765 resultaten.
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik zoek je in de spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij…
Projectie doorzien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 Wat onze hersenen projecteren,
zijn onze zelfgemaakte films.
Wat onze oren horen vervormen we.
Wat onze ogen zien vervalsen we.
Wat krom is projecteren mensen recht.
Wie is eigenlijk onze regisseur?
Wie schrijft onze recenties?
Wie horen en wie kijken?
Wie acteert?
Projectie bestaat werkelijk!
Echt!…
DEEP GELOVIG
snelsonnet
4.2 met 20 stemmen
1.400 Maar zou God van zo’n film nou echt niet slapen?
Hij heeft toch zelf die vreemde keel geschapen?…
Blijven haken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Films kijken
op het eind van het jaar:
hoe het kan, hoe het moet
en thuis niet is?
Voorbeelden genoeg
Ik zoek en vind
mensen en vrienden
die ik nodig heb
en ook mijzelf -
in hun gevoelens, en hun behoefte
aan mij, zo blijven wij
aan elkaar haken
en vieren we samen
het geluk
dat ons hart uit bloedt
en zich mengt…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Groen blad in de wind
grijze muren in herfstlicht
wortels in de grond
Hier tussen de muren
van steen en asfalt staat een boom
die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken
reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.
Onder de kruin ontstaat
een zachte omslag, waar schaduw en
zon zich vloeiend vermengen.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Tussen stammen
schuift zonlicht over het bosgroen
een blad blijft liggen
Traag wandel ik onder het dichte bladerdak,
waar de ochtendwind zacht de oude takken raakt.
De lucht draagt een milde geur van mos en aarde,
en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.
Soms komt de buitenwereld te luid en te dichtbij,
maar het ruisen…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Een verstild herfstblad
dwarrelt naar de zachte aarde
zonder geluid
Wanneer de herfst zijn
goud en stilte over het land legt,
laten de bomen hun kleuren langzaam zakken.
Lage zon strijkt langs stammen en verdwijnt aan de horizon.
Rust daalt als een sluier
neer tussen mijn gedachten, waar
herinneringen nog even blijven zweven. Wat ik…
Als herfst me overvalt
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
574 Morgenwandeling
pauze om schoen te strikken
de slak gaat verder
Hoe ontspannen het is om bladeren
als kleurrijke herfstvlinders te zien wervelen op de
tonen van een wind waarin ze woorden van verliefdheid fluisteren
in elk oor zowaar verweven met elkaar in een zacht voelend tapijt op lapje grond.
Steeds meer hoor ik ze knisperen en
kraken…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Goud op kale tak
tegen strakke blauwe lucht
de lente ontwaakt
Het jonge groen breekt trillend door de aarde,
een explosie van kleur die zachtjes naar me roept.
Wat voor een ander slechts het einde van de winter is,
is voor mij een stormloop van beloftes en van licht.
Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn,
hoor hoe de sapstroom…
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
125 Avondlucht ademt
een tapijt van witte wolken
stilte kijkt mee
De lucht spreidt boven
mij een dun veld van lichte vlokjes.
Tussen blauw en stilte beweegt een zachte stroom
die traag iets in mij opent, alsof de dag zich van binnen ontvouwt.
Hoog boven mijn schouders
drijft het patroon in gelijkmatige lijnen.
De warmte blijft onder dit weefsel…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 een matte streep rust
rood goud ontvlamt de vleugel
het gras wordt weer stil
Als de Spaanse vlag zich
tussen het groen laat zien, ontstaat iets
wat geen naam nodig heeft, een verschuiving waardoor
mijn ogen niet langer zoeken maar eenvoudig aanwezig mogen zijn.
Haar vleugels bewaren een
gloed die pas zichtbaar wordt wanneer
ze zich langzaam…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 Oude wijze boom
wind trekt door de brede kruin
niets blijft hetzelfde
Ze staat in het licht
als iets dat niets wil bereiken en
toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht
zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.
Haar takken raken de
lucht alsof ze luisteren naar wat in het
vroege uur verscholen blijft; een…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.326 Niet de persoon die achterblijft
op het doek van een schilderij
een oneffenheid, een vage vlek
maar het gewas, het veld en de lucht
die naar verse lijnolie ruikt
De geuren die verbanden leggen
momenten onvolledig herscheppen
een film gekunsteld in kleur
beeld voor beeld op een rij
Ik bouw jou op uit mij…
suites voor Annemieke LII -kasteel chemo-
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
586 een antichambre
de butler brengt een asbak
en niets dan wachten
een kasteelroman
in de eetzaal loopt de film
mijn prinses en ik
de kasteelvrouwe
kookt voor de open haard
en voor ons twee -
viva in de pols
weer voldoende aderen
voor de bloedprik
een blauwe bloedbank
haar lichtgeraakte ader
aan lager wal -…
Ruilen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
647 Vandaag was ik de hele dag op pad
Met boeken die ik al eens heb gelezen
CD's waar ik allang van ben genezen
En films die ik reeds gedownload had
Gelukkig heeft de Sint mij nog wel even
De bonnetjes en tasjes meegegeven.
Veel Sinterklaascadeaus vallen niet in goede aarde en worden dan ook spoedig na het heerlijk avondje geruild.…
EIGEN SMURF EERST
snelsonnet
3.6 met 26 stemmen
1.993 De film heet : “Blauw ? Het land uit, en wel snel !”
(met in de hoofdrol: Geert als Gargamel).…
Zelfkennis in vijfkwartsmaat (II)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
658 Kraaiend op een draaiend podium
wordt de wereld een film --
maar na drie rondjes schrik je:
geen vader, moeder of oom
die jouw pret als liefde ziet.…
Echt niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Het leven is als een film, poppenkast, of het theater
met absurde gebeurtenissen, komedie en geweld
waar elke situatie opgevoerd met onhandige acteurs
een parodie wordt, of klucht, met onnozelheden en flaters
Een 'echte' wereld bestaat uitsluitend in ieders eigen hoofd
het is maar net wat en wie je naar behoefte gelooft…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Blad raakt het water
wat in mij nog geen naam had
wordt stil in het licht
In het stille loslaten van
je bladeren zie ik hoe de herfst zich
langzaam in je brede kroon nestelt, hoe rood
en goud zich mengen tot een licht dat niets van mij verlangt.
Aan de rand van het water
draag je de kleuren van een seizoen
dat zich niet haast, terwijl…
Molen aan de waterkant
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
526 Een molen in rust
verbonden met de polder
een bewaarde schat…
Verbrijzelde Tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 Nu zij hem vertelt over
een verboden liefde in Nevers
Hij over de verschrikkingen
van Hiroshima spreekt
weten ze hoe het is
hoe het verlies van geliefden is.
Ze zegt: mijn kale hoofd van toen
is dezelfde als de kaalheid na de bom
Hij onderbreekt: wij delen een trauma
herinneren is een daad van herscheppen
je bent niet begiftigd met een…
Als wolken voorbij drijven
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
515 Ergens daarboven
kijkkast vol kunst en leven
verlangen nabij
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op zwevende wolken in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.
Bovendien adem ik verschillende zachte
luchtlagen…
[ Ik huilde veel, maar ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 Ik huilde veel, maar
stopte daarmee, want het kon --
niemand iets schelen.…
Magritte? De stilte achter het zichtbare
netgedicht
2.4 met 26 stemmen
881 Ogen volgen lijn
stilte spreekt zonder woorden
wat is echt, wat niet
In de diepte van het
doek, waar een hoed boven een gezicht
zweeft dat zichzelf niet kent, een appel beweegt door
lucht zonder zwaarte, en een raam opent naar niets en alles tegelijk.
Wereld verschuift teder,
en ik ervaar dat zien niet afsluit maar
uitnodigt om te verdwalen…
Een schrijver
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 Een schrijver is iemand die zich goed met woorden kan verwoorden
Een schrijver brengt zijn fantasie, zijn ideeën of zijn gevoel met woorden tot leven
Het is een gave die sommige van ons hebben gekregen
Mensen schrijven boeken met allemaal verhalen
En als de boeken goed zijn zullen ze er films mee maken
Alle films worden uiteindelijk ook geschreven…
De weg kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
466 Gaan we later een film maken
met hoofdacteurs uit de onderwereld?
Laten we hopen dat dit nooit gebeurt,
dat de mensheid tot inkeer komt?
Liefde in een film is mooier dan haat.
Met acteurs die stralen en hunkeren naar liefde.…
zonnebad
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.667 vier uur
vrolijke zon
kruipt in blote huid
zet in vuur en vlam
sluipt onder het korte rokje
siddert in het lijf
ogen dicht, de film begint
zijn vingertoppen dansen
langs mijn benen
zijn gezicht nadert het mijne
plots is er een wolk
voor de zon…
Noord Oost Zuid West Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Noord Oost Zuid West Nederland
Ik heb door alle steden en dorpen al gezworven
Heb het leven al gezien
Dat is het veel Bewogen en Turbulente Leven van Danny van Strien
Goed gedaan fouten gemaakt
Het heeft mezelf het meest geraakt
Ik ben zeker niet slecht
Maar het leven is geen film maar levens echt…
een stem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
627 na een hoop films
en fanatasie
is de clue
dichtbij
oude blaadjes vallen voor mij neer
oude pennen van grootse leer
een eer
om die teksten te vinden
opnieuw proeven aan oude vruchten
zoals de smaak van inkt nooit echt zal opdrogen
gekko`s en regenbogen…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 Mijn voeten zijn onzichtbaar
de bomen ritselen
de hond snuffelt
voetstappen komen dichterbij
het lijkt een enge film.
De overkant is niet te zien
net zomin als de zon
ik schuifel langs een voorheen
bekende heg, verlangend naar
de beschutting van mijn huis.
Ik haat zo'n kleine wereld!…