Alle inzendingen over vorsten

650 resultaten.

Sorteren op:

in licht dat uren schemert

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen omklemmend soms met ijs als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het gaan…
wil melker6 december 2002Lees meer >

de zwarte blik is zonder vuur

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.089
vlokken zweven traag voorbij, weven een gordijn uit stilte de aarde ligt er winters bij, slapend in het wit van kilte de wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn…
wil melker3 januari 2003Lees meer >

Liefde

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.959
Wat van der zonne doortinteld de rozen de paarlende dauw is, Wat op het zodentapijt glinstrende sterrekens zijn, Wat diamant en karbonkel, vereend in der krone des vorsten, Dat is liefde, gespreid over een maagdlijk gelaat.…

In verborgen luwte

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 832
je lentebloem groeit in verborgen luwte die de winter laat nog zijn nachten weer te schuwen omdat de koude maan er staat en vorst regeert in het geniep hij bevriest de knoppen die nooit iemand ziet maar ik heb je gevonden op het hoekje waar de vroege vogels fluiten zag de takjes die zij pakten om het komend lentenest te huizen…
wil melker27 februari 2007Lees meer >

licht dat uren schemert

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht de stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen bekleed met witte rijp als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het…
wil melker27 februari 2006Lees meer >

weven een gordijn van stilte

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 755
vlokken zweven traag voorbij weven een gordijn uit stilte aarde ligt er winters bij slapend in het wit van kilte wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn…

Hulde

netgedicht
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 6.033
massaal zegt het vaderland zijn dichter vaarwel daar hij eervol is ontslagen zijn taak verstond hij boven wel als poëet een voorbeeld voor velen waaronder ik ook mezelf tel de bouwmeester van het voorgeschreven rijm en weloverwogen maat legt zijn oranje strik terzijde terwijl hij heden neerlands podium als een ware vorst…

Ontstegen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik start met een nieuwe maan, de intense kou tart de emotie van mijn hart en blijven voren achter de ploeg stijf bevroren, want de ingevallen vorst houdt aan.…
pama2 januari 2010Lees meer >

De kruisbestuiving alleraardigst

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
ik was een lenteknop heb vorst en sneeuw doorstaan het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan barstte uit een goede tak reikhoogte voor de plukkers als ik ooit vruchten had gehad zij visten naast het net dat ongebruikt tussen de stammen lag heb gebloeid tot bloem met bij stuifmeel ruim voorradig de kruisbestuiving alleraardigst…

Voor geen koning wil ik wijken

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Voor geen koning wil ik wijken, Voor geen prins of rijke vorst, Ik wil tonen, ik wil bereiken, Ik, die vroeger nimmer dorst. Voor geen machten wil ik zwichten, Met geheven hoofd steeds voorwaarts treen, Voor geen strijden, voor geen richten, Voor niemand deinzen, neen, neen, neen!…
Giza Ritschl15 februari 2013Lees meer >

Zijn laatste zonnebad

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
herfstkleur takkenbrekende stormen getrotseerd door hagel bezeerd zij klaren al de lucht voor kraakheldere blauwe vergezichten waar sprieten nietig op de hoge stammen in de hemel prikken door berijpen zullen zij zonlicht in duizend kleuren splijten nog warmt het blad de aarde met zijn laatste zonnebad voordat de eerste vorst…
wil melker27 september 2016Lees meer >

Winter

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Dan is het de vorst die kiest. Hij omringt alles met een mooi wit randje, het is net kant. Het glinstert bij het minste zonlicht. Wanneer het smelt, streelt het de bladeren, voor de laatste maal, met zijn koude hand. De spinnenwebben, zijn gesponnen juweeltjes. De waterdruppels op de draden, zijn als parels aan een ketting.…

Litha

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Zegen de machtige Eik die als een vriendelijke vorst heerst over z’n groene rijk. Zegen het bos en alle bomen, zegen de struiken, de kruiden en de bloemrijke akkerzomen. Zegen plant, mens en dier met levenskracht en lust, met liefde en plezier.…

Als de vorst z’n kroon afzet

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 727
kleren glijden over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen onder mutsen door de sneeuw gehaakt, over een ijzig pad heeft ook zijn stil verlies gehad, tussen donkeren muren hangt de dag in hengsels van bevroren regen, in stilstand en evenwicht van de tijd, als de vorst…
pama11 januari 2010Lees meer >

Dagpauwoog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Zie hoe ze stijgt naar hemelwaartse rangen de dartel fladderende dagpauwoog haar stippen vurig brandend van verlangen met rode tinten in de hemelboog om dan te dalen en zacht neer te strijken op hoofd en huid van vreemde kostgangers van onze lieve heer die pelgrimerend de torens van de kathedraal beklimmen waar ooit kapittels en kanunniken…
Maxim1 september 2024Lees meer >

Herfstondergang

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.520
kleurloos en koud veegt de schemer zo staploos traag de dagtinten weg met zwarte halen die 't stervend licht aan flarden scheuren de dag bloedt dood en de luchten kleuren traag naar paars en rood de vorst klauwt de laatste dampen uit de grond rondom de uitgebloeide heide en zucht nog nevels die laag na laag nog zachtjes beven…
Verdano18 oktober 2003Lees meer >

Natuuromslag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 985
De vorst aan grond, bodem in berusting hier begint de natuuromslag te groeien in het najaarslicht. Sneeuw wuift, stuift doorheen de witte stilte.…

dat wintert op het witte feest

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.030
kleurt de zomer nog zijn bloemen je lach ontluikt een lage zon en in het schralen van de wind geniet je een gefluisterd lied je bent altijd een vrijheidskind geweest dat wintert op het witte feest je aardt en draagt de tinten van de oogst een vruchtbaar rijp seizoen je warme lippen zullen zich al snel na het ontwaken van de vorst…
wil melker29 oktober 2003Lees meer >

Prins

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.599
Hij heeft het ervan genomen, als koopman, ridder, vorst. Zo gaf hij ons een voorbeeld hoe leven geleefd kan worden...…

achter dubbel glas

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 894
dunner wordt de wind vlaagt speels in haar verschralend raken zij rolt en tolt het drogend blad vertelt van troosteloze kou in eerste winterse verhalen de zon is later in verschijnen haar licht lijkt langzaam te verijlen de warme gloed van zomer is nog enkel voor de dromer achter dubbel glas nog heeft de vorst niet toegeslagen…
wil melker17 oktober 2005Lees meer >

Dronken nachten

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.877
amper belicht wentelt het noorden rond mijn schaduw strekt zich, lacht zich een stuk in de open winternacht waar de leegte galmt met woorden maar de vrieskou wreekt zich toch niet als de vorst nog bloed laat stromen en mijn grijze ziel de verloren dromen bewaart en ik bij zinnen ben nog waar stemmen éénparig klinken zoals de glazen…
Verdano7 januari 2004Lees meer >

Biologica

netgedicht
1.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.090
'Ik ga voor biologisch,' zei de vorst, 'en eet slechts scharrelvlees en scharrelei.' Van alle landbouwboeren eiste hij, dat koren biologisch werd gedorst. Er kwam een kippenbatterijverbod. Gemeenschap die de groene koning had, was steeds des scharrelvlezes, immers dat biologeerde hem en bood genot.…
Aubrey25 februari 2004Lees meer >

sneeuwstorm

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
vaak smelten de vlokken hier in hun val soms klitten ze samen in de vuist van een kind dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen rond de middag al verzinkt hij in een groezelige pap vandaag volhardt de vorst naalden van ijs driften rond ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Wim Veen1 februari 2006Lees meer >

pegelt ijs de stam

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 820
zacht buigen witte vingers het blauw van onze korenbloem weer terug in knop het wintert en wat sneeuw smelt in haar warme hart, strak pegelt ijs de stam in topzwaar worden is de dood geboren knakt de bloem het tere groen verlept raakt bed in donkere aarde bedekt met vorst zal zij geen koning kraaien maar als lente…
wil melker21 februari 2006Lees meer >

de hand die blijft

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1
de vuist knarst in steen namen vallen als tanden uit een dode muil stenen vorst zakt in de knieën van de stad de hand ligt open op de tafel de wind gaat liggen lopen gaat door ook als de voeten aarzelen dezelfde hand schraapt nu merg uit de botten trekt spieren strak tot een veld wrang zweet in plaats van gouden glans stilte is geen slapen…
Dabda22 november 2026Lees meer >

BLAUW

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.107
strakblauwe lucht en wolken als zeilen Het groen en geel trekken zich uit het landschap terug Nog even maar is er klatergoud bladgoud in kruinen van bomen Langs stoep en straat waar wind vrij spel krijgt je de adem wordt ontnomen Het seizoen wordt oud en misschien wijs rijgt laatste bladeren aan 'r dunne draad Door eerst vorst…
Harry Daudt20 oktober 2009Lees meer >

WAANZIN

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
De zon haalt de vorst van de daken De mollen bezetten de dijken De wind tracht een geest te bereiken Die los is geraakt van zijn baken Die duivels ziet, monsters en draken Die alles opnieuw moet bekijken Er zullen veel maanden verstrijken Die opgaan aan smerigheid braken Totdat hij volkomen genezen Het leven weer weet te omarmen Verheugd…

Weerbarstige contouren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
doek kaalt takken tot een lichte hoek waar aarde somberde onder het zomers zware loof komen nu de jonge varens bloot het is geen tweederangs leven zij gaan deze herfst nog hun lentetintjes geven toch schraalt het weer en scherpen lange schaduwen al weerbarstige contouren in het diepe blauw strepen witte lijnen de strakte van vorst…
wil melker18 september 2015Lees meer >

Er kruipen wormen door dit brein

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Ik loop hier zielsalleen op dit kale heideveld dat door de vorst is aangevreten, misschien is het goed hier voor mezelf een gat te graven in dit witte zand voordat ik onvermijdelijk van de wereld rol.…

snert

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
winterhanden maken zich op voor een onbetast lijf vanwege roerloos omhelzen afgemeten ooghoeken slaapwandelen, groeten in het voorbijgaan, nog gauw even een chocoladereep tegen ingezwachtelde vorst twee kommen soep een emmer die overloopt een studie naar de akoestiek van een toiletpot de laatste druppel voordat kruiend ijs alles…
Iniduo5 oktober 2017Lees meer >