Netgedichten

netgedicht (nr. 87.916):

Zacht protest

Ik zie het aan, de uitoefening
van het recht van de sterkste
en mijn stille protest

doet me pijn, het doet
mijn hart verkrampen en
bezwaart mijn liefde met zorgen

Anderen gaan de straat op
maar de nieuwe oude, verharde
regels zijn gewapend

en breken niet, daarom
lig ik mijzelf te masseren
en zacht te maken

De wolken knikken even
In mijn hoofd gaat de wind liggen
en de vogels houden hun adem in

Je moet het zelf doen
fluistert Helpende Hand
De lucht trilt zachtjes

van de woorden, ja, ik moet
zacht blijven, en het harde niet
maar het zachte wel sterker maken