1492 resultaten.
Verlanglijstje
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
4.135 Geef mij na mijn zoveelste kale reis
iemand die mij twee haren uittrekt
en glimlachend zegt: je wordt grijs.
Geef mij alles en zeg: het is niets.
Geef mij niets en zeg: dat is alles.
Geef mij mezelf, geef mij jou.
Ik heb gezocht naar wist ik maar wat.
Geef mij nu eindelijk
wat ik altijd al had.…
Nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
856 De eerste sneeuwvlok
Valt op het asfalt
Van de straat
Terwijl de kerkklok
Slaat, kleurt
De wereld wit
Een kievit hipt
En een vlucht
Ganzen vliegt
Over het kale
Akkerland
In de koude
Avondlucht
Richt de maan
Zich op
De arrestant
Het stond
In de ochtendkrant
Naast
Het weerbericht…
regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 ruisend kletterend
kleurt vallend water
mijn bomen
kale takken naar omhoog
nauw zichtbaar hun knoppen
niet te geloven
eens zullen ze
als groene kronen
naar een blauwe lucht
met daarin zeilende
witte wolken reiken
een feest in het verschiet
het maakt me nu al blij…
groen seizoen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
883 eindeloze regen wist de sporen
uit de zompige grond
spoelt de lach van je mond
maart is geboren
overmoedige bomen, kale struiken
barsten uit in roze, geel en wit
vensters openen behoedzaam de luiken
verblindend spel van donker en licht…
dag boom
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
779 de oude plataan in onze buurt
die hier al jarenlang het beeld
verrijkt, verliest reeds zijn blad
alsof hij de roep van de herfst
als eerste verstaat, nagenoeg
doorzichtig wordt, gaandeweg
afweziger lijkt
tussen kaal verweerde takken
en twijgen louter zijn leegte
achterlaat…
ontgroening
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
611 in één herfstige nacht
vol onrust voor het hoofd
hebben heftige stormen
mij den kool gestoofd
alle groene bomen
bij avondlijke scheem'ring
vol nog in hunne pracht
alle blaad'ren ontnomen
het is weer kaal
op mijn plein…
november
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
898 nu uit de tuin
de rozen verdwenen zijn
kale stelen en doornen grijnzen
boven het bladertapijt
alles ruikt naar vergankelijkheid
zoals vochtig mos
veert onder je voet
en moddergrijs glijdt
trekt de tijd
zich in zichzelf terug
schijnt maanlicht warmer
dan de naakte winterzon…
erkenning
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 de werkelijkheid druipt
langs kale stammen
soms lijkt het of ze terugvalt
op de knoesten van de tijd
ik wil er aan voorbij zien
om hoog boven de kruinen
het pluralisme te zien hangen
in een vale grijze lucht
pas dan zal ik erkennen
dat ik alleen ben
zoals wij allemaal…
Winterrijm
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
695 al schijnt de zon
in een krachtig trachten
de kou te domineren
rijp slingert zich gestaag
als een zilverwitte slang
om menig kale tak
omzoomt de gespreide armen
met ijzige vasthoudendheid
de winter verzacht zijn contouren
en legt een witte beschermlaag
om het sluimerend lentegroen…
Lentement
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.096 Heel langzaam trekt de Lente door de lucht
De kale tak, bedwelmd door Winters' ether
Wordt wakker, rekt zich uit en wordt bevrucht
Door nieuwe krachten: alles wordt completer
Besef o mens: als u de Toekomst op wilt vangen
Dat Zij respons geeft op 't signaal van uw verlangen…
Scheren
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.914 een maori verlost
in één minuut een schaap
van zijn hete wol
drie minuten scheren
elke morgen
verkoelt mij niet
mijn baard en de wol
groeien beide vol
zonder scheren
maar
het schaap wordt kaal
ik word glad
pas mijn trui
en scheer me weg…
Kansloos kind
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.169 Vijf, zes keer gaan
ze over haar heen,
zien niet dat zij een
kind is – een baby
te vondeling gelegd
op dat kale beton
Daar rijdt de zevende
De ratrace baart
bestuurders behalve
een snelle auto, ook
oogkleppen
N.B:
n.a.v. soortgelijke incidenten in China en de V.S.…
Als de lente lonkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
626 heb de herfst
van me afgegooid
met storm
de bladeren weggeblazen
kaal en knoestig
is wat blijft
met trots draag ik
het eerste ochtendrijp
ga weer het spel
met regen sneeuw
en hagel aan de winter
is nog niet gedaan
maar als de lente lonkt
schieten zo
de nieuwe scheuten
uit mijn oude stronk…
ziet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Samen zijn wij stof
geef me een verhaal
supermat en dof
nu wordt alles kaal.
Reuze tof…
Esthetisch kapitaal
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
999 De wind waait guur de laatste bomen kaal
De lucht is grijs, de tijd voor velen grauw
Participatiemaatschappij lijdt kou
Dan hoor ik plots: “…esthetisch kapitaal…”
Hoe kan een land waarin zo’n woord ontspringt
genivelleerd en vaal zijn? Nee, dat swingt!…
Terminale vader
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
572 Op de vraag
of ik op bezoek
kon komen antwoordde hij:
- Nou liever
als ik weer thuis ben,
het is hier zo kaal -
Het is de vraag of dat
er nog van gaat komen.
Het is hier stil,
koud en verdrietig in Amsterdam.
De tranen zijn niet van glas.…
Plein
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
486 Hier in de ruimte om ons heen
in lege stilte van gebarentaal
een prullenbak met conversatie
de vogel met een oud verhaal
en kale kruimels voor de natie
in laatste regen van de dag
een druppel die om aandacht vraagt
gedachten aan een serene brief
een plein om even alleen te zijn
wat doemgedachten voor de variatie.…
Verheffend Realistisch Lichaam
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
678 Toch roep ik, vol met rimpels, grijs en kaal:
“Lang leve, ’t Onbereikbaar Ideaal!”…
Eind november
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
1.142 November nog, vannacht vier graden vorst
In feite moet de winter nog beginnen
Het haardvuur brandt, geen ijsbloem groeit hier binnen
De schoorsteen trekt en wolkt uit volle borst
Het vijveroog glanst stil en kaal en koud
Het jaar tweeduizend zestien is al oud –…
samuel b. schreef
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 de kale kamer
de geblindeerde ramen
de vergrendelde deur
de kapotte ventilator
de stroperige warmte
de kwijnende kraan
de scherven glas
de gekrompen tijd
de stilgevallen vlieg
de hoge hoeden
de wachtenden
de roerloze lichamen
wij lezen
samuel schreef…
Oud en Nieuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 kale bomen in een grauwe tijd
tonen in hun verschijnen dat wat oud is verdwijnt
en staan het nieuwe al vooruit te dromen…
1 jaar smo
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 De kale kop de oorlam en de
kwal
Die krijgen 't steevast driewerf voor hun kiezen
Het vuur lei na aan schenen hunner biezen
Op hurken knielen fakkels met een knal
Een robber vecht met oorvijg
tot de bel
De var krijgt rood, de joker buitenspel…
Nieuw begin
netgedicht
2.3 met 37 stemmen
8.992 Kaal beton
ketst letters terug
tot woorden in mijn oor.
Verf verhult
het bouwbehang
in fleurig frisse kleur.
Groentesoep
geurt door het huis
en vult de holle lucht.
Koffie smaakt
met krentenbol
op kratje op zijn kant.
Langzaamaan
begint het al
een beetje thuis te zijn.…
Klimop
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
914 ze lacht
ik straal
als ze schijnt
klim ik op
naar boven gericht
ik wacht
verdwaal
als ze schijnt
klim ik op
naar haar gezicht
ze bracht
verhaal
als ze schijnt
klim ik op
voor altijd gezwicht
de nacht
was kaal
maar de ochtend
bracht licht
ik klim op
met
een warm
onthaal
als ze zacht
onze levens dicht…
ontsnapping
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
16.061 Als water draalt langs kale ruiten,
de buitenwereld koud en bang,
laat gretig twijfel ampel varen
de weg van boven is te lang.…
oktober 2007
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.484 de wind waait anders
in zijn aanval
op het vallend blad
de herfst kleurt bleker
rode gloed verdween al
in de zomer van dit miniatuur
ik tol in dit kleine landschap
als een stuurloze kastanje
waarmee kale takken diabolo spelen
misschien
mis ik het dansen nog het meest…
Film
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.005 De film speelt zich af
haperend
als het tikken van een onregelmatige klok
van vroeger naar later
in een wezenloos geworden trein
In klanken en kleuren
heerst het verlangen
naar het kale leven
We zitten
en we wachten
tot het doek valt
of we vluchten samen de zaal uit…
liefde in februari
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.884 licht
met de kleur van metaal
gevangen in jouw ogen
vonken spatten over
hoog
in de kale toppen
van de bomen
fluistert jouw stem
ik waai mee met de woorden
vurige handen ontdekken
verse sneeuw zacht en zoet
het proeft naar bijna
voorgoed…
te vroeg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
748 ik zie je in gedachte staan
je luistert naar de wind
die spreekt in bomen
herfst in droge bladeren
misschien hoor je van
lente, leven en opnieuw
toch in de winter ben je
teruggekeerd, naar de kale
bomen, ze zeiden niets
en lieten jou begaan
een enkel blad laat los
nog voor de zomer…
buitenlicht
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
618 ik loop
in cirkels en
monologen
vloek om regen
- nog dagen daarna –
wikkel het afscheid
in ansichtkaarten en jank de zomer
uit mijn mond
en op de kale plekken in het gras
leg ik gedichten uit het leven
met witte wolkenwijzers
naar de nacht
kom dichter, lees je voor
kom vandaag
er is nog licht…