944 resultaten.
Rivage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
928 Prille kilte wekt vroeg
Evenwicht weggeslagen
Het onderste uit de kan
De ochtend voorgoed verlaten
Meegevoerd vanuit de diepte
Door spleten en spelonken
Slok dreigende stroom op
Aan de kust van massa’s
Zintuigen en longen
Gevuld met L’eau Mortalité
Laat vrijheid varen
Neem broodjes en koffie mee…
kano
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 een kano is maar dun
een lelieblad streelt zo je kont
als je in het veld gaat varen
met de libel als wegwijzer
'stil zitten hoor, laat de karper dutten’
glijden we langs het riet
o, karekiet karekiet
wat zou het stil zonder jouw lied
dan slechts het geklater
links en rechts van de
peddels in het water…
De nacht rook warm
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.405 Wolken bespelen elkaar met vonken
Het licht is donker en het donker is licht
Heftig knallend en waterig warm
Vervormen zij elkaar tot in de nacht
Net zoals wij soms in elkaar zonken
Om daarna te varen zonder enig zicht
Varend in golvend water. Omarm
Mij dan als een opklaring, dromend zacht…
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
het late uur
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
878 het is verdwenen, de vage stilte
en ook het maanlicht
rechts of links
ik luister naar wind
en vele dingen
steeds verder weg
van de buitenkant
zo leef ik mijn ziel:
aan ieder uur genoeg
het jij en mij, binnen
het wachten en het weten
de nachtverloren wolken
- er varen boten
voorbij -
ik ben de dood
op vele dagen trouw…
Memento mori
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.643 nog steeds heeft ze je lief
liever dan de werkelijkheid
die het schip liet stranden
voor het uit kon varen
nog steeds ziet ze je graag
elk zwart-wit moment in kleur
ontwikkeld in haar gedachten
gefixeerd door het verleden
nog steeds staat ze stil bij jou
maar voelt nu je handen sturen
in de richting van het leven
verder weg van jou…
Zielsverband
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.449 Vaar uit mijn hoofd
Onze zielen zijn al één
Mijn hart smacht naar het andere deel van mij
Waarom is niet alles één
Jouw gevoel is mijn hart
Jouw pijn is mijn gebed
Jouw vreugde is mijn glimlach
Jouw leven heeft mij gered
Gescheiden op aarde
Maar samen in de lucht
Voor altijd met jou verbonden
Tot de wind haar laatste briesje zucht…
bevrijdende gedachten
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
719 kom hef met mij het glas
laten we samen drinken
er is voor ons in het terminus
al plaats gemaakt
laten we dan proosten op
de weg te spoelen ballast
de veters losgeknoopt
van 't strak korset van schijn
laat varen nu de humbug
van dat ik nog steeds mooi zou zijn
zeg me alleen maar met je ogen
dat je door het vuur zou gaan
voor mij…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
964 op de golven
van jouw emoties
probeerde ik krampachtig
op koers te blijven
steeds bang
dat ik je nooit zou bereiken
pas toen ik opgaf
en besloot daar te gaan
waar de wind mij heen zou voeren
kon ik de angst laten varen
want zonder doel kun je niet verdwalen
en nu ik eindelijk
veilig aangekomen ben
begrijp ik
dat mijn bestemming
niet…
De terugkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 Dwazen die dolen door jaren
aan een ander bestemd, iemand
die dood is, de dagen varen
kleurloos en ongewis van land.
In volheid van vergane tijd,
wens ik te verpulveren maan
en zon, te grijpen en uit nijd
te doven, ster. Alles eraan.…
I (Ouder worden en niets meer begeren)
gedicht
2.5 met 35 stemmen
10.588 Wat mij verlaten wil, dat laten varen,
Geluk gelaten door genot vervangen.
Slechts de herinnering aan de droom bewaren,
Waarin ik bellen blies met holle wangen.
---------------------------------------------------------
uit: Kussen door een rag van woorden, 1944…
Venetie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.067 Grachten, gondels
paleizen aan ‘t water
een zinkende stad
fonteinengeklater
Een paar uren
van die eeuwigheid
blijven mij bij
raak ik niet meer kwijt
Het is nu verleden
te mooi om te wonen
het blijft een droom
te weinig het gewone
De stad kluistert mijn ogen
als ik er weg uit vaar
wederom als ik later nuchter
het Hollandse raam…
Eendagsvlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 al veel eerder maar ook later
hadden wij de illusie laten varen
we gingen de tijd stoppen, alle
rivieren verleggen, de zee bevloeien
onze gedachten herschikken
de schrijver leren brood bakken
het bleef bij machteloos rommelen
bij morrelen aan de machine
de eeuwigheid of het niets
maar wel de moeite waard…
De heide is maar stil
poëzie
1.8 met 4 stemmen
2.237 De heide is maar stil,
het overal vol licht,
en als een zilverspil
het zonnelicht;
de wolken varen weg
over het vage blauwgrijze,
heel ver liggen witte weg
op zilvere wijze.
Ik voel de wind vergaan
om mijne oren,
ik wilde wel vergaan
in 't licht te lore.
--------------------
uit: Verzen (1903)…
Stellen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
347 Jij hoort
Bij mij
En niet
Bij haar
Dus blijf
Maar hier
Drijf niet
Naar daar
Al doet
Het pijn
Ik ben
Niet bang
Toch al
Die tijd
Dat is
Wat lang
Ik blijf
Bij jou
Dat weet
Ze wel
En jij
Bij mij
Wij zijn
Een stel
Ik blijf
Al drijf
Ik niet
Ik vaar
Ben ik
Naar hem
Voel ik
Me slecht
Daar jij
Bij haar…
Auvergne
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
560 krom
het hout dat vele jaren gedroogd heeft
tot een wandelstok uit tegenzin
maar niettemin doe ik hem af als onzin
en eindelijk mag ik hier weg dan
uit het geraas van weelde
uit dit goedertierenland
weg uit de gedrongen voet van het huis
de kinderen wilden nog een stoel
in het hoekje voor mij om in te zitten
om te bedaren alles te laten varen…
‘t Viel water nu genoeg, of nooit!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.758 De wolkenschepen dragen
hun lijnwaad al ten toppen uit,
die hier gewinterd lagen,
de al te lange regentijd:
vandage gaan zij varen
en vluchten voor de westerwind,
die rotelt in de blâren.…
Oorlogskind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
763 wolken varen aan de hemel voorbij
nemen de tijd in schoonheid
ze ontploffen niet
maar lossen op
zonder pijn
Misschien dat er morgen weer vrede is
in harten van mensen in ongewis
misschien dat er morgen geen oorlog meer is
klimkt het vreemd dat ik liefde mis
in harten van mensen in ongewis
kon ik er maar iets aan doen
het voelt zo ongewoon…
Als een schim
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.162 ik schaduw droevig
langs bergen alleen
sluimer in de mist
dwaal rond
mijn geheimen dragend
gewond, mijn hartzeer
zwaar als steen
nachtwolken varen
van de hemel heen
waar het enkel stil is
mijn ziel vliegt uit
waadt in eenzaamheid
door een wolkenmeer verslonden
versmolten in het blauw
weent de aarde mij in
herinnering…
Zwarte Zwanen
gedicht
3.0 met 81 stemmen
24.188 Een vlugge glimp van witte lingerie
onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen
die, gekoppeld in eenzelfde rêverie,
als kanten schuitjes door de vijver varen:
kokette weduwen die niet om hun doden
blijven treuren - zwart is in de mode.…
wees welkom meis
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
4.914 dag kleine boef
wordt wakker, sluimer
onbevangen
als die eerste dag
vaar zeilend
door het leven
verover harten
met jouw lach
dag kleine aap
ga lekker slapen
en droom van nu af aan
door ons gekend
voor jou, van mij
een t'rusten knuf
wees welkom meis
fijn dat je bent…
Verjaardag
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
4.836 Ik vaar en zwalk.
De boot gemeerd.
Gezicht en lijven omgekeerd.
Salto op de evenwichtsbalk.
Mijn benen zwaar
en uit het lood,
hangend op zijn schouders rusten.
Hij kijkt er naar,
zijn hoofd die stoot
tegen lippen die er pap van lusten.…
Leidt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 het eind der tijd
blijkt een nieuw begin
erbuiten vallen
en wakker worden
er precies midden in
waar zit jij je intussen
straten in verhalen van nu
een woord laat je baren
het is tijd om
uit te varen.…
Toverspreuken
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
813 Moeder heeft mij uitgerekend
om uit haar talud te varen
levend boegbeeld, ik lijk sprekend,
elke dag en alle jaren
meer dan op mezelf te lijken
kan haar ziel niet overstijgen
moeders ogen kunnen kijken
in de erkers van mijn eigen
dreigt het leven soms met breuken
pijnen in barre barensnood
fluister ik haar toverspreuken
als druppels water…
Nachtblauw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
579 Krijtrotsen varen door de mist.
Blauwe bedwelmingen
dingen naar sereniteit.
De nacht knielt
voor het kalme water.
Er ligt rust voor anker.
Schuimwolken dromen,
stromen voorbij.
De zee opent haar mond,
laat mij zachtjes binnenkomen
en op de bodem vind ik een woordenschat.…
VEREN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
461 veren van een vogel
veren in m’n bed
veren om mee te varen
over het Veersche gat
veren om een pijl te sturen
de veren van een blad
een veer om mee te schrijven
er zijn veren zat
steeds hoger wil je veren
veren veren hemelhoog
met de nodige veren in je
kont gestoken veer je
zomaar tot aan de regenboog…
Golven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Energie die nergens heen kan
gevangen als het ware
wachtend op ontsnapping
klaar om uit te varen
Maar niet geheel gevangen
Soms geeft iemand een gil
of ontstaan er zomaar golven
uit het niets, buiten je wil
alsof er iets naar buiten wil
Bewegingen, geluiden, een
storm pal na de stilte
Het valt wel te proberen
Het valt te overwegen
Maar…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.137 Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
wachtend,
op betere tijden.…