862 resultaten.
Dierenliefde
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.338 Daar kan het jong zijn
dorst mee lessen.
Het jong blijft wachten
met alleen maar
voer in zijn gedachten!
Het vraagt steeds meer en meer.
Hij spert zijn snavel wijd open
en blijft maar hopen....
Wat een liefde voor zo'n kleine!
Ze denkt geheel niet:
"Dat is het mijne!
Moederliefde!
Daar komt het op neer.…
Ankerplaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 tot buitengaats reikt mijn verlaten,
valt in stukken mijn kracht uiteen
veroordeeld, tot wijken naar verleden
naar fossielen uit het Laat-Mioceen
aldus, een schaduw waar ik aanlig
waarin ik evenbeeldig verschuil
tevens dorst naar ademwater
in smetvrees aan de klif boven vuil
hangende het verloop in diepte
noch tanende gewaden van heden…
Stroomgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Beken tintelen
vullen poriën op de huid,
dorst naar de wortels.
Natuur opent zich,
stroomgebied in de regen,
naakt en verlegen.
Deelbare dromen,
strohalmen naar de morgen,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
taal vervangt het evenwicht.…
DE WEDSTRIJD.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.104 Één voorbeeld doet uw trouw ver onder de onze dalen,
Haalde Orfeus niet zijn vrouwtje uit de hel;
Wat vrouw dorst ooit haar man daar halen?…
Waar het water laag staat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 Hij werkt waar het water laag staat
Een dagelijkse inloop van honger en dorst
In zijn boot, staat het water hoog
Al zijn paarden heb ik bereden:
De vurige, de snelle, de krachtige
Er staat water in de boot
En terwijl híj zorgt voor water en brood
Stap ik in de jol met overtollig nat
Schep schep voor schep
Een bodem in het vaartuig
Het…
De eenzame kus
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
2.284 Zij zwerft
tussen borst en streek
verkent de nacht in elke stad
maar geen die het heft in eigen hand
zoals het zwaard
dat trillend in het been – verwijst
naar andere tijden
Het harnas dorst de zwijgende
op een draf naar oneindigheid, vrede
schuilt om iedere hoek
maar geen die het heft in eigen hand
zo is het bloed tot ijs gestold…
De nacht van je plezier
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
4.643 Dronk je maar wat water
De nacht van je plezier
Almaar werd het later
De dorst gelest door bier
Nu zit je 's morgens vroeg
Met een slecht humeur op bed
Je haar stinkt naar de kroeg
De koffie net gezet
Pijn doet het licht
Aan je vermoeide ogen
Met een dik gezicht
Zit je krom gebogen
Was je maar verstandig
En dronk je 's nachts wat…
TE BRUGGE IN DE OUDE VADERSTAD
poëzie
3.6 met 27 stemmen
3.915 vaderstad
die eens vol rijke koopmans zat
maar die ‘t nu al ontbreekt
al buiten nog wat waalse draf
en franse dwepers ijdel kaf
dat niet als frans en spreekt
daar eertijds, - o wat bittre schand -
Heer Breydel heeft zijn bijl geplant
in menig waalse borst
die ‘t duur moest kopen aan zijn wraak
zo hij in valse walse spraak
een woordje reppen dorst…
korstgenot
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.594 langzaam schraap ik
de roodbruine korsten
van mijn bezeerde arm;
het is peuteren met pijn
negeer het lijfelijk alarm
niet dat ik zomaar
naar bloed zou dorsten
het geeft een aanhoudende kick
en dat is dwangmatig fijn
voorzichtig gaat mijn nagel
langs de rand van gestold vocht
op zoek naar reeds blootgelegen huid
maar bij de onverwijlde…
In het licht van een droom
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
849 misschien heb je gelijk
en is het te vergeten
is het als gedroomde tijd
waaruit je eens ontwaakt
waren de gestolen momenten
slechts beleefde ogenblikken
die we achteraf betaalden
met een gevoel van schuld
misschien heb je ongelijk
en blijven de vlinders in leven
tot ze uiteindelijk zullen sterven
aan een onverzadigbare dorst
was de…
O, rozen, droef en schoon
poëzie
2.9 met 22 stemmen
3.558 Rozen om 't dode haar,
rozen op armen en borsten
Vallen met zacht gebaar,
of zij niet vallen dorsten.
Rozen voor ieder, die
met lachen, of kussen, of groeten,
of schone melodie
Mijn leven wou verzoeten.
Rozen voor mij slechts niet,
voor mij geen bloemen, die geuren,
voor mij mijn eenzaam lied
En wat stil treuren...…
een façade
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
581 mijn vingers glijden zacht
over orgeltoetsen
speel in gedachten met
vragende borsten
die bij iedere toon
aanzwellen;
naar nog meer
aanraking dorsten
mijn tenen strelen
de houten pedalen
alsof zij jouw voeten
willen zoeken
en jou op mijn
liefde willen verhalen
mijn lijf speelt
een onvoltooide serenade
gezeten op een kussen
zo…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.288 Kwinkelerend krachtig kwelen
droge dorsten zijn gelest
deze dieren zijn met velen
en fluiten doen zij op hun best;
doch de natuur kan dat niets schelen
zij stuurt -hoe wreed- de vogelpest.…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
819 Kwinkelerend krachtig kwelen
droge dorsten zijn gelest
deze dieren zijn met velen,
fluiten doen zij op hun best;
de natuur kan dat niets schelen
wreed stuurt zij de vogelpest.…
Hittegolf.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.044 wat plakt mijn klamme hemd
aan rug en schouders vast
wie laat mijn zilte vocht
uit poriën verjagen
wat slaat mijn lichaam loom
tot rusteloos verkeren
wie wekt mijn ontembare dorst
met volle teugen niet te lessen
het is de zomerse golf
van zwoele verzengende hitte
die beweging bevriest in warmte
en het leven als koorts bedwelmt…
Stenden - Herongen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
550 Als liepen we door een kerstkaart
Het landschap in een doktersjas
Oranje gloed over de velden
De dorst naar avontuur
De sneeuw in de haren
Fier rechtop in gelijke tred
Door bossen en over vlaktes
Langs verlaten boerderijen
In het schijnsel van de zaklamp
De kruisen op de bomen
Wezen ons waar te gaan
De nacht die plots viel
In het zwart…
Droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
540 Uit alle lagen van de bevolking
haalde jij dorst
ik heb er over gelezen
in tijdschriften de tijd niet waard
boeken die niemand anders
wilde lezen
je draaide je om
keerde terug onder zon
en zakte langzaam in grond
om in diepte te dwalen
ik kon je niet tegenhouden
hield mezelf niet in bedwang
bekende ook dorstig te zijn
en hongerig…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Wij huilen tranen omdat iets ons raakt
het is een teken dat het hart ontwaakt
Het kan zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons…
Chantage
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
670 en word ik omgehakt
de woeste golven van de zee brullen mij toe:
laat je door ons omarmen
we zijn al leeggevist
voed jij ons met je lichaam
de dag is niet veel lichter dan de nacht
we leven als de dieren in de bio-industrie
geoormerkt en geketend door amorele ledenpoppen
waaraan wordt getrokken door een vlegel
die ongehinderd mensen dorst…
En feu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
398 Een Parissiene is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand
De Maagd Maria’s adem stokt
Relieken zijn in teamverband
Gered, met ogen roodomrand
Het vuur heeft dorst en slokt en slokt
Een Parisienne is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand…
Ruurd van der Weij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Een keppel op zijn kop,
medailles pronken op zijn borst,
ze zeiden bij de marine al:
een adelborst met forse dorst.
En later in het onderwijs
tussen hooggeleerde heren
had hij zo zijn eigen prijs.
Als pensionado is hij
een Ruurd die we hogelijk waarderen,
want deze Ruurd is zeker niet verzuurd.…
Alcohol
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
751 Een draai aan de dop…
een slok… en de drank is op,
snel naar m’n voorraad flessen,
om de dagelijkse dorst te lessen.
Geen vrienden om me heen,
altijd maar alleen.
En ook al die zorgen,
over vroeger, vandaag en morgen…
Even vergeten mijn verdriet:
Het belangrijkste is dat ik door alcohol ''geniet''!…
Raadsel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
756 Als regen valt voorkom ik overmaat
bij warmte breng ik koelte
les hun dorst, verzorg hun zonnepijn.
Beiden doen graag iets liefs terug
wat dat behelst, is nog geheim
misschien vertrouw ik het u toe,
maar doe het, vele strofen later...
U leest en denkt, zie ik het goed?…
Mount Neverrest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 Een stroom toeristen waagde zich
Omhoog naar de Mount Everest
Hun honger moest en zou gestild
De top bereikt, hun dorst gelest
Het is een sprookje, nee geen wens
Een waaghalsmythe, een legende
Weggelegd niet voor de mens
Een nachtmerrie, een brok ellende
Een durfal komt niet altijd boven
Hapert op de hellingbaan
Ach wees die piek maar…
SLAGER IN DE LENTE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 wei
kalfjes slechts even een blik
opvangend van hun moe
kuikens worden gemest net uit het ei
biggetjes nog niet op gewicht
weten het niet maar
ze worden opgelicht
allen lachen het leven toe
de slager slijpt
z’n bijlen en messen
en na z’n werk te hebben gedaan
kan hij ze in het
hakblok te rusten slaan
hem wacht de meibock
om z’’n dorst…
Ontwikkelingslanden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ik heb gezien waar geen spijze was
geen water om de dorst te lessen
kasten gevuld met laatste korsten brood
de geest gevuld met muziek en dans
eenheid in sober leven
elkander delen van wat men over had.…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
Kerstgedicht VREDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.810 VREDE begint bij het binnenlaten van de Vredevorst
die je vult met een VREDE waar je hart naar dorst.…
Boekenwurm
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.499 Ik kluif de klinkers kaal tot bot
stil mijn dorst lavend met mede
blik zin’lijk naar de volle snede
en smikkel van het puur genot
‘k laat mij de volle verzen smaken
veeg vette letters van mijn lippen
probeer de blanke kern te strippen
doch taal niet om de vorm te kraken
ik vreet gedichten bij de vleet
verslind verhalen als een toetje
hiervan…
Adem in, adem uit
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.616 Adem in, adem uit
het doet pijn op m'n borst
het is de adem waarnaar ik snak
het is de lucht waar ik naar dorst.
De ene keer gaat het goed
een andere keer gaat het slecht
het ademen, in en uit
is soms een (z)waar gevecht.…