3773 resultaten.
In passie gevangen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 waar vlammen spelen
hun warmte delen
rakel jij het vuur
onverwacht op
je blik jaagt
hartstocht aan
de lach daagt uit
door het lint te gaan
handen gloeien
schroeien mijn huid
in passie gevangen
schreeuw ik het uit
traag dansen kleuren
hun eindeloos spel
maar in samen rusten
vervagen ze snel…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 Branden zoals maar een liefde branden kan,
vlammende enorme kracht, die brandt als zuiverend vuur,
de verloren gewaande ijdelheid van het stenen volk,
luisterend naar de gekleurde stralenkrans van de natuur.…
- Ik hoor de wolven zingen -
netgedicht
4.0 met 56 stemmen
1.037 Terwijl hij, die voor mij staat,
danst en speelt met blakende vuren,
de groene ogen staren fel,
zinderend en met vraatzuchtig hese stem,
zijn vreugdevuren verwarmen, en mij doden kon,
mijn hart opetend met zijn sterke scheurkiezen.
Ik hoor de wolven zingen,
zonder passie of soul.…
laat een woord drijven
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
930 laat een woord drijven
op mijn vijver
stil de dorst
laat een woord zweven
door de wolkenlucht
als een zucht
leg de klei aan mijn voeten
ik zal het koesteren en
vormen naar jou en mij
schrijf een woord van vuur
zodat we ons kunnen warmen
in dichterlijke armen…
Zonderling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
959 Zijn snik de laatste,
als hij ook nog even
huppelt bij de laatste vonk
van zijn eigen vuur.
Hij slaapt vannacht,
in aarde,
om niet meer te ontwaken.
Terwijl hij langzaam wegzinkt
in een slaap door
allerlei
witte pillen opgewekt.
Hij slikt zich vrolijk.…
Pinksterlied
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
566 Geest die vuur en liefde zijt,
breek de strakke banden;
Gij die ons van angst bevrijdt,
open hart en handen.
Zachte bries die zalft en warmt,
mensen doet ervaren
hoe Gods liefde hen omarmt,
vrede wil bewaren.
Babel omgekeerd gemaakt:
mensen die plots weten
hoe Gods vuur ten diepste raakt,
nieuw maakt, ongemeten.…
bont
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 licht en schaduw
valt er op bonte vacht
het witte vlekt
als het gras
droef het niet
het komt later
na het stromende water
zoekt het aarde vast
het vuur brandt binnen…
Het vuur valt niet zo vlug te doven
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
621 Het vuur valt niet zo vlug te doven,
het sluimert verder ongezien
en komt de traagheid weer te boven
en ook de boosheid ooit misschien.
Het blijft als vonkje licht verspreiden
en dapper ademt het bij nacht.…
Tussen vuur en haard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
484 herleeft onze passie
voor de alomvattendheid des levens
Ja, tussen vuur en haard
tussen verloren geheimenissen
zal ik verlegen staan...…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
Dat gevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 Als je kijkt met je ogen die stralen,
als je naar me lacht
en als je me troost
Het gevoel dat we samen alles aan kunnen,
door vuur, wind en regen.
Dat gevoel,
is liefde.…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Vlammen huizenhoog
aan rieten dak gevreten,
maar een muur van vuur
stopt een kogel niet.
Jongedame
werpt beelden
van een stervend staatsman
als een kind
en traant
als moeder die haar kind niet voeden kan.
December, januari.
Zij werden tot warmste maanden,
maar zonder warme handen.…
De hand van de dichter
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.632 Glazen grijpen en legen;
veel jagen en reizen;
vrouwen omhelzen en strelen;
strijden op felle paarden
en blinkende wateren splijten;
spelen met licht en donker;
den dag en den nacht doorrijden
onder fluweel en schaduw en
flonkrende sterrebeelden.
het staat niet in mijn hand gegrift;
en een hand is een leven, een lot;
ik lees slechts in…
Abondantie
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.068 ik was verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met mijn stok
geen vonk sloeg over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand…
Gij die vuur en liefde zijt...
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Gij die vuur en liefde zijt,
doe de harten branden;
mensen van hun vrees bevrijdt,
open mond en handen.
Liefdegeest, vreugdegeest,
doe ons allen leven,
wil ons vrede geven.
Gij die als een stille gloed
in de ziel wilt vonken
waar de hoop ons zingen doet,
want door U geschonken.…
Onweerstaanbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
400 [Haiku]
opengevouwen
geven de bloemen zich bloot
aan een rijzend vuur…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen, muur voor muur
en bouwt tempels uit segmenten
van bovenmenselijke horizonten
Ongenaakbaar is zijn rechtvaardigheid
onsterfelijk zijn liefdevolle natuur
Alles weet zich geborgen
in zijn heilzame handen
Hij is de waakvlam
in een zee van verdelgend vuur…
Spookzolder
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
589 Het vuur dat kunstig,
over trappen door gangen dwalend,
uiteindelijk
met benen op de tafel
met de sokken wordt gestopt.
Cappuccino. …
Engelen in de dop
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
524 vertrouwd
in vele handen
rood op licht blank hout
het achteloze spel
van engelen in de dop
verandert echter snel
in strijk en zet
vlamt explosief geweld
de potentie is geveld
het blanke hout
brandt dansend fel
de zwarte engel naar de hel…
GROEIENDE EINDER
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.606 Terwijl de smid het ijzer lustig zwaait,
kijkt hij blij naar zachtgroene hellingen:
glooiende wouden en weiden omringen
heel zijn leven, waarin de verte ronddraait.
De rappe stem van hamer en aambeeld waait
over de heuvels om mee te zingen
met roepende bomen, danst in kringen
onder jong avondrood, dat lokkend laait.
Traag verzinkt het lied…
Onblusbaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
595 De rest totaal in vuur en vlam.
Jij wilde weten hoe dat kwam.
Waarop ik zei: Dat komt wel, later!
Onblusbaar was mijn woest verlangen.
De vlam sloeg hevig in mijn pan,
ik was volledig in jouw ban.
Jij hield mij in je greep gevangen.
Het deel van mij dat water was,
raakte ook flink aan de kook.
Ik wou dat jij het bed in dook.…
Phoenix
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Geef mij kracht en het vertrouwen
dat het vuur dat in mij woedt
in een schitterende uitbraak
alles in en met mij doet
wat ik kalmer niet kan vinden
en met rede steeds weer doof:
geef dat ik in mijn verzengen
als een Phoenix weer geloof.…
Pinksteren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.466 Het heilige vuur
nog nooit zo ver weggeweest
en toch ontvlambaar…
Oranje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Beducht is men voor vuur in bos en struiken,
Oranje kan nog best wat vuur gebruiken.…
Vol verlangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
953 Weet dan dat je ziet, wat ik voor je voel
Mijn ogen vol vuur voor jou
Verzacht van de liefde die ik voor jou voel
Heet van wat jij met mij doet
Jou aankijken, jou zien, jou voelen, jou horen…
Dat voel ik… diep in mijn hart.…
Een felrode mond
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 het brandt in je
zie de vonkjes
in je ogen lichten
je ademt
kleine vlammetjes
uit een felrode mond
vurig zijn
je kussen die mij
snel doen smelten
jouw handen schroeien
in een liefdevol gebaar
teder mijn koude huid
wat koel begon
is nu een laaiend vuur
liefde in het eerste uur…
Domkoppen
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.928 Eén stond op van 't vuur en ook een tweede die er zat,
Om het hongerige dier oesters te zien eten.
Die plaatsen pikte Tom in en verdreef de kou.
De waard kwam en zei dat het paard geen oesters wou.
Breng ze dan maar hier, zei Tom, als ze hem niet smaken,
Dan zal ik wel proberen ze open te maken.…
Pyromaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Want pakken doen ze hem toch op den duur,
Een pyromaan, die speelt gewoon met vuur.…
Straffeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 Langs wolkenzomen en hemelse gewelven
flaneren mensen vermomd in sluiers
als decorstukken
onverwacht de ontmoeting
met vleugelslagen van vurige tijden
Geen vangnet of blinde strik
geen kleefdraden van kale woorden
slechts een subtiel dwaalspoor door
het geheugen van de nevels
Wat doet de wind
als hij niet waait?
De eerste glans van…
Vier ogen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
603 Vier ogen die vonken
op het eerste gezicht
genoeg olie op het vuur
om de uitslaande brand
niet meer te blussen
huid gloeit tegen huid
het koortsvuur tintelt
alles rilt van heet genot
vier ogen die lachen
terug blijven kijken
tot ze traag wegzakken
in een droomvolle
warme liefdesslaap…