701 resultaten.
dat komt gewoon
gedicht
3.3 met 6 stemmen
7.324 dat komt gewoon doordat zijn vader eens.
gewoon omdat zijn vader in zijn jeugd.
doordat zijn vader in zijn jeugd gewoon.
gewoon al in zijn jeugd zijn vader toen.
omdat zijn vader ooit eens tegen hem.
ooit gewoon eens in zijn jeugd hem tegen.
dat komt gewoon doordat zijn vader ooit.
gewoon hem in zijn jeugd toen ooit al eens.
ooit eens tegen…
Gevecht binnenin mij!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
972 Ik voel wel hoe je telkens naar mij kijkt
op mij aast en gluurt wanneer ik op mijn zwakst ben
In duistere nachten, in de diepte van de nacht
overdag op stille plaatsen
en op vrolijke dagen, ik zal je niet ondermijnen
Ik voel het geprikkel in mijn zij
in mijn ziel en in mijn hart
het geworstel heen en weer, laat je toch zien
ik aanschouw waartoe…
In de tuin
gedicht
2.3 met 15 stemmen
4.721 Wij in dit grote gras, klaver, paardebloem
en wat er wriemelt, wat ingewikkeld
wordt: de rups, de wingerd. Waaronder wij,
weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken
wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in
dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen:
deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt
erover, stort en wordt van kracht.…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 De maan in duisternis verdwenen
het licht van de zon gedoofd
daartussen de aarde voor altijd.
Honden en wolven barsten uit in huilen
zij weten waar haar zwevend lichaam
aan de verre, hoge hemel staat.
Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
gele wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 het meisje, ze woont aan de rivier
gebruikt nauwelijks woorden
ze maakt vanavond haar jurk af
hij is smaragdgroen en past bij
haar ogen
ze droomt van gele wolken en een
man die altijd onderweg is
zij blijft alleen in de eenzame ruimte
ze zal neuriën en uiteindelijk
haar jurk aantrekken
zich daarna naakt bewonderen…
nu dat zo is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 dat dit huis geen thuis meer is
de planten verdorren voor het
raam….ik me ook ( weer )
een vreemdeling voel
nu het zo is
dat je mijn aanraking niet meer
kunt verdragen
en mijn aanblik je doet huiveren
- hebben we ooit liefgehad ? -
nu het zo is
herinner ik me opeens ten volle
dat dit land nooit de mijne was
geweest
al was het…
zoals het smaakt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
456 mij lag het leven als gedreven
in de hand ergens in de koestering
van macht en pilaar, geen tijd
heeft me geraakt slechts de afvaart
naar het heden is niet naar wens gemaakt
maar wie ben ik die wensen
mag in deze wereld
waar het bloed aaneen
geregen is door deeg en honger
geef mij de distel van de nacht
en ik voer het leven zoals het smaakt…
in elkaar verward gebladerte
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.761 in elkaar verward gebladerte
in een lege studio riemt de man van het heftige handschrift
zijn hond af
toe mijn trots mijn plebejische bruid sla maar kadetjes in
de zorgvuldig uitgekozen brokken barbecuehoutskool
glansden inderdaad als zwarte juwelen
allen grillig
allen anders van vorm
- ik gloei zo en ik hoor de wind…
tengels thuis
laat…
Ook dit is Kerstmis...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
525 Deze namiddag was ik in een afdeling van bejaarden,
dement en blijkbaar ver weg van deze wereld. Welke
wereld is de onze, wat hebben we gemeenschappelijk?
Kerstmis nu, een Kind, wat herders en de hoop op vrede.
Waar is hun geest? Wel zijn hun lichamen veilig en goed
doorvoed en verzorgd, gekoesterd zelfs soms, maar waar
zijn zij? Hoe met hen…
Chaos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
505 Er heerst complete chaos in mijn hoofd
alles buigt krom om mij heen
mijn hart voelt zwaar
en ik ken mijn plaats niet meer
ik ben stom geslagen
in mij raast een storm
en hij wil maar niet gaan liggen
ik ken de uren, dagen niet meer
ik verdwaal in de straten van de stad
en het ergste is
dat ik hun verhalen niet meer ken.…
Improvisatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.044 Met jou afspreken voor een kopje thee
naar elkaar kijken, een heleboel woorden
een groot aantal boten, die voorbij drijven
De kathedraal, gebrandschilderd de ramen
Sancta Camisa en het blauwe Chartreslicht
zachtjes samen het Ave Maria zingen
We zullen opnieuw een afspraak maken
het verlangen naar elkaar beleven
jij zult komen met…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
het moest maar eens gezegd
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
707 Het voelt soms zo benauwd om mijn hart
eigenlijk ben ik niet dit en niet dat
maar alleen Duits wil ik niet zijn
omdat het een leugen zou blijken
en toch , ik hou van dit land
waar mijn wiegje toch ooit stond
hier riep God mijn naam
rusten mijn families dode beenderen
maar daar is nog dat andere land
of men me nu wil mijden of erkennen…
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Daar liggen, een verslagen legermacht,
zwarte schimmeldraden vreten door de stammen,
bomen, geveld door gele honingzwammen.
Nu heel het beukenbos is omgebracht
blazen duivelzwammen sporen
over heel dit continent. Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.
Uw beeld waart in mijn bestaan
als een wrede schimmel…
Op drift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 tot drijfvlucht gedreven
en nét buiten de roedel
inmiddels volwaardig
zowaar, vooraanstaand zelfs
gesluierde drijfveren, klaar
voor ontleding, ontbinding
in donkerpaarse wolken
boven niemandsland
lentestorm, ontworteling
revolutie zonder wenteling
het klinkt heel raar
en het oogt zwaarlijvig
sterker nog;
tijd voor verlossende…
foto's lachen onschuld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 ik heb je jeugd gezien
foto’s lachen onschuld
maar uit de achtergrond
lees ik je zorgen in die tijd
ik heb je nooit benijd
we gingen vaak naar zee
het water prikte in je ogen
je rende door de branding
dook met golven mee
uitdrijvend tot hun stranding
zon weerkaatste in je blik
een lichte veeg van schaduw
waar ik verbazing zag
keek…
Overhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Soms is er een moment van kalmte, rust
Soms is er een moment van spanning, druk
Verstand slaat op tilt en gevoel overheerst
Of gevoel wordt beheerst en verstand regeert
Overhoop met de een en rust met de ander
Harmonie is verdwenen en beheersing is een rariteit
Cirkels tollen en golven deinen
Dieper in de confusie duiken
Tot overhoop…
Druk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.242 Zorgvuldig wordt papier verplaatst,
van stoel naar tafel naar bank.
Planten krijgen soep en rijst, nog
warm, vuile lakens terug op bed.
Eerst Maastricht, dan Middelburg,
of andersom, toen ik uit huis ging,
de oorlog, Delft, waar ik later, nee,
dat was Bussum of Zutphen, of?
Uren gevuld met reconstructie,
ieder antwoord direct verloren.…
het blauw van vrede voelt zo goed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
770 geluiden in mijn slaap
dwingen me te luisteren
mijn hart bonkt in mijn keel
ik ben niet eens ontwaakt
ik slaap terwijl ik wakker lijk
het donker weer gezichten
op de muren schrijft die
staren met hun dode ogen
ik moest beloven dat ik
het aan niemand ooit vertel
spelen met hem was een hel
dit had dat nooit gemogen
ik voel de pijn…
in albast gegoten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 de schaduw van sterfelijkheid
boetseert de waarheid als
een nagel op de net gewitte
muur, koperen geleidingen
ademen de harde vormen
die in albast gegoten
wedijveren om het laatste uur
de spanning pulseert ergens
tussen hoop en nog meer hoop,
het zijn de kansloze voorspellingen
die van de nacht een granieten
omhulsel maakt, ondoordringbaar…
een onverwachte wending
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 (bij het passeren van een overweg)
een meisje
pakweg
7 jaar
juist
als ik denk
dat ze gaat'
zwaaien
steekt ze haar
middelvinger
in de lucht...
-ontgoocheling
in vogelvlucht-…
Breekbaar kristal
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
554 Slaperig speurt mijn hand het laken
nadat de deur met een harde klap sluit
waar gedachtes van kristal mij raken.
Breekbaar voelen minuten als een uur
hoe liefdevol zachte aanrakingen
verbindt bij knetterend haardvuur.
Rook dat opstijgt bij smeulend as
duidt Chet Baker met Alone together
hoe abrupt haar afscheid mij verrast.
Met…
ik heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 deze dag in jou ontmoet, geen
opsmuk op de tere plekken
maar een carnavaleske invasie
van het geheel, morgen is
er geen dag maar een beleving
in het ontmoeten van mijn IK
oké, het leven raast zoals het
verkeer zich adert bij
knooppunten en allen
bekoren zij die ze lief hebben, waarom
dan toch hun en wij?
maar jij, mijn vaarwater dat…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 mocht ik een regenboog zijn
dan kende ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers…
HAALBAAR?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De mensen van Babel
jaagden het hoogste na
wilden een toren bouwen
die tot de hemel reikte
maar hun arbeid mislukte
de onthutste stedelingen
verdwenen naar alle kanten
de nog levende schim
van het onvoltooide bouwwerk
zweeft fijn versnipperd
over heel de wereld
fluistert streeflustigen in
zich uit te strekken
naar steeds meer _ almaar…
duister
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
756 verwarrende stilte
Duister…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Verwarrend, denk je dan,
dat zoiets toch bestaat,
ik nochtans geen tuinman,
heb hierbij geen baat.
Mijn plantenspuit in de hand,
ga ik ze allen te lijf,
de distel en paardebloem,
de netel die zo brandt,
het staat buiten kijf,
het onkruid is verdoemd.…
verlossing?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.153 Ik ben niet meer bang voor moordenaars
Nu ik het water heb gezien
Waanbeelden en illusies
Zwevende gezichten, vriendelijke schilderijen
Schoonheid als ruilwaarde
Als één schaap over de dam springt
Valt de rest in het water
Demp de putten, red het kalf
Verwarrende gedachten
Lopen we doelloos rond?…
De achterblijver
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.808 Ik ben afgunstig
op die golven daar
omdat ze o zo kunstig
beter dan een minnaar doet
jouw benen overal
omarmen in de vloed
Ik ben wraakzuchtig
op die briesjes daar
omdat ze o zo luchtig
beter dan een mensenhand
jouw haren in geheel
verwarren aan het strand
Ik ben naijverig
op die nachten daar
omdat ze zo lichtlijvig
beter…
verbondenheid
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
915 in de onderlinge verbondenheid
druppel ik naar binnen
door de poriën van je zwoele lichaam
in de meren van je ogen
weerspiegelt nog het levensverhaal
en in de schelpen van je oren
ruist nog donkere verwarring
maar innig onder je wuivende haren
bloeien wij op
de liefdevolle woorden vanuit mijn mond
strooiend over onze handen
gevoelens…