744 resultaten.
Elfenbankje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.323 de dichtvertakte bossen
die verstierven in hun blad
Waar in stilte ik het fluiten
van de kierewiet kon horen
en verdroomd nog voor mij uit
de eikels trapte van het pad
In de schemer zag ik bankjes
die de elfen toebehoren
en ik viel op hen in slaap
met dromen die ik nooit vergat
Van de zon zag ik het licht
dat mij die ochtend zou bekoren…
Wensdroom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 Kom mee met mij
pak mijn hand
laat ons reizen over
het uitgestrekte land
Kom mee met mij
in de zwoele nacht
jouw wang dansend tegen
de mijne dat voelt zo zacht
Kom mee met mij
zoen me innig in 't veld
met zoveel passie dat
het onze hartslag versnelt
Kom mee met mij
mijn handen om je gezicht
laat me je bekoren
tot aan het ochtendlicht…
Wensdroom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 Kom mee met mij
pak mijn hand
laat ons reizen over
het uitgestrekte land
Kom mee met mij
in de zwoele nacht
jouw wang dansend tegen
de mijne dat voelt zo zacht
Kom mee met mij
zoen me innig in 't veld
met zoveel passie dat
het onze hartslag versnelt
Kom mee met mij
mijn handen om je gezicht
laat me je bekoren
tot aan het ochtendlicht…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Eeuwig gedurig lijkt de bekoring
van verleden en vooruitgeschoven tijd.
Al turend in heldere betovering
door deze grote en kleine grootsheid.…
Avondfluistering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Hoor mijn welgemeende woorden
mijn gebaren in klare taal
laten ze jou mogen bekoren
liefste voor mij ben jij speciaal.
Zolang al wil ik je beminnen
't genot van strelende aanraking
intens gevoel zo diep van binnen
wellust in avondfluistering.…
Buitenaards leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Kus me als de wind
maak me nat met je regen
voer me,
voer me weg
weg als, als met regen
stromend ’t putje in
en laat me vreemd, achter
ontmoet me achter
op een onbekende kruising
bekoor me daar als vriend
al is dat misschien niet
misschien wel, verdiend
leid me naar avontuur
waar ’t uur geen toezeggingen doet
en waar de stand van…
Gelukkige dwaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 Ik had haar plaatje nooit mogen bekijken
maar ik heb haar aanschouwd
en een betere plaats weten te bereiken
Een nieuw innerlijk opgebouwd
Niet het oude verdrongen en ontkend
maar veranderd in liefdevolle herinnering
Eindelijk weer de bewondering verkend
en zoekend naar ontregelende bekoring
Haar onwetende betovering
zorgt ervoor dat ik mij…
Fijne vogels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
632 Niet alleen de leeuwerik
met z'n doldwaze vluchten
of de nachtegaal
met z'n bekoorlijk gezang
de merel die tegen de late avondluchten
jou doet luisteren onder lichte dwang
Nee geef mij ook maar
het gezellig kwetteren van de mus
of de brutale herrieschoppende spreeuwen
Maar bovenal het koeren van de houtduif
die je 's ochtends je slaap doet…
Gods lot
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
398 Waren Zijn woorden voor dovemansoren,
of was het dat ze ons niet konden bekoren!
Hel en verdoemenis is niet aan hen besteed,
het was voor hen niet meer dan een kreet
om aandacht, wat men hem toen verweet
en daarom helemaal niemand die iets deed.
Weinigen aanbidden nog de Here God.…
Operatie #Zomergeuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
251 Ongevraagd komen wij
uit bloemkegels en herinneringen
de grenzen over, we bekoren
vriend en vreemde
met de geur van vrijheid
de zalf van hartelijkheid
en onze onverzettelijkheid
om klein en stil te leven
tot het uiterste
het juk te negeren
alleen op de lentes en de
zomers in de wind te letten
en in nacht en mist
wegen te vinden
naar…
derde-persoonsperspectief
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
384 Dat bekoorlijke schoftklopje
die beloning voor braaf gedrag
voor dat behulpzame leven
waarover -hemellief- zelfs
dit werkje is verschenen.
Om het goede voor te leven
daar hij veronderstelt
dat geen dit merken zal
beloont hij vast zichzelf
met al dat stergewelf.…
oplage: 150
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
953 een dichter mag niet lachen, niet bekoren
hij zal z’n pen in gal en alsem dopen
dan gaat een bovenwereld voor hem open
daar wordt de warme ziel door hem bevroren
hij waant zich heer in een ivoren toren
ver boven het gepeupel op de grond
hij kijkt met haviksogen in het rond
en smijt met nevelige metaforen
naar hen die hem niet lezen en niet…
Engelenzang op heilige grond...
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.251 Hoogverheven kathedraal,
muziektempel in aanbidding,
je starre kille stilte,
doorbroken door stemmen,
op golven gedragen vibratie,
muzen in zedelijke bekoring,
die sopranen hoog'lijk beamen,
in harmonie met tenoren,
die het gehoor streelt,
en snaren van emotie's beroeren,
eruptie's mijn ziel doen ontladen,
in samenschijn met de nuances…
Eva die mijn wereld gaat bevolken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
929 je hagelt en
jouw bliksem slaat
me met haar donder
keihard om de oren
ik wilde
bij je horen
je steeds bekoren
maar je wees me af
de bui dreef over
en je regen brak
het stralen van de zon
je kleurde in een boog
zoog mijn aandacht
wederom, in jou voelde
ik een nieuwe kans, je
schoonheid gaf mij glans
in hemelsblauw
zie ik…
je zwavelstokken handen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.659 samen in de sneeuw
je zwavelstokken handen
kou maakt alles zo alleen
een vuurtje, maar de
vlam wil weer niet branden
ik kijk je aan
de droom zit in je ogen
een wereld vol gemak
een huis dat meer dan alles had
toch zijn je vingers
wit bevroren, je hart steenkoud
en er is niemand om je te bekoren
geef mij wat licht
een vonk die warmte…
Ik wil je...
hartenkreet
4.6 met 82 stemmen
16.906 ik wil je proeven, en
wil je horen,
geef je al mijn liefde,
en wil je bekoren..
Ik wil je onder,
en wil je boven,
je zult genieten, kan ik
je beloven...
ik wil je nemen,
zoals in mijn dromen,
waarin we heerlijk
samen komen...
Ik wil jou, ja
jou alleen,
ik wil met liefde
over je heen....…
Jij bent waar ik ben
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
994 laat mijn zuchten
je stille handen verdichten
daar waar mijn hartslag
je verlangen bereikt
je geeft mij rust
kalmeert mijn zinnen
teder wiegend door
bevrijding gesust
laat mij begrijpen
jouw onrustig denken
je weerloos beroeren
het vloeien van mijn zijn
je zegt zo weinig
lippen woorden
je schijnt zo veel
in bekorende ogen
je…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
heb de parel zien glanzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
het was eens mijn gift
de hoop voor ons samen
woorden zijn stil
zinnen gebroken
de magie is vandaag
uit mijn teksten vervlogen
neem maar mijn handen
de hardheid verloren
ze vergaten jouw diepte
in oppervlakkig bekoren
heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
ik geef je weer zon…
Dom
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.592 Boven op de Dom van Keulen
stonden wij ontdaan
te kijken naar die klokken
die mij zo konden bekoren
Er stond een apparaat bij
waar ik geld in heb gedaan
want je zei me -als je dat doet
speelt voor jou de klokkentoren-
En ik heb daar -goedgelovig als ik was
heel lang gestaan
met handen in mijn zij
en twee omhooggespitste oren
Maar hoe…
dino-wiegelied
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
636 met een donker gebaar
plooit de nacht alweer
een vouw in het bestaan
van onafgewerkte plannen
tot rust gekomen handen
hunkeren onder hun juk
van overjaarse lagen eelt
naar hun verleden satijn
dit heden en haar duisternis
kunnen niet bekoren noch
het ochtendgloren wekken
de tijd groeft een nieuwe stempel
en draalt verder op 78 toeren…
Brievenbus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
744 Krant van vandaag
vol dood en overleven
de buurman zegt
zo is het leven
geboorte kaartje
Jelle is geboren
berichtje over leven
nieuws dat mij
kan bekoren
zomaar even
laten we elkaar
goed nieuws geven
dat is een hele klus
maar elke morgen
loop ik naar
de brievenbus en
wacht ik op een
bericht in de krant
waar ik niet
overheen…
mijn lief
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
842 als jij je vreugde niet op kunt, verblijd
langs sloot en pad de mooiste beelden plukt
pluk ik geluk
uit jouw stralen haal ik graag mijn glimlach
uit jouw mond de woorden die
klankvol een hoera bekoren
duizendvoudig
liggen bloemen glanzend in de zon
ik tel ze slechts in stille noodzaak
want hun rijkdom geurt uit nimmer
zoekgeraakte…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 tranen omdat iets ons raakt
het is een teken dat het hart ontwaakt
Het kan zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons dan niet bekoren…
Libelle
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 weet keer op keer te bekoren,
toont ons geduldig te zijn.…
Eeuwige dag
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Het leven duurt langer dan de eeuwigheid van gisteren
nooit gedacht dat vandaag herhalingen mooier vormen
gevoelens van andere hangen in het duister van de nacht
wat wordt betwist tijdens het wandelen zonder te bekoren.…
geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
424 Het moet een samenspel blijven
van gedachten en gesprekken,
die diepgevoelig je hart bekoren.
Vlinders op wekken naar hartstocht.
Zelfs al worden we oud,
de verbinding van hart en geest
blijven ons verrijken
als druppels en dauw.…
BEGIFTIGD (1)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
486 Er is een vrouw opnieuw geboren
Ze wist niet dat dit nogmaals kon
Ze houdt nu van de zomerzon
Ze kan de stilte haarscherp horen
Het zeeschuim weet haar te bekoren
Sinds er een nieuw verhaal begon
Is licht haar inspiratiebron
Blijkt haar een ander lot beschoren
Een kind op klompen voelde aan
Hoe of de dorpsbewoners leden
Ondanks hun smekende…
je kind is je lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 Kan hij je niet bekoren.
Voor de buitenwereld perfect.
maar waar ben je dan?
de vader ZO perfect.…
verder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 ze stonden onder
het bladerdak
de koppen bij
elkaar gestoken
hun konten
naar de weg
gekeerd
moe
murw misschien
van het
ononderbroken
geraas op de weg
liever en
saamhorig
luisterden ze
naar het zachte
geruis van de wind
het suizelen van
de bladeren
zelfs de
kabbelende regen
kon de kudde
bekoren
ze wisten
ook van…