452 resultaten.
herfstplagen
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
6.813 vallend blad
schuilt de man zich pruilend tegen
uitgestorte najaarsregen
die plengend en zeer ongelegen
neerstort op het tegelpad
van straten en bevuilde stegen
uitgebloeide zomerdagen
voor mensen die zich zat
bedrinken en vol onbehagen
literslange weemoed klagen
terwijl zij om verdorsting vragen
wordt als laatste in de stad
een leeg terras…
vlinderen bij zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
934 Rechtstreeks van onder moeders’ rokken
lang geleden naar Neuchatel geëmigreerd
had een spetter hem fris en onverveerd
naar zijn thuisland terug weten lokken
Vluchten vertelt hij me op een Amsterdams terras
moest om dienstplicht te Papoea in de tropen
en celstraf voor vaandelvlucht te ontlopen,
toen al zeker dat na Luns tijd voor verjaring…
Bahía Blanca (Argentinië)
gedicht
2.4 met 27 stemmen
10.305 Je danst om de dorst te behoeden
Het golvend haar en geur die vergaat
Een horizon voor het grijpen
Een hut die kantelt in het hoofd
Ademloos herhaal ik de namen
Van de havensteden als gebeden
Kijk ik over je schouder mee
Het orkest dat speelt, je ogen:
Mijn vader danst een tango
Het was in Bahía op een terras
- een tango danst…
In Venetië
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 Ooit bestelde ik een Heineken-bier op een
terras grenzend aan het San Marco-plein,
de groene beugelfles was zo uit de tijd,
dat ik er extra veel de tijd voor nam.
Ik bezocht de kerk, waar Vivaldi het orgel
had bespeeld. Hier had hij rondgelopen;
zenuwachtig, opgefokt, versteend.…
meer dan een kennis was je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 Vanachter mijn kopje koffie
op het terras aan het strand
zag ik je naderen en wist
je herkende mij.
Je negeerde mijn groet
je negeerde mijn armzwaai
je negeerde mij
en je opgetrokken wenkbrauw
was of een mug je raakte,
je liep door me heen
zoals een mens
door een nutteloze gedachte.…
Gewoon Nederlanders
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 Maar na dagen staat de stad in zonneschijn
En staan de straten warm zonnig te stralen
Van ’t weer heeft niemand meer een centje pijn
Men kan op terras opgelucht ademhalen
Toch hadden we de wind liever iets anders
Tja…, ook zo zijn nu eenmaal Nederlanders.…
Bella donna
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.403 hart
een warmer ritme
het landschap danst
dan dankt en bidt ze
Als door de vroege geur
van cappuccino
de ranke zeilen
langs de kim flaneren
de cipressen hun schaduw
op het plein draperen
een schaterlach galmt
van een bambino
dan welt er weemoed
door mijn lome leden
ze glimlacht en fluistert:
‘wat is het lang geleden’
Het terras…
stil op straat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.071 Mijn reis onderbroken
Voor een bezoek aan de stad
De straten zijn verlaten
Ik sta boven aan de trap
Langzaam loop ik naar beneden
Niemand die mij ziet
Ik kom niemand tegen
Geen terras wordt bediend
De stoelen zijn opgestapeld
Verkeerslichten staan op groen
Ik kan zomaar doorlopen
Maar al had ik een miljoen
Kan ik niet spenderen…
Grottenpaleis van nachtlijke Sibulle
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.961 En zichtbaar achter transparante tule,
Die van 't terras fosferde naar beneden,
Wezenloos, groenig wit kwam aangegleden
De maan, bewusteloze somnambule;
En stond te luist'ren naar de sterrebeelden.…
1 mei
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
910 arbeid
wordt gevierd door niet werken
een ode aan het labeur
van een doodgewone kalenderdag
niet voor het brood op tafel
noch voor wat beleg daarop
daar steekt geen Belg
een lamme poot voor uit
arbeid in dit land
wordt verricht voor de wagen
voor de gevel van het huis
uit hergebruikte baksteen opgetrokken
voor de avonden ook op het terras…
sirocco
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 spreek sporadisch fluisterend, mijn lief
en vertaal het in lichaamstaal
houd het water kokend aan de praat
in je nachtkleren en ochtendhumeur
en zet je lippen aan dat warme vocht
laat me het zilte van je mond kussen
en proeven van de jij waar ik naar zocht
in de zwarte schaduw van een zomers terras
wentel welig zuchtend, mijn lief
en…
Avondschemer
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.000 Warmte gloeit nog na op mijn terras
terwijl op het gazon de kleinkinderen spelen
de hond zich door late zonnestraal laat strelen
de vissen spartelen door de vijverplas
gestaag neigt de zon zich ter kimme
kleurt in het westen de horizon reeds rood
uit majestueuze eik klinkt nu de eerste noot
van de nachtegaal als schone hymne
ik zit daar…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 de straat bleef leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten mystiek
gister, buiten, vulde ik
weer een terras…
Herinneraar als tijdreiziger
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
649 Denkend aan een overleden vriend, waan ik mij met hem,
volgens beelden uit m’n herinnering, op het terras op het
Domplein; hij praat over z’n plannen en dat doet nu pijn,
de toekomst kennen is soms niet fijn, want de pijn is echt.…
Tranen op het venster
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.032 vreselijk
Net als ik, heeft het weer het zwaar
mijn pijn is nochtans..ongeneeslijk
Grote druppels roffelen op het ruit
mogelijk uit het weer zo zijn smart
Als bij mij, boeit het geen een fluit,
het verdriet dat woont in mijn hart
Tranen druppen op het vensterglas
nog alsmaar lijdt het weer zijn pijn
Zoals bij mij glijden ze op ’t terras…
Een plekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Wat dreef mij om te zien wat er nog was
van dat kleine paleisje wat eens daar stond,
opzij,met prachtige bloemen een terras,
werkelijk een dierbaar stukje grond.
Waarom moest dit alles verloren gaan?
Je kunt daar nimmer meer genieten,
je kijkt,terwijl je denkend stil blijft staan,
onachterhaalbare verschieten.…
Wondermusje
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
773 Ons terras is bijna leeg.
Alleen jij en ik zijn er nog.
Aandachtig drink ik mijn koffie.
Jij hebt aandacht voor mijn koekje.
Je landt op mijn opengeslagen boek.
Ineens heb ik aandacht voor jou.
Bang ben je niet.
Wel sierlijk en vliegensvlug.
Als jongetje was ik al jaloers.
Op vogeltjes zoals jij, klein musje.…
Jouw eerste leefgeluid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
634 Na kraakgeluiden klinkt,
we zijn verrast,
jouw ademtocht als
vreugdedans op het terras.
Ontroerd zien we
je blije moeder strijken
over waar jij
nog niets vermoedend,
onderhuids
de brenger bent
van dit geluid.…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Ik pelde de jaren één voor één uit hun schil
draaide elke maand om hun as
Terwijl de tijd rozen baarde
vroeg ik me af waar jij was
Intussen hebben wij Abraham gezien
En sjouwen moeizaam ons verleden
argeloos tussen twee popsongs door
het zonnige terras van Badlust op
Tussen bier en wijn keken blauwe ogen
ogenblikkelijk verstilde de tijd…
Reis en bestemming
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.743 ik denk dat ik aanknopingspunten bedoel, een
uitzicht bijvoorbeeld, contouren van bergen die
opdoemen in de mist, cipressen, een linde, een
halfopen kanten gordijn, druppels aan stoelen
op het terras, iets tastbaars en het is waar,
in andere steden doen wij meer moeite, kijken
naar peuken en stof op de weg, naar plantengroei
op het voetpad,…
Zwijgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 We zitten op het stille terras
in warm avondlicht,
het plein is aangenaam leeg,
ik kijk naar jouw gekweld gezicht.
Jij behoort niet tot het soort
dat achteloos met woorden strooit,
maar in zwijgzaamheid geborgen
spreek je toch meer dan ooit.…
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 ontrukt aan de vergetelheid
tijd had er stilgestaan een halve eeuw
Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee was niet aan hem besteed
hij voer het liefst naar verre vreemde kusten
waar hij terras…
Reset of Revisie?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
22 de een unverfrohren in het struikgewas
de ander mantelvegend op z'n terras
staand bij de hofvijver met de piranha's
de hemeltergende woordenverhoren
een schier horizonloze oceaan
duels van floretten
worden er uitgevochten
schichtende blinkende ontwijkingskunst
wachtend tot het masker
van de een wordt geraakt
en de ander de strijd…
Mornin' Glory
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
876 Genietend dromen op het terras,
bestel ik weer 'n goed glas bier.…
DE SPREEUW
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
819 ‘ik ben dichter, beste fluiter
dus een even rare snuiter
daar ik als een zonderling
langs de straten deuntjes zing
en, ver weg van de natuur
deelneem aan patat-cultuur’
waarop hij mijn geoffreerde
stuk patat grif accepteerde
en daarmee tot mijn verdriet
haastig het terras verliet
ook mijn zomerdroom verdween
‘k nam mijn fiets en…
stapper terug in stadshart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
990 In Ree en Runstraat liep hij
uitgelaten nu nog bij gelegenheid
alle cafés zwijgend voorbij
soms ging blijkbaar voor bekenden
gezeten op terras of achter glas
beschroomd zijn hand kort omhoog
Ook fietsers passanten
weinigen die hem nog herkenden
vrolijk zwaaiden naar ooit
de tijger zonder sluitingstijd
Een vrouw gerimpeld grijs haar…
Serveerster.
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.625 goud glinsterende manen
boven zwart fluwelen kraag
je bleke sproeten gelaat
met fonkelende blauwe ogen
jou met dienblad zien balanceren
op het drukke duin terras
geeft mij Vlielands schoonheid
op een presenteerblaadje
verstopt achter een boek
het hart kloppend in je broek
voedt een koel glas bier
je fantasie met wild plezier
mooiste…
Grachtengordel 3: One-night stand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.062 De sportwagen stopt voor het terras
met veel elan stapt de jongeman uit
z'n act trekt aller aandacht.
Hij neemt plaats naast de vrouw
die hem allang was opgevallen
reden van z'n stop op de gracht.
In elkaars energieveld gevangen
laat ze zich verleiden, ze kiest hem
als one-night love die haar mag behagen.…
DE ZALIGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.363 De gele rozen lichten langs ‘t terras.…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 in volheid van leegte
vormt een opgerekte schaduw
smalle strakke strepen over zand,
in uiteinden verbonden,
wijzend naar een verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand…