Alle inzendingen over familie

mijn kleindochter heet Mia en als ze wat huilt roep ik 'Mia, schatje' als ze lacht roep ik ook 'Mia, schatje' als ze slaapt wil ik ook 'Mia, schatje' roepen maar wil haar toch niet wakker maken, gelukkig even rust.…

Die smachtende blik naar de houtkachel. Met elk uur zicht op oneindig brandend vuur. Dacht hij daarbij aan zijn huwbare dochters of ook af en toe liefdevol aan vruchtbaar vee ? Wij zullen dat nooit meer weten, maar zullen nooit vergeten dat Opa ook twee bloedhonden bezat.…

mijn kleindochtertje van vijf maanden wilde helemaal niet slapen mijn ogen vielen dicht zag ik door de kiertjes dat ook haar ogen dichtgingen ik keek nog een beetje en zij ook ik hield het langste vol, zag haar slapen eigenlijk was ik wakker sliep ik toch een hazenslaapje…

Een vaak gebruikt symbool, maar zeer zelden gezien. Wat men neemt als vanzelfsprekend, blijkt toch zo speciaal. Als een klavertje, dat zijn wij.…

Wij vlinderen vlinderen rond en om elkaar Wij worden maatjes,een paar, vrienden of vijand Wij verhuizen naar een andere straat,stad een ander land Wij vlinderen opnieuw rond en om elkaar Blijkbaar zit het ingebakken worden het vlinderen nimmer zat.…

Tijd geleden dat ik je zag waar blijft die tijd ik kijk er op terug met een traan en een lach Te lang geleden dat ik je vertelde hoe het met mij ging dat wij elkaar ontmoetten zo deed ieder zijn ding Familie zijn we vaak al tientallen jaren de één woont dichtbij voor naar de ander moet je om te gaan, sparen Het familiebloed stroomt…

Het kind gaat dood. We maken witte kisten met engelen die zwijgen. Ze happen lucht die grauwt : voor de toekomst kan dat tellen. Waarom huilt het in de druilavond, waarom op de keien ? De regen glanst. In scholen volgen we intens hoe het moet : luisteren, praten, vragen. We kruisen onze handen en volgen de stoet van goed fatsoen. Zwijgen…

we kneedden jou uit liefde, mengden zweet met huid en haar, onze tongen verstrengeld zogen je dit leven in. we willen je beloven: gedrie-en zijn wij 1 en samen zijn we god…

Ik ken een heel lief meisje Met vaders, ja eigenlijk twee Eentje woont heel ver van hier Zij kent hem ook niet echt Maar feit is wel, hij heeft een mooie dochter Ook al is hij ver van hier Híer heeft zij dus nog een vader Maar ook hij is nu ver weg Niet omdat hij ver weg wóónt Maar koos voor een ander leven hier Het meisje kan toch niet…

Honderdachtenzeventig straattegels zijn er tussen de voordeur en het kruispunt. Dicht opeen, met smalle voegen vol stof en verse onkruiden. Negenentachtig stappen zijn er om op terug te komen. Het rechterbeen voor het linker plaatsen. Een halve cirkel draaien op de bal van je voeten. De deur blijft op een kier. Dat het koud wordt, is…

Ik herinner mij de smaak van pannekoeken met Zeeuwse stroop, Kollumer kaas, appelplakjes, poedersuiker en ananasstukjes, want mijn vader was de beste pannekoekenbakker van de hele wereld, hij was gul met eieren, omdat hij tijdens de bevrijding van Bedum, wat op zijn verjaardag viel, van de overbuurvrouw één ei cadeau kreeg, en met Pasen…

Op de tafel ligt een brief met woorden in potlood, half opgegeten. Hij was bijna schoongemaakt : de laatste kruimels op een hoopje geveegd. In het watermerk het punt gegrift van grafiet en schilfers klei. Ze arceerden samen houtskooletsen, veegden met de bal van hun hand zachter vlekken. De lijnen in almaar dichter parallel nu bruusk…

jij was als een bloem die blijdschap kleurde liefde geurde uit haar hart tussen onkruid en stenen bracht jij bij slecht tij jouw vitale genen tot vrucht ook zij zijn opgeschoten in regen en wind uit een woelige lucht pas later hebben ze de koestering van zon genoten de kopjes bijeen gestoken door samen groeien hebben zij jou hun…

Wij, vaders, ballen onze vuisten in onze zakken en smoren daar woorden, onze zorg. We knellen onze vingers vast ineen om niet te helpen, om te lossen. Wij wachten.…

Ja wat zal ik er bij denken een dag blij om vader te zijn? zeker weten.. elke dag weer, wel deze dag is speciaal bedacht om daar eens bij stil te staan.. al blijft het vandaag misschien wel vier keer stil ik zal blijven gedenken mijn eigen vader hij is er al lang niet meer..…

Twee meiden Twee zussen Twee dochters Twee kleindochters Twee nichtjes Twee dezelfde dag jarig Twee karakters Twee eigen personages Twee sportfanaten Twee levensgenietsters Twee tomeloze energie Twee leergierig Twee pubers Twee behulpzame Twee mooie meiden Twee vriendinnen Twee zo verschillend Twee je hebt altijd elkaar Twee…

’s Avonds wachtte ik hem op voor het huis in de verte zag ik hem komen blij kwam hij dan thuis heeft mij bij de hand genomen In de stilte wil ik hem ontmoeten even komt hij dan weer thuis met blijdschap zal ik hem begroeten mijn vader, fundament van het huis…

Ik heb wat gestoeid met mezelf over m'n ontstaan over m'n gaan en komen over er steeds weer uitkomen Ik heb wat gestoeid met m'n naam na het uitbreken van de crisis een failliet voor de familienaam Krediet en dat Jan, dat werd altijd Jantje of Janneman Maar nu noemt iedereen me 'Jan Jacob' m'n gegeven geboorte en doopnamen en dat…

Op mijn aanrecht had ik een theelepeltje in mijn met water gevulde wijnglas gedaan en onmiddellijk moest ik aan mijn opa denken, die altijd een suikerklontje door zijn glaasje jenever roerde. Waarschijnlijk om het wrange vocht te zoeten. Daarna volgden andere herinneringen. In de grote zakken van zijn colbert rinkelde hij altijd met losse…

Ik bereid me nu voor op Artis die dierentuin met mijn kleindochter daar rondlopen klein als ze is lopen we tussen de vogels ze zal gaan meeschreeuwen zoals mijn dochter deed toen ze zo klein was als haar dochter die Mia heet in de roep van vogels verlies je je naam en ben je…

We stonden op het duin en overzagen zee, waar zeehonden op de platen huizen, de zon nog net niet onder en praatten over man en zoon, wij, beroepsgenoten, in 't zelfde schuitje hadden we gezeten waar we afscheid van hen hadden moeten nemen, hier op die top, aan d' ene kant de ondergaande zon, schuin boven ons de volle maan, we keken…

Er liggen zes boten aan een steiger in de haven van mijn jeugd ieder met een eigen zeil een buitenboordmotor en roeispanen een kiel, een roer, en een reddingsboei soms spring ik in het prille water van het meer, met minder herinneringen bevaar ik oceanen in mijn fantasie waar mijn moeder plots een eiland wordt en mijn vader een gebergte…

een kleindochter op die eerste dag is inderdaad tamelijk klein ze maakt wat geluidjes en ze slaapt en ze zuigt even gaan haar ogen open en dan weer dicht en wij, we zijn van haar en om haar heen…

dromen vaders van zonen en zonen van moeders en moeders van zonen en dochters van vaders en zonen van andere vaders en moeders en zonen en dochters zijn dromen van vaders en moeders en dochters en zonen meisjes en jongens belast met dromen ------------------------- Uit: 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2013.…

Wel vaak heb ik gezongen, Voor menig droevig hart, De melodieuze wijzen Van 't stille lied van smart: Maar nu ik heb ontvangen 't Begeren mijner jeugd, Wil ik nog eenmaal zingen Het hoge lied van vreugd! Vroeg uit mijns vaders woning Dreef mij verlangen uit De woningen te vinden Van harts beloofde bruid: Om liefdes woon te…

Het mooiste, hij, het mooiste zit bij me ik wil hem in men ogen vasthouden de traan laten verdampen de dauw optrekken in een straal omhoog door rood oranje licht in de avondschemer kwam de illusie trillend zes keer klare taal de dauw zwaar op het netvlies, en ik verscheur gedwee verdwaasd op zij zo onschuldig wezentje in niemandsland…

is het koud buiten vraagt hij niet veel aan zegt zij zuinig als altijd op haar woorden daarmee is het gesprek bevroren aan mij opnieuw de taak de grenzen te verleggen een weg te banen door het ijs wat rest er nog behalve kou en weerbericht misschien een storm op komst maar ik zeg tegen beter weten in het zal het voorjaar zijn…

Opa op zondag. Wie heeft er nog tijd? Voor al wat grijs is En uit de tijd. Oma een plakboek vol herinneringen. Oma, van de oude mensen, En de dingen die voorbijgingen. Opa op zondag, Wie heeft er nog tijd? Voor hem die vertellen kan Vol nostalgie zonder spijt. Opa, een levensverhaal vol zegeningen. Opa, van oude mensen, En de dingen die…

Gij spreekt wel soms van al zijn lijden, Die oude man met sneeuwwit haar; Maar meest zit hij in zich verzonken, En stil en zwijgend nevens haar. Zij wordt wel groot, maar is zo tenger; Hij legt de hand soms op haar hoofd : Zo ze eenmaal in mijne oude dagen Door vroege dood mij werd ontroofd! Dan lacht ze op hem met stille weemoed, Terwijl…

Ik zag in’t Kröller Muller mijn opa staan, als Monsieur Jacques in brons gegoten, al heette hij gewoon maar Jan. De handen op de rug, de welgevulde buik vooruit, het hoofd welwillend kijkend, de rug fier recht in zelf voldaan’ tevredenheid. Als dat beeld zo afstandelijk, in zijn voldaanheid ontoegankelijk, is hij nooit dicht bij mij gekomen…