53 resultaten.
Dodelijke omarming
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.753 in mijn onderlip spoot
Voelde ik vloeiend de warmte in mijn lendenen
Mijn angel vulde zich klaar om toe te steken
Het strekken van jouw slanke schoonheid
Bevochtigde mijn hand en onderarm
En rusteloos gleden mijn vingers in jou weg
Je ontspande en gleed slijmerig onder mij in
Sissend bedreef jij jouw zwarte mystieke liefde
Na mijn verkramping…
Vingers van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 mijn angst heeft vingers
van een droom gekregen
ze aaien teder en ik lach
heel onverhoeds verkrampen ze en
scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag
ze graaien buiten zinnen
met nagels giftig in mijn geest
wat heel voorzichtig
was geheeld blijkt nooit
echt dicht te zijn geweest
ik gil de werkelijkheid te hulp
jank badend in mijn zweet
verbijsterd…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien
omdat elke bron inwisselbaar is
Alleen
wanneer de wolken mogen verdampen
en de vissen broodnodig verdeeld zijn
pas dan verkrampen…
Zacht protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 Ik zie het aan, de uitoefening
van het recht van de sterkste
en mijn stille protest
doet me pijn, het doet
mijn hart verkrampen en
bezwaart mijn liefde met zorgen
Anderen gaan de straat op
maar de nieuwe oude, verharde
regels zijn gewapend
en breken niet, daarom
lig ik mijzelf te masseren
en zacht te maken
De wolken knikken even…
straaljager
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.127 oksel
zweet druipt langs mijn kin
een opblaaspak belet het bloed
dat naar mijn tenen zakt
ik genees hier hoog van overmoed
schotels op een vliegdekschip
volgen hun schichtig doelwit
ik ben de stip op een scherm
het snelvuurkanon op scherp
er valt hier weinig te ontwijken
nergens een zachte berm
één toets en de vleugel knakt
ik verkramp…
RESET
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
827 waarin onvoldoende ruimte is
om te ademen laat staan eisen
te stellen aan de luchtkwaliteit
met een uiterste krachtsinspanning
bevrijd ik me van vijandige vingers
weet op de tast een eind te maken
aan de kwalijke lozing van giftig gas
herademend probeer ik mijn gezicht
in de plooi te krijgen haal kreukels
uit de kleren verdrijf verkramping…
Marathonpijn deel II
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
745 40 kilometer
De verzengende kilometers
van het verkrampende zweet
splijten het lijf van de geest,
raken opgebrand in kortademigheid
van spieren die het verrekken
ongevraagd beginnen te trekken
zich nauwelijks nog kunnen strekken
en streng protesteren
tegen dit eindeloos
lijkende tijdverdrijf.…
Heden dwaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Een vuist die zich ontworstelt aan verkramping,
Wekt, opgeheven hier en daar,
Het rechtopgaande met vingerspitsgevoel.…
het blauw van vrede voelt zo goed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
770 mijn keel
ik ben niet eens ontwaakt
ik slaap terwijl ik wakker lijk
het donker weer gezichten
op de muren schrijft die
staren met hun dode ogen
ik moest beloven dat ik
het aan niemand ooit vertel
spelen met hem was een hel
dit had dat nooit gemogen
ik voel de pijn als zijn
gezicht weer dichter bij me is
zijn hitte brandt en ik verkramp…
Orkaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.172 kletterend neer
druppels als kogels in mijn kop
mijn lemen huis staat langs een meer
de omgekeerde kegel nadert
een luw oog dat zuigt
het is zinloos dat de stad vergadert
ik verwacht niets minder dan de grootste ramp
het afgerukte dak
een krakend gebinte
het nagelaten wrak
in een werveling van splinters
waarna ik van overmacht verkramp…
Ongelooflijk geloof .....
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.845 immense pijn
bid wanhopig tot een God
voel me verloren, oh zo klein
kan de letters niet meer vinden
schrijf geen namen in het zand
wil de cirkel weer verbinden
doch mijn zinnen staan in brand
wanhopig stormt hoop voorbij
op vlagen van de draaiende wind
verbrijzelt honderden vragen in mij
waarop ik toch geen antwoord vind
verbijsterd verkrampen…
BIODANZA-2
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
960 Een intens gevoel tot uitdagen
met subtiele verkramping, zoekend en verlangend.
Een hernieuwde kennismaking,
waarin wij Eros zoeken, die ons doet versmelten
tot op het puntje van ons schaambeen.
Het gebied waar je soms de weg kwijt bent
in alle gewoonte van het zijn.…
Nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.043 Duisternis sluit zich voor mijn ogen
Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt
Ik wen langzaam aan het donker
Schaduwen tekenen zich af
Ik duw mijn handen tegen mijn oren
Om hun stemmen niet te horen fluisteren
Vingers verkrampen en angst overheerst
Bang om te verliezen wat het daglicht zag
Ze bewegen achter de meubels
Raken me aan in mijn…
Kundalini
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 Het kan ook pijn doen, rillen van de koorts
en verkrampen; mij heftig laten lijden,
de hel in laten glijden.
Mijn hart is vol vuur, het brandt
van verlangen, stort zich onbevangen
in andermans armen; mijn hart vlamt
liefdevol, mateloos, grenzeloos en
ongegeneerd gepassioneerd.…
Verassing
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
860 Wat zou haar rijzend zweet toch zwaar
verkrampen als zij zelf nog voor de herfst
valt?
Draaitoltuimelende zon krult krolt kris
kras rond verhakseld stro, rafelt het
uit als hongerige klimop.
De muziek staat absurd luid.
Och arme ach
de oortjes van de lente zijn
anders in de winter
ook verloren.…
begin van het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 ik neem een schelp
en ik begin te krassen
het is niet makkelijk maar
waarschijnlijk de gedachte aan haar
zoals ik 'Odette' schreef
op mijn studietafeltje
en je spieren moeten verkrampen
na al dat krassen op een schelp
onder een agressieve hemel
terwijl je voor het eerst gelukkig bent
door het eerste schrijven van haar naam
in…
Matrozenblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
956 En dan rijst de twijfel
Wanneer verdomd ziet hij haar weer
De smeltende ogen verdampen
Hij denkt: Het wordt tijd dat ik me scheer
Terwijl zijn rauwe kaken verkrampen
En hoger, dieper, verder in de nacht
Lonkt de Zwaan, de Grote Beer…
Schrik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
733 foob-gedicht
Schrikbarend geboren
binnensmonds verwoorden
vallende klanken
't Evenwicht doet wankelen
eivolle krenten
schrikwekkend ontwaken
gewichtig keffen beweren
vreesachtig vleselijk beleven
Ver-steven haren
trillingen rillingen
koude golven
ijsvormige lagen
polsslag verschoten
hartslag bevroren
spieren verlammen
verkrampen…
lieveke in de nacht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
828 haar, peins dat ik efkes bij haar sliep
plots komt er een klein liedeke bij mij af
pak mijn gitaar en zoek de zjuste tonen
- och mijn lieveke, gij bent zo schoon
ik kom vannacht, ik kom vannacht
och mijn lieveke, gij bent zo schoon
weet dat ge op mij hebt gewacht –
maar de regels verdwijnen weer, gelijk
de droom spatten zij uiteen, verkrampen…
Amateur
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
816 Het dichten is vooral liefhebberij:
zodra de schouders lichtelijk verkrampen
de adem stokt en zware hersendampen
het hoofd omgeven, voelt het zich onvrij
Het dichten werkt het best als spielerei
niet al te serieus; een boodschap wrochten
dat is slechts de garantie voor gedrochten
voor draken, leguanen en harpij
Het dichten zoekt een opening…
Climax
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
5.490 de tonen
van genot uit je stembanden
Nog een knoopje gaat open
Jouw handen dalen en
Mijn lippen landen
in jouw dal
strelen bespelend
langs de binnenkant
van je bevende dijen
richting de ring
van jouw extase
waar de meest gevoelige snaren
van pure verrukking
in elkaar kronkelen
Nog een knoopje gaat open
Jouw handen knijpen verkrampend…
Woordmagiër
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
887 Mijn wezen draaide om de lengte-as
van wat een mens kan dragen bij zijn leven;
ik ben nu iemand anders dan ik vroeger was:
een dichter, met het woord verweven,
een ziener, soms, die het gekerkerd woord bevrijdt
maar zelf niet weet waarvoor hij naamloos lijdt,
die niet weet waar hij dit verkrampen aan verdient
maar zich toch van de klankkleur…
oratorium van de homo sapiens
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.113 spreek over de mens
Andro de Geworpene
hij ontwaarde licht
onbekend met een
gekozen of bewuste wens,
gevallen als een wicht
o, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld
bevrucht door genot
en drijvende in een vrouw
totdat de natuur besloot
over een verkrampende…