132 resultaten.
I.M.
snelsonnet
4.3 met 12 stemmen
850 Een uitstel van dit vroege doodsbericht.
Dat komt ervan wanneer een dichter sterft.
Dan rijmt voor mij de wereld even niet.…
Alles [264]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Laat ontbeten, half
de tafel afgeruimd
omarming in de keuken
Meer hoeft er niet te zijn:
buik tegen buik, handen
om ons heen
Jij kleedt je langzaam uit
en mij, vanzelf, we reiken
naar liefde die er al is
het gloeien en het uitstel
de vervulling die er al is
het grote geheim…
WAPPIEWORLD
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
6.275 Maar Huxley zou zich in de handen wrijven
en zonder uitstel ‘Fake New World’ gaan schrijven.…
pijnstillers
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
896 het verstilde leed in oude ogen
zegt me, dat ze wacht tot dat, wat
onvermijdelijk
haar laatste adem draagt
er daagt geen hoop meer over alles heen
een uitstel slechts, dat iets verlicht
de tijd verplicht me blij te zijn
met alles dat ze torst in beter weten
maar haar heelheid draagt ze, zonder pijn…
Pakketje uitstel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
672 De ouderdom overkomt
ons allen
Je hoeft er niets voor
te doen
Tenzij een malloot
je overhoop
zou knallen
En je er dood
bij neer zou vallen,
Komt de ouderdom
vanzelf
Met een snelheid
waarvan ik denk
Als ik iemand
een geschenk zou
mogen geven,
was het een
pakketje uitstel
want allemachtig
wat gaat dat
ouder worden
Snel…
Van uitstel komt
gedicht
4.4 met 14 stemmen
12.964 En als ik het nu eens niet meer uitstel... denk ik.
Die gedachte is onverdraaglijk.
Er schuift een wolk voor de zon
en in de verte slaat een klok -
ik stel mijn vraag,
zoals altijd voor het laatst.
---------------------------
uit: 'Wie A zegt', 2003.…
Uitstel van het einde
gedicht
2.3 met 6 stemmen
22.643 Het advies in dit stakkergebouw
is: Blijf zo lang mogelijk bezig,
maar ik neem dat niet zo nauw
en ben dus flakkerend aanwezig.
Zo voel ik mij soms naar buiten zweven
als ik naar ons uitzicht kijk,
en ben, Bezig, dan weer even
in twee kamers tegelijk.
Dan weer, graag bij bliksemlicht,
moet ik nodig een gedicht
en ben een vleugelsinterklaas…
wijdverbreid
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
430 ze liggen overal, op straat
de genen van de zon
in bos en park
blauw en licht
vermomd als warmte
dezelfde schaduw
het voorwoord is
van riet en oever
nergens uitstel
gaandeweg
in alle hoofden
naar een gedachte
aan een onbekend thuis
een tijdperk
als bruggenhoofd…
de nacht biedt amper uitstel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
928 de nacht biedt amper uitstel.
(1 juli 2003-6 juli 2004)…
naderend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 de vallende avond lijkt op uitstel,
op verlengde speeltijd, op aankomst
met onbekende vertraging
in deze ogen blinkt een hemelzucht,
even later passen eendagswolken
met gemak in hun jachtvelden
wie zwaartekracht van licht kan verdragen
leest een donkertalig gedicht, scheert
de wol van zijn luchtledige schapen…
SURSEANCE
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.346 In het begin had 't nog wat geleken,
een leven vóór me, het was eindeloos.
Ik pakte alles uit Pandora's doos.
Het is half om, mijn kansen zijn verkeken.
De goedbedoelde leefregels en preken,
die maanden dat ik rechte paden koos,
verwondden me als doornen van een roos.
Mijn handen bloeden, aderen ontsteken.
Het lichaam is zo kwetsbaar,…
Schacht
gedicht
2.9 met 10 stemmen
9.148 door mijn lichaam, zegt ze, zwerft een slaap, zegt ze
die al door het lichaam van mijn vader zwierf.
dagelijks werd hij op zeker ogenblik
in een nis gevouwen, en zegt: daar lag hij,
zijn leden zelden gemakkelijk geplooid
in de onverstelde, vale jas van slaap.
zijn gezicht en handen absorbeerden licht.
adem haalde hij sporadisch onder uit…
Vitrificatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
544 Dames..druk met hun carrière
Laten massaal eitjes invriezen
Zo valt er weinig te verliezen
Door een leeftijdsbarrière
Dag kleine knul dag lieve meid
Tot ziens..tot in de pruimentijd
---------------------------------------------------------
Het invriezen van eicellen is enorm populair onder vrouwen die geen partner hebben. Dat blijkt uit…
Meer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.793 Ik zag je naam op een binnenschip.
Op het dek lag een vrouw te baden in de zon.
Er was een hond die op en neer liep
en naar luchtbellen blafte,
of naar vissen die vanuit de diepte iets wilden zeggen
en niets aan de rivier veranderden, aan hoe
ze daar lag als in de armen van een man.
Er was een schipper die traag naar mij wuifde.
En? Niets…
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Nog niet. De zoon moet nog trouwen,
de oude nog stervan. Er komt nog
wereldvoetbal en goudvissenbroed.
In de reiskist vouwt zij de avondjurk,
kinderkleren, gesloten papieren. Eetbaar
de kleine vruchten en draken van koek.
Op de steiger blijkt de kist gevoerd
met gestreepte zijde. Leegte, lavendelgeur.
Gisteren zwommen hier zwanen als schepen…
[ Ik liet haar achter ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Ik liet haar achter,
ik zei Tot Morgen, ik dacht --
het komt wel weer goed.…
poëzie ten vondeling
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
733 doorweekt in het leven
tot buigens toe
word poëzie ten vondeling gelegd
rond de mate van het mogelijke
kijken we onbehulpzaam toe
in het handschrift van uitstel
ik waag er geen frase meer aan
ik kan mijn schrijfspieren
wel verroeren, alles blijft
toch achter in éénzaamheid
in de steek gelaten, in
een land met veel dichters…
De laatste tocht
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
2.899 je wilde niet geschreven staan
had uitstel in gedachten
toch werd je laatste wil
bepaald door hoog’re machten
elke strijd wordt ooit beëindigd
het laatste gevecht altijd te vroeg
zeker als je had kunnen winnen
en slechts tijd de kansen droeg
berusting is wat over blijft
met doorgaan in jouw geest
het levenslicht is nu gedoofd
de laatste…
de Val; (Trollenhoeden II)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De rivier stroomt onverwijld
zonder uitstel, alsmaar door
Steeds meer. Soms sneller
net als destijds
onze woorden, tekens van
ware liefde zonder eind
De kracht van die stroom
met soms getij
De beklimming, met die val
leek toen wel vooropgezet
Trouw onzer harten
maakt liefde vrij…
[ Ik trek het gordijn ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik trek het gordijn
open om tijd te rekken --
en bekijk de mist.…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
274 Wie kan ik vragen
om met me mee te gaan
achter mij aan op een enkelspoor
van valse hoop, onvervalste hoop
tegen beter weten in
op weg voor te weinig
schamele minuten om samen te vieren
maar toch tijd die ik niet missen wil
ook al biedt hij niet wat ik wens?
De weinig begane paadjes
zullen evenzeer dood lopen
als de korte route in de…
Terug van niet weggeweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Thuis op de bank
verfrommel ik de randen
van het kotszakje
De oude tijden, de oude liedjes
de smoesjes bij het uitstel
van de beloofde toekomst
zijn terug, terug
van niet weggeweest
We zijn nog steeds thuis
in Vadertje Staat, onze
vrijheid was een droom
Er zijn geen muzikanten
en geen mooie meisjes
uit Oekraïne meer
De ijzeren…
En langzaam hebben we ons overeind gezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Corona diende zich aan
als een stortbui
die plotseling
uit de bewolkte hemel
kwam vallen
De zon brak door
en langzaam hebben
we ons overeind gezet
Maar 't mocht niet baten
het is als
uitstel van executie
Geef ons een hark
zodat we de
grond om kunnen ploegen
laat ons
de kluiten breken, de
grond zaai klaar maken
voor een nieuw…
Tijdloos zwevend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 landschap
vol haken en ogen
vallen en opstaan
dan zou hij zo graag zweven
boven anderen en zichzelf
naar een soort van hemel
waar het landen zacht is
nog liever blijven zweven
alleen maar doorzweven
slechts zijdelings op zoek
naar een tijdloos doel
om die tijd te vullen
met wat eeuwigheid
zonder ook te beseffen
dat het slechts uitstel…
De vurige hoop van alle tijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
461 Fatum duldt geen
uitstel zelfs niet voor
de onsterfelijken onder ons
Zeus ketent de held
aan een rots
de adelaar koning onder de vogels
Kijkt hoog in de bergen uit
naar de avond
hij vliegt elke nacht
Naar zijn hulpeloze prooi
Prometheus’ geschonden lijf
wat nu als Zeus
Uit zijn ivoren toren was gekomen
Prometheus op de schouders…
huwe-lijk
netgedicht
2.9 met 33 stemmen
11.011 lag op de bank
Vervelend naast elkaar
En als de ene dan iets zei
Luisterde de andere er niet naar
Ze hebben elkaar
Niet veel meer te vertellen
Ik zie ze in stilte
De uren voor het slapen tellen
En als zij vraagt wat gaan we eten
En als hij zegt ik weet het niet
Dan is zij in haar gat gebeten
En haalt zij uit frustratie friet
Het uitstel…
Bevrijdende slaap
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.056 Seconden glijden in minuten
groeien uit tot lange uren
gedachten maken overuren
in het verre holst van de nacht
De slaap komt als bevrijdend
voor de gedachtenvolle geest
die de dag niet los kan laten
de nacht niet kan laten komen
Dag volgt wreed op korte nacht
uitstel helpt niet op den duur
een wereld van uitgeslapenen
wacht meestal vol…
Leuk geprobeerd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
788 Als je mij vraagt,
wat ik verwacht,
als ik dan luister,
dan zou ik spreken,
zonder enig uitstel,
zonder oponthoud;
ik zal nooit liegen
als je het vragen zou,
het überhaupt wou,
het is te flauw dan
om te reageren met:
leuk geprobeerd.…
natuurlijk
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
610 schilderachtig,
valt rottend op de aarde
terug naar waar eens was
de winter slaapt
berenbuik vol van zalm
neen, dan de lente
bomen en struiken dansen
in groene jurkjes, fladderend
in schier ontelbare nuances,
veelbelovend en afvragend,
wat voor jaar zal het worden
de zomer zoemt
lange bruine benen
vraagt langdurend
om korte topjes
en om uitstel…
Opslag
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
5.499 Klemtoonwaardig struikel ik
tussen neus en lippen door
en spuit mijn binnenste
uit tomeloze onvrede
zijn gezichtveld in:
gij weledele miezerige wurm
- nu geplet tussen reuzentanden -
geen uitstel meer
beveelt door tong en riem
uw gebeente wees gewaarschuwd
ik spreeksel ijzeren woorden
en mijn beurt is hier
op staande voet gekomen
wachtend…