798 resultaten.
te vroeg
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
733 haar voorkomen zo gracieus
tederroze het gelaat
zachtgroen de stralende ogen,
opwaaiend, speels, het gouden haar
maar het was haar oprechte ziel,
vol medeleven, die mij deed smelten
haar glimlach als de dageraad
stal mijn hart, die zomerdag
eenzaam in opgewekte menigten
is het gevlucht, m'n hart
ver weg, op zoek naar
die vergane tijd…
dageraad (het blauwe uur)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
644 ijle gewichtloze stralen
verzilveren de vroege morgen
uit schemering gezeefd
door de donkere nacht
is daar de dageraad
hij strekt zich uit
over slapende velden
dekt de gewassen toe
die nog staan te dromen
glijdt over water
wat rimpelloos vlak
de koele diepte spiegelt
verzonken in rust
kleurt de lucht bleek
en de beemden blauw…
Vrij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
858 Ze wiegt in mij
als het vuur van de dageraad
laat mij zachter zijn dan dauw
puur, onaangeroerd
verdwijnt niet in de wind
maar lacht en laat de lente zijn
als mijn, een eigen geluid
en alle dagen
hoor ik haar stem
over de duinen
over de zee
zelfs onder het nachtblauw
ademt ze mijn dromen mee
ze is als goud, lichter dan licht
mijn…
Schrijversziel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 De meeste mensen, mij bekend
geven niets om mijn zielenroerselen
zij lezen mijn gedichten niet
het zijn vreemdelingen
die het met mijn woorden doen
ontheemde lezers in het duister
en bij dageraad, de neus gesnoten
sluit ik soms mijn ogen in een droom
om ieder woord te conserveren
men hoort mijn stemgeluid niet
de mens die mijn…
De nacht, de zwoele nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.271 Terwijl een schijnen-rijke wâ mijn brein omwindt,
komt uit de diept geen dageraad mij tegen-langen,
omvangt me een woel'ge duisternisse die mij bindt.
Ik ben geen bake; geen verwijlen, geen verbeiden;
geen duizeling van hoop, geen duizeling van dood.…
Atelier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 De rust
van deze nacht
was welkom als de dageraad.
Te bouwen
aan gedachtengoed daarvoor is
het nieuwe licht gegeven.…
En als
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
526 Troepen wolven op zoek
naar de einden van de dageraden
zwerven hongerig
door bodemloze velden
huilend tegen de winterzon
En als de wind
de sneeuwlawine doet verwaaien
verdwijnen zij
in het binnenste van het witte
waar de koude heerst
Ik knipper met droomogen
in verschillende werelden
buiten schijnt een winterzon
terwijl mijn geest…
Lage landen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 In de lage landen
overheerst de band
gekleurd in de dageraad
op mijn netvlies gebrand.
In de stilte ervaar ik jou
meer dan mijn verstand
jou kunnen zien oprijzen
in de mist over het weiland.…
Binnen de gekuste dageraad
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
641 onmiskenbare adem
uit stille naam gefluister
achter een sluier van wolken
bewegen niet alleen maar klanken
nee, een boventoonzang begroet
binnen de gekuste dageraad
laat regen tranen wegwassen
de wind houdt je uitademend wakker
ramen verdampen rond nachten
ten aanzien van woordgefluister
wat zich ook al voordoet
van hoog naar laag…
Dageraad, schemering en tranendal
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.349 Bomen getooid in witte aanschijn
Gekleurd door de zon haar tranen
Rood haar ogen bij het ontwaken
Een keuze is haar rauw ontnomen
Roder haar ogen bij de bedgang
Hoop is gedrenkt in zwarte inkt
Inkt waar haar testament van leeft
Rouwen zullen de gekroonde berken
En al wenend nemen zij afscheid…
SONNET (Vroeg in de dageraad.....)
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.109 Vroeg in de dageraad de schone gaart ontbinden
De gouden blonde tros, citroenig van coleur,
Gezeten in de lucht, recht buiten d' achterdeur,
Waar groene wijngaardloof ooit louwe muur beminde.…
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
waar hou jij je toch verborgen?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
667 eens het alles ziende oog
het alles horend oor
het altijd wakend hart
nu een vluchtend hert
eens de dageraad
de schitterdauw
in morgenlicht
nu hulle en mist
--------------------------------------------------
16 december 2001 zondag gaudete
gedachtenis san juan de la cruz 3
Voor aantekeningen zie www.abelstaring.tk.…
De Engelse Sonnetten, 1. Nacht op Huntcliff
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
918 Met het matglazen schild
van de dageraad op mijn rug
trotseer ik de snijdende koude,
ik balanceer op de rand
van het jaar
en wend me naar het noorden.…
verkleedpartij
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
685 alsof een onbevoegde
de wereld ontgrendelde
uit een eerste beweging
lome lijnen laat oplossen
uit een breuk van oude huiden
en haar kleuren laat stollen
als een ware illusie
in de nieuwe dageraad
waarin ik mijzelf zag
gestrikt in een verkleedpartij
in de grillen van leven
ik vergat de sprookjes
© Klaes 21-03-08…
statio
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
943 hang
over mijn schouder, het laken
dat mij toebehoort
en opnieuw een dag
waardig
zodat ik mij kan neerleggen
in de dageraad van
het geweten
de ruimte die ik zoek
langs schubben van de ziel
schuif zeeën
naar me toe, het gehoor van
rivieren
in licht en opgeheven handen
en schenk de horizon
het water van de wouden…
opstandig
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 zou me blij moeten voelen
maar dwingen is niet vrij
zo bedoelt de doodgewaande
wanneer ik even de oude eik raak
waarachter ik mij verschuil
het winters wit weer aan mijn zij
in de dageraad met een waas
over de vijver gespreid
zoals de doffe echo
van Pasen die de leegte
in mijn hart verraadt
stil ben ik na gister:
is dat nu de…
Vuurstenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.188 Ik blijf niet langer wenen, volg de
dood, gezeten in z’n tijdloos wiel,
flonkeren de vonken van jouw
vuurstenen, die bloedrood in een
dageraad, opnieuw worden ingebed.…
De haan kraaide twee keer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 de haan kraaide twee keer
en nog eens
de nacht ontsliep in de dag
de zoekende zon achtervolgde
verzengde de nacht
strooit de wederkerende as in
de wassende dageraad
en de dag ontrolt zich langzaam
krom als een oude atlaskaart
tot het moment
dat de aarde zich keerde
tegen de dag
en de titaan haar in liet slapen
vredig in de schaduw…
Niets is gewoon vandaag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
475 De dageraad voel ik door mijn longen stromen.
Dankbaar voel ik me,
omdat ik middenin de herfst,
met open ogen leven mag.…
Winterzin
gedicht
4.0 met 10 stemmen
3.844 Een grijze lucht die urenlang
op sneeuwen stond,
zich inhield, schuchter toen
een handvol vlokken zond
als een belofte voor de nacht
waarin je wakend lag
te slapen tot de dageraad
het sneeuwen niet meer tegenhield
en je gonzend van geluk
de dag begon en uit het zolderraam
de eeuwen en de witbestoven akkers
naast de landweg overzag,…
Twinkeling
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 De nacht bloedt dood
in zijn allerzieligste vorm
als je me niet langer bemint
doodt de maan borstverheffend
de vegetatie op het zielenvlees
als je me niet langer liefhebt
verteren baardige wolken
het leven en geloof
tot diepe stugge velden
Toon me in jouw ogen
spiegelbeeld en evenbeeld
het wonder van de lichterlaaie
de dageraad…
nachtschade
netgedicht
4.3 met 84 stemmen
1.568 De schemering schuift de dag opzij
Duisternis druipt langs het vensterdak
Kaarsen flikkeren de nacht tegemoet
Visioenen fladderen door mijn hoofd
Dromen openbaren zich weer niet
De klok tikt donker
urenlange slapeloosheid tot
De ochtendzon struikelt over haar stralen
De dageraad dringt zich op
De donkerte voorbij
Een dag lang wacht de schemer…
Psalm voor Alma
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.736 Jouw stem gekrompen nu
de blik in de ogen mat
pak jij op de tast
mijn hand, klopt mij
geruststellend toe
Het licht wordt heller
de kou die van binnen komt
gaat niet meer weg en blijft
voortduren op de achtergrond
Jij zingt het eerste lied
mij ooit liefdevol geleerd
over de vroegste dageraad
ik neurie zachtjes mee en na…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
Rammerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 dag sprak de nacht
terwijl zij haar schaduw
toedekte en verdween
in diep duister onder het
vier seizoenen dekbed
even was glanzende zijde
haar zijde niet meer
het arme schaap, ooit wollig
en gewillig gaf hem kaal
geschoren van katoen
nog dieper kroop zij
vergat even dat
na elke verdwenen
nacht een nieuwe
dageraad ontwaakt…
Licht
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
2.150 Verloren is de tijd
die zich verborg in verleden
en ik verstopte mij
achter die tijd
veilig en vertrouwd
in de kleine wereld
maar alles
was slechts bedrog
veiligheid was er niet
en de wereld
allesbehalve klein
ik werd wakker
in het licht van de dageraad
en de wereld spreidde zich tentoon
in talloze kleuren
de tijd vond mij terug…
Sneeuwrozen
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.129 Bleke luchten ademen
zacht aquamarijn
en broos leliewit
Hemelhoog in het zwerk
klinkt het lied
van de avondvogel
Weemoedteder
koester ik de koralen
die hij weeft
door de ijle rivieren
van de regenwind
Als hij zingt
over jou, vrouw
die naar me lachte,
zo lieflijk
wil ik sterren strooien
sneeuwrozen in de dageraad
je al het goud schenken…
Boulevard of broken dreams
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
616 overwinnaar
gaf creativiteit maar licht
En maar wachten op iets
de nacht is de meester
daarom loopt hij
Die hatelijke donkere straat waar hij zo van houd
een lege straat
zijn straat
Ooit lukt het hem weer
dan zal hij weer ideeën krijgen
dan zal het lof hem weer toewaaien
Tot dan loop hij hier alleen
in het donker
hopende op de dageraad…
Maagdenpalm
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
791 in de violette dageraad lispelt een verschil
gedroomd langs kussenspinsels
en wat spuug
dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt
lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap
mijn hoofd verlaat
teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer
in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is
mijmert ze
dat buiten, tussen eeuwig groen wat…