Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Wat troostend zonlicht

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 685
Wat troostend zonlicht door de bomen die bijna kaal en vredig zijn; De herfst is weer met goud gekomen maar ach, die schoonheid doet ook pijn. De dagen korten en de mensen willen maar liever binnen zijn, met lamplicht, boeken, oude wensen, gezelligheid en soms wat wijn.…
Adeleyd29 oktober 2009Lees meer >

Het zoekend zonlicht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
het viel in reepjes schuifelde van uur tot uur stilletjes met de klok mee bleef haken aan mijn tenen bediende de klink van de deur liet mijn gage voor de toekomst zien in kunst alsook in onderwijzende woorden nu nog zoekt de zon me naarstig op warmt mijn kruimels houdt de deur nog op een kier maar het licht aan mijn voeten herken ik…
elze17 april 2011Lees meer >

In het oudste zonlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, als de gekromde uitspatting van de aangepaste tijd, het hart, de binten gekraakt in het schuim van de bestemming uit het land van vertrek tot de boodschap op de horizon is aangeland tot het moment van de helderste dagenraad door de smalste opening waardoor het oudste zonlicht…
Pama10 januari 2016Lees meer >

Karkassen in zonlicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Hun karkassen, de resten die er van over zijn, liggen vandaag, één dag na de brand, Te baden in het zonlicht van de nieuwe dag, verspreiden een niet te harden stank. En tussen dat alles het karkas van de automobiel die kort ervoor nog van de rijkspolitie was, verwrongen staal, Een gesmolten stuur.…

het zonlicht vervaalde

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.872
scheen volzomer er was liefde genoeg we zochten de schaduw warmte maakt loom jij had ervaring en kende het plekje onder de boom ik lachte toen je me kuste mijn zinnen met jouw passie blusten, het blad viel toen we uitgeput rustten we zagen de herfst in zijn donkerste kleuren we zomerden nog en schrokken door dit gebeuren het zonlicht…
wil melker16 januari 2005Lees meer >

[ Stofjes in zonlicht ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 397
Stofjes in zonlicht, zo dansen onze zielen -- Zie jij het nu ook?…
Zywa30 januari 2022Lees meer >

Het Vertrouwde Zonlicht

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 398
Zonlicht is zoals vertrouwen het laat je stralen en warmt je van binnen op maar dan gaat de zon weer onder en is alles nog donkerder als te voren…
sam vos3 augustus 2025Lees meer >

Spel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Het zonlicht speelt z'n spel met wolken Wolken hun spel met zonlicht Is het verstoppertje? krijgertje? is het... m'n gebrek aan inzicht? Het zicht erop is in een woord: schitterend.…

Schaduw van de nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
'Ga uit het zonlicht, schaduw van de nacht'. 'Ga uit het zonlicht, want het is de nacht die op jou wacht'. 'Jij wachter op de morgen houdt je voor het zonlicht verborgen'. 'Want in de duisternis van de nacht; daarin ligt jouw ware kracht'. Eén lantaarn, één schijnsel in de duisternis schijnt voor een liefde, die de ware is.…

Zij ook

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 698
Zonlicht op een blad zonnebank voor insecten natuurlijk voor niets.…

ik beleef jou

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.954
brengt zin in dit leven als het eerste zonlicht beleef ik jou elke dag…

In de zee

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Ik drijf op de golven van de zee onder een wolkenloze lucht waarin wat meeuwen op de vlucht; een windvlaag neemt ze mee Zoute druppels op mijn gezicht op mijn neus en op mijn wangen op mijn huid die is gevangen in de warmte van het zonlicht…
Willemijn30 december 2002Lees meer >

Betovering

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.068
zie haar liggen, d' schone maagd zo onschuldig als haar spinnen zal ik haar fluweel beminnen totdat ze magistraal ontwaakt zie haar ogen langzaam open begroeten ziel in vogelvlucht verjagen kilte uit de lucht elk angstig zet het op een lopen zie haar wimpers tegen ‘t licht vragen knipperend de zon ontslaapt nu eindelijk mijn bron?…
WOLF20 oktober 2003Lees meer >

Nevel

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 909
Geruiloos zweeft de nevel Over het koele meer In de koude ochtend Gehuld in mystiek De kleur is niet te lezen In de eerste zonlichtstralen Lost de nevel langzaam op Schaduwen worden zichtbaar Geruisloos zweeft de nevel Terug naar het onaantastbare De avond maakt zich op Om de aarde te laten slapen Geruisloos sluit de nevel De avond…

Morgendauw...

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.781
De morgendauw nevelt tijdloos als een pareldeken over het landschap Een stilte kleurt het morgenlicht langzaam in wolken van sereen In al haar schoonheid weeft de aarde parels van dauw aan het gebladerte De zon laat het landschap ontspringen in een fontein van geweven waterdamp Het is alsof de tijd niet meer bestaat alleen de schoonheid…

Schoonheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 515
je ladderde in veranderend licht de ontelbare treden naar beneden waar de bloemenmand voor heden de kleuren van morgen al had jij hebt selectief naar het zonlicht breken gekeken met armen vol keuzes corrigeer jij stukjes schaduw tot schoonheid en harmonie in balans waar eerst het prille nog kille licht de natuur verkent gaat…
wil melker7 februari 2021Lees meer >

Lieve anne

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.255
maakt de harten kil doet molens twijfelen en stilaan wachten we wachten tot jij jij ontwaakt en in het prille gras met blote voeten boe roept tot de koeien en de natte neuzen zoent zomaar de liefde rond strooit als kruimels voor de mussen je lach in de ochtend waar de leeuwerik op wacht ja dan kruipt hier de nevel terug komt zonlicht…
erik16 mei 2005Lees meer >

Compositie #1 een treindagwonder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Schoonheid ademt grootsheid En smeekt mijn blik weg Van velden leeg en wijd Totdat ik in amen kijk De stilte spant zich als een boog Een zucht snijdt als zonde Door deze holle monoloog Een trein, een dag, een wonder…
Van Meurs29 november 2012Lees meer >

Depressie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
weeldebomen kleuren zwart oevers lijken aangevreten gulzig door cyclopen wijn proeft grote afkeer watervallen storten langs gelaat en hartzeer neplicht hangt de strot uit de hemel krijst de sterren stuk wandelen zwenkt doodlopen lief woord is als de lente ontluikend schoon smaakt zoet kus verheft gelijk een drijfveer als dan je ware…

klaterend goud

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 571
als klaterend goud valt het zonlicht in het bos bron van levenskracht…

Jouw ogen

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Jouw ogen Lijken licht te stralen Jouw lach Is warmer dan het zonlicht Dat samen Is in elk geval Een goede reden om te leven Dus ook Als het eens tegenzit Hebben licht en warmte waarde En ben ik Aan het eind der rit Blijf 'k toch Het liefst bij jou op aarde…

engels gras

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 718
Tussen Maasland en De Lier ligt een veldje zo klein. Dat weet geen mens, dat is alleen maar van mij. Ik verwarm daar mijn lichaam in het prille zomerlicht. De wereld gaat open mijn ogen gaan dicht. (engels gras, engels gras hoe groen ik was, engels gras geeft mijn leven kleur eens was alles grauw en besloten maar mijn hart is nu een open…

Een nieuwe dagenraad. 2

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Pril zonlicht schittert als miljoenen diamantjes in de dauwdruppels…

Send me the Pillow

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.442
Ik stond op en liet eindelijk weer wat zonlicht toe in huis. ‘Een roodborstje moeder, kijk een roodborstje!’…
perry meer8 januari 2009Lees meer >

de ganzen van steen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
ooit vlogen zij voorbij de dorpen zagen de was hangen en een jong stel achter de schuur staan vrijen de haan van het kerkje draaide met ze mee naar het oosten, zijn koper blonk in het zonlicht, stemmen stegen verwaaid omhoog, vervaagden terwijl over de kreek op een terras muzikanten oefenden, zwaailichten van de brandweer door het vlaswerk…
Rieg18 februari 2009Lees meer >

Wilg

gedicht
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 11.037
De zon is opgekomen. De wilg, nog zonder blad, wordt in het licht gevat en laat zijn takken stromen. Traag breekt de middag aan. Heeft iemand zoveel uren met naar een wilg te turen ooit vruchteloos verdaan? De lucht trekt rose dicht. Niets valt nog te verlangen dan dat de wilg zal vangen de laatste schilfers licht. ----------------…

Terug naar Andreus

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 709
Terug naar Andreus loop ik dwars door mijn hoofd, stap mijn oor uit en zie mezelf zitten van glas en van woorden die zoeken en zingen hun liedjes van kom maar en ga, drink ik zonlicht als nectar tot diep in het merg van het zijn.…
Ellory Mace29 oktober 2009Lees meer >

Reikwijdte

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
[Haiku] wilde kastanjes beschenen door de herfstmaan - het zonlicht reikt ver.…