voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.930):

de hand die blijft

de vuist knarst in steen
namen vallen als tanden uit een dode muil
stenen vorst zakt in de knieën van de stad

de hand ligt open op de tafel
de wind gaat liggen
lopen gaat door ook als de voeten aarzelen

dezelfde hand schraapt nu merg uit de botten
trekt spieren strak tot een veld
wrang zweet in plaats van gouden glans

stilte is geen slapen
de mond houdt de vrede vast als een bot

Schrijver: Dabda
22 november 2026


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: