11776 resultaten.
Gerrit
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
667 Het jaar is bijna tot een eind gekomen
Wij overdenken wat ons overkwam
Zoals hoe Gerrit Hiemstra afscheid nam
Er werd sindsdien niet veel van hem vernomen
Maar toch heeft Gerrit onlangs, naar wij lazen
Nog even stevig in de bus geblazen…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt
tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen…
Na elke ruzie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.119 Wat me soms zo sterk verwondert
na elke ruzie, scherp en hard
na elke keer dat je me bedondert
na elke morele pijn en smart
na elk gebaar van onverschilligheid
na elke stilte voor de storm
na elke stap die jij van mij vermijdt
na elk verdriet in een andere vorm
na elke schreeuw van jou
door jou naar mij van jou
dat ik ondanks alles
nog…
Strelende handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Jouw koolstofdioxide is mijn ademhaling
de stilte voor de storm berust in mijn oog
mijn perspectief vergroot de verlichting.
Het zijn strelende handen voor dag en nacht
jouw bekwaamheid kleurt de hemel open
uit mijn winterslaap komen is een verademing.…
Macbeth revisited
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 in het oog van
de storm…
Wat Is Toch Die Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 opgesomd
soms zo koesterend je omarmend
of toch enigszins verwijtend
je hart intens verwarmend
of je toch in tweeën splijtend
stilte is een stille kracht
die je in je ziel soms raakt
je je plaats wijst - nederig maakt
stilte bezit onvoorziene macht
stilte het bewijs dat wij leven
soms is dat een stille troost
ons als onderscheid gegeven…
Werveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 alles was
goed zoals het was: een ogenblik,
vier lippen zonder mond
één kus gedaan met stilte
voor de storm…
dwars door de grens
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
918 soms uren, soms dagenlang
wacht ik om de stilte
te bereiken
en al die tijd
schuiven wolken over
mijn vingers
naar de zoutmond
van de zee
ik tracht haar woorden te begrijpen
hoe ze kruipen en kolken
over mijn lichaam
stormen tot bedaren
willen brengen
maanstromend, innerlijk…
Storm geweld
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.393 Water kent haar grenzen niet
krachtige en woeste golven
dat de bemanning het schip verliet
voor ze met storm werden bedolven
Grootschalige redddingsactie
een paar overlevenden
ze leefden nog maar een fractie
verankerd in al die regen
In een moment van stilte
stormgeruis in verandering
de oceaan in luwe kilte
tot haar wederopstanding…
Pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Stilte geeft antwoorden
die je niet zonder meer
kan verstaan in de storm
van gevoelens die zwijgen
maar van binnen spreken.
Tijdloos is iedere vorm van gevoel
al is het niet zoals je het had gewild
ook al wist je hoe het wel kan zijn
het tij kan nog altijd voor je keren
als je tijd de ruimte geeft.…
Naar ongekende ruimte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
564 het bos
heeft mij verlaten
ik boom in stilte door
na het ontluiken
onder struiken groeiden
wij naar ongekende ruimte
om later toch
te fluisteren met kruinen
samen te luisteren naar de wind
regen loogde grond
en storm velde de reuzen
waar ik bescherming vond
nog wortel ik maar
aan de rand zie ik
de wei en open lucht
het bos…
Oogden eindelijk orkaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 ik waaide vleugels
jij loste nog wat engelen
wij droomden vrijheid
op een warme wind
thermiekten samen
naar een ongekend hoogt
tot de cumulus zich
boos over ons boog
draaiden door de luchten
konden onweer en
de storm nog ontvluchten
en oogden eindelijk orkaan
in zijn stilte
konden we weer rusten
en langzaam aardwaarts gaan
maar…
PAX
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.313 Hoe het verwerd tot een surplace,
elkaar beloerend en bereid
tot storm in eender waterglas
in stilte als gelaagd respijt.
En ook: compacter door de tijd
die samensmeedde wat het was:
een ongevochten oude strijd
naar enig roerloos waterpas.…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Ode in de sloot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Het schouwspel voor me verrast me.
Niet omdat de regendruppels
het wateroppervlak omvormen
tot een ballet van in elkaar overlopende kringen.
Die schoonheid ken ik al.
Maar de symfonie die daarmee gepaard gaat,
verbaast en ontroert me.
De breekbare geluidjes als de belletjes knappen,
vormen samen een fluisterende ode aan de regen.
Waarom…
Belachelijk blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Voor de laatste keer loop ik het bos in.
De zon schijnt, de vogels zingen.
Het gevoel bespringt me,
ik geef me over.
Ik ben zó ontzettend blij.
Blij met de bomen in het bos.
Blij met de geplette egel op het pad.
Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin
en mezelf nog één wandeling alleen gunde.
Ik kan het schreeuwen van de daken,
alsof…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 bestaan die plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen
mijn bed voelt goed en warm
alle zorgen zijn nu van de baan
ik slaap en sluimer zacht
mijn ogen zien nog net... de maan
en de stilte…
AAN DE HAND VAN DE LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
660 Wie door het hoogste is verkozen
en zich door het hart laat voeren
draagt in z'n ziel de kleur van rozen
die slechts het reine kan ontroeren
Wie door het hoogst is aangezocht
en zich niet van zijn weglaat trekken
maakt in de schaduw vaak z'n stille tocht
zal niettemin zijn weg met lief bedekken
Wie door het hoogst is aangesproken,…
Gedroomde dagen
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
895 van de dagen
voor de storm mij terugvoert
naar de werkelijkheid...…
Grote schoonmaak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Houdt leven schoonmaak ook in de natuur
kunnen wij die krachten naast ook zwakheden
billijken, natuur is soms net als wij wispelturig
ontdoet zich van oud hout en licht onze pannen.
De atmosfeer leeft en reageert, het stormt
daar verschijnen de stoten en eerste takken
pannen van daken zonder het geraas te staken
giert het om de huizen op paden…
LA TEMPESTA DI MARE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 (de storm van de zee)
(haiku)
de storm van de zee
voert miljoenen levens mee
één is elk van ons…
Als vluchtig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
854 In het zicht van eindeloos
draag ik onvermogen mee
op open handen
toegedekt met vragen
als
was het zand
dat wervelend opgestoven
maar niet rusten wilde
ook al oogde ik in stilte elke storm
of toch de tijd
die mij omwond
en alles fronsend trok
waar jij eens strak naar keek
maar och
het maakt niet uit
niet meer…
nu ik berust in…
"Een gedicht"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Verschoten in een wereld
waarin viervoeters doorgronden
en onze diepe zuchten falen
tot wij wensen te bestaan
en onverlangend ijlen
naar een nieuw begin van zijn
Wordt achterdochtig
en oprecht gezocht
naar al wat men ze gaf,
die viervoeters
Oprecht wordt overvloed
verkracht, in alle
zin van zijn verdwijnt ons
"stilte-voor-de-storm-moment…
zoveel vogels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
422 hij was nooit in de Dodentoren
waar opgeslagen doden lagen
noch zag hij de vlucht van engelen
voortgestuwd door stormen
ooit dwaalde hij af van het broze
het zuivere blauw van de stilte
lang keek hij weg van het ene oog
dat verdrietig de wereld inkeek
nu is het tijd voor zijn pennenproef
hij scherpt de punt van de ganzenveer…
dimensie
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.529 Ik voel me veilig
omhuld door 't donker
de nacht omringt me met stilte en rust
Langzaam glij ik weg naar een andere dimensie
waar een serene stilte mijn innerlijke stormen sust
Nu hoef ik even niet te voelen
zijn lichaam en geest gescheiden van elkaar
Tot het daglicht wordt geboren
is de nacht van mij en behoor ik aan haar
Ik speel een…
liefde is
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.715 je ogen die mij spreken
door het donker van de nacht
als de schaduw laat verbleken
wat jij als een stilte dacht
liefde
een storm die blijft razen
rond de naaktheid van jouw ziel
waar mijn wezen als een glazen
bel van puurheid in jou viel
alleen
de dag zal ons ontwaken
als het licht dat zich verlegt
mij de stilte laat verzaken
in…
Mortis initium
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
255 Aan ons, de fluisterruisende
in droesem gedrenkte bladeren
tekenen van naderende dood,
reeds afstervend bevangen
in ademloze stilte
- niet de stilte zelve,
dat is immers de dood! -
merkt men dat het meer is
dan wachten, nimmer weerkerend wijken,
alles woelt om verandering hier.…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…