6661 resultaten.
Een klare lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 ik wil de tijd
niet breken
wel graag de zegen
voor dagen van bestaan
geen pijn
of onderhuids venijn
een lach die lente brengt
en warmte schenkt
je handen strelen
in eindeloze uren
lijnen volgen van namen
die na ons kwamen
een klare lucht
waarin de wolken verglijden
een kus voor eeuwigheid
als ook de tijd is afgelopen…
Of hoe dat heet
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.720 Gelukkig dat
Het licht bestaat
en dat het met
me doet en praat
en dat ik weet
dat ik er vandaan
kom, van het licht
of hoe dat heet.
------------------------------
uit: 'Holte van licht', 1975.…
heb je dat ook weleens?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
722 heb je dat ook wel eens
zo'n gevoel dat je blij bent met je bestaan
of het nu een mooie wolkenlucht is
of een hap van een banaan
geluk ligt soms in van die korte momenten
het zit 'm niet in een knip vol centen
niet eens in een heel gezond lijf
geluk zit in je ziel zonder kijf
op dit moment werd ik geraakt
door een plaatje dat ik ooit…
Regen uit buien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 ik verzamel
bossen om
oerwoud te maken
wolken
die de tornado
laat draaien
regen uit buien
rivieren die water
in zee zullen spuien
zonlicht dat leven
gaat scheppen door
groei en bloei op te wekken
dankgebeden van hen
voor het zijn hier op aarde
in menselijke waarde…
Kleurentaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
566 heb nooit
het wit in blauw
kunnen lezen
het fluisteren
van de wind
begrepen
de kleurentaal
van bloemen
verstaan
alleen in
jouw armen
kon ik me laten gaan
jij hebt
tipjes van
de sluier opgelicht
met jou krijgt
leven een gezicht
deel ik in bestaan…
Droom
gedicht
2.4 met 86 stemmen
21.908 Ik woonde in een speelgoedstolp van glas.
Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemand vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes, als speldenprikken.
Toen…
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ik weggedaan
transparant is nu de kern van mijn bestaan…
Draagkracht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Bestaan zonder draagkracht
Verslagen door het leven -
Ongewild onderuit gegaan…
Praatte met gebroken steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 wereld transparanter
dan die in betreden was
vol uitzicht
in een perspectief van jaren
maar de kennis moest ik zelf vergaren
ik liep weg
met stilte om me heen
praatte met gebroken steen
zij hadden de massa’s
zien passeren in hun
steeds opnieuw proberen
tot de eenling overbleef
die zich met de rust kon conformeren
het leven als bestaan…
Kleurden tot patronen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
606 jij bent van stof
hebt ooit jezelf geweven
uit genen die je zijn gegeven
zij sponnen zich tot draad
kleurden tot patronen
in veelvuldig delen
hun eigen boodschap
bracht jou groot van
moederschoot tot meerderjarig
jouw bestaan is het uniek gebeuren
van een leven lang leren
tot stof zal jij weer wederkeren…
LEVEN BIJ VERGAAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 De oude beuk sterft:
fris geurend jong leven vult
zijn weke takken.
De dode karper
drijft voort; op zijn bovenzij
smullen vliegen _ droog.
De egel ligt stil;
zoekend loopt een doodgraver
tussen zijn stekels.
Op gevallen loof
bloeien bosjes levend groen:
jonge brandnetels.
Uit de eikenstomp
ontspruit nieuw en teer leven:
een berkenboompje…
In zand en steen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
537 ik heb geen
armen afgehakt
of benen afgekapt
van al wat leeft
ze nooit met dood bedreigd
of stil gezwegen
in negeren van
hun tijdelijk bestaan
ben met ze
omgegaan als vriend
in het verweven van
ons leven tot geschiedenis
de getuigenissen
zullen nooit verloren gaan
in zand en steen van aarde
zullen onze merktekens blijven staan…
Waanzin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
586 Zeg me de zin van dit bestaan
Die wereld vol van leed en waan
Het houdt nooit op, wat is die zin
Beweging, vooruitgang, het moet
zo zijn - zie de noodzaak er van in.…
Kwam ik mezelf tegen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 bij het verkennen van
de grenzen in het leven
kwam ik mezelf tegen
er was geen groeten
in ontmoeten maar
wantrouwen en argwaan
een vreemde snoes
die pikte op het
veld vol hoenders
moest ik met hem
de strijd aangaan of
konden wij het samen aan
na kukelen en paaien
vonden wij een compromis waar
geen enkele haan ooit naar zal kraaien…
Waar heen?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Waarheen zullen we gaan
In ons dagelijks bestaan
Als we het niet meer weten
En men ons heeft vergeten?
Waarheen zullen we dan gaan
Als niemand ons bij kan staan
In onze grote nood en verdriet
En je geen uitkomst meer ziet?…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven,
Zie ik der jaren staêge wisselingen,
't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan,
Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven,
En of de storm'ge dagen, die vergingen
Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
[ Ik heb geen houvast ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ik heb geen houvast,
nooit kijkt hij in gezelschap --
mij liefdevol aan.…
Zwarte lelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
964 Schimmen verdwijnen in het schemeruur
van de dood, ze staren ons aan, veel
eerder en verder dan we kunnen begrijpen
als het boek gesloten wordt over de klopjacht
naar een waar bestaan, ontsproten in de geest
en ontdaan van alle franje in de teksten.
“Voor een mens die we moesten loslaten“…
GEEN FABELTJE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Zelfs bij Ikea ben ik nog te vinden
Al staat mijn hoofd er op een lange stok
Met wieltjes onderaan, het was een schok
Mij zo verbeeld te zien tussen de hinden
Slangen en draken, ergens toch ook vrinden
Ik ben een edel dier; geen geitenbok
Maar goed, als ik een klant een kreet ontlok
Wil ik mijn scheve schaats wel onderbinden
Ze trok mijn…
spekstenen muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Mijn besluit tekent vaste vormen
op de spekstenen muur
geen hoera maar boekenkunst
legt de twijfel naast de bladwijzer
ben geen archief van oude woorden
maar een lei met vage vegen
doch is er het zwijgen die mijn jeugd
krast op de voegen van de oude kansel
Het zou nu morgen moeten wezen
maar vandaag wil niet verdwijnen
hoe kan…
Betekenis
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.095 God, wat verlang ik naar God
om dit eindige bestaan te vullen
met een 't niets ontstijgende betekenis.…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een os slaapt nog als in een ei.
Een scherpe lijm smelt in de sloten.
't Is Pasen en zeer overbodig.
Op tyfusbleke bomen breken zweren
open. Een rode melancholie komt bloot.
Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.…
4
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.767 De afspraken spoelden over de wereld
en plantten zich onophoudelijk voort
sponnen ons in een wereld van afspraken in
dat je mooi was kon ik je zeggen
dat je schoonheid toenam als ik dat zei
dat pas als jij het zegt ik besta, dat ik me
zonder jouw woorden geen raad zou weten
dat alles wat ik voor je voel dank zij jou
en dankzij de afspraken…
Strontvisser
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
687 Al zoveel jaren veer ik mee
verklaar de golven om mij heen
bevind mij op een woeste zee
en drijf daar fier maar heel alleen
De havens die ik aan ging doen
als plek waar rust te vinden was
voorzagen slechts in dagrantsoen
verstrekten mij geen toegangspas
Elk schip waarop ik binkje bleek
had goed verborgen averij
De magen raakten niet van…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 Het verval van bestaan
wordt gevierd
met aardse kleuren
zwammen dansen
op restanten van het leven
zij geuren met een
vleug van verrotting.
Later sieren lage stralen
uitgedunde bomen
tot silhouetten
die straks een winter lang
een duistere kant laten zien
hun laatste blad cirkelt
zielloos door de lucht.…
Groots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Toch is hij er nog steeds
duurzaam mooi
mag hij al jarenlang
mij zijn grootsheid tonen
als een relikwie
van zijn bestaan.…
antwoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.161 hij dacht de ganse nacht
en nam ’s morgens
een kloek besluit :
als ik vandaag
ophoud met bestaan
zal ik maar dadelijk
naar de hoeren gaan…
Evenwijdig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 de dichtheid van duisternis
is doorsneden met lange lanen
deze strakke lijnen kennen
geen hoek die ik om kan gaan
zonder vaag schijnsel geen
schaduw om uit weg te banen
zonder dwarsverband bestaat
geen zijn om in te bestaan
mocht er ooit iets veranderen
aan de rechte tijd die wegtikt
wijk dan van gebaande paden
zodra het u…
En hij bestond
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.048 En hij bestond. We pakten hem
op, zwierden hem in het rond en
nog eens en hij kraaide want hij was
in lievelingshanden en toen was het
hup de wereld in met je hart
dat men afpakken kan, kan breken
in een hoek smijten: niks waard zo’n
hart geen porselein of goud, meer een roestig
soort klei en je hebt er zoveel van, ook het jouwe
gaat straks…