595 resultaten.
denkbaar
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
670 nog niet zo lang geleden
roeide ik langs vijvers en kapotgewaaide
zonnebloemen, onvertakt
en dacht: misschien ben ik
één van hen, blijft de werkelijkheid
voorgoed achter me
op te dunne stelen, ongewild
door het licht
zonder middaguur, zonder reizigers
zonder te weten waar de wereld
begint
of misschien ben ik gewoon
een ogenblik…
pseudoniemen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.909 hoe jij namen leven laat
één voor één karakters geeft, als mens
dromer
en als verlichte geest gekleurd
langs vijvers zweeft, de lelies blank
of roze licht
hoe je altijd zoekt naar juist dat ene mooie
diep vanuit jouw binnenkind
de wereld ziet
als vorstkastelen
al jouw pseudoniemen komen uit je hart
opgetekend als dezelfde mens…
nine eleven
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
580 nu vijvers gevuld zijn met namen
roepen hun geliefden dat de wereld weent
torens blijven schaduw dragen
maar het licht zal schoner zijn, aan elke kant
in ieder raam
en waar gezichten leven uit één naam
kussen doden hun zelfbeeld, immer daar
waar terreur de adem nam
van velen
eeuwig zingt herinneren uit kelen
krachtig, door het samen…
Amorfis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
383 langs de grenzen van zichtbaar licht
onttrek ik mij even aan eeuwigheid
tussentijds sta ik kort in het zicht
als speelbal van eigenwijze tijd
hooguit hoogte, waarmerk van reliëf
of diepte in groeven van voordood
gezichten, van mensen die ik nog tref
een rimpel in de vijver van stille nood
heeft het zin te beklijven
gekerfd in beelden, kruimig…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Op hol geslagen
raast de waan
langs Hoofse Vijver
waar hoge bomen
gouden vruchten slijten
vanuit hun schimmig rijk.
Onthutst smaakt hij die hapt
het rot van
huichel en verlak
omsluierd door een schil
van ijdele woorden
en theatraal verdichtsel.
Voor de bühne blaast
het kat- en muisorkest
vrolijk valse noten.…
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 wat is er vreemder
dan een mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt…
Het lotusmeisje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
526 (het lotusmeisje droomt
dat de liefde in haar hart
het wereldleed kan doven)
's nachts zingt ze bij de vijver
om vuurvliegen te lokken
licht en liefde zorgen
voor de juiste atmosfeer
de vleermuizen en uilen
zelfs de hertenbokken
luist'ren stil naar haar gezang
alles is in yin en yang
dan vraagt ze aan de lelies
zachtjes, met een…
hoe zij haar dichter leest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 je legt rookgordijnen
smijt met jeukpoeder
je woorden zijn schaduwen van de pointe
zinloze kringen in een vijver
zij komen, zeg je, uit vergeten bronnen
en verdrinken de ratten
die 's nachts knagen aan de spanten
van je angstige ziel
maar uit elke fles drink je de geest en
dooft dan het eerste licht dat achtelos sijpelt
langs de drankkegel…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
Jij zong de zomer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
690 aan de rand van
een opgedroogde vijver
golfde het beminnen als
zacht kabbelend water
om me heen
van woorden onderweg
die jij verplaatste
van je handen naar
de zachte zucht die
ik zo stil luisterend
naar me toe dichtte
jij fluisterde de zon
en zachte zoenen
in rood en wit en
zomers blauw
naar mijn slenterend
hart en schouderliefde…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 de tuin lag er nog
in de paden waren de plassen
hard aangevroren
met de voet maakte ik
vriezen dat het kraakte
je was niet meegegaan
te koud, nog veel te doen en zo
kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof…
Dromen met open ogen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.731 Vissen duwend, spartelend
tegen de kant waar straks
de waterjuffers over het water
zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen
zie ik de kleuren
van dit heftig gebeuren onderwijl
proef ik de geuren van submerse planten
paars rank en prachtig
naast het midden van de vijver
hoger haast nog dan het huis
waar de reiger vroeg al stond…
Dromen met open ogen.
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
865 Vissen, duwend en spartelend tegen de kant
waar straks de waterjuffers
over het water zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen,
zie ik de kleuren van dit heftig gebeuren
onderwijl proef ik de geuren van submerse planten,
paars, rank en prachtig,
naast het midden van de vijver,
hoger haast nog dan het huis,
waar de reiger…
Eenzaam enigma
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
636 Liefhebber, omdat woorden bij de vijver
waarin jouw spiegelbeeld verdronk
nog naklinken in mijn geest
leef je met mij mee
we blijven dromen
zullen nogmaals onzichtbaar vrijen
of gaan eindelijk samen slapen
in dat zachte bed van stilte
dat dichterlijk genoegen heet
er hangt een mist over mijn leeftijd
een geheimzinnig gevoel van eenzaamheid…
Met hart en ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.729 Ik verdrink in liefde voor jou
meer vlinders passen er niet in mijn buik
zoveel hartstocht waar ik aan vast hou
een vijver vol passie waar ik in duik
Mijn lichaam trilt van genot
elke seconde in jouw bijzijn
mijn hart kan nooit meer op slot
wakker worden is een waar festijn
Niemand kan naast jou staan
er is een voetstuk alleen…
Nachtpuzzelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Ik heb vannacht in de achtertuin gelegen
op een zonnebed bij de vijver en zocht
naar jou in de hoge hemel waar de sterren
zo dichtbij waren en naar mij straalden.
Er moesten tekenen te vinden zijn, naast
jouw sterrenbeeld, die verklaarden waarom
jij zo mysterieus bent, wat jouw geheim is
en waarom ik er niet bij kan met mijn pet.…
Dichters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 zelfs
een vroege dood
de hang naar boven
en het bederf van hier
is dan
ondraaglijk groot
zij haken aan het leven
als een windvlaag
aan een blad
in ijle nevels
zweven violette woorden
als de geur
van hemels brood
anderen vinden hier
hun hemelstad
en vouwen bootjes
van papier
die drijvend op het water
hun tochtjes maken
over vijvers…
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 loop alle paden af
terwijl bladeren vallen
zie een heel lage zon
aankondiging van winter
denk aan je vader
die dood is gegaan
aan de mist zo dicht
het moet wel herfst zijn
luister en je hoort
de kikker in de vijver springen
Basho!…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Zoals insecten
het ruiken naar de andere sekse
en de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van…
Den Haag sfeervol bewaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
983 de Stadhouderspoort daarentegen
verloor zijn spindraden, boven
het sleutelgat naar vroegere tijden
waar hoffelijkheid naast de vijver
het alledaagse leven bepaalde
in met trams gevulde straten,
de diender straalt gezag uit,
hield met beide armen op de rug
stand bij het beeld Koning Willem II
het nostalgisch aanzien
werpt geen vuil op…
verleiding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 stil tevreden luister ik
naar de verleiding
die vanaf de waterkant
mij de zomer kondigt
als vanuit vijvers en poelen
in de zwoelte van mei
de boerennachtegaal
in kwakende bende
groen en onbemind
het alles is liefde zingt
stil tevreden geniet ik
de aanloop tot paring
die vanuit modder en kroos
uit opgeblazen kaken
van babbelende vrijersvoeten…
Kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 luisteren naar jou
is zoeken in het riet
of plots wakker worden
met verwarring in 't verschiet
is het vissen in een vijver
zonder aas toe te voegen
wat versta je onder gevulde ijver
als altijd lege handen je droegen
ik leef zo het leven brengt
eerst beheerst, vooringenomen
later draag je mee wat is verzengd
soms beklijft dat aan gewenste…
Het is zo stil
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
644 ui in een godverlaten bos
zo stil als een polderlandschap boven zee
zo stil als dooie mus in de dakgoot
zo stil als een kloostertuin in Egmond
Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen
zo stil als een regenjas aan een kapstok
zo stil als een paradijs van steen
zo stil als een roerloos blad
Zo stil als een verliefde lelie op een vijver…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Een nacht ging ik wandelen
naar de vijver
God was niet in het water
En de wilgen verhulden dat niet
Afasisch.…
GOEDE BALLINGSCHAP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
279 Waterschildpadden
uit warme moeraslanden
worden gevangen.
De pantserdieren
reizen, komen al spoedig
in koud Nederland.
In een bosvijver
laat men de reptielen neer...
Zoek het zelf maar uit!
Ze zonnebaden,
gezeten op boomstammen,
half in het water.
Daadkracht opdoen om
in koel nat te gaan jagen
op klein gewemel.
De…
Jij....
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
2.140 Ik loop in ons het park,
het is leeg,
net zo leeg
als ik me voel
Er staat een boom,
groot en sterk
net zo sterk
als mijn liefde voor jou
Er is een vijver
diep en roerloos
net zo diep en roerloos
als mijn gevoel voor jou
Ik zie een eendje
het zoekt brood,
het zoekt net zo,
als ik jou zoek
Er valt regen
vele druppels,
net zoveel…
Onder de gordel
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.860 Het spiegelmeer herschikt jouw lijn
Een vlak waarin de huid schubt
De heuvelrug glanst van zweet
In een koperen zon
Jouw roos van lippen
De gekartelde wonde, nog pril
Geurt naar een oeroude vijver
Grillige diepte
Groen gevlekt
Maar smetvrees en schaamrood vertragen de kus
Jouw oogwit vangt de schaduw van mijn hand
De avond dompelt in…
Toegankelijk ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
765 De wind blaast duistere
dingen, is de houvast kwijt,
ik verstond, koos wat wind
en zee van de wereld vond,
zonder naar de aard te vragen
in kerend tij te wagen,groeiden
verstilde vijvers dicht met kroos,
vulden zich met broze taal
die werd gesproken in het
holst van een gedachte, een
zin werd onderbroken om het
water te laten stromen
vanwaar…
Melodie
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.212 Omhelzing tussen verlegen vijver
bewoners spitsen hun sprieten
genieten van het lenteatoom
anemoon van toon en tekens.
Tuin maken doe je zo
groen graven mollen zomers
pluisjes plegen hun aanslag
luchtig bellen blazen
en dan vooral de zon aanbidden.…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…