720 resultaten.
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 Toch blijft voelen, smaken, zingen
en de diepe kern van alle dingen.
Moeten we treuren om verlies of
dieper leren kijken wie ze waren?
Ze zijn nog steeds zoals ook wij
al is er droefheid, onmacht, dwalen,
ze willen zo hun zijn verhalen
al klinken woorden niet meer vrij.…
GEDICHTJE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 letters zweven
zoals vlinders naar gekleurde
uitnodigende bloembladeren
naar een door hen
te vormen woord
op zoek naar hun plek
in een bloemrijke zin
en gaan dan
zoals vlinders doen op zoek
naar de kern het hart
naar daar waar ze ooit
zullen worden gelezen
daar waar ze een onmiskenbare samenhang
gaan vormen – een begin
van een nieuw…
Dan zeg ik nu al...
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
975 Als de kern van je hart
mij nu zou vragen
of ik weet wat liefde is
dan zeg ik nu al
dat jouw hart mij lezen kan
Warm en zo lief, teder
de werkelijkheid lijkt even weg
wegen die mij nu zullen leiden
totdat ik weer in je armen rust
al ben je nu maar voor even weg
Ik voel veel meer dan ik kan verwoorden
woorden schieten ook tekort
het gaat…
eenzaam was de dichter
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.739 hij zocht naar woorden
en de zin van het bestaan
tussen de regels van zijn leven
tussen de vreugde en een traan
hij zocht naar boeken
en de man op wie hij leek
tussen de namen van zijn helden
tussen de dagen van de week
hij zocht naar waarheid
en de kern van zijn verdriet
tussen de harten van geliefden
tussen de leugens die men ziet…
Geraakt
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.058 In het heetst van mijn zinnen
brand ik er vurig op los
Zonder mezelf te verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt…
Geraakt
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 In het heetst van mijn zinnen
brand ik er vurig op los
Zonder mezelf te verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt…
no title (and still)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 Was jij een liefdeswoord ik had je
op mijn schrijftafel
lettergreep voor lettergreep ont-
rafeld om de wezenseigen
kern te vinden.
Maar taal moet oud worden
en naargeestig,
en wat dan nog van jou?
Mijn lief, blijf daarom maar hermetisch
voortbestaan in flarden ongeschreven poëzie
en fragmenten van de vier seizoenen.…
er leeft iets zuivers in jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.127 mijn woorden tasten
in terughoudendheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
terwijl uit elk gaatje in die blik
een vruchtbare warmte
aan jouw kernen ontstijgt
waarop ik lijk te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar de twijfel en de stress
er leeft iets zuivers in je adem
in je ogen, in het…
Als jij maar echt bent
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
3.433 Ik hoef niet die mooie pracht en praal
ik wil niet op een hoog voetstuk staan
geen licht dat speciaal op mij is gericht
ik hoef geen kern te zijn van jouw verhaal
Ik verwacht geen halsbrekende toeren
geen zee van bloemen voor mijn deur
geen serenades vlak onder mijn raam
je hoeft geen toneelstuk op te voeren
Ik wil niets horen over de toekomstdromen…
Haar magie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
519 vroeger met
het grote mes
schilde ik de lagen
in hoog tempo weg
had altijd haast
om tot de kern
te geraken geheimen
zichtbaar te maken
tegenwoordig
laat ik stilte overwegen
snijd voorzichtig de partjes
zoals zij ooit zijn geregen
al doende deel ik
het mysterie van
dichtbij in bewondering
komt haar magie tot mij
met respect geopend…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 zonnelicht
zwicht al ras elk innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft
met zoet tot in zijn kern…
Soms,
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
503 Ik dweep met mijn lief,
het lijf streelt het verleden
als ruwe zijde, hunkering in
evenbeeld, waar ze mijn
droom in deelt en de
schroom en eindigheid
weet te ontwijken, verdiept
de draaikolk zich in weelde,
om de kern te bereiken, is
verdriet niet te vermijden,
in dat licht blijft niets
gelijk, waar de rede haar
bijt en ook weer…
Diagnose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Tot de
kern. Jou aan mij
gegeven.
Een diamant. In elk
facet. Zo hard en
duurzaam
levend. Tot waar ik
adem. Tot waar jij
eindigt.
Daar.…
from me to you
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
786 op de vrije loop
een warme kern maakt blij
in de handdruk van nu
gebruikt de tijd
de maalstroom van Valentijn
de waakvlam van affectie
die gloed heeft flair
op het levenspad van waarde
doordringt alles
het blozen verbergt zich
op het bladerdeeg van windstromen
omdat er (vrij)wel altijd wind is
heeft gevarieerd een eigen taal
ook als…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 nog altijd zoek je bij de zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.058 in zwart door het bos
doordrenkt van herinneringen
delen wij met elkaar
wat de dag met ons deed
te midden van hazen en konijnen
verzetten wij onze zinnen
dichter bij de kern
oog in oog met alerte reeën
gekleurde veldboeketten
brengen ons terug in Polen
in langzame tred
weten wij ons verbonden
een laatste blik naar haar
onder rozenblad…
Opkomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De waarheid ligt in het midden
het lichtpunt voor onze toekomst
de kern die bruist en kan berusten
bij het stralen tijdens zonsopkomst.…
de dichter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Elke dichter zijn eigen taal
Zijn eigen klanken
Zijn eigen persoonlijkheid
Iedere dichter zijn eigen wereld
Zijn eigen kosmos
Een gedicht is een korte wandeling
het schrijven een waarachtige handeling
om te komen tot een kern der dingen
en tot de essentie van het leven door te dringen
het creeren van een eigen melodie
in beeldspraak
of pure…
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 kan het scheppend vermogen
allengs minder doen belonen
ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal ruimte moeten zoeken
in de kern…
Onvergetelijke hartslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Vertraagd begeef ik mij in jouw domein
en herenigd mijn onvergetelijke hartslag
met jouw overwichtige toverformule
als in de dynamische kern van een cycloon.…
De paarse heide
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
533 Hoe groet die paarse heide nu mijn diepste
kern, ze schrijft me brieven zonder woorden.
En sprakeloos en zonder zang wil ik haar
dan bekijken zonder na te denken.
Er groeit nu langzaam iets van overgave
want veel van wat gebeurt is buiten onze macht.…
In cirkels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 In de kern van cirkels gevormd door één regendruppel
vergroot mijn visie door de deining aan de waterkant.
Het meer dat zich laat schitteren door het avondlicht
leeft jouw warmte op waar ik met gedachte ben gestrand.…
Onze wereld
gedicht
2.2 met 90 stemmen
5.587 Waarheid is een vermoeden
een besluit met rode ogen
welke tegendruk niet uitsluit
maar atomen samenperst tot
bleke kernen die passen in een
gedeelde levensvorm
wij zijn twee knikkers
wij kunnen niet dichter bij elkaar
dan tegen elkaar aan,
de grondstof voor een botsende fysica
van aantrekkingskracht tot afstoting
waarbinnen een waarheid…
BRONZEN MEMO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Onhoorbaar haast de roep van klokken
In stadsdeel, kern en buitenwijk
Die van Schiedam zijn onverschrokken
Zij hebben een enorm bereik
Ik stop mijn vingers in mijn oren
't Is zaterdag rond etenstijd
Dit beieren kan niet bekoren
Terwijl het ergens ook verblijdt
Waarschuwend dreunen en vibreren
We zijn op ons paasbest gekleed
Om het theater…
Oerbos?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 In dichters boomgaard is
de nacht het vangnet voor
fictieve woorden, in een
morgenstroom van nog
te vinden eigenwaarden,
als de teksten geschreven
zijn die al achterhaald
of de inkt nog nat, lijkt
de kern en daad te zijn
vergeten, om waan en
waarheid te scheiden, wat
overblijft zijn alleen de
korsten van het avondbrood,
waarin…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
Buik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
241 lang
als staken aan mijn op en neer
gaande buik, longen
en hart doen hun werk
Onder de bolling rond
mijn navel gaat het minder
goed, mijn organen zijn
ruim over de helft
van hun levensduur
heet het zakelijk, nou ja
het verval gaat langzaam
en blijkbaar niet alleen
in de gewrichten, mijn
schouders, rug en knieën
nee, vooral in de kern…
Het BEGIN van 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 EIGENBELANG
Geluk en liefde vinden.
Niets willen verliezen.
Jezelf verdedigen.
Zelf blijven leven.
Liefst onsterfelijk.
Levenslang.
SAMENHANG
Samen de aarde beschermen.
Jezelf in anderen herkennen.
Dieren als onze gelijken zien.
Eenzaamheid bestrijden.
Samen blijven leven.
Levenslang.
Eigenbelang en samenhang,
voeren nog een blinde…
Een vage herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.142 Het zielt me dat haar geest zo snijdt
besmeurt ze het mes met open wond
die in kalme uren van eeuwigheid
nimmer de kern van daglicht vond
alsof ze het zwijgen lijdzaam hoort
volgt ze zorgvuldig gekozen wegen
innerlijke beproeving stuwt haar voort
zelfs blijk van liefde houdt niet tegen
blind voor wat haar wezen vreest
zoekt ze naar eigen…
muurbloem
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.677 het is haar stilte
haar leegte
haar ruimte zonder licht
waarin de doem
steeds sterker wordt
naar binnen lijkt gericht
het is haar denken
haar kern
haar leven onder druk
waarin de bloem
steeds zwakker wordt
onbruikbaar voor de “pluk”
het is mijn blindheid
mijn doofheid
mijn zwijgen zonder doel
waardoor de dans
ontsprongen wordt
zij…