6982 resultaten.
Altijd samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
817 Wanneer de toekomst onze paden van elkaar verwijdert,
laten we dan in het heden blijven.
Als we afspreken dat we altijd bij het aanbreken van 'de dag van vandaag' naar ons hart luisteren,
dan is waar niet meer van belang, alleen hoe speelt dan nog een rol.
Zolang onze harten met elkaar verbonden zijn maakt het niet uit waar onze paden ons naar…
Koffie met God
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
619 "Weet je?"
Sprak God al zuchtend
"Weet je, soms
Soms vermoeit het"
Dat ik vind dat je niet bestaat?
"Ach soms een beetje
maar waar het over gaat:
Begrijp je mij?"
"Jeetje"
Ik zocht al denkend
"Beetje soms,
jeetje weet ik veel"
Precies waar het om draait!
Je weet zo veel, kan zo zoveel
Zoveel de wereld biedt,
maar…
Al sussende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 's Nachts fluisteren de mussen,
al zingende sussen zij de drang die hen drijft.
Al vliegend, broedend
hoeden zij over het nest.
Fluist'rend in talen die ik niet begrijp
in stille verhalen
Vermoedend luister ik mee
's Daags fluist'ren de mensen,
al dwalende wensen zij de God die hen zoekt.…
De hermetist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Zoals boven, beneden,
het universum, de ziel.
Zoals we nederigheid knielend beloven;
we onbezield de heelheid passeren;
de geest van zijn adem beroven.
Zoals een leven lang gesloten ogen,
gelijk is aan blind geboren.
Zo is een bestaan zonder ander,
een leven verloren.…
Stille taal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Dat taal soms primitief is,
primitiever dan mij lief is,
is onoverkomelijk waar.
De wereld wijst zich in woorden,
eenmaal.
Zoals de schilder in kleuren wijst,
beeldhouwers in vormen.
Maar het vormen is niet primitief.
Hoe simpel, nietszeggend een cirkel is
of blauw en groen.
Juist de samenhang resoneert tot
het woordje aarde.
Het…
Aan wie het aandurft:
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 mij ruw te onderbreken
als ik eloquent voorbijpraat
aan het rotgevoel waar ik mee opstond;
mijn ego eindeloos opwrijf
om de barsten te verbergen.
Mijn masker af te breken,
dat ik never nooit meer loslaat,
omdat het rust over de hoofdwond;
ik durfde niet te kijken
naar het argeloze kerven.
Mijn borst open te rijten,
te graven in de bagger…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Toeval bracht jou hier
en mij, ik kijk en zet een stap
dichterbij om je aan te raken
huid en haar, het fluweel
van je blad: wat voel jij
wanneer ik jou streel?
Mijn warmte zoals ik
de jouwe? De zon
in mij?
Mijn tuin is jouw tuin
je staat niet in mijn schaduw
ik alleen in de jouwe
als ik je zon gun
vuur, water, aarde en lucht
je…
Fotokastje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.455 Hij kijkt foto's.
Op een ervan
verft zij een kastje.
In het kastje
liggen foto's.
Op een ervan
kijkt hij foto's.
Niet op de foto's:
zij verft een kastje.…
zwijgen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
700 als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en ‘s morgens
in de nacht huilt ze
een man en een vrouw wonen in het huis
een vlieg op de muur vlucht voor het geweld
op haar hoede strompelt een gebroken
kleine schim voorbij
als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en…
schommelboot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
571 wij zijn toch van alles
van het leven van het begin
van het eind tot de dood
in een bootje stappend
dat wankelt, onze voetstappen
erin en schommelend
beginnend, we zijn fris
door kou en gewassen zijn
maar ook verward door
de vroegte van dit uur en
de mist, en dan er doorheen:
het zonlicht. Langs het riet
en dan los in het midden…
het park
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.386 ik ben vanavond naar buiten gegaan,
de bloemen waren alle wit, de maan had haar ontroerd.
Ik heb een boom omhelsd, zijn bast was hard,
maar ik voelde duidelijk het kloppen van een hart,
ik denk dat het alleen het mijne was.
Ik stond in het ontzichtbare, natte, en zware gras,
en ik voelde me in het paradijs gedreven.…
ukkie
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.767 Wiebelend teentje,
Sabbelend speentje,
Leeftijd nog nul,
Oma's kleine knul.…
Door water wassen...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.332 Woorden schieten soms te kort
En ik voel me verward,
Maar ik doe dit uit liefde
Omdat Hij woont in mijn hart
Voor Hem heb ik gekozen
Ik wil bewust met Hem leven
Zoals in de bijbel staat
Me door de doop aan Hem overgeven
Dwars door verschillende ideeën
Overtuigingen, religies en verstand
Wil ik het water laten wassen
Mijn leven leggen…
´s Nachts in mijn dromen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.379 ´s Nachts in mijn dromen
dan liggen we naast elkaar
zijn we weer heerlijk samen
aai je zachtjes door mijn haar
´s Nachts in mijn dromen
nestel ik me tegen jou aan
genietend van je warmte
krijgt geluk dan ruim baan
´s Nachts in mijn dromen
fluister ik liefjes en zacht
dat jij écht alles voor mij bent
je kijkt in mijn ogen en lacht…
Zwemles
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 Ik weet nog hoe ik vanuit Kollum
in de auto van mijn vader naar het
zwembad in Buitenpost werd gereden.
Hoe ik met mijn kleine voeten door
een bak met steenkoud water rende
om het zwembad te kunnen bereiken.
Dat het soms nog donker was en er
kunstlampen op lange palen stonden
te schijnen, pijnlijk sadistisch.
Hoe ik rillend van de kou naar huis
terug…
we zijn het eens hoop ik
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
751 neem de doorzakker
de feestfiguur
met 't ochtendgloren
ziet hij lakens
als hij lakens ziet
gevraagd waarom
antwoordt hij in triomf
ik pluk de dag
mijn diepste wezen
carpe diem
bevlindert dagen
de keurige rijtjesmevrouw
half twaalf exact
gepoetst gewassen
in den minne gestreeld
pyjama aan nachtcrème
aloë vera calendula extract
's…
luisterleiding bij de hand
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.195 hoort men in juli
vele krassen
op een plaatje
zonder stoppen
in het riet
men beluistert
eerste rang
het gezang
van levende karekiet
daarentegen in april
dan een ander plaatje
hoger toerental
zonder twijfel
de gewone rietzanger
de karekiet
wacht langer
voor de nestel
in de vlecht
uit vers riet
in januari
blijf zoeken
desnoods…
Graniet
gedicht
4.2 met 68 stemmen
10.189 water slijpt steen
al eeuwen
druppelt
tel na tel
de bron zich
tot een beek
die eerst verborgen,
schuchter,
grillig,
zich een pad
zoekt naar
het meer
dan langzaam
verder nog
naar zee.
zo ebt graniet
zich terug
in de natuur
--------------------------
uit: 'Gaandeweg', 2007.…
Pandora's List
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.386 Wat valt er nog te zeggen
als de angst spreekt
en poppen plagen dansen
uit Pandora's doos die dreigt
wanneer de kunstenaar
steeds naar de grond neigt
omdat de duivel in zijn nek
het laatste oordeel hijgt
Wat valt er nog te zeggen
als het licht breekt
en zwartgevlekte inkt met vegen
hemelrecht verkrijgt
omdat het vrije woord
zich met…
's Morgens
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.980 Flus gaat de tintelende strale komen
die 's nevels ziele zal in dropplen vangen:
doet ooit de zon, in parelende zangen,
mijn wazig mijmren vonkelen en stromen?
Zie plots 't ontwakend bos de blaadren reppen
en - groene vooglenzwerm aan 't vleugelkleppen -
zijn takken zwaaien, fris in de ochtendklaarheid!
Waak op, mijn ziel!…
Nevel over de hei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 Na duister in het prille ochtendgloren
als stilte van de nacht nog hoorbaar klinkt
schuchter in naaldhout de eerste vogel zingt
geen menselijke verstoring is te horen
vormt zich als sluier de nevel over ’t veld
stil verhullend wat zich afspeelt op de heide
als verhelderend licht het zicht verspreidde
en ieder door het schouwspel staat versteld…
ik leef met een masker
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.707 Een vrolijke lach
Dat is niet altijd,
Dat is overdag
Want ’s nachts
’s nacht ben ik mezelf
’s nachts laat ik me gaan
want ’s morgens ga ik weer verder
met mijn ‘vrolijke’ bestaan…
Writer's block
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 de vulpen is bleek
het potlood van streek
de vlakgom denkt shit
het papier ziet zo wit…
voorlopig nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 voorlopig leef ik nog,
zelfs voller dan ooit
voorheen
met tientallen
goede mensen
vlak om me heen.
voorlopig
eet en drink ik nog,
niet elke dag
moederziel
aan een tafeltje voor twee
alleen
wel af en toe als een orgelpunt
met intimiti
blij oom me heen.
voorlopig schrijf ik nog
om iedereen
te laten lezen
en voelen
hoe ik…
Van de nood...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 geen woord in mijn kop
nee, het zat me niet mee:
ook mijn schrijfblok was op
mijn brein dat maar zweeg
nee, het zat me niet mee:
ook mijn ballpoint was leeg
wat had ik een pech
nee, het zat me niet mee:
ook mijn potlood nog weg
zo'n hoofd dat maar staakt
nee, ik zat er niet mee:
toch een versje gemaakt…
's-Gravenhage
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.732 Het hele land in 't klein, de weegschaal van de staat,
De schave van de jeugd, de schole van de daad,
Het dorp der dorpen geen, waar ieder' steeg een pad is,
Maar dorp der dorpen een, waar ieder' straat een stad is.
De rondom groene buurt, het rondom stenen Hout,
Des boers verwondering, al komt hij uit het woud,
Des steêmans steeds vermaak…
Writer's block
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
447 Steeds weer kijkt hij op de klok,
De schrijver met zijn writer’s block.
Al zijn hele leven
heeft hij het liefst geschreven,
maar nu is het overleven.
Het enige wat hem nog drijft
Is de gedachte: ‘wie schrijft, die blijft’.…
Ik viel stil,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Het pad in de heemtuin liep dood,
eindeloze rondes die ik heb gekozen,
om uit alle omwegen niets te verliezen,
geen voldoende tijd meer om te belopen.
zeker ergens komen we elkaar wel tegen, een
kringloop niet van herhaald gevaar ontbloot, het
torst het kruid van marmeren zerken, deemoed vermorst
de levenstekens waar een wegbewijzering…
Gedwee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
447 Ik zoek en zoek
maar het wil niet komen
maar ik heb zeeën van tijd
dus wacht ik gedwee
op een antwoord op mijn vraag
waarom het niet wil komen vandaag
en ik plof ineens uiteen
als de golven van de zee
dan stromen woorden achtereen
laag na laag.…
Rien ne va plus •
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.848 En 's avonds op je kamer
zit je je ouders tegen de vlakte te schrijven,
je dicht en heerst in het geniep over het leven,
een lelijk joch met een duivel tussen zijn dijen
dat ooit de mooiste meisjes zal berijden –
ja en je hand die nu zo woest papier bekrast
houdt op een dag een vlammend boekwerk vast.…