1857 resultaten.
Voor Draculette
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Zonder baard nog, leesbril op
zong een liedje over de eeuwigheid
in de bibliotheek, de Witte Engel
om indruk te maken op een vrouw
De tijd haalde zijn schouders op
het gebouw trilde even als riet
bij windstil weer en op glad water
waar een schrijverke wat schreef…
Bezinning
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.425 Als bij een onverwachte stilstand
Van een slaande klok
het raderwerk wordt geremd
Zo voel ik mij
het lijf nog door de geest getemd
Dan worstel ik met mijn herinneringen
Achter mijn bureau
Over de loop der dingen
Uit mijn jeugd
En over tijd en
Eindigheid
En droefheid die ik op mijn schouders weeg
Dan ben ik moe
en leeg
en toch doet…
Opgelucht...?
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.964 opgelucht
een geest vol bezwaren
weg
compleet weg
geschreven geen schouder
om te wenen
wel papier
om te bekladden
vlagen verdriet in
gevangen schrijven
nat gevlekt
doffe pijn bewaren
toevlucht
een geest
gevlucht
in jaren…
acrobate
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.431 ik zag
tussen je gesplitste schouders
de geilheid van je stem,
met een oogworp
vernielde ik je gedachten
ze waren zo banaal.
en de stilte
sloeg onze verstandhouding
aan flarden
ooit heb ik je zo gehaat
als de zang der vogels
in een late morgen
je zweeft als een
acrobate boven
het gordijn der illusies…
Even.......
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.799 Hoe jij even naar mij kon kijken
als ik vlak bij jou was
Hoe jij even naar mij kon lachen
als ik vlug de andere kant op keek
Hoe jij even je hand op mijn schouder legde
als jij tegen mij aan het praten was
Hoe ik daar even van kon genieten
dat ik verliefd op jou kon zijn
Was het maar voor even eeuwig
en voor eeuwig even…
Woorden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.155 Ik wil je telkens iets vertellen,
Maar keer op keer zijn mijn woorden zoek
Het zou gaan over gefonkel, vlinders en verlangen,
Over schittering, rust en vertrouwen,
over liggen in het gras, schouders en eindeloze kussen,
over het kunnen verliezen, over dromen en verdriet.…
Sfeerverslag(en)
snelsonnet
3.8 met 25 stemmen
2.040 Ze staan als schimmen in de wind te wachten
De Koningin en de premier met plu
‘Waar blijft de president nou nondeju’
Zo lezen wij eenvoudig hun gedachten
Bush komt, klopt op de koninklijke schouder
En Beatrix toont weer een stukje ouder…
Natuurproces
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.096 Spinrag ligt
als een dun
geweven sjaal
rond stakerige
schouders van
wat struiken
in mijn tuin
Geen kruid lijkt
opgewassen tegen
het verstrijken
van de tijd en
zelden lag een hof
er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt
vergankelijk te zijn
en mij rest slechts
het brakke paradijs…
Madrid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.022 Ik loop met hoge schouders
door de stad,
gehuld in stug zwijgen
voel ik de koude.
Auto’s en bussen zigzaggen
om elke hoek,
staal en glas
op elke hoek.
Aarzelend adem ik
de ochtendspits
en voel me als een kleine jongen
in een veel te grote jas.…
De weg
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.292 Het enige wat je hoort is jouw innerlijke schreeuw
Om begrip, een schouder, een beetje menselijkheid.
Het is al zo'n vreselijk oneerlijke strijd.
Je bent alleen, tegen een vijand die je niet kent.
De vraag is nu of je er sterk genoeg voor bent.…
Schaduw rondde al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 nooit wilde ik buigen
maar schaduw rondde al
onder de last mijn schouders
ik die altijd
hoog op tornde
tegen de strakste wind
elementen trotseerde
met fier geheven hoofd
in de trots van mijn jaren
ben verstrikt geraakt
op stikken na sterft de tijd die
mijn bestaan nog mogelijk maakt…
Monddood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
589 Ik sprak niet
het was niet mijn stem
er heeft een ander
tijdens de nacht gesproken
toen ik de tak tekende
aan de boom die je
omhelsde,
groeide er klimop langs een slanke rug
over jouw schouders, rond jouw hals
kin, gesloten mond, neusgaten
maar praten, deed ik niet.…
De verering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik heb het weggewuifd
met een nonchalant gebaar
alle aanzien macht en roem
door de schouders ervoor
op te halen wilde ik de prijs
voor die publiciteit niet betalen
geen schijnwerpers
op mijn bestaan die bepalen
hoe ik wel en niet moet leven
ben anoniem gebleven
zie minzaam de verering aan
van mezelf onder een andere naam…
mijn opa
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.929 Mijn opa heeft een goed verstand
En is ook wel bij de hand
Hij weet wat hij wilt
En dat is niet meer leven
Hij zegt altijd,
‘Je ziet me nog maar even
Geniet nog van zijn welzijn
Zijn leven hier op aarde
Want ooit op een dag
Is hij er niet meer
Dan is hij mijn engeltje op mijn schouder
En vlieg ik over een paar jaar naar hem toe
Dan zijn…
Gedragen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
689 Wankel, leunend
op de vensterbank
ziet ze hem gaan
zijn pas onzeker, traag
het kistje op zijn schouder
wiegt het ritme
dat maandenlang
het hare was
de weg buigt af
langs gracht
en beukenhaag
dan sterft de stilte.
(Gebeurtenis in 1954 beschreven in 2010)…
Vaste prik
snelsonnet
3.5 met 12 stemmen
717 Als bonus na die wekenlange regen
Gaat nu een plaag van net ontloken muggen
Op weg naar blote schouders, benen, ruggen
In grote wolken komen we ze tegen
Tenzij we merken over een paar weken
Dat de horde onderweg is blijven steken…
De melodie van je aanwezigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
475 ik voel je warmte
hoor de melodie
van je aanwezigheid
jouw ogen
geven mij de hand
die op mijn schouder rust
je lach
verstaat in stilte
mijn verhalen van de dag
jij maakt alles mee
ook waar je vroeger niet kon komen
zijn wij voortaan met z’n twee…
Zusje
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
2.057 Lief zusje,
Onderdeel van mijn bestaan
Zal ik altijd bij je zijn
In gedachten
Blij, verdrietig,
boos zijn voor je
Kom ik naar je toe
Wanneer dat nodig is
Een schouder
Een lach
Of even niets
Om jou op te beuren
Of
Zoals vandaag
Een knuffel
Er zijn
Gewoon om mee te maken
Jouw gelukkigste moment…
Wat ik heb achtergelaten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 Als je me vraagt
Wat ik de wereld
Heb achtergelaten
Kan ik niet zo
Een-twee-drie
Iets groots bedenken:
Als ik alles wat ik
In mijn leven gedaan heb
Over mijn schouder
Terugkijkend overzie,
Zie ik wel veel kleine
Vonkjes, oplichtende sterretjes
Die alle kleine goede dingen
Die ik aan mijn medemens gedaan heb
Liefdevol doen…
Ruggensteun
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
685 tussen mensen die razen
stormen en dazen
wacht een schouder
een wereld vol geduld
het is thuiskomen
langs het kleurenpad
in een warm bad
vol confettidromen
duizendvoudig jij
toewijding door elk getij
mijn delende kracht
beminnelijk gebracht…
Over een stier
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
515 In zijn lijf zitten namelijk leeftijdsverschillen:
want volgroeid zijn z’n schouders, maar jong zijn z’n billen,
En je krijgt van dit beest nog het volgende beeld:
dat de stier bij die boom zich ook stierlijk verveelt.…
Haar ronding
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
635 ik nestel me
een botte schouder
werkt tegen
de hardheid van je kin
zal nooit een ronding
aan mij kunnen geven
voel de strakheid van
je spieren krijg zin om jou
in mij te laten vieren
neem me als een beest
het is jouw feest weet dat die
herinnering nog lang blijft hangen…
Foto van Heidi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 een mens omschrijven
vrouw, schouders ontbloot
zwarte, gerende jurk
met op de achtergrond
een bladerende betonnen muur
daarin een rond gat en een deuk
alsof de tand des tijds
hier gruwelijk heeft rond gebeten
de wereld in rouw gekleed…
Jailbirds
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Alert keek hij vanaf de schouder mee
en zag de lange vingers van zijn baasje
Die pikten weer, maar plots, ojee het haasje
ze werden opgepakt, ja alle twee!
De kleine crimineel vond dat wel fijn
nu hoefde geen van twee alleen te zijn…
Er Wordt Te Veel Gezegd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 er wordt te veel gezegd
te veel beloofd
te veel uitgelegd
waarmee de kracht van
woorden worden gedoofd
geen woorden maar daden
de schouders er onder zetten
de afbraak van taal beletten
woorden moeten weer
opnieuw worden gewogen
en die te veel hebben gelogen
moeten we schrappen
desnoods verdagen
tot ze er niet meer toe doen…
Was ik kind gebleven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
670 van mijn pa
Dan voelde ik weer hoe sterk zijn schouders eens waren
Maar nu kijk ik zijn gekromde gestalte oneindig lang na…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 zachtjes omsluit je mijn hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag…
Visioen in blauwdruk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 De bonte stad is allang vergeten
een achtergelaten woelig en bevuild nest
vol stegen en straten die niet meer
met elkaar praten
waar alles schouder aan schouder beweegt
maar iedereen eenzaam door
verdroogde grachten roeit
elke nering overvol met lege hoofden
terwijl slechts een platenboek het meest
tastbare van buitenleven biedt
de blauwe…
Narcissus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Neerbuigend in winters laatste ademtocht
groepen zij samen, schouder aan schouder,
wachtend op lentes strelende warmte
die in tijdloos ritme sneeuw en ijs bevocht.…
in verbinding blijven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 aan schouder staand
met hetzelfde doel voor ogen…