987 resultaten.
Onenigheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
540 ik loop door de besmette weiden
passeer de tuinen van onwil
niets is bespreekbaar
het is enkel maar ik die verder moet
met de onbegrepen infectie
van door anderen gekoesterde leugens
dolzinnig word ik
van deze onwezenlijke feiten
de bevuilde woorden
de valse beschuldigingen
ik schreeuw (inwendig)
zilver mij dan meeuw
maar ze luistert…
Iedere nieuwe dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 een golf
klapt vol
op het schelpen bed
dat in glinstering
wordt geschoond
de meeuw
krijst kort
vliegt gelaten
vele kilometers
naar zijn stek
eeuwenlang
strandt zee
al brekend
aan de voet
der duinen
en toch
is er die lach
in het herkennen
van de schepping
iedere nieuwe dag…
In 't allerverst verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
777 Was net het vorige verdriet
Van onverwacht laten gaan
Te boven gekomen, had net de
Meeuwen begroet die mij
Koninklijk wiekend naar
De kust van vrede zweefden,
Toen ook jij mij woordeloos
Vertrekken liet, jij die de
Moed niet had mij uit te
Leggen dat de kloof tussen
Ons niet meer te dichten viel…
Niet of nooit geweest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 De meeuwen zullen
Dansen in de lucht,
Elke dag opnieuw het
Leven vieren als ik
Er niet meer ben -
Wandelaars op de dijk
Die van de dag, van het
Hier en nu genieten,
Honden die met speelse
Sprongen hun vrijheid vieren -
En wat mijzelf betreft
Zal het zijn alsof ik er
Niet of nooit geweest ben,
Of ik ben opgelost
In de ijle…
Die met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
554 Getracht heb ik
om golf over golf
jou te laten gaan
de tocht van eb
heb ik ook vloed
niet in macht
leiden laat ik me
door het onder waterleven
zo zacht
dat ik hard terugspoel
naar de baai
en het begin
cirkelend
gelijk de meeuwen
zingend krijsend boven mijn weten
besef ik
dat ons kunnen
altijd ons kennen is geweest…
Schrijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 Zal ik schrijven over de wind en de meeuwen?
Over het blauw van de lucht en de wolken?
Zal ik nog één keer schrijven hoe
onze stemmen weerklonken?
Hoe wij onze namen schreven
vlak bij de zee toen de zon ging dalen?…
nullijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
505 nu kranten niet meer bestaan
het huis onbewoonbaar
de wil nog krachtiger dan een ziel
nu niemand nog vragen stelt
niets lijkt op kleur
meeuwen hun brood verstouwen
nu klinkers straat spiegelen
muren vensters vervagen
een roep om stilte
ik zeg
er luistert toch niemand
het schemert avond…
Leiden onthaalt meeuwen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.037 de meeuw heeft het wel gehad
met zee duin en strand
ziet ze krijsen slaan woest
hun vleugels uit op Rapenburg
Levendaal Hoogwoerd den Burcht
Claresteeg ja op de Stille Mare
burgers klagen zeg wat mot dat
durven niet meer uit hun huizen
een misstand net vele pluizen
heden kan ik verklaren:
geen tot gering presteren als meeuwenverschrikker…
Meeuwen spreken mijn taal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 Het krijsen pijnt me na
als de echoloods
me dwingt om de dissonantie
die telkens mij verstoort
te laten rusten aan de tafel
die zojuist ik had gekuist
zodat mijn rijpe huid
gekrast de herinneringen
kon laten rijpen
doch ik ecarteerde
het bestek [ want ik zag
mezelf als wapenbroeder]
om mijn wezen te behoeden
voor het partikel in mijn…
Meeuw in een plastic jasje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Vlekkeloze natuur
Schoonheid in
Vleugels gevat
Door meedogenloos
Blik goeddeels
Uit elkaar gereten
Maar je hoofd
Doet het nog,
Je kraaloogjes
Kijken nog vol
Levenslust de
Wereld in, en ik
Die door jou
Geraakt word,
Je behoedzaam
In een plastic
Jasje vlij
En je in
Veiligheid geborgen
Afgeef bij mensen
Die goed…
Waarom meeuwen lachen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Meeuwen vliegen lachend af en aan!
Waarom?
Mensen zijn te lui om te zwemmen,
of om lopend over het wad te gaan.…
Zee
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
714 gestaag getik
van lijn
tegen vlaggemast
wind brengt
flarden van
gesprekken
weerkaatsing
van zon op zee
van jong op oud
vreugdekreten
vloeien over in
een enkele schreeuw
van een meeuw
dansend boven
alles uit
in ongeordende
patronen
heen en weer
terug
herhaling en vernieuwing
in balans…
Costa de la Luz
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
897 Boven de uitgestrekte leegte
wordt het roepen van meeuwen verdrongen
door de overdonderende stem
van de Atlantische Oceaan.
Ik lik het zout van mijn lippen
en houd bijna op te bestaan.…
schreew
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
626 Hoe klinken de trillingen van de zon
die
niet de wormen naar boven doen kruipen
maar de (stampende) meeuwen doen vliegen?…
Nacht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
478 de maan glinstert in een bleke schelp
de sterren zwemmen als lichtjes
in deze donkere nacht
een nacht van wijn en fylosofische dromen
om tegen de morgen koud wakker te schrikken
met het krijsen van de meeuwen
verveeld met de gedachten van de voorbije nacht
de pijn opnieuw netjes in je binnenste verpakt…
zonder zorgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
790 mijn voeten baden in de zee
het water voelt als een
helende balsem op mijn ziel
schelpen zoeken,
terwijl
gedachten kalmeren
zorgen drijven ver weg,
wilde golven nemen ze mee
terwijl
witte meeuwen zweven
door een staalblauwe hemel
zonder zorgen…
laven
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
708 in een duinnest
ligt het bedichte blad
een meeuw kukt
kleine wolken
naar het middaguur
het wordt stil en ongevlekt blauw
verrassend is de wind
wanneer hij met een gevederde blik letters
verschuift
jouw handen houden
het weerzien vast
sindsdien zwerft de zee in mijn navel…
WAT TE ZIJN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
517 de leeuw weet hoe hij
het als leeuw goed doet
hij weet waartoe hij
zich beperken moet
meeuwen weten waar
te vliegen waar te zijn
ze doen dit nu en toen
al eeuwen ze beperken zich tot
hun wezen – ze zijn meeuwen
de hond nog steeds een hond
maar ergens ook nog een beetje
wolf waaruit hij ooit ontstond
hij begrijpt de mens erg goed
maar…
de duivelse Boca Inferno
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 hoger en hoger
slaan de woedende golven
door de Boca Inferno
een duivels-aanschouw
de bulderende kracht
van wel duizend paarden
werpen de schuimende zee
tot ver in het blauw
meeuwen verdrinken
duiven slaan te pletter
het gezicht van de schipper
staat sober en grauw…
Zilverreiger.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
660 Straks zal je
na mijn afscheid
voor altijd blijven
zweven
in deeltjes uitgestrooid
waar alle meeuwen
je naam
nog kennen.
Kippenvel met tranen.…
het ijlen van de nacht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.501 de zee,
steeds kleiner, verdeelt
mijn handen over duinnachten
en jouw gelaat
wit en stil, als lelies voor zon verborgen
wordt meegenomen door de vlekken
van de wind
ik laat je alleen: meeuwen
zwijgen de wereld en mijn stem streelt
de laatste herinnering
zoveel trager
dan de wandeling naar morgen…
zeedag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Een snoer van meeuwen
en strandlopertjes
kringelt langs de branding,
waar de hemel zich spiegelt
in het natte zand.
Wij stappen voort
over het strand,
over stroompjes
en knisperende schelpjes,
een snelvervagend spoor
achterlatend.…
Dromerig gedrentel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
559 de lente bekleedt
de velden en weiden
met groen en frisse kleuren
de zee is rustig nu
de golfjes worden welgezind
voort gedragen door een zachte wind
zeeën van tijd en blauwte
slapen weer naast mij
woorden zwemmen kriskras door elkaar
meeuwen stellen hoge vragen…
Pijbes' klacht
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
727 Zijn noodklok luidt: de stad is vol en vuig
De meeuwen scheuren vuilniszakken open
Het zwerfvuil ligt in grote, vieze hopen
Hij rept geeneens van ’t uiterst ruige tuig
’t Is jammer Wim, maar ook vermeldenswaard:
Uw Rijks is wel de schoonste plek op aard…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
De zee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
460 Meeuwen zijn er
altijd, nu in vogelvlucht.
Zee met vaak een mooie
zonsondergang.
Als je er bent
krijg je zeker geen
spijt.
Respecteer de zee.
Wees zuinig op haar.…
Niet meer spreken
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
460 Dat we niet meer konden spreken
schreef je
toen jullie naar de blauwe hemel keken
naar de kleine schitterende druppeltjes
aan de takken van de kale kastanjeboom
naar de meeuwen en de andere vogels
die in hun scheervlucht
wel van zilver leken.…
Vrees
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
369 Ik was bang
om in zijn huis
te logeren als hij er niet was
Ik dacht, dan ga ik nog meer
van hem houden
En ja hoor,
door zijn boeken,
zijn foto s aan de muur
zijn planten
zijn muziekinstrumenten
de orde
al het fruit
dat ik op moest maken
En dan het krijsen van de meeuwen
Tenslotte het ‘slaap lekker’
dat ik ‘s morgens vond…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Daar vloog een meeuw.
Met luid geschreeuw
lokte hij 't vinkje mee.
Nog even later:
niets dan water!
Vink landde op een duin.
Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten
het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen
als ik mijn honger van de daken schreeuw
mijn ziel is zwart, al ben ik wit als sneeuw
u vlucht als ik de straten af ga stropen
ik rijt de volle vuilniszakken open
uw offer aan de maag van Koning Meeuw…