2383 resultaten.
Liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 liefde groeit daar waar licht verschijnt
het bloeit ook als het schemert
zelfs als jij uit mijn oog verdwijnt, dan nog
wordt zij nochtans bij nacht doorgaans opgehemeld
bij vlagen is het een zachte zucht
of enkele aan elkaar geregen momenten
dat eeuwig ervaren kan niet in het bewuste zijn
het zijn tellen uit de jaargetijde, genaamd de lente…
Herinnering aan mam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
574 Ik vind jou in mij
Daar waar jouw glimlach ook krult in mijn mondhoek
En mijn handen zich krommen gelijk de jouwe
Daar waar onze lichamen zich bewogen in eenzelfde dans
En onze harten samen klopten van vreugde om de herfsttinten in het bos.
Daar ben jij dichter bij mij
Dan bij mij vandaan.
Ik vind jou in mij
Daar waar jij mij mee vorm gaf…
ZOMERTIJD....hedendaagse tekst op Summertime van Gershwin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
407 Zomertijd
maar d' wereld is 't winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
zomertijd
maar bommen die vallen
het huilt kleine baby
dit (seizoen) is een vloek
zomertijd
veel eerder liever dan later
heb honger naar vrede
dat is mijn intens verzoek
maar tot dat momentum
is troost wat mij wat kan verzachten
(kan troost mij slechts verkoelen…
Motown 2
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.428 Gezweepte uit Afrika
onder blank gelabeld
slaaf van witte meester
vocaal muzikale troost
Geboren Afrikaan
ritmisch als het hart
adem leven gospel spel
uit troost geoogst
zwart label geboren
kopstem zingt…
zoetvloeiende verzen
octaven langs de nacht
als kristallen harten rillen
dag en nacht
versmelten wit en zwart.…
mijn overleden dierbaren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.573 Wij noemen nog hun namen,
zien nog hun gezichten,
voelen een hand,
een hand die troost,
maar weet..........
wat geweest is,
is niet geweest,
maar leeft voort!…
Mijn liefde......
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.161 Mijn vent, mijn maatje
Mijn mentor, mijn troost
Mijn geliefde, mijn minnaar
Mijn beschermer, mijn verzorger
Mijn hart
Mijn ziel
Wat heb ik je oneindig lief!…
Biggesee (Sauerland)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 bood hij de ontheemden troost?
de weemoedigen wortels?…
Dementiedagen.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
662 Hoe een lieflijk woord
in een benevelde geest
troost tracht te brengen,
aan het verduisterd verstand
een vonkje verlichting geeft.…
Voorjaar
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.330 Moeder probeert te troosten
en heeft een arm om haar heen geslagen.
Fotogenieke brandnetels staan
aan de rand van het bouwterrein.
Met de natuur valt niet te spotten.
De zon overweldigd het jonge gras.
Onstelpbaar lijken de tranen nu.
Moeder spreekt woorden van troost.
De grond broeit, kauwen pikken driftig.…
GEHEIM(Z)INNIG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Vraag niet naar mijn geheim
dat ontroert me mateloos
dat wil ik dicht bij mij houden
mijn behagen, blijven dragen
mijn geheim is ook mijn troost
je mag gerust m'n tranen zien
maar het uiteindelijk troosten
kan ik en ik alleen maar zelf
vraag dus niet maar mijn geheim
want 't antwoord is (h)echt geheim
en dat blijft mijn (z)innige geheim…
Noodhulp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 Hij is bij haar vanwege troost
en zegt: 'Bezweken aan z'n wonden
heeft hij de hemel nu gevonden.
Verwelkomd door de Heer is Joost.'
De man is zeer met haar begaan.
Z'n troost spreekt Tamarinde aan.
Ze klaagt niet langer steen en been.
De priester heeft gemeenschapszin
en duikt met haar de sponde in.
Ze glimlacht door d'r tranen heen.…
tot dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.981 je hoort bij me
nu ik je ken,
dood
je was een vreemde
en ik was bang,
dood
blijf nu maar
en troost me,
dood
ooit zal ik
jou
achter me laten…
Tijd staat niet stil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 De tijd gaat door
maar ik sta stil
Ik heb pijn, verdriet
weet niet wat ik wil
Troost kan ik niet aan
alleen wil ik niet staan
En toch duw ik iedereen weg…
Zinloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 dit
is een zinloos vers
het
biedt geen troost
of
verlichting van je pijn
slechts
trieste woorden
die
niet rijmen
op
door tranen bevlekt
papier…
Hersenanatomie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 Nu zij die mij
Gebaard heeft
Dood is, door dementie
Naar de overkant getrokken,
En ik als zoon en dokter
Haar hersens onderzoek
En de rapporten van
Collegae lees in die
Overbekende Latijnse
Benamingen - besef ik
Dat ook mijn moeder
Stof was waarin ik jaren
Lang gewoond heb - en zie
Mijn eigen definitieve
Afwezigheid - want…
Geloven in de diepte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ben gewoonweg te rationeel
Om zo maar in een hemel
Te kunnen geloven -
Mijn verstand zit me
Daarbij in de weg -
Maar in diepte
Geloof ik zeker,
Diepte die doordringt
Tot in de kern van
Mijn bestaan, die
Mijn leven leefbaar
Maakt, ook in deze
Donkere depressie
Die me brengt tot
In de krochten van
De menselijke ziel -…
Tuig
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
626 De slagtandhandelaar deugt voor geen meter
Maar erger nog: de mensensmokkelaar
Wat dacht u van de zeehondknuppelaar
Of die vermaledijde plofkipeter?
Mijn handen zijn gelukkig dubbelblank:
Als woekerpolisbaasje bij de Bank…
de wind speelt ...
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.693 de wind speelt
zachtjes door mijn haren
de avond valt
de maan staat laag
even alleen met
mijn gedachten
zielsgelukkig
de tijd gaat traag
de wind speelt
zachtjes door de bomen
de nacht verruilt
zich voor de dag
de zon die nu toch
langzaam opkomt
tovert meteen
een stralende lach
de wind streelt
zachtjes langs mijn lichaam
en troost…
raamwerk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
329 als halszaak, missie
een niet te verwarren zinsnede
uit alomvattend werk
betrekking hebbende
op liefde voor leven
direct beschikbaar
altijd binnen bereik
maar niet te lezen als wetsartikel…
We begrijpen veel, behalve onszelf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
214 Troost -
niet als medicijn,
maar als medemens.
Begrijpen,
niet om te genezen,
maar om te weten
waar het pijn doet.
En te ontdekken
dat we nooit alleen zijn
in onze verwarring.
We begrijpen veel,
en steeds meer,
behalve:
onszelf.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Angst zit niet tegenover me.
Het woont hier.
In mijn adem,
in de ruimte tussen twee gedachten
waar niets durft te spreken.
Het noemt zich voorzichtigheid,
legt zijn hand op mijn schouder
en duwt me langzaam
uit elk verlangen.
Angst leert je buigen
voor er iets breekt.
Het noemt zichzelf wijsheid.
Maar het is slijtage
met een geruststellende…
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 Wat als afscheid nemen
slechts vellen papier waren,
volgekrabbeld in een roes
zonder dat je wist
wat ik vastlegde.
Een stapel wit
die langzaam zwart trekt
van het gemis.
Ik sta aan de rand van verlies.
Niet dramatisch.
Administratief.
Moet ik afscheid nemen van jou,
of van het deel van mij
dat ik zonder ontvangstbewijs
in jouw handen…
De draad loopt door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
159 Toch drupt de troost hier heel zachtjes binnen.
Kijk naar de werkbank, naar je zoons.
Zij dragen jouw liefde voor het vak nu in hun handen.
Hetzelfde oog voor detail,
dezelfde slag met de hamer,
dezelfde eerbied voor wat versleten was en weer mag bloeien.…
Vreugde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
57 In het stille ochtendgloren
kwam de rust terug in mij
Vrede was in mij geboren
van de aardse lasten vrij
Blijdschap stroomde bij
mij binnen en ik kan van
vreugde zingen want de
waarheid maakt mij blij…
Gods ware liefdeshart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
67 Gods ware liefdeshart
bewogen en begaan
Hij troost geeft moed
in bange zielensmart
Samen op weg met Hem
kunnen wij verdergaan
Geen nood is Hem teveel
Hij maakt de wonden heel
Echt Hij geeft ware kracht
zelfs in de donkerste nacht
Hij zal onze tranen drogen
geeft Liefde mededogen.…
Verborgen smart is halve smart (1900)
poëzie
3.8 met 45 stemmen
7.777 Ik zal niet droevig klagen,
Dat niemand mij troost in mijn leed;
Juist daarom kan ik het dragen,
Omdat geen mens het weet.…
Huilende haiku's
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
735 Wederzijds zoeken
van tranen naar échte troost
zachte omhelzing
In verbondenheid
vloeit enge hopeloosheid
zóveel sneller weg…
Moment
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.128 Daar troost ik me bij,
en ga verder,
omdat dit ene moment,
te snel
voorbij is gegeaan.…
Regen traant in oude linden.
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
925 Regen traant in oude linden,
heeft de zomer
weggespoeld;
waar kan 't hart
nu troost nog vinden
nu het enkel weemoed voelt?…