1370 resultaten.
het vee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 geschaard aan een groene tafel
ver van wereldse roes
graast het vee traag
vertrouwd onder een hemel
die hen behoudt
het land waar ze zijn
gevoed met eendracht
van zware lijven
het vee kent geen haast
gras groeit als wolken glijden
ze bewaren het evenwicht
tussen beide.…
voor B.
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.099 Gedachteloze woorden raken dieper dan doordachte,
weloverwogene, ze snijden door het zachte
web dat onzichtbaar de vertrouwde dingen bindt.
Vastknopen kan dan niet. Geen goed woord dat ik vind.…
Hij zei lieve dingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 zei lieve dingen
om me te laten denken
dat hij van me hield en ik
heel speciaal voor hem was
Ik was zo jong –
beschikbaar, in zijn ogen
en in zijn handen
Eerst lief, heel lief
maar een spel
dat niets met mij te maken had
We deelden een geheim
zei hij, en ik twijfelde
tot ik het niet meer wist
Ik hoopte te ontkomen
aan de vertrouwde…
Een rijk verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Het vervallen schuurtje ademt
een sfeer van geborgenheid
door de jaren heen
nog vaak rusten de huismussen
overgebleven uit mijn jeugd
op haar scheefgezakte dak
passend bij een ‘rijk’ verleden
lang uit het straatbeeld verdwenen
de rijtuigen en paardenhoeven
hoe vertrouwd ze klonken
ook de mensen in het zweet
met hun ijverige handen…
ach zo'n café
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
743 ( een weemoedig vergezicht )
café 'Het Bolwerk'
sinds 1904 te Enschede
zie daar Willem Wilmink
op z'n vertrouwde stek ter
inspiratie in zijn stamcafé
in dorstige verwachting
van zijn Vlaamse Duveltje
de dichter broedt zo op het oog
wellicht weer op een versje
want stand verplicht
dat wist hij als geeneen...…
WINTERSTOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
839 Bij het vertrouwde kraken van de treden,
nog in pyjama en op blote voeten,
leek alles overnachts van kleur verschoten.
De kamerplanten hadden nieuwe loten.
Ik kon het bankstel in het licht begroeten.
Nieuwsgierig liep ik verder naar beneden.
Was ik de lamp vergeten uit te doen?
Maar nee, daarvoor was alles veel te groen.…
Muffen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.481 wat dit betekent
Alleen jij weet hoe het gaat
Maar doe het toch maar niet in huis
En liever ook nog niet op straat
Hou het weg onder de dekens
En tijdens het wassen van de vaat
Verdeel het stiekum in gezelschap
Of als een vreemde tegen je praat
Laat het niet zomaar uitlekken
Dan is er toch wel iets mis
Het is te gek om te ontdekken
Hoe vertrouwd…
Mijn vederlichte benauwdheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Sla deze muur om mij weg
deze muur van vertrouwdheid
waar angst en haat
samen op woekeren
mijn wurgklimop zonder wortels
Neem nu het mes in de hand
en een moker van hartstocht
verlaat me niet
als je moet uitroeien
mijn angstgezaaid kruid van verlaten
Weet hoe ik ooit heb getracht
om de liefde te planten
die mij beklom
tegen die gruwelmuur…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 Je streven is er op gericht,
Kijken naar ieders vertrouwd gezicht
Dat is je tot taak gesteld.
Als zij zitten in hun stoelen.
En zich veilig weer voelen .
Weet er immers toch geen een,
"Moeder voelde zich eenzaam, en alleen".…
Grafschrift
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.096 Beenderen en stof waren eens een meisje
dat vertrouwde op God, die talent gaf
poëzie, wetenschap, rijm en reden
sierlijkheid en recht van lijf en leden
Een leven in vreugde, deugdzaamheid
een buitengewoon briljante geest
niemandalletjes en zondeloze daden
Zij was alles wat een vader zich
kon wensen, belofte van een vrouw
een kind van…
Jouw naam op mijn deur
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.428 Het voelt zo goed en zo vertrouwd
en toch is het zo pril
Ik weet dat het voorbarig lijkt
maar dit is wat ik wil
Met jou samen mijn leven delen
voor altijd bij elkaar
Dacht dat echte liefde niet bestond
maar dat was dus niet waar
Nu dat ik jou eind'lijk gevonden heb
laat ik je nooit meer gaan
En hoop ik dat jouw naam binnenkort
op mijn…
lieve vader
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.833 je vader is de man
die zolang je al leeft
je vertrouwen en bescherming geeft
die je streng maar rechtvaardig
advies kan geven
die heeft gezorgd dat je vooruitkomt
in dit leven
nu je ouder bent
zie je dat je op hem lijkt
en dat je eigelijk op dezelfde manier
als hij naar het leven kijkt
de band is nu nog hechter
en alles voelt vertrouwd…
Suites voor Annemieke XXVII
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 moe van het zwemmen
het spikkeltje in zee
waar drijft het heen
terug in de tijd
naar het huis van geboorte
van zee en duinen
lassche la cafee
lachende cacao bloesem
een vertrouwd raadsel
gewoon doen alsof
ze er nog is de keuken
of boodschappen doet
zeker onzeker
buitengesloten luchten
op het grasveldje…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
Volwassen worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.376 ik pel de lagen af
van mijn huid
alsof ik een ui ontdoe
van zijn vertrouwde jas
de trui uittrek,
die moeder ooit
goedbedoeld
voor mij kocht
ondergoed
zuiver ik met Dreft
vellen verdwijnen
één voor één
in de afvalemmer
onder de gootsteen
vinden zij rust
tussen wortelresten
en zuur geworden melk…
sirenes
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.119 verborgen in het diepste
van mijn zee
groeien radaralgen
met een hoog eq
innerlijke waakhonden
die driftig trillen
seinen in hifitonen
handen af gevaar
blind en doof van nature
maar nauwkeurig
en betrouwbaar
nemen ze waar
in diepte en stilte
klinken klanken
luiden als klokken
verontrustend vertrouwd…
De laatste roos
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.272 Maak mij niet wakker
Als de dood me beschildert
Met verstrooide kleuren
In een vertrouwd seizoen
Neem me niet mee
Als een late roos
Nog bloeien wil,
Vredig in het herfstgroen
Beroof me niet
Van mijn stenen schaduw
Als bladeren vallen,
Verdoofd door de wind
Laat me rusten
In mijn laatste traan,
Die de droeve stilte
In leven en in…
Angst
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
629 Op hol geslagen;
als je weer thuiskomt,
is je vertrouwde omgeving
vreemd geworden, na dagelijks
heen en weer geslingerd
geworden in een prettige sfeer.
Het leek erop, dat je in een
aparte wereld was gaan leven.
Bezield van een grote afstand,
de kunst om met weinig woorden
veel te zeggen: een geestverwant;
een fragment van angst.…
.... jaar getrouwd
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
2.833 De bruid, zij kreeg
een nieuwe naam
naast een vertrouwd gezicht,
zie nu dit bruidspaar stralen,
op jullie valt het licht
van deze mooie feestdag,
gezegend door de Heer
zijn jullie nog steeds samen,
een hele eer!…
Klank van de eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 het gloren
Van de morgenstond -
Dan weer bij het
Vallen van de avond
Maar evengoed als
Het eind van de morgen
Overgaat in het aanbreken
Van de middagtijd
Wordt heel mijn wezen
Opgetild door machtige
Golven van geluid die
Geleidelijk aan mijn
Gevoelens weg doen ebben -
Wordt wie ik ben
En wat ik denk
Met zo veel vertrouwde…
Diederik Stapel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Hij was zo goed dat ieder hem vertrouwde,
Als wetenschapper alom gewaardeerd.
Maar jarenlang heeft Stapel gefraudeerd,
En nu is hij ontslagen wegens fraude.
Maar binnenkort maakt Diederik een klapper:
Hij schrijft een boek als fraudewetenschapper.…
Opnieuw "samen"...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
807 Vertrouwde armen om elkaar heen
samen, nooit meer alleen....…
droomzoon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 er kwam een kind
hij voelde zo vertrouwd en aan zijn fiets
had hij in duizendvoud zijn blauw
gesierd met roze
achterop droeg hij mijn dochter
ze lachte levenslang
haar gouden haren zweefden zachter
nimmer bang voor veile dagen;
slechts hun roeping was
in zwang
tot nu, vandaag de dag –in lagen
mag ik dit in liefde
dragen…
Och, zie mij hier staren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
601 hoe diep mijn zucht
langs het vensterraam
morgenzorgen mengen
zich in de schrale lucht
een spoor van zand
leidt naar de hof
een vertrouwde zetel
nodigt als een open hand
och, zie mij hier staren
de verte heeft geen weet
van dat…
hetgeen ik wil bewaren
ik kerf het in de nerven
van een vallend blad
zo is het vastgelegd
de aarde zal…
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 In het geliefde Fokkervliegtuig
de trots van Nederlands vernuft
omvatten koninklijke handen
het gewillig draaiende stuur
onze prins gaat steeds verder
de wijde open lucht tegemoet
houdt kundig de strenge wetten
waar lang voor het bestaan der mensheid
vogels al vertrouwd mee waren.…
Leeg gezicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 Mijn zicht is horizontaal
wel 250 graden
een open vizier
op de wijde wereld en alles
van mezelf, behalve dat
wat het meest mij is: mijn gezicht
zodat ik maar een flauw idee heb
wie de mensen zien
wanneer ze mij zien
Hun reacties zijn me vertrouwd
ja, ik ben wie ik ben
maar een vreemde voor mezelf
en naarmate de tijd verstrijkt
ben…
Uit het leven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
550 Bekende namen komen in beeld
van hen die de vergetelheid
hebben weerstaan
zij sluiten aan bij onze dierbaren
die ons vertrouwd zijn als sneeuw
op rijp geworden herinneringen
dwarrelend over gelukkige tijden
bij een warm en teder moederhart
dat vanaf het eerste begin
beschermt en met moederzorg
haar hoop doet koesteren
op een liefdevol…
Lijm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
61 ik trek je aan als oude jas
mijn favoriete drieseizoenenschut
vertrouwd verwarmend veilig
ruim genoeg voor twee
ik lees ons als een boek
ons rijmen en verhalen
van waren zijn en worden
van wijsheid en gevoel
ik zie mij in jouw spiegel
mijn vecht mijn slecht mijn echt
mijn zacht mijn kracht mijn lacht
ik berg je in mijn taal
met en…
Aprilzonnetje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.087 Dan kwijnt ge weg en mijmert stil
„'k Vertrouwde op 't zonnetje in April!"
-------------------------------
uit: Gedichten (1892)…