7678 resultaten.
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…
Breekbare momenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 ik voelde
het hete bloed vloeien
breekbare momenten
zweefden voorbij
de samenhang
verdwaalde in fragmenten
pas toen het stopte
was de realiteit van mij
de caleidoscoop
had weer zijn juiste tijdverloop
het voelde thuis
in handdrukken en welkom zijn
er zijn een paar uur zoek
ontsnapt ben ik aan boeien
in onbewust gekluisterd zijn…
De laatste halte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Ze schuifelen als verdwaalde zielen
door de gangen
van het verpleeghuis
de meeste slecht ter been
met rollator en gekromde rug
niet wetend waarheen
hier vullen ze hun laatste dagen
geen prikkels
geen verlangen
hun geest verstomd
dit is de laatste halte
waar ze wachten
op de verlossing
die niet komt
en worden ze begeleidt
door een verpleegkundige…
Een schitterend relikwie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 ik heb altijd met
gretigheid gereikt
naar ultieme schoonheid
vond ontroering
en extase in de
mooiste muziek
zag de ziel
van een schilder in
een schitterend relikwie
verdwaalde in de
paradijselijke rankheid
van een beeldengroep
maar schrok ontzettend
van oceanen vol met
niet afbreekbare troep
kan schoonheid nog bestaan
als…
Antifoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ik zit veilig op de schouders
hoog boven aarde verheven
zo kan ik met mijn armen reiken
naar verleden en toekomende
tijd, samengebonden als
korenschoven in eeuwigheid
alle bomen zwijgen in koor
vergroeid met bekend terrein
ik had nog kruimels neergelegd
die allemaal verdwenen zijn
misschien ben ik verdwaald
of waren de vogels me…
Gebroken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Steeds verdwaalde ze verder
alsmaar eerlijker, echter en oprechter.
Haar lichaamstaal was een wiegend zwijgen
intens tastend in de lucht als gebroken twijgen.
Wat voorbij waaide ont-roerde, raakte
uren en dagen lang !…
onverbolgen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 dit keer lijkt de ochtend in
thematiek verdwaald
zoek de verschillen maar eens
als die er nauwelijks zijn
waarom vertoont ruimte nooit beweging
en vertoont zij sporen van afwezigheid
altijd monotoon
alsof de ijsvlakte blijft liggen
weinig grondtonen, gevangen
in huiselijke kring
hoewel sprake van volheid en
naderende cirkelvorming…
Tranen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 tranen schuren
voordat water
en modder
de beddingen
plamuren van
de emotierivier
waardoor later
gras toch groener
dan dat van de
buurvrouw lijkt
ook omdat haar
hulphond bijt
weer ben ik
verdwaald in
de wereld van
weleer maar
zij geeft mij geen
voldoening meer
onrust hangt aan
muren te verstoffen
omdat tijd te lang
heeft stilgestaan…
Liefde als gift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ik had je
getekend met
potlood kleur
en papier maar
in de schetsen
verdwaalde jij
ik voelde jou
niet hier
later accenten
gehaald van
het kleurenpalet
je kwam inderdaad
toen veel beter
tot jouw recht
maar je ziel heb ik
niet kunnen raken
ben toen
gaan lopen zag
hoe zon bloemen
met licht en
warmte doopte
zo dat zij hart…
levensverhaal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
596 waarom heeft het licht geen naam
en een schaduw geen gewicht
nu zijn we verdwaald en ginds loopt
degene die de weg zou vragen
alle vossen hebben staarten
die wijzen naar alle windstreken
iemand verbuigt de werkelijkheid
om een steen op te rapen
moesten we daarom altijd binnenkomen
op tijd
voor het eten
voor het donker
en voordat…
Verdwaald genot.
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.228 Verdwaalde gedachten, in een hoofd zo rood!
Kijkend in je ogen, voelend het genot.
Liefde gedeeld, hart klopte in mn strot.
Gedeelde spanning achter beslagen ramen,
in elkaar verzonken, kreunend elkaars namen.
Je sijpelt door mijn lichaam,
als een ader van dun bloed.
Het maakt me stil, maar mijn god,
wat voelt het toch goed...…
Weg Kwijt?
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.381 Verdwaald in het leven?
De weg gewoon kwijt?
Alleen achtergebleven?
Een pijnlijke-
afwezigheid?
Het spoor helemaal bijster?
Je weet het niet meer?
Illusies verloren,
En dat doet zo'n zeer?
Je was wellicht
aanhankelijk
en maakte jezelf
afhankelijk...
Sta op en klim
uit dat dal!
Vecht voor jezelf
en ingeval
het nodig is...…
kon ik maar zeggen ....
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.805 verdwaalde zielen dwarrelen
om mij heen
verdrongen zinnen dompelen
onder in verdriet
verwrongen gezichten weerkaatsen
in mijn geest
vergeten geliefden wentelen
zich om in mijn hoofd
verwenste gedachten gebeiteld
in steen
verbloemde gewoontes gedijen
in wat je ziet
verlate excuses verlangen
nog het meest
verzonnen epistels verjagen…
ster
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.778 zonder sterren zijn ze nergens
en hebben ze ook geen publiek
Zonder ster is een oester oe
een heester alleen maar hee
En waren ontdekkingsreizigers
nog steeds verdwaald op zee
Zonder sterren hebben we geen glans
geen lichtjes om in te verdwalen
geen horoscoop om in te geloven
en hebben de bladen geen schandalen
De wereld ziet sterretjes…
dromen
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
879 Verdwaald in een
oerwoud met
overwoekerde paden.
Vastklemmend aan lianen.
Duizend wortels
verstrengelen mijn voeten.
Mijn vingers tasten
in glibberige tentakels,
die me willen meezuigen
in bodemloze gaten.
Zwemmend in modder.
Ademnood
Voor ogen de dood.
Je wroet door het
onherbergzame.…
vlakken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 hoog gestapeld
tegen de blauwe koepel
daaronder het weidse land
mondriaans vervlakt
spiegeling in strakke vaarten
met statige roze zwanebloemen
siddering in de zomerwind
hooi in groen plastic gehuld
ontheemde koeien vergroten de stilte
in een levensgrote schildering
zijn de vissende kinderen
in de strakke natuur
die ons nog rest
verdwaald…
Het laatste lichtje
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.019 Zoveel gevoelens
Ik ben verdwaald
Het laatste lichtje dooft…
Bevlogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
912 Toen de meiden zongen
bij het verzorgen van de
gebroken veren van een
verdwaalde meeuw
beider ogen gericht
als heldere meren
de haren licht als sneeuw
nooit zag ik ze dichter
bij het morgenlicht
Geen andere ontroering
dan die waarin ze
zich veilig waanden en
nimmer werden bedrogen
op de wieken van eerste licht
in een adem opgestegen…
Somber
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 stond een asbak
vol sigarettenpeuken
met korte grijze stompjes
ik had het gevoel of mijn handen
van iemand anders waren
net als mijn stem
je richtte je ogen op mij
alsof het de loop
van een geweer betrof
in de verte bonkte het
klonk het gekraak
van woeste golven
die braken
op statige rotsen
het maakte me somber
om me verdwaald…
Elfjes suite 2008.06
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
1.274 De
mens verdwaald
in de woestijn
moet leven van cactussen
AU!!…
Gevangen in duister
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.852 Verdwaald in een diep dal.
Zoekend in de leegte.
Gedreven in een hoek.
Ik kan het geheel niet vinden.
Datgene waarnaar ik zoek.
Dwalen in een doolhof.
Een netwerk van enkel vragen.
De uitweg is verdwenen.
Teveel om mee te dragen.
Verstoppen in het niets.
Met het duister verbonden.
Ergens toch nog iets.…
Voor mijn gedachtenvlinder.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.305 Je moet wel verdwaald zijn in mijn gedachten,
want sinds jij mijn hoofd binnenkwam, ging je
er niet meer uit. Zelfs niet voor één seconde.
Waarmee voed je je dan, met mijn fantasieën
en wat voel je, wat denk je, wanneer ik beef
als jij met jouw woorden, mij de adem beneemt.…
Verliefdzijn is zot!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.252 Verscheurd en gepijnigd
Zoete terging
Tragisch verdriet
Om wat niet kan zijn
Verloren verlangen
Ontastbaar gemis
Onbereikbare prijs
Het is wat het is
Verdwaalde gedachten
Geen verwachting
Lang niet geweest
Opnieuw verliefd
Buiten bereik
Net in het zicht
Altijd begerend
Te zien haar gezicht
Haar stem is een drug
Haar geur een…
liefde is wat ik weet
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.064 als het leven
mij geen waarheid vertelt
leef ik dan in slechts een leugen
of ben ik zelf de allergrootste
illusie
zoals de vogel die heel dicht
bij doden rust, in wonderen
gelooft
en rond de jongste dag zingt
rond mij
steeds zachter
verward om de schreeuw
die in mij huist omdat ik niet meer ben
verdwaald
in…
Kom je morgen terug
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
643 je lach is
kinderlijk onbevangen
als ik je zuurtjes geef
je handen spelen
met het zakje dat
stiekem aan je vingers kleeft
woorden zijn
verdwaalde wolken in
een altijd blauwe lucht
jouw zon schijnt
zonder zorgen want
jij hebt tijd in alle rust
toch schrik je als ik ga
na een kus vragen je ogen
kom je morgen weer terug…
Internet
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 toch wordt het ons soms te veel
en blijven we erin hangen
Kunnen we nog wel zonder
dit fenomeen bestaan
of zijn we verdwaald
in een virtuele waan?…
Wurggreep
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
513 Verdwaald in het bos der leven
denk ik aan die mensen
die hun eigen vlees
en bloed vermoorden
dan beland ik in een
wurggreep van angst en pijn
worstelend probeer ik terug
te keren op het stille pad
en kies niet voor het eeuwige
als afval begraven in een
tuin of verstopt op zolder
in een koffer
terwijl zo'n kind niet eens…
Een ronde hoek
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
565 stiller dan duizend
zwijgende soldaten
die in verstijfde houding
handen
niet ineen kunnen slaan
ben dan een pion
te midden
van roerloze maten
het doet armen en benen
verstrammen
aderen verstoppen
en ooit
hoor ik ver weg
diep in de grond
nog een hart kloppen
naar de ochtendstond
op zoek
*
ik ben het zelf
verdwaald…
Grensmoment
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 Blokken
Op mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor
Mijn toekomst
Beste van besten
Wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
Novemberlucht zo
Maar een grijze
Zeppelin - vervreemdend
Element verdwaald in het
Wijde landschap
Van mijn jeugd
Mijn toekomst vervreemd…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 mijn ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als…