925 resultaten.
WAAROM ???
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.184 Schrik om niet met elkaar verder te gaan,
schrik om zonder elkaar in het leven te staan.
Waarom zouden we zo verder doen,
ik geef je zo veel liever een zachte zoen.
Een zoen die zegt dat ik om je geef,
een zoen die zegt dat ik voor je leef.
Nu doen onze beide harten zoveel pijn,
de pijn van emotioneel verwijderd te zijn.…
Femke, de moeder, de vrouw, de burgemeester
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 om de schreeuw door die Amerikaanse ademnood
is groter dan de schrik om het Chinese virus
we werden zo geraakt, dat we wel moesten aanraken
zoals we ook steeds geraakt worden door de stigmatisering
van homo’s, lesbo’s, Joden, Palestijnen, Marokkanen etc. etc. etc.…
zelfs
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.944 zelfs
met beide voeten op de aarde
sta je
in wankel evenwicht
zelfs
met voldoende eigenwaarde
schrik je
van een vreemd gezicht
zelfs
met vertrouwen in elkander
weeg je
ieder woord weer af
zelfs
met respect voor die ander
schend je
telkens weer zijn graf
zelfs
dat moet je hinderen
leer je
het je eigen kinderen
zelfs
dit…
medisch testament
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.593 daar ligt ze dan
te wachten op haar dood
(te smachten al)
ik voel dat ik schrik
de kleur in haar gelaat
en die gelaten blik
vredig
maar ik ben totaal
buiten zinnen
de weg kwijt
God weet waar het is
dat kruid, het mineraal
dat haar weer vitaal maakt
en haar voorgoed terughaalt
als U voor Moeder Natuur
de zevende…
8 jaar lang
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.231 Plots stond hij daar,
Met in zijn hoofd wat woorden,
Voor praten was hij nog niet klaar,
Het waren mijn ogen die hem stoorden,
Kansloos zocht ik naar 'n blik,
Een blik die mij ontvangen zou,
In de stilte, die alles zei,
Bekwam ik van de schrik,
Het was verdomme waar, dat voorgevoel van mij,
Te jong was ik ,
Te jong was hij,
Veel te jong…
Weer in de war
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.257 een sneeuwbui in de zomer
draait mijn wereld om
nauwelijks van de schrik bekomen
voel ik het bevriezen
van mijn verbrande huid
bekogel ik strandgasten
die vluchten van het strand
met verse ballen van sneeuw
het ijs smelt op de blaren
en koeling helpt niet meer
mijn zomer is bevroren
het strand slechts binnenbrand
laat nu de voorjaarsregen…
Een subtiel touche
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 zij rondde
heel makkelijk
haar woorden
door een subtiel
touche in de adem
die vocalen
hun volheid gaf
nadruk
lichtte op in
de begeleidende
blik die even
twijfel aangaf
zonder bedoeling
met schrik
haar kleine
side-passes
gingen altijd
gepaard met
een innemende
lach die vooraf al
goedkeuring had
in haar scala
van lichaamstaal…
Beetje Dom
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
1.250 In grootheid hoog gestegen
kijkt hij op ons neer
Het is een hele klim
Vierhonderd vijfenzestig treden
We kunnen niet meer,
maar het uitzicht is een zegen:
van Amersfoort tot Lopik
Kijken naar omlaag
Voel het draaien in je maag
Wat zie ik tot mijn schrik?…
vele dagen, nachtenlang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 een wolk snijdt de maan doormidden
de man opent zijn ogen
welk deel van jouw land ken ik,
vraag ik
waaraan ben je gestorven
aan de waarheid, de wind
witgepoederd door de enorme stilte
van de eenzaamheid
ik vraag waar je bent
en voel het afgesneden deel
de kamer is vol gegons
wanneer je me zwijgend ontmoet
we schrikken van…
Hartfalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik heb
in het boek
van mijn
tweede leven
een stukje
mogen lezen
nog beven
mijn handen
van schrik
slaat de angst
mij om het
gehavende hart
het is
leven en tijds-
bepalend apart
van de ene dag
op de andere
lijk je een wrak
nee mijn hart
is niet gebroken
maar de uiterste
houdbaarheid is door
talloze bestralingen
voortijdig…
Winterleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
610 Ze tollen rond het bolletje
Alles op een holletje
Staartjes stutten stijfjes
Hun fragiele lijfjes
Ze zwieren en pikken
Vieren en..... schrikken!…
Een steek van jaloezie
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
974 momenten
boordevol geluk
de lucht
en bomen
zon en wolken
niets kan stuk
laat gras
en groen
maar bij mij
komen
een steek
van jaloezie
de blik
van schrik
het zaaien
van de twijfel
de onlust
in de lucht
het is de rust
die vlucht
stemmingsval
is groot
de oorzaak
wel te duiden
het zijn gewoon
hormonenbuien
waar liefde ademt…
Bootje in een fles
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 hoog gehesen
Geteisterd door een flinke windhoos
Op Gods wil aangewezen
En op die van de matroos
Dit schouwspel duurt al jaren voort
Varend in turbulente stormen
Ofschoon licht aan de horizon gloort
Schuimen golven in talrijke vormen
Buiten dit tafereel hoort men getik
Van grootmoeders antieke breigerei
De zeebries geeft haar geen schrik…
Vriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Je levensvreugde nam de benen
Dit aan te zien doet ons verdriet
Je lijkt gehouwen uit graniet
En niemand kan je hulp verlenen
Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Het is alsof je niets meer ziet
Je had een schrijver in je genen
Van schrik begint nu ons…
ik gaf je gezicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
919 we ontmoetten elkaar
in een ogen blik
ik gaf je gezicht en
handen vol leven
je woonde in woorden
wat anders geschikt
hebt teksten gepikt
om je ziel uit te geven
door jaren gekneusd
in relaties gestikt
was je enige keus
de tijd uit te zweven
je vloog verder weg
in kleuren verstrikt
tot m'n schrik heb je mij
in je dromen verweven…
Je Ogen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
885 Mevrouw, ik zie jouw ogen
Zo bloeddoorlopen
Dat zelfs het breken van de hemel
Boven onze hoofden
Een rozenregen is
Mevrouw, ik zie mezelf
In de glans van je traan
Staart een kind naar mijn blik
Ziet de verbazing als ik schrik
En sluit schichtig zijn ogen
Mevrouw, kijk naar mij
Achter de droefheid, het verraad
En de schijn…
Twee honden
gedicht
3.0 met 64 stemmen
27.402 De dood is me schrikken. Ik raak er
niet aan gewend. Nu is de dochter van
onze hond die dood is, dood: het bloeden
wou niet stoppen. In haar plaats loopt
onverschillig de poes achter mam aan
die door moet. Nee ze leert niet hoe
te blaffen. Stil streelt haar staart
langs moeders benen, een soort van trotse
troost.…
nycticorax
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.251 nycticorax/nachtrave
als alle auto’s zwijgen
loop ik de velden in en schrik:
een sprinkhaanvogel achter mij
is tegendraads in dit seizoen
van ver van over de rivier gekomen
en waadt mijn dode hoeken in en uit
doorlopend knikken hij en ik:
wij staan op iemands rode lijst
wij gaan de weg van alle vlees
------------------------------…
herfst is niet de reden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
562 zij vertelde over de zwaarte van het huishouden
over het 's nachts wakker schrikken
van zonderlinge vragen
sommige gevuld met dood;
zelfgedachten
bovenop het andere
dat bedekt werd met het zwijgen
zij vertelde over nachten vol regen
en dat ze het niet erg zou vinden
om uit te vloeien over tafel
in een inktvlek ofzo, gelijkend
op de nacht…
Nu
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.140 Mijn liefde omvat meer
Dan aan die ene alleen
En bestaat uit zovele
Welke ik deel
Met jou, met hem en die anderen
Schrik niet; mijn zonen
Krijgen mijn liefde diep en meer dan oprecht
Ze weten dat nog niet
Ze voelen dat nog niet
Nog niet
Mijn liefde bestaat uit vele delen
Ik consumeer ze stuk voor stuk
Met oprechte gevoelens
Aan ieder…
angst
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
1.979 Mijn ogen naar binnen
Mijn hart kloppend heen en weer
Mijn gedachten knetterend van angst
Wat begon met een schrik
Veranderde in grote angst
Die zachtjes met zijn schaduw achter mij aan liep
Elk moment op de dag keek ik heen en weer,
Want het doet mij toch echt zo zeer
Dat die angst mij van binnen beheerst
En op een mooie zonnige dag…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden terugkeren bij dageraad
en ik dan wakker schrik…
hersenen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
596 gedragen
er zijn hersenen
die inmiddels de oorsprong
onderzoeken van het heelal
en wat ze zelf zijn als hersenen
hoogst onbetamelijk hersengedrag
genoeg hersenen ook
die geheime plannen organiseren
wat Freud in de gaten had
om zichzelf te vernietigen
en iedereen erbij, elke jodin
dat noemde hij maar 'doodsdrift'
Wat een schrik…
hopelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 dat je nu zo sprakeloos bent
wat is er toch gebeurd
dat je jezelf niet echt herkend
zo de tranen te zien vloeien
over je prachtige wangen
opdat er ooit weer hoop
en vertrouwen in je bloeien
de aarde draait nog rond
je haalt nog adem en gezond
ja gezond ben je ook nog
en dat is maar goed ook
hopelijk ben je gauw hersteld
van de schrik…
Bijna dood vogeltje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
642 Op weg naar huis, oei wat een schrik
een vogel breed gevleugeld
vloog naar de struiken en weer terug:
bijna echt op 't nippertje,
langs de voorruit van 't autootje.
Reactie van manlief was supersnel
trapte op de rem, sapperloot
zag je wat dat was, een valk,
die reed ik bijna dood!…
morgen voorbij is gegaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
719 warmte in blikken
vingers die schikken
in elkaar draaien
handen die aaien en
van vandaag even schrikken
haar uit je ogen
speels zijn de vlagen
die lokken verleidelijk
langs je hoofd laten jagen
beteugel mijn storm
ik zal bedaren
boei met je liefde mijn
handen en kus de gevaren
tot we de tijden vergeten
niet meer weten…
jouw afscheid kon me niet bereiken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
717 ik heb niet omgekeken
ben niet weggerend
alleen de sleutel afgegeven
met mijn voet
tussen de deur geklemd
heb je aangekeken
je ontweek mijn blik
zocht iets zonder
het te weten
grote ogen zagen schrik
je mocht je mij verklaren
ik maakte nu wat tijd
haast leek te bedaren
je aarzelde
was even heel dichtbij
ik heb me toch niet…
LAIS CCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 't mengsel mens wil van zijn vrijheid blijven
dromen, en morrelen aan de sloten,
wijl elk ander dier van schrik verstijven
zou, omdat heel klaar de dood besloten
ligt in waar het in leek opgesloten.
't kille lot heeft in de mensillusie
met de tijd catastrofaal een fusie
aangegaan, en zijn zou al 't bedachte.…
Laatste filmscene
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
397 de diepe zucht
gaf lucht
ontspande de
huid van je
gezicht met
lichte schrik
werd je
wakker als
onderdeel van
het protocol
ontwaken
ik zag je
klimmen uit
catacomben
vol diepe rust
naar een
werkelijkheid
waarop jij
nog niet
was voorbereid
maar als eerste
was er de lach
de wereld
weer zien
gemaakt als
laatste
filmscène…
Donker bos
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.157 waar voeten
langzaam voortbewegen
krakende takjes vermijden
haast sluipend met
schaduwgevoel achtervolgd
de ril over rug en hart
dat onbedoeld
een keer teveel over-
slaat
scheelkijkend alle richtingen
hand als spoorzoeker
verdwijnt steeds even
af en toe
mag de misthoorn
even blazen
wanneer
tot grote schrik
geantwoord
bijna…