4852 resultaten.
WONINGWENS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Slot Bommelsteins oude muren kijken
Tom Poes en heer Ollie na, als het tweetal
voor lange of korte reis vertrekken zal,
hun leven met dol avontuur verrijken.
Na hetgeen de helden mochten bereiken
staat keukenkunst van bediende Joost pal
bij behouden thuiskomst, die diepe val
en moeizame klim voor smullen doet wijken.
De hechte stenen van…
virtueel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 vertrouwd, teder, zachtaardig
beantwoordt hij mijn vragen
zonder verbazing; terughoudend
voorzichtig met zijn poëzie
kleedt hij mij in zijden georgette
wikkelt mijn verlangen in een jas
van zacht soepele kasjmier
hier is alleen het mooiste goed
geen moeite om mij mee te
delen dat het goed is wat ik doe
ik ben zijn open boek
hij prijst…
Je raakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 Jouw ogen vingeren huidvluchtig
door de stille ruimte.
Je raakt
ontroert
vervoert
haar als een gevleugelde engel
in een snuifje Jasmijn
van winter
tot lente in Mei.
Een stiekem vleugje Parfum
vlindert zinnenprikkelend doelvrij.
Als in een droom
vervaag je stervend
op haar huid.
Te luchtig in hunkering
het moment voorbij...!…
Schaduw
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.823 Mijn schaduw, duister zwart
Vertekend en verbogen
Ik heb je nooit gemogen
Verbannen uit mijn hart
Ik neem je met mij mee
Door straten, velden, steden
Tot je stil en zonder reden
Ooit één wordt met de zee
Maar laat mij niet alleen
Mijn schaduw in het duister
Mijn maanlicht en mijn fluister
Want wij zijn samen één
En samen zo…
Superheld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.057 Getooid in een cape
Een masker dragend
Buitengewone krachten
Aandacht vragend
Op zoek naar erkenning
Zelden verkregen
Een vertekende schaduw
Als licht door de regen
Het goede voor ogen
Het masker evenzeer
Op zoek naar zichzelf
Niets minder niets meer
Wel kunnen vliegen
En toch onbemind
Het hebben van dromen
Hoort nu eenmaal bij…
Zou dit ..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
316 waar lijnen elkaar
net niet raken
en geen bodem vinden
verdichten
wou ik dit graag,
waar spiegels
mist vervormen
zou ik graag,
heldere blikken
gooien
op een kermisbal
grijpen wat ik
boven mijn vleugels
zou verbergen
buitendraads mijn pallet
vertekend schilderen,
maar dan wil ik graag
wat kneedgum lenen…
Meetloos lint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Een reis op beide voeten
sinds zij groeiden, door mild
en vertekend land, vindbare
littekens gingen van hand tot hand,
geschreven op een vervlogen krant,
waait ritselend op in een gestorven
zucht om zijn tijd te ontmoeten
buiten mijn medeweten om.…
Ik geef je te eten
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
943 ik geef je te eten
toch blijf je vol honger
te drinken
maar dorstig zoek je
aldoor
in diepe putten
als de ziel
en het lijf
naakt zijn geschuurd
doet iedere
bevruchting zeer
het spiegelt
de liefde als
onhaalbaar
maar is ook vaak
vertekend door
verwachting
alleen zijn
wil zeggen:
ik ben
de brug naar buiten
kent dan…
Te leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Voel het zwart
aan zekerheden zagen
als de onmacht weer gedijt
voel de pijn
aan witte randen knagen
tot de tijd de scherpte slijt
want het leven
laat zich niet voorspellen
elke uitkomst is onzekerheid
maar te leven
is altijd wel een keuze
elke keuze een mogelijkheid…
Onzekere toenadering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 Het voelt
dat het lijkt
of het kan
maar vraag niet hoe
ten koste van wat
op welke termijn
wil je er over denken
ooit over praten
hoe het voelt
als we elkaar
zouden verwarmen
in de kou…
Versmelting
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
623 Zacht is de wind die lippen streelt
van geliefden steeds dichter bij elkaar
op zo’n lentedag waarbij de wens
de tijd vertraagt tot eeuwigheid
Toch blijven woorden loze letters
zolang ze niet in beeld verschijnen
is het smachten niet te horen
als het niet hardop wordt geboren
Leg een zachte hand op een warme plek
waardoor beiden in elkaar…
jouw tederheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 wat mezelf het meest eigen is
geef ik uit handen
wanneer jouw tederheid
de boventoon voert
een aanzetting tot ontbolstering…
Groningen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 zoveel kilometer
heb ik er gefietst
vraag mij niet
wat ik onderweg heb gezien
het was mooi
maar fiets ik er weer
zou het nieuw zijn
je fiere graan
vol licht en strepen
in weilanden
koeien en schapen
kleine dorpen
met lelijke kerken
maar eerlijk gezegd
was het de eerste keer
Groningen
je verte vertekend
door wind…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
rijkdom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
636 in alle rust slaat hij de deuren
open, laat het weer zachtjes
binnenkomen
zit verstild aan het erfgoed
van de dichter van beeld en kleur
om alledaagse zaken te verwerken
een luchtige plaats te geven…
Instrument
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
551 Mijn lijf is als een instrument
dat bespeeld wil door een musicus
of een leerling,
iemand die er de juiste klanken
uit probeert of weet te halen.
Het hoeft geen bladmuziek,
maar eigen composities.
Wanneer hij één is met zijn klankbord
is er alleen maar melodie,
trillen de kamer en de planten
Daarna kan mijn lijf
weer andere dingen
doen…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
Weergaloos groen.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
592 Wat heeft de tijd onze liefde vertekend
nu we drijven naar het laatste seizoen.…
Het Beeld
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.022 Slechts omhuld
door het warme licht
vanuit de hoge ramen
voor een ieder in zicht
staat zij daar
starend naar de vijver
door seizoenen heen
staat zij maar
bewegenloos
gebeiteld uit steen
emotieloos
starend naar de vijver…
beelden uit het verleden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
811 hier zit ik dan, alleen op de bank
tranen in mijn ogen, brok in mijn keel
keek net naar beelden uit mijn verleden
en het werd me eventjes te veel
we zijn al vijf jaar uit elkaar
ik dacht dat ik het vergeten was
maar nu ik het terug zie
voel ik weer hoe goed het was
wat doet het pijn om het terug te zien
onze liefde voor elkaar
de tranen…
Mijn woonstee is haar lach
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
11.417 Op de dorpel naar de morgen ligt Uw beeld
dat eens de verste einder overspande
en met een wimperslag mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.
Een zingend kindeke wekt mij met gezag
tot leven weer: mijn woonstee is haar lach.…
hoofdfilm
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.164 Ik draai de film af
in m'n hoofd
van jou te vroege sterven
waarvan de beelden
op m'n netvlies zijn gebrand
die in duizenden scherven
als tranen vallen
in m'n hand
Maar het is de tijd
die m'n tranen
doen verdwijnen
en blijven die beelden
over
waarop de zon altijd
zal schijnen…
reis
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.200 Het beeld dat ik zie
en vast hou met
verdeelde emoties.
Het herbekijken
van deze herinneringen
voelt behaaglijk aan.
Had gezien wat nodig was
om rust te hebben,
over vragen, die
nooit gesteld waren.
Nu de code gekregen
voor aangename
ontdekkingen.
Mijn leven lang
kan ik dat nu bewaren,
wat vroeger onbeantwoorde
vragen waren.…
belijning
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
915 vanuit de gevelbelijning
opgaand naar oneindigheid
slaat de zon in scherven stuk
een oogverblindend geel
en langs de kromming
van de schaduw
vervluchtigt haar beeld
tot schim
verzonken in de huisverhalen
verstreken in de tijd…
Bevrijdde Me
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.263 Ze tastte mijn gezicht
af alsof ze wilde
voelen wat eronder zat.
Bekeek de aderen
op mijn witte rug.
Haar leerling legde zijn
handen in mijn taille.
Voelde zijn lichaam weggeduwd.
Giuditta nam een beitel en een vijl,
bevrijdde me van
mijn 2e huid.…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen om de spanning te voeden
dit wijzen is een bewijs van schuld
of is het toch de onschuld
altijd is er één die hoger reikt
bij het gelijknamige beeld…
Strijd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
841 zoals mist in de ochtend kan hangen
zo bekleed mijn schuldgevoel
zich over mijn psyche
mijn opvattingen worden genarcotiseerd
door mensen in dronken beelden
ik verlies mezelf in de massa
geweten knaagt een gat in mijn hoofd
het lijkt wel een strijd tussen filosofen
mijn innerlijk aarzelt
maar ik laat geen twijfel meer toe
ons taalgevoel…
lukraak
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
948 lukraak droomde
ik van een vrouw
op een manier dat
haar lijf en haar verleden
deed ontbranden
in kwetsbare geest
een lichaam
hunkerend in een beeld
dat al was uitgedacht,
je haren los in de wind
niet zo heel precies
maar dat komt er niet op aan
zoals ik over je droomde,
kon je eigenlijk niet bestaan…
tijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
857 de tijd verstrijkt in
een muur van stilte
doorbroken door een schamel licht
waarin wij zoeken
tastend, struikelend
onze dromen tegemoet
verblind in een spoor
van jong verlangen
waarin troebele beelden
zich uiten in helder schijnen
en donkerte opglinstert
in een weergaloze schittering…
Mijn beeld
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.012 Van jou wilde ik houden
vanaf de allereerste dag
jouw heldere oogopslag
jij, die op mij vertrouwde
ik keek je vragend aan
zag in een flits jouw leven
maar mocht niets geven
ik moest je laten gaan
nog eenmaal kijk ik om
wil jou als beeld houwen
geen afgietsel van geluk
maar gewoon blind vertrouwen…