toen af aan veranderde mijn leven:
‘k pluk elke dag die mij nu wordt gegeven.…
Het mooiste van al
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.863 Alles is zo mooi
Hoe de wolf verslindt zijn prooi
De sneeuw net voor de dooi
Een broek perfect in de plooi
Schoonheid is wat ik droom
De warmte van een grote oude boom
De trein die rijdt op stoom
De lente en mijn benen voelen loom
Gaat alles gewoon weer rond
Jij was het die daar stond
Ik, volledig en geheel verstomd
Ik wist…
winterkou
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
620 verstilde woorden
wachten onder flinterdun
ijslaagje op dooi…