757 resultaten.
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 De blaadren vallen neder,
De grijsaard zucht vermoeid;
'k Vrees, dat er nimmer weder
Voor hem een bloempje bloeit!…
Natuur, zo zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
965 Als ik vermoeid van struiklen keer,
dan zink ik aan uw boezen weer;
dan lest aan uwe moederborst
uw hemelnekter mijne dorst.
Hoe rust ik dan in uwe arm!
gij dekt mij in de koude warm.
O! lei mij door 't oneffen land
gelijk een kind aan 's moeders hand?…
Herinnering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.033 Dit alles hebben wij genoten
de zon heeft ons gezien en liet begaan
haar baan en tijd aan ons voltrokken,
vermoeid na dit onstuimig feest
rest nog de hoop, op nieuwe bloesems
volgend jaar.…
Maart
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
747 maart stel ons toch niet langer teleur
met storm, stofhagel en regenvlagen
beloof ons negen mooie zonnedagen
dan houden mensen op met hun gezeur
de natuur is zo desolaat, zonder kleur
vermoeid van de sombere winterdagen
maart stel ons toch niet langer teleur
met storm, stofhagel en regenvlagen
ons hart verlangt een beetje lentefleur
van…
Maart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 maart stelt ons toch niet langer teleur
met vorst, stofhagel en regenvlagen
belooft ons negen mooie zonnedagen
dan houden mensen op met hun gezeur
de natuur is zo desolaat, zonder kleur
vermoeid van de sombere winterdagen
maart stelt ons toch niet langer teleur
met vorst, stofhagel en regenvlagen
ons hart verlangt een beetje lentefleur…
Alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Ik raak vermoeid!
Ik ben je liefde niet waard!
Ook al heb je ze verklaard.
Ik duw je ver weg van mij.
Iedereen blij!
Mijn zorgen verdwijnen.
Maar voel me wegkwijnen.
Ik wil niet alleen zijn.
Alleen zijn doet zo pijn!…
Lieve vos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Geef deze krijger, vermoeid en bekaaid
voor één keer waar hij naar smacht.
Zodat hij niet langer in rondjes draait,
verlos hem van het kwade vannacht.
De port is oud en maakt me roekeloos
toe laat ons nu maar klinken.
Jij heerlijk dier waar ik voor koos,
je vacht zal ik doen blinken.…
Landerig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 In de tuin speur ik vermoeid
naar nieuwe vijandelijkheden,
dat valt mee, een stadstuin is de Gaza niet
al valt er een merel door de heg,
het maakt niet uit, de kat is comateus thans.
Ik orden mijn gedachten, in stilte nu
want Feind hört mit al ben ik zelf
mijn ergste vijand, misschien, wellicht..…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 na het onachtzaam dansen
op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels…
Toen ik dan eindelijk gestorven was..
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
738 hij duwde m’n kano af en zuchtte dodelijk vermoeid.
Toen ik thuis kwam geurde het in de gang naar eieren en spek
en in mijn oren kriebelde het orgeltje van Ray Manzarek.…
LICHAAM VECHT MET GEEST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Het hoofd is zwaar
vol krioelende gedachten
gauw rust zoeken
neerploffen op de sofa
rug tegen de leuning
wiebelend zitten
hersenschimmen blijven kwellen
rusteloos om je heen kijken
de divan wenkt stil
aaaah lekker languit
op dat soepele kleed
tussen zachte kussens
eindelijk stroomt
die vermoeide hersenpan leeg
geeft zich vanzelf…
Geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
219 Mijn zolen zijn bijkans versleten,
Mijn tong reikt bijna tot de grond,
Voel vermoeidheid in m’n benen,
Heb bijna de ganse aard gerond.
De stappen gaan steeds minder snel,
Ruif ik uit eet steeds minder vol,
Wijl ’t potentieel is groot genoeg,
Deswegen ga ik toch lijdzaam voort.…
gesnoeide bloei
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 De passie in zijn ogen broeit
bij het zien van haar bevalligheid
hij raakt het frêle beeld niet kwijt
dat koppig op zijn netvlies gloeit
Haar bloeiende bestaan vervloeit
als ‘n scherp mes ruw in leven snijdt
en hij - van dwangmatigheid bevrijd -
zucht dat d’r schoonheid hem zo boeit
Hij laat de arme dagen lijden
tot zij vermoeid het hoofdje…
Na-zomer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
972 In deze late zomer voelt alles verschroeid
op een avond zijn we oud, ook al zijn we jong
voelt alles vermoeid?
zullen we opnieuw beginnen, straks?…
Gillen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
997 Een loodzwaar gevoel
tranen branden
een nieuwe dag zonder doel
Wandelen langs het strand
de herfst ademt een frisse adem uit
de hemel traant zonder geluid
Alleen, voorovergebogen
huiverend, bedrogen
de wind giert met me mee
Gedachten buitelen in zee
mensen passeren zonder groet
aan mezelf heb ik genoeg
Stemmen in de branding
vermoeid…
haarlem zo ver weg
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
851 haarlemmerdijk
waar verplichte voetgang zeer vertraagt
met een bord schandelijk gemeentelijk
fietsen mag pas op de haarlemmerstraat
je mondt uit aan het haarlemmerplein
na veel kruising volgt de haarlemmerweg
mooi dus dat ik bekaf in sloterdijk zei
wat heb ik toch al veel haarlem afgereden
we krijgen nu allemaal zand en klei
met al die vermoeidheid…
De vertraging goedgemaakt
gedicht
3.0 met 28 stemmen
23.645 Nu en dan slaat de vermoeidheid toe in de vorm van een reeks troebele
gedachten en het spel wordt gestaakt tot de spanningen verdwenen zijn.
Harder knalt de bal bij elk slag. In een melkwitte lucht.
De bal relativeert de regels van het spel tot in het oneindige.
---------------------------------
uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…
Vogeltrek
gedicht
4.1 met 242 stemmen
25.152 Een V van vogels in de lucht
waaiert vermoeid en afgemat,
langs vreemde landen, kaap en kust
al honderd jaar, al duizend keer
en komt tenslotte hier tot rust.…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
Omfloerste blikken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
362 ik zag
je slanke vingers
lieflijk kleuren
met een
kleine knip
kwamen geuren
een zachte
wind streelde
het vermoeide brein
je lachte
ogen zeiden nu
mag jij jezelf zijn
ik vloeide langs
omfloerste blikken in
het loslaten van ikke
het is geen trance
mijn zielen zijn op pad
lichaam houdt de wacht
in ultieme vrijheid
lach ik…
Het parkbankje
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
666 Haar zucht was grenzeloos
Doorgezakt na al haar dragen
Vermaard zoals zij was geweest
Had zij warm alle emoties gedragen
Maar nu vertoonde zich het schraal
Toonde naakt haar bladderend oppervlak
Vermoeid kreunde zij nu bij elke beroering
Wetend weldra was haar mooie tijd geleden
En mijmerend over die luisterrijke tijden van weleer
Gefluisterde…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek vanuit vermoeide…
Windkracht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 er heeft een storm gewoed
zonder dat ik iets kon doen
op de weg ligt een els uitgestrekt
mannen als wandelende takken
zwoegen hun vermoeide lijven
naar open haarden, vastberaden
knettert het vuur
vrouwen staan voor open deuren
vegen bladeren aan de kant
naar waar de wind gegaan is
kinderen smijten stekelbollen in vijvers
- die…
Vlakke gezichten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
568 naar energie
voelde de
spanning
laveren in
het golven
van mensen
als accu in
snel laden en
afname van
potentiaal
vaak hadden
mensen hun
maatregelen
genomen
verminderden
expressiviteit
en bewegen
zonder openlijke
extravagantie
vermijden van
direct ogencontact
in vlakke gezichten
buitenkanten
wissen en toch
dodelijk vermoeid…
Het troosteloze rood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
910 een wereld vol
jagen en jachten
op vrede en succes
in de maand met
de langste nachten
de hoop
om dat te bereiken
is al vervlogen met
in de spiegel te kijken naar
het intens vermoeide gezicht
de vrije dagen
zijn snel verdwenen
met nog meer water
naar zeeën van overvloed
en decadentie te dragen
duurder en mooi
maar met een moraal…
Ontwaken met jou - duodicht
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.647 Zoals de zon het vermoeide
donker van de nacht verdrijft
met haar ogen nog gesloten
zo heb ik voor het eerst in mijn
armoedig leven begrepen
dat de liefde zelf haar tijd kiest
en zich met open ogen
zomaar nestelt in het leven
op een avond door de week
Kleur dus vanavond maar je lippen
en verleid me, verleeg me
tot ik overal bloos…
Olga op het dodenveld 5 + 6
gedicht
2.7 met 12 stemmen
7.200 het zoeken
naar overlevenden staakt
waarop de storm stilt
waarop iemand met schrijven
ophoudt om iets anders
te beginnen, zich iets
aan te schaffen, voedsel
inkt, gereedschap
altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
staakt, zoals en schip het anker
licht en de richting
opnieuw bepaalt
daarnet nog op een meer van ijs
en nu vermoeid…
Inspiratie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
543 met een pen in het vizier
ik zie, ik zie wat jij niet ziet
het naakte blad
geen poëzie wat komt
het alfabet heeft letters zat
maar nu is het verstomd
dat witte A vier
blijft onaantastbaar leeg
op geen enkele manier
inspiratie dat ik binnen kreeg
dit melkwitte paperas
wat heb ik er mee gestoeid
wel fijn dat u dit las
heb ik u vermoeid…
Affirmatie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.574 Als de wekker de dag openscheurt
rugpijn en vermoeidheid ontwaken
en ik mij onder de haperende douche
afdoende verbrand heb
schiet ik in mijn gewoontekleren
stommel woest en wakker de trap af
veeg met mijn arm de vaat opzij
kauw vastberaden het oude brood
drink mijn Senseo en denk aan koffie
verheugd visualiseer ik de tredmolen
ik harnas…
Moedeloosheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.780 Als men vermoeid en levensmoede,
Voorbij een eenzaam kerkhof gaat,
Waar soms een zandig terpje oprijst,
En hier en daar een kruisje staat,
Dan haakt het hart in stom verlangen,
Na zoveel lijden doorgestreefd,
Om ook te rusten onder de aarde,
Bij hen, die men vergeten heeft.…