Alle inzendingen over bestaan

6661 resultaten.

Sorteren op:

Een klare lucht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
ik wil de tijd niet breken wel graag de zegen voor dagen van bestaan geen pijn of onderhuids venijn een lach die lente brengt en warmte schenkt je handen strelen in eindeloze uren lijnen volgen van namen die na ons kwamen een klare lucht waarin de wolken verglijden een kus voor eeuwigheid als ook de tijd is afgelopen…

Of hoe dat heet

gedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 15.720
Gelukkig dat Het licht bestaat en dat het met me doet en praat en dat ik weet dat ik er vandaan kom, van het licht of hoe dat heet. ------------------------------ uit: 'Holte van licht', 1975.…

heb je dat ook weleens?

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
heb je dat ook wel eens zo'n gevoel dat je blij bent met je bestaan of het nu een mooie wolkenlucht is of een hap van een banaan geluk ligt soms in van die korte momenten het zit 'm niet in een knip vol centen niet eens in een heel gezond lijf geluk zit in je ziel zonder kijf op dit moment werd ik geraakt door een plaatje dat ik ooit…

Regen uit buien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
ik verzamel bossen om oerwoud te maken wolken die de tornado laat draaien regen uit buien rivieren die water in zee zullen spuien zonlicht dat leven gaat scheppen door groei en bloei op te wekken dankgebeden van hen voor het zijn hier op aarde in menselijke waarde…
wil melker22 november 2012Lees meer >

Kleurentaal

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
heb nooit het wit in blauw kunnen lezen het fluisteren van de wind begrepen de kleurentaal van bloemen verstaan alleen in jouw armen kon ik me laten gaan jij hebt tipjes van de sluier opgelicht met jou krijgt leven een gezicht deel ik in bestaan…
wil melker9 november 2012Lees meer >

Droom

gedicht
2.4 met 86 stemmen aantal keer bekeken 21.908
Ik woonde in een speelgoedstolp van glas. Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke En trage vlokken, als een kind hem pas Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken. Het gras stak stil en hoog boven mij uit. De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken Van iemand vinger, zonder één geluid. Er waren sterretjes, als speldenprikken. Toen…

Perspectiefloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
natuurlijk draagt het leven stenen aan voor ons bestaan maar wie zegt dat ik bouwen moet zij stapelen zich vanzelf om mij heen geven steun en goede moed hun beperkingen gaan echter snel benauwen perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen ben dus rigoureus gaan ruimen de ballast heb ik weggedaan transparant is nu de kern van mijn bestaan…

Draagkracht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
Bestaan zonder draagkracht Verslagen door het leven - Ongewild onderuit gegaan…

Praatte met gebroken steen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
wereld transparanter dan die in betreden was vol uitzicht in een perspectief van jaren maar de kennis moest ik zelf vergaren ik liep weg met stilte om me heen praatte met gebroken steen zij hadden de massa’s zien passeren in hun steeds opnieuw proberen tot de eenling overbleef die zich met de rust kon conformeren het leven als bestaan…

Kleurden tot patronen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
jij bent van stof hebt ooit jezelf geweven uit genen die je zijn gegeven zij sponnen zich tot draad kleurden tot patronen in veelvuldig delen hun eigen boodschap bracht jou groot van moederschoot tot meerderjarig jouw bestaan is het uniek gebeuren van een leven lang leren tot stof zal jij weer wederkeren…

LEVEN BIJ VERGAAN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
De oude beuk sterft: fris geurend jong leven vult zijn weke takken. De dode karper drijft voort; op zijn bovenzij smullen vliegen _ droog. De egel ligt stil; zoekend loopt een doodgraver tussen zijn stekels. Op gevallen loof bloeien bosjes levend groen: jonge brandnetels. Uit de eikenstomp ontspruit nieuw en teer leven: een berkenboompje…

In zand en steen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
ik heb geen armen afgehakt of benen afgekapt van al wat leeft ze nooit met dood bedreigd of stil gezwegen in negeren van hun tijdelijk bestaan ben met ze omgegaan als vriend in het verweven van ons leven tot geschiedenis de getuigenissen zullen nooit verloren gaan in zand en steen van aarde zullen onze merktekens blijven staan…
wil melker17 februari 2012Lees meer >

Waanzin

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Zeg me de zin van dit bestaan Die wereld vol van leed en waan Het houdt nooit op, wat is die zin Beweging, vooruitgang, het moet zo zijn - zie de noodzaak er van in.…

Kwam ik mezelf tegen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
bij het verkennen van de grenzen in het leven kwam ik mezelf tegen er was geen groeten in ontmoeten maar wantrouwen en argwaan een vreemde snoes die pikte op het veld vol hoenders moest ik met hem de strijd aangaan of konden wij het samen aan na kukelen en paaien vonden wij een compromis waar geen enkele haan ooit naar zal kraaien…
wil melker25 augustus 2011Lees meer >

Waar heen?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Waarheen zullen we gaan In ons dagelijks bestaan Als we het niet meer weten En men ons heeft vergeten? Waarheen zullen we dan gaan Als niemand ons bij kan staan In onze grote nood en verdriet En je geen uitkomst meer ziet?…

Eens en Nu.

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.366
Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven, Zie ik der jaren staêge wisselingen, 't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan, Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven, En of de storm'ge dagen, die vergingen Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…

zwijgend moment

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
zwijgend moment dat in rust de aarde vindt gij koestert hoop terwijl het leien dak het water beregent met schellen vol vreemde tonen hoezeer het lijden wordt bemind in de vrucht van het bestaan maakt de dood schetsen en graveert de lijnen in onze hand mijn stoel mijn liefste ons bed maar ook de tafel die ons scheidt is van hout ontbonden…
elze14 april 2013Lees meer >

[ Ik heb geen houvast ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
Ik heb geen houvast, nooit kijkt hij in gezelschap -- mij liefdevol aan.…
Zywa22 april 2024Lees meer >

Zwarte lelie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 964
Schimmen verdwijnen in het schemeruur van de dood, ze staren ons aan, veel eerder en verder dan we kunnen begrijpen als het boek gesloten wordt over de klopjacht naar een waar bestaan, ontsproten in de geest en ontdaan van alle franje in de teksten. “Voor een mens die we moesten loslaten“…
Pama6 december 2013Lees meer >

GEEN FABELTJE

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Zelfs bij Ikea ben ik nog te vinden Al staat mijn hoofd er op een lange stok Met wieltjes onderaan, het was een schok Mij zo verbeeld te zien tussen de hinden Slangen en draken, ergens toch ook vrinden Ik ben een edel dier; geen geitenbok Maar goed, als ik een klant een kreet ontlok Wil ik mijn scheve schaats wel onderbinden Ze trok mijn…

spekstenen muur

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 444
Mijn besluit tekent vaste vormen op de spekstenen muur geen hoera maar boekenkunst legt de twijfel naast de bladwijzer ben geen archief van oude woorden maar een lei met vage vegen doch is er het zwijgen die mijn jeugd krast op de voegen van de oude kansel Het zou nu morgen moeten wezen maar vandaag wil niet verdwijnen hoe kan…
elze12 januari 2014Lees meer >

Betekenis

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.095
God, wat verlang ik naar God om dit eindige bestaan te vullen met een 't niets ontstijgende betekenis.…

De walging

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.105
Een os slaapt nog als in een ei. Een scherpe lijm smelt in de sloten. 't Is Pasen en zeer overbodig. Op tyfusbleke bomen breken zweren open. Een rode melancholie komt bloot. Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje recht in de slokdarm van de modder. Zo slikt geen flessenhals of viskop. Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.…

4

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.767
De afspraken spoelden over de wereld en plantten zich onophoudelijk voort sponnen ons in een wereld van afspraken in dat je mooi was kon ik je zeggen dat je schoonheid toenam als ik dat zei dat pas als jij het zegt ik besta, dat ik me zonder jouw woorden geen raad zou weten dat alles wat ik voor je voel dank zij jou en dankzij de afspraken…

Strontvisser

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
Al zoveel jaren veer ik mee verklaar de golven om mij heen bevind mij op een woeste zee en drijf daar fier maar heel alleen De havens die ik aan ging doen als plek waar rust te vinden was voorzagen slechts in dagrantsoen verstrekten mij geen toegangspas Elk schip waarop ik binkje bleek had goed verborgen averij De magen raakten niet van…
Ludy Bührs12 oktober 2014Lees meer >

daglicht

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 958
Het verval van bestaan wordt gevierd met aardse kleuren zwammen dansen op restanten van het leven zij geuren met een vleug van verrotting. Later sieren lage stralen uitgedunde bomen tot silhouetten die straks een winter lang een duistere kant laten zien hun laatste blad cirkelt zielloos door de lucht.…

Groots

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
Toch is hij er nog steeds duurzaam mooi mag hij al jarenlang mij zijn grootsheid tonen als een relikwie van zijn bestaan.…

antwoord

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.161
hij dacht de ganse nacht en nam ’s morgens een kloek besluit : als ik vandaag ophoud met bestaan zal ik maar dadelijk naar de hoeren gaan…
Alex Dirix26 december 2014Lees meer >

Evenwijdig

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
de dichtheid van duisternis is doorsneden met lange lanen deze strakke lijnen kennen geen hoek die ik om kan gaan zonder vaag schijnsel geen schaduw om uit weg te banen zonder dwarsverband bestaat geen zijn om in te bestaan mocht er ooit iets veranderen aan de rechte tijd die wegtikt wijk dan van gebaande paden zodra het u…
Iniduo16 juli 2015Lees meer >

En hij bestond

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.048
En hij bestond. We pakten hem op, zwierden hem in het rond en nog eens en hij kraaide want hij was in lievelingshanden en toen was het hup de wereld in met je hart dat men afpakken kan, kan breken in een hoek smijten: niks waard zo’n hart geen porselein of goud, meer een roestig soort klei en je hebt er zoveel van, ook het jouwe gaat straks…
Hester Knibbe19 september 2015Lees meer >